Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα X & Ψ & Ω

Για οικόσημα βλέπε εδώ…
X
Χαβιανός: Βλέπε Χαυγιανός.

–Χαϊμαντάς:
–1965. Σε Φωτογραφεία από παιδικό πάρτι στην Παροικιά το 1965(?), διακρίνεται η μικρή Αφρούλα Χαϊμαντά.

Χαλαβατζής: Βλέπε Χαλβατζής.

Χαλαντριομένος: Βλέπε Χαλαντριωμένος

Χαλαντριωμένος ή Χαλαντριομένος:
–1675. Ο ιερέας Χαλαντριωμένος Θεόδωρος υπογράφει την επιστολή των Ναουσαίων προς τους Καπουκίνους, στις 15 Μαΐου 1675.

Χάλαρης: Γνωστό επίθετο ως και σήμερα στα Χωριά του Κεφάλου.
–1837. Σε έγγραφο του σχολείου Πάρου του 1837, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Χάλαρης Πέτρος.
–1985. Χάλαρης Σταύρος, ιδιοκτήτης εστιατορίου στο Πίσω Λιβάδι από το 1985.

Χαλάς:
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Γιώργης Χαλάς
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δεκαβάλλα Παρασκευή όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Αντώνιος Χαλάς.
–1978. Άννα Πολυκανδιώτη Χαλά, Νάουσα Πάρος 1978, με καταγωγή από την Άνδρο.
–2000. Κώστας Χαλά, δύτης, κάτοικος Νάουσας Πάρος από το 2000.

Χαλβατζής ή Χαλαβατζής: Επάγγελμα/παρωνύμιο αυτό το επώνυμο. Ο Γενάρχης, καθολικός στο δόγμα,  του παριανού κλάδου ήρθε από την Σύρο, και θεωρείται ο Μαρίνος Βασιλείου Χαλβατζής. Τα άλλα αδέρφια του (Ελένη, Αναστάσης, Βαγγέλης και Κυριάκος παρέμειναν στην Σύρο.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Χαλβατζής Μαρίνος του Βασιλείου έμπορος κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1954. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1954 είναι εγγεγραμμένος ο Χαλβατζής Μαρίνος του Βασιλείου έμπορος κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1970. Μαρίνος Χαλαβατζής, ιδιοκτήτης Ξενοδοχείου στη Παροικιά το 1970.
–2014. Γιώργος Χαλαβατζής, ιδιοκτήτης Ξενοδοχείο στην Παροικιά το 2014.

Χαλιζάς ή Χαλιτσάς:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεράσιμος Χαλιζάς;.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Χαλιτσάς.

Χαλικιάς: Βλέπε Χαλκιάς

–Χαλικιόπουλος:
–1859. Στις 15 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [Παραχωρητήριο] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Γεώργιος Π. Χαλκιόπουλος, έμπορος, παραχωρεί δικαιώματα στον  Ιωάννη Καρτάλη έμπορο κάτοικο Πάρου.
–1861. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 45χρονος κτηματίας Γεώργιος Π. Χαλικιόπουλος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Ιουλίου 1861.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χαλικιόπουλος Γεώργιος του Παύλου, 68 ετών, από τη Νάουσα, κάτοικος Παροικιάς και ο Χαλικιόπουλος Παναγής του Παύλου, 64 ετών, ράπτης από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χαλικιόπουλος Γεώργιος του Παύλου, 70 ετών, από τη Νάουσα, κάτοικος Παροικιάς και ο Χαλικιόπουλος Παναγής του Παύλου, 66 ετών, ράπτης από τη Νάουσα.

Χαλιτσάς: Βλέπε Χαλιζάς

Χαλκηδόνης:
–1776. Το 1779 αναφέρεται ο Χαλκηδόνης Κωνσταντής Παριανός.

Χαλκιάς ή Χαλικίας:
–1827. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος Χαλικιάς Νικόλαος.
–1837. Σε έγγραφο του σχολείου Πάρου του 1837, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Χαλκιάς Γεώργιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο Ευάγγελος Χαλικιάς 51 ετών πλοίαρχος και ο 48χρονος ναύτης Νικόλαος Χαλικίας.
–1849. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 24χρονος ναυτικός Θεόδωρος Χαλκιάς. Έδωσε όρκο στις 3 Φεβρουαρίου 1849.

Χαλκιόπουλος: Βλέπε Χαλικιόπουλος

Χαλκίτης:
–1870. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1870 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ηλίας Χαλκίτης του Νικολάου και της Σταμάτας Μανιάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Πάρο Αγγελικώ Μαδράκη [Μαθράκη], του Μιχαήλ και της Ελένης.

Χαμαρελάτος:
–1675. Στις 1 Νοεμβρίου 1675. Σε επιστολή ο Φραγκίσκος Χαμερλάτος αποστέλλει στην Ρώμη κατά του αρχιεπισκόπου, του τοποτηρητή Ολιβίου Σομμαρίπα και του σκευοφύλακα Φραγκίσκου Κορονέλλου κατηγορεί αυτούς και τους μεν δυο πρώτους καλεί  «ατιμωτάτους ζώντας μετά παλλακών, τον δε τρίτον μαστροπόν αυτών και πολλά άλλα άσχημα έγραφε. Η επιστολή εγράφει εις τον εν Γαλλία εντολοδότη πατέρα Βοκίλλη αλλά δεν δόθηκε ανοιχθείσα καθ’οδόν επεστράφη εις Νάξο και εδόθη εις τον αρχιεπίσκοπο.

–Χάμαρης: 17ος αιώνας Μαρία Χάμαρη στην Παροικιά. Το όνομα Χάμαρη θα πρέπει ίσως να διαβαστεί Χαμάρτου, της γνωστής παριανής οικογένειας, της οποίας και άλλα μέλη υπήρξαν κτήτορες ναών ή αφιερωτές εικόνων.

–Χαμάρτος: Βυζαντινής καταγωγής. Το προγενέστερο επώνυμο ήταν Χαμάρετος. Κλάδος της Βυζαντινής οικογένειας σε Πελοπόννησο, Κύθηρα, Ζάκυνθο, Πάρο και στην Σικελία όπου το συναντάμε με τον τύπο
Camardo, Camardi, Camarto.  Η οικογένεια Χαμάρτου της Πάρου είναι αρχοντική και λαμπρή οικογένεια (ή θερινή κατοικία της βρισκόταν στο Σαρακήνικο) διαιωνίζεται μέχρι σήμερα στο πρόσωπο του Αντιστράτηγου ε.α. κ. Ιωάννη Φρ. Χαμάρτου κ.α..
 Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α.
–1678. Γενάρχης της οικογένειας Χαμάρτου στην Πάρο ο Δημήτριος Χαμάρτος (1678). Με χορηγία του φιλοτεχνήθηκε το περίφημο μαρμάρινο περιθύρωμα της παλαιάς κεντρικής εισόδου στον ναό της Εκατονταπυλιανής στα 1678. Στο τύμπανο του αετώματος υπάρχει η επιγραφή: «Μνήστητι Κύριε τη ψυχή του δούλου / του Θ(εο)ύ Δημήτριος Χαμάρτος / 1678».
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Αντώνης και ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1718. Ο Ιάκωβος Χαμάρτος μνημονεύεται σε έγγραφο της Ευαγγελίστριας της 26 Ιουνίου 1718.
–1723. Χαμάρτος Αντώνιος. Δημογέρων. Επίτροπος του Κοινού της Παροικιάς. Αναφέρεται στο Πρακτικό εκλογής εκτιμητών του Κοινού της Παροικιάς, 30 Ιανουαρίου 1723, που είχαν καθήκον «να καταγράψουν, να εκτιμήσουν και καταχωρήσουν στο κτηματολόγιο του κοινού τους όλη την ακίνητη περιουσία των κατοίκων του τόπου τους, προκειμένου να γίνει δικαιότερη κατανομή της φορολογίας».
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Αντώνης και Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1730. Στις 6 Απριλίου 1730 αναφέρεται σε πωλητήριο Παροικιάς ο Αντώνιος Χαμάρτος.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1733. Ο Ιάκωβος Χαμάρτος ήταν δημογέροντας και επίτροπος της Μονής Ευαγγελίστριας Παροικιάς στα 1733.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1733. Ο Σκευοφύλαξ και ηγούμενος στη μονή του Αγίου Γεωργίου στο Μεροβίγλι Περπινιάς Νεόφυτος υπογράφει το πρακτικό εκλογής του Γεώργιου Σπυρίδου και του Γιακουμάκη Χαμάρτου ως απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Νάουσας στις 26 Οκτωβρίου 1733.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης Χαμάρτος.
–1737. Αμοιβαία διαθήκη συζύγων της 30 Ιουλίου 1737 στην Παροικιά της κυρά Ζαμπέτας συμβίας Ανδρουλή Παπαγιάννενου της έτυχε θάνατος του ανδρός της, αναφέρεται η κυρά Μαρούσα Γιαννάκη Χαμάρτου.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης Χαμάρτος.
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Νικολός Χαμάρος και Ματζουκάτος. –Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο κάτοικος Παροικιάς Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει ο Ιωάννης και ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Ιωάννης Χαμάρτος και ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Ιάκωβος  Χαμάρτος.
–1744. Στις 12 Νοεμβρίου 1744 στην Παροικιά αναφέρεται ο Επίτροπος Παροικιάς Ιωάννης Χαμάρτος.
–1744. Στις 22 Νοεμβρίου 1744 στην Παροικιά αναφέρεται ο Δημογέρων και Επίτροπος της Μονής της Ευαγγελίστριας Παροικιάς Ιάκωβος (Γιακουμής) Χαμάρτος.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Ιωάννης Χαμάρτος, επίτροπος Παροικιάς.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Ιάκωβος Χαμάρτος.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 υπογράφει ως μάρτυρας ο Ιωάννης Χαμάρτος.
–1749. Ο χωρεπίσκοπος Παροικιάς Καλαβρές υπογράφει πρακτικά εκλογής του Ιωάννη Χαμάρτου ως επιτρόπου του Κοινού της Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Ιωάννης Χαμάρτος.
–1779. Νοτάριος Παροικιάς το Δημήτρης Χαμάρτος (1779)
–1786. Το 1786 γεννιέται στην Παροικιά ο Δημήτριος Χαμάρτος μετέπειτα δημογέροντας και δημόσιος νοτάριος (συμβολαιογράφος).
–1806. Το 1806 αναφέρεται ο αστυνομικός Πάρου Ελευθέριος Χαμάρτος.
–1806 Στις 29 Οκτωβρίου 1806, Δια της παρούσης Καγγελιερικής πωλήσεως φανερώνεται ότι ο σιόρ Ζεπάκης Δελεγραμμάτικας πωλεί και αιωνίως αποξενώνει προς τον σιόρ Ελευθέριον Χαμάρτον με ιδίαν του βουλήν και απαραβίαστον θέλησιν τά πατρογονικά του χωράφια τά κείμενα είς την βολήν, Σαρακίνικου όλα από πάνω έως κάτω καθώς τα είχεν ο καθ’ αυτό οικοκύρης ομού και το χωράφι Φραγκιάδενας είς το Αλωνάκι, οπού έχει από πάνω από το νερόν σύμπλιος Ιωάννης Λάζαρης εις όλα επί τιμή γροσίων χιλίων τετρακοσίων καθώς τα είχε κρεσέρη εις το κοινόν και ιμπούπλικον ινκάντο το φυλαττόμενον εν τη κοινή Καγγελαρία. Όθεν εις το εξής είναι εις την κυριότητα και αυτοδεσποτείαν του διαλειφθέντος κυρίου Χαμάρτου να τα κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδιόκτητά του μούλκια και κτήματα, ως καλώς πωλημένα και καλώς αγορασμένα. Και έλαβεν ο πωλητής την, να διαφεντέψη εις πάσαν τυχούσαν εναντίαν αυτών περίστασιν. Διό και εις ενδειξιν των ανωτέρω εγένετο η παρούσα ενυπόγραφος πώλησις βεβαιωμένην παρά του πωλητού τη ιδία αυτού υπογραφή και εδόθη εις χείρας του αγοραστού προς πιστωσιν και διηνεκή ασφάλειαν: 1806: 29 Οκτωβρίου, Παρκιά. Ζέπος Δελαγραμμάτικας στέργω και βεβαιώνω το παρόν. Ο Κ: Κ: Πάρου Γρυπάρης γράψας μαρτυρώ.
–1808. Σε προικοσύμφωνο στις 1 Φεβρουαρίου 1808 αναφέρεται ο Ελευθέριος Χαμάρτος ως μάρτυρας.
–1808. Το 1808 γεννιέται στην Παροικιά ο Ελευθέριος Χαμάρτος μετέπειτα Δήμαρχος Παροικιάς.
–1815. Σε έγγραφο Παροικιάς του 1815 υπογράφουν ως δημογέροντες οι: Ελευθέριος Χαμάρτος, Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, Ιωάννης Κρίσπης, Δημήτριος Δελαγραμμάτης και ο Γ. Κυπριανός.
–1815. Απρίλιος 11 1815 Παροικια. «Την σήμερον η κυρία Κατερινάκη συμβία του ποτέ Πετράκη Λαζάρη δίνει και πάντι ελεύθερα πωλεί εις τον Νικολό υιόν Γεωργίου Καλδόρου ένα ……. με δύο χώρια μέσα και μία μάνδρα εις τοποθεσία Σαρακίνικο σύμπλιος Λευτεράκης Χαμάρτος, διά γρόσια τριανταπέντε ως καθώς αναμεταξύν του εσυμφώνησαν διά γρόσια 35. Όθεν από την σήμερον και εις το εξής το αυτό αλώνι με τα δικαιώματά του μένει εις την εξουσίαν και κυριότητα του άνωθεν αγοραστού να το κάνει ως θέλει και βούλεται και μένει υποσχομένη η πώλησις αν εις κανένα καιρόν σηκωθή τινάς αδίκως ή ξένος να ζητεί δικαιώματα να αποκρίνεται και ο αγοραστής να μείνει άπρακτος. Διό εις πίστωσι έγινε το παρόν υπογεγραμμένο από αξιόπιστοι μάρτυρες εις πίστωσιν. Αντώνιος …ούρης (?)  γέγραφα εις όνομα της κυρα Κατερίνας Πέτρου Λάζαρη ότι … και βεβαιώνει το παρόν καθώς μαρτυρώ και εγώ.
–1816. Επίτροπος της Εκατονταπυλιανής ο Ελευθέριος Χαμάρτος. Εϊχε χρηματίσει ζαμπίτης (αστυνόμος) Πάρου (1816), πληρεξούσιος της Ε’ στην Πρόνοια του ΝαυπλίουΕθνικής Συνέλευσης.
–1816. Κατάλογος του κοινού χρεών της νήσου Αντιπάρου προς τους Παρίους.
Προς τον κύριον Ελευθέριον Χαμάρτον από 1816 Δεκεμβρίου 4 προς 12% γρ. 404.
–1818. Κατάλογος νέων κτηματιών στην Παροικιά 22 Μαΐου 1818 "Φρατζάδενα σύμπλιος Τζώρτζη Χαμάρτου.
–1819. Έτος 1819. Η οικογένεια Χαμάρτος γνωστή μέχρι σήμερα στην Πάρο. Από τις εξοχότερες της Πάρου. Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτης *2 (Δημογέρων) Επιστάτης Αγώνος 1821 ¬ Μαρίνα Κυπριανού (Γένος Χαμάρτου) ¬ Τζώρτζης Δελαγραμμάτης *5 (Συμβολαιογράφος) Δήμαρχος Υρίας & Μάρπησσας ¬ Ανδριανή Παπαδοπούλου (Ανιψιά Κύριλλου Παπαδόπουλου) ¬ Βασιλική Δελαγραμάτη ¬ Γεώργιος Κων/νου Ναυπλιώτης (Νομικός κτηματίας, Δήμαρχος Μάρπησσας) ¬ Δελαγραμμάτης Γ. Ναυπλιώτης (Βιομήχανος) ¬ Αργυρώ Κων. Αιγινήτη ¬ Κων/νος Δελαγρ. Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Πολυξένη Ε. Τσακίρη ¬ Δελαγραμμάτης Κων/νος Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Φλωρίτσα Ιακ. Καπούτσου.
–1819. Στον Άγιο Μηνά στις 13 Δεκεμβρίου 1819, ο οικονόμος Νεόφυτος Νταμίας υπαγορεύει τη διαθήκη του, που συντάσσει ο κοινός καντζελλάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης. Μάρτυρες: οι άρχοντες της Παροικιάς Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Συμεών Δελαγραμμάτης και Μάρκος Πέτρος Μαυρογένης. Αφήνει κληρονόμο της μονής του Αγίου Μηνά τον αδερφό του Μάρκο.
–1821. Σε έγγραφο της Παροικιάς το 1821 αναφέρεται ο δημογέροντας Δημήτριος Χαμάρτος.
–1822. Σε αντίγραφο Κριτηρίου Πάρου της 18 Δεκεμβρίου 1822 αναφέρεται ο γραμματέας Δημήτριος Χαμάρτος.
–1824. Φραντζέσκος Μαυρομάτης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ. 1824: Φεβρουαρίου 3: Την σήμερον φανερώνομεν ότι η όπισσθεν αγορά του Νικολού Καλδόρου επέρασε εις τον σιόρ Λευτεράκη Χαμάρτο και επληρώθη τα γρόσια του με τα διάφορά τους και ο … μένει ακαταζήτητος από αυτό το … … και εις πίστωσιν υπογράφει από αξιόπιστοι μάρτυρες. Διά τον Νικόλαον Γρατούραν υπογράφω το όνομά του ότι βεβαιοί τ’άνωθεν και ούτως κ’έγω μάρτυς. Ιωάννης Σ(ταματέλου) Καμπάνης υποφαίνομαι. Τζανής Σ(ταμ.) Καμπάνης ζητηθείς έγραψα το παρόνκαι μαρτυρώ. VERSO: «1824 Φεβρουαρίου 3: Η παρόν αγορά του Νικολού Γραντούρα διά το αλόνι στο Σαρακίνικο τις … … … απέρασεν … καθώς φαίνεται γεγραμμένη όπως … ο Νικολός επληρώθη».
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Ελευθέριος Χαμάρτος όπως και ο δημογέροντας Δημήτριος Χαμάρτος.
–1826. Ο Ελευθέριος Χαμάρτος και ο Δημήτριος Χαμάρτος υπογράφουν νοταριακό έγγραφο Παροικιάς στις 21 Απριλίου 1826.
–1826. «Επαρρησιάσθη προσωπικώς εις την δημοσίαν Νοταρίαν ο υπογεγραμμένος κύριος Αλεξανδράκης Δημητρίου Καμπάνης και ομολογεί ότι ιδίαν αυτού βουλήν και αυτοθέλητον γνώμην πωλεί προς τον κύριον Κοσμάν Λιβαδινόπουλον ένα έξαμπέλισμα, έχει γονικόν του εν τη τοποθεσία Σαρακήνικον με τον νερόν έχει μέσα σύμπλιος Ελευθεράκης Χαμάρτος και Ιωάννης Μπαρμαρής διά γρόσια εξακόσια πενήντα πέντε, νούμερο 655, ως επερίσσευσεν την τιμήν του αυτού ο ίδιος αγοραστής εις το Κοινόν δημόσιον, όθεν από την σήμερον το και εξαμπέλισμα με το νερόν (το οποίον νερόν θέλει εξακολουθεί ως το πάλαι) μένει ελεύθερα εις την εξουσίαν και κυριότητα του ειρημένου αγοραστού να το κάμη ως θέλει και βούλεται τόσον ο ίδιος καθώς και οι κληρονόμοι του ως καλώς πωλημένων και καλώς διά δημοπρασίας αγορασμένων, υποσχόμενος ο πωλητής  να διαφεντεύη τον αγοραστή από κάθε εναντιότητα ως έλαβεν την τιμήν του αυτού εξαμπελισμάτου μέχρι και του οβολού εις ένδειξιν δε εγένετο το παρόν πωλητήριον γράμμα εκ της δημοσίας Νοταρίας βεβαιωμένον τη ιδία υπογραφή του πωλητού και εδόθη προς τον αγοραστήν φυλάττοντας αντίγραφον εις τον Κώδικα της Νοταρίας, υπ’αριθ.34. τη 3 Ιουλίου 1826, Παροικία Πάρου. Αλέξανδρος Καμπάνης βεβαιώνω το παρόν. Φραγκίσκος Αλεξάνδρου Καμπάνης βεβαιώνω. Γεώργιος Βιτζαράς.
–1826. Διαθήκη Μαργαρώς Φιλιόγλου +Εις το όνομα του Κυρίου, Αμήν. Η κυρά Μαργαρώ θυγατήρ του ποτέ Χατζή-Ανδρέα Φιλιόγλου ηθέλησεν διαταχθήναι πρώτον μέν αφήνει πάσι τοις χριστιανοις την συγχώρησιν, είτα ζητεί και ατή το αυτό. Πρώτον μέν αφήνει την ψυχήν της εις χείρας Θεού ζωντος το μεν σώμα της εις τον ναόν της Θεοτόκου Ευαγγελίστρια είτα αφήνει του αυτού ναού το μαργαριτάρι τηςε και των εφημερίων αυτού ένα σαρανταλείτουργο και του πνευματικού της πατήρ παπά Γαβριήλ Παντούνα ένα σαρανταλείτουργο. Αφήνει της Αγίας Μαρίνας εις την Μπάρον γρ. 25. Αφήνει της κιουράς Μαρουσάκης της Μακρυάς γρ. 15. Έτι αφήνει της γριάς της Κουζουλής γρ. 5. Έτι αφήνει εις την ημέρα του ενταφιασμού της γρ. 70. Να μοιράζουνταιν εις τους φτωχούς. Έτι αφήνει του παπά Τεμένοχου οπού είναι εις την Πάρον ένα σαραντάρι. Τούτα όλα απού αφήνει ψυχικά της και κόλυβα της όλον τον χρόνον ομολογά και λέγει να βγαίνουν από το μέτρημα της οπού βαστά ο άνδρας της. Και όσα περισσέψουν από το μέτρημα της να είναι του ανδρός της. Είτα αφήνει το ασημικό της αδελφής της Είτα αφήνει την μητέρα της και τον άνδρα της Επιτρόπους της ως τέλειους νοικοκύρους να δώσουν τούτα τα άνωθεν και όποτε αμελήσουν και δεν το κάμουν να είναι το βάρος εις την ψυχήν των. 1826 Ιουλίου 9 ημέρα Παρασκευή ώρα 9. Ο πνευματικός της πατήρ Γαβριήλ ιερομόναχος. Γεράσιμος Ψάλτης μάρτυς. Γεώργιος Πετρίδης μαρτυρώ.
Σημειώσεις:
1.Ηθέλησεν διαταχθήναι, Προφανώς η φράση αυτή έχει την έννοια: επεθύμησε να κάνει την διαθήκη της (διάταξη). Η διαθήκη, την εποχή της Τουρκοκρατίας, λεγόταν «διάταξις». Συνοδευόταν συνήθως με επίθετο: υστερινή διάταξις.
2.Προύκα. Η προίκα. Σε άλλα έγγραφα των Κυκλάδων γράφεται ως: προυκί.
Βεβαίωση-ομολογία. Αρ.51. Παρησιασθείσα προσωπικώς εις την δημοσίον ταύτην Νοταρίαν η υπογεγραμμένη Δεσποινούλα Χατζή Ανδρέου Φιδιόγλου, ομολογεί ότι έλαβε παρά του κυρίου Γεωργάκη πότέ γαμβρού της όπου η διαθήκη της αποθανών (SIC) κόρης της την εδώριζεν ως επίτροπος της και ο κατάλογος ο παρά της σεβαστής Διευθυντικής Επιτροπής διά να λάβη, τα έλαβον όλα σώα και ανελλιπή κατέμπροσθεν των κυρίων Εφόρων της Επαρχίας ταύτης, και εις το εξής μένει ακαταζήτητος ο ρηθείς κύριοςΓεωργάκης, όσον από την ιδίαν καθού και από τους κληρονόμους της. Εις ενδείξις δε εγένετο το παρόν εκ της δημοσίου Νοταρίας βεβαιωμένον παρά της άνωθεν Δεσποινούλας και παρά των κυρίων Εφόρων και εδόθη τω κυρίω Γεωργάκη εις ασφάλειαν. Τη 23 Δεκεμβρίου 1826 Παροικία της Πάρου. Δεσποινούλα βεβαιώνω τα άνωθεν. Ηλίας Δεσποινούλας βεβειώνω τα άνωθεν. Ελευθέριος Χαμάρτος. Μ.Μάτζας Μαυρογένης. Ο δημόσιος νοτάριος Παροικίας Τζαννής Μ. Καμπάνης ο γράψας βεβαιώ.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Ελευθέριος Χαμάρτος και ο Ζωρζάκης Χαμάρτος.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Ελευθερίου Χαμάρτου Κεφάλαιον γρ. 300 και Ζωρζάκη Χαμάρτου 100γρ.
–1827. Σε προικοσύμφωνο Καλίτζας θετής θυγαττρός Ζωρζάκη Χαμάρτου και γνησίας του ποτέ Περούλη Πούλιου και Μιχάλη Νικολέτου Κουμνενού (21 Αυγ. 1827).
–1827. Σε προικοσύμφωνο του Νικολάου Σφορώνου Νικολούδη και Μαργετάκης (Παροικία 8 Οκτ. 1827) «έτι το χωράφι της Φλόγας έχει την εκκλησίαν μέσα του Αγίου Ιωάννου πλησίον οι ίδιοι και ο Δημητράκης Χαμάρτος». O Δημήτρης Χαμάρτος γιός του δημογέροντα και δημάρχου Παροικιάς Ελευθέριου Χαμάρτου και ένας από τους πλουσιότερους Παριανούς. Στις 14 Αυγούστου εξελέγη δημόσιος νοτάριος, ενώ παλαιότερα, στα 1822, ήταν Γραμματέας του Κριτηρίου (Δικαστηρίου) της Πάρου και το 1833 υπηρετούσε ως Επαρχιακός Ειρηνοδίκης Πάρου.
–1827. Προικοσύμφωνο, Παροικιά, 8 Οκτ. 1827 « έτι το χωράφι της Φλόγας, έχει την εκκλησίαν μέσα του Αγίου Ιωάννη πλησίον οι ίδιοι και ο Δημητράκης Χαμάρτος. 
–1827. Στις 24 Νοεμβρίου 1827. Νοτάριος της Παροικιάς Δημήτριος Χαμάρτος
–1827. Στις 24 Νοεμβρίου 1827. Δημογέροντας της Παροικιάς Ελευθέριος Χαμάρτος
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1829. Σε πληρεξούσιο στις 31 Μαρτίου του 1829 αναφέρεται ο Δημογέροντας Ελευθέριος Χαμάρτος.
–1829. Σε έγγραφο της Δημογεροντίας Πάρου και Αντιπάρου στις 19 Μαΐου 1829 υπογράφουν οι προσ. Επαρχ. Δημογέροντες: Δημήτριος Χαμάρτος, Νικόλαος Αρκάς, Ν. Μαλατέστας, και ο Γραμματέας Ν. Βατιμπέλας.
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου, Ελευθέριος Χαμάρτος και Τζώρτζης Χαμάρτος.
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρουαρίου 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου Παρευρεθείς λέγω τα αυτά ως και οι πρόκριτοι περί τε της χρηστοηθείας και φιλομαθείας του νέου Δημητρίου Χαμάρτου.
–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1830. Στις 18 Αυγούστου 1830 διορίζεται μέλος της Πενταμελούς Επιτροπής της μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ι Ελευθέριος Χαμάρτος. Τα άλλα μέλη ήταν οι Δημήτριος Κιοσές, τοποτηρητής Πάρου-Αντιπάρου, Ιωάννης Βαλσαμής, Φιλικός, δημογέρων Τζιπίδου, Μιχαήλ Τσιγώνιας, δημογέρων Τζιπίδου και Κων. Σιφάκης, δημογέρων Δραγουλά.
–1830. Διορίζεται για ένα χρόνο επίτροπος της Εκατονταπυλιανής ο Ελευθέριος Χαμάρτος μαζί με τους Λεονάρδο Κονδύλη και Αντώνιο Φραντζέσκου Μαυρομμάτη (έγγραφο εκλογής επιτρόπων, Παροικιά, 28 Σεπτεμβρίου 1830.
–1831. Σε έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831 αναφέρεις τον  Δημήτριο Χαμάρτο.
–1831. Το 1831 μνημονεύεται στο προικοσύμφωνο του Πέτρου Τζώρτζη Χαμάρτου και της Αναστασίας Αντωνίου Φρ. Μαυρομμάτη στην Παροικία, 30 Ιανουαρίου 1831, «… πλησίον οικονόμος Βατιμπέλας».
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτριος Χαμάρτος.
–1832. Δημογέροντας και Δήμαρχος Πάρου ο Αντώνιος Ελευθέριου Χαμάρτος (1832).
–1832. Επαρουσιάσθη το παρόν εις ταύτην την επαρχιακήν Δημόνιον Μνημονίαν Πάρου και Αντιπάρου και μεταχωρισθέντος αντιγράφου τούτου εις το βιβλίον της Μνημονίας υπ’ αρ. 524-επεστράφη τω κυρίω Αντωνίω Ελ. Χαμάρτω. Εν Παροικία της Πάρου την 13 Φεβρουαρίου 1832. Ο Επαρχιακός Δ. Μνήμων Πάρου και Αντιπάρου Δημήτριος Καλαβρός. VERSΟ: «Η πούλησις του σιόρ Κοσμά οπού μας έκαμε».
–1832. Ο ιερέας Εφραίμ διορίζεται Έφορος του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου Παροικιάς μαζί με τους Δημήτριο Χαμάρτο και Βασίλειο Μαυρομμάτη στις 24 Φεβρουαρίου 1832.
–1832. Ο Δημογέρων της Παροικιάς και αδερφός του δημογέροντα Ελευθέριου Χαμάρτου και μετέπειτα δήμαρχος Παροικιάς υπογράφει έγγραφό του που απευθύνεται προς τον Διοικητή Τοποτηρητή Πάρου, Ναύπλιο, 17 Μαρτίου 1832.
–1832. Δια του παρόντος μου υποφαίνομαι ο κάτωθεν και λέγω ότι η παρόν όπισθεν πούλησις λέγω ότι απέρασε στον υιόν μου και επληρώθηκσαν τα γρόσια παρ’ αυτού και μένει μετά τον θάνατόν μου εις την τελείαν πληρεξουσιότητα του υιού μου Αντωνάκη χωρίς να ημπορέση κανείς μετά την αποβίωσιν μου να τον ενοχλήση εις το παραμικρόν διά την όποσθεν αγορά που είναι στο όνομά μου και να έχει χρέος να κοιτάζη την ψυχήν μου, διό και υποφαίνομαι. 1832: Ιουνίου 19. Ελευθέριος Χαμάρτος με την ευτήν μου βεβαιώ. Σακελλάριος Παροικιάς Κυπραίος μάρτυς. Πέτρος Δ. Καμπάνης μάρτυς.
–1834. Το 1813 γεννήθηκε ο Μιχαήλ Ζησιμόπουλος, το 1834 νυμφεύεται τη Καλλίτζα ή Καλλιτσώ, κόρη του Αντωνίου Νικ. Πρωτόδικου και της Μαρίνας Αντ. Χαμάρτου, με την οποία απέκτησαν το μοναχοπαίδι τους, τον Κωνσταντίνο (Κωνσταντή) το 1838.
–1835. Αντώνιος Φρ. Μαυρομμάτης (η σύζυγός του αποκαθισά τον γαμπρό της Πέτρο Γ. Χαμάρτο να απέλθει εις την Ιεράν Σύνοδον να καταγγείλει την διάλυσιν του 25 έτους συζυγικού βίου (13 Ιαν. 1835).
–1840. Το 1840 αναφέρεται η Μοναχή στη Μονή Χριστού του Δάσους Φεβρωνία Χαμάρτου.
–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.
Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:
Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.
Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.
Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8 Οκτωβρίου.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1847. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1847 ο Χαμάρτος Δημήτριος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος κτηματίας Αντώνιος Ελ. Χαμάρτος, ο 63χρονος κτηματίας Δημήτριος Χαμάρτος, ο 42χρονος κτηματίας Πέτρος Γ. Χαμάρτος και ο 35χρονος κτηματίας Πέτρος Δ. Χαμάρτος.
–1856. Το 1856 αναφέρεται ο 70χρονος Χαμάρτος Δημήτριος ως δημογέροντας και δημόσιος νοτάριος Παροικιάς.
–1862. Δωρητήριον Πάρου, 9 Φεβρ. 1862, Αντωνίου Ελευθ. Χαμάρτου.
–1886. Το 1886 γεννιέται ο Χαμάρτος Αντώνιος του Ιωάννη έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–Ο Φραγκίσκος Π. Χαμάρτος Ιατρός, σπούδασε στο Παρίσι. Εξάσκησε το επάγγελμά του στη Μύκονο και στην Πάρο. Εκλέχθηκε λίγο πριν τον θάνατο του Δήμαρχος Πάρου. Πέθανε στην Πάρο τον Ιανουάριο του 1889 άγαμος.
–Αεροπαγίτης ο παριανός Νικόλαος Αντ. Χαμάρτος (1891).
–1892. Επιγραφή του 1892 στην Μονή του Χριστού του Δάσους  αναφέρεται η Μοναχή Φεβρωνία Π. Χαμάρτου.
–1899. Το 1899 γεννιέται η Χαμάρτου Ελένη του Αντωνίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Χαμάρτος Ιωάννης του Αντωνίου ιδ. υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται η Χαμάρτου Ειρήνη του Αντωνίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1923. Ιωάννης Αντ. Χαμάρτος (1923) τελώνης.
–1928. Στρατηγός Ιωάννης Φρ. Χαμάρτος (1928).
–1945. Ο Γιάγκος Χαμάρτος απεικονίζεται σε φωτογραφία του 1945 μπροστά από τον μύλο στο Λιμάνι της Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Χαμάρτος Αντώνιος του Ιωάννη έμπορος και ο γιός του Ιωάννης κάτοικος Παροικιάς.
–1955. Το 1955 ο Αναστάσης Κυλάκος νυμφεύεται  την Παριανή Χαμάρτου Ειρήνη αποκτώντας δύο κόρες.

–Χαμηλοθώρης: Το συγκεκριμένο επίθετο ήρθε στη Νάουσα το 1795 από το χωριό Μονή της Νάξου, πρόκειται για επίθετο παρατσούκλι και το σπουδαιότερο ότι είναι κλάδος της οικογένειας Σομαρίπα SOMARIPA. Ο Δούκας Somaripa εκτός από ανοιχτόχρωμος ήταν ψηλός με αποτέλεσμα όλους να τους κοιτάει από ψηλά έτσι κι απέκτησε το ψευδώνυμο ABASO VISTA= Βλέπω χαμηλά= Χαμηλοθωρώ= Χαμηλοθώρης. Ο γενάρχης του κλάδου της Πάρου είναι ο Ιάκωβος Χαμηλοθώρης ο οποίος ήταν αποκόπτης (εκτιμητής κτημάτων).
–1795. Το 1795 η πρώτη μαρτυρία για την οικογένεια Ιάκωβου Χαμηλοθώρη στη Νάουσα.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Χαμηλοθώρης, ο30χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Χαμηλοθώρης, ο 59χρονος γεωργός Χαμηλοθώρης Ιάκωβος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χαμηλοθώρης Αντώνιος του Ιάκωβου, ετών 62, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Εμμανουήλ του Ιάκωβου, 56 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Ιωάννης του Ιάκωβου, 78 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Ιωάννης του Γεωργίου, 38 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Νικόλαος του Ιωάννη, 44 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Χρήστος του Ιωάννη, 38 ετών, εργάτης από τη Νάουσα και ο Χαμηλοθώρης Γεράσιμος του Γεωργίου, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χαμηλοθώρης Αντώνιος του Ιάκωβου, ετών 64, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Εμμανουήλ του Ιάκωβου, 58 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Ιωάννης του Ιάκωβου, 80 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Ιωάννης του Γεωργίου, 40 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Νικόλαος του Ιωάννη, 46 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Χαμηλοθώρης Χρήστος του Ιωάννη, 40 ετών, εργάτης από τη Νάουσα και ο Χαμηλοθώρης Γεράσιμος του Γεωργίου, 28 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1903. Στις 14 Νοεμβρίου 1903 ο 33χρονος αρτοποιός από την Πάρο Ιάκωβος Χαμηλοθώρης του Νικολάου και της Αικατερίνης Βελέντζα [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ελπίς Γιαννίτση, του Κωνσταντίνου και της Κυριακής Διαλινού [κάτοικοι Πάρου].
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 81χρονος κάτοικος Νάουσας, Χαμηλοθώρης Ιάκωβος του Νικολάου, αρτοποιός, ο 40χρονος αρτοποιός Χαμηλοθώρης Παναγιώτης του Ιωάννη, ο Χαμηλοθώρης Παντελής του Πιππή 35 ετών γεωργός, ο 44χρονος γεωργός Χρήστος Χαμηλοθώρης του Φραγκίσκου και ο 47χρονος ναυτικός Χαμηλοθώρης Νικόλαος του Ιάκωβου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Χαμηλοθώρη Μαρία, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Ιωάννης Κόλιας, και η Ρούσσου Ζαννή, όνομα συζύγου Αναστάσιος, όνομα πατρός Πέτρος Χαμηλοθώρης, η Χαμηλοθώρη Νικολέττα, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Γ. Τριπολιτσιώτης, η Κάπαρη Νικολέτα, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Πίπης Χαμηλοθώρης, η Χαμηλοθώρη Άννα, όνομα συζύγου Παντελής, όνομα πατρός Γ. Καπούτσος, η Βασιλοπούλου Αικατερίνη, όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Ιάκωβος Χαμηλοθώρης και η Μπαφίτη Καλλίτσα, όνομα συζύγου γεώργιος, όνομα πατρός Πέτρος Χαμηλοθώρης.

Χάμπα:
–1792. Στις 10 Οκτωβρίου 1792 ο Πριμικήριος Ρούσσος πωλεί το σπίτι του που είχε αγοράσει από τη Μαρία Ιωάννη Χάμπα, στον Μιχαήλ Καρυστινό, για 40 γρόσια.

–Χανιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= καταγωγή από τα Χανιά Κρήτης. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο. Ένας γενάρχης της πολύκλαδης αυτής οικογένειας είναι ο Παρδάλης …
–1583. Το 1583 αναφέρεται ο Χανιώτης Σταμάτης του ποτέ Μιχελή.
–1712. Σε έγγραφο της 2ας Μαΐου 1712, στο οποίο ο Τζώρτζης Τζιμιλιάρης πωλεί του Τζανή Χανιώτη «σπίτι, αμπέλι, χωράφια και ει τι άλλο τίποτες ευρίσκεται διά 40 ρεάλια»
–1729. έτος 1729, Τζανή Χανιώτη διαθήκη στις Λεύκες. Το επώνυμο Λεονταράκης, γνωστό στην Κρήτη, το έφερε ο πρώτος Κρητικός που έφθασε στην Πάρο την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ύστερα εξέπεσε σε παρωνύμιο ή επώνυμο, όπως έχει συμβεί και με άλλα επώνυμα: Παρδάλης (σήμερα Χανιώτης), Λεμονάκης (Κρητικός), Χειμωνάκης σήμερα Ραγκούσης), Τσολάκης (σήμερα Ρούσσος).
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο ιερέας Κεφάλου Στέφανος Χανιώτης.
–1767. Στις 16 Νοεμβρίου 1767 ο Χαρτοφύλαξ Λευκών Γεώργιος Χανιώτης αναφέρεται στη διαθήκη του Θωμά Ραγκούση
–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός).
–1784. Στις 18 Φεβρουαρίου 1784 αναφέρεται σε πωλητήριο ο Χαρτοφύλαξ Λευκών Γεωργιος Χανιώτης.
–1789. Το 1789 γεννιέται ο Δημήτριος Π.Ι. Χανιώτης κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1791. Ο χαρτοφύλαξ Λευκών Χανιώτης Στέφανος υπογράφει γράμμα του Μητροπολίτη Παροναξίας στη Νάξο στις 7 Σεπτεμβρίου 1791.
–1806. Το 1806 γεννιέται ο Δημήτριος Μ. Χανιώτης γεωργός κάτοικος Λευκών.
–1807. Ο χαρτοφύλαξ Στέφανος Χανιώτης φέρεται ως ανακαινιστής το 1807 αγώστον τίνος ναού σε επιγραφή που υπάρχει σε σκαλάκι στο κάστρο Παροικιάς.
–1808. Το διώροφο αρχοντικό του Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, ύστερη αναγέννηση, με μαρμάρινα σκαλιά πλαίσια στα παράθυρα και στις πόρτες, βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο των Λευκών, δίπλα στην Αγία Θεοδοσία. Το 1808 προικοδοτήθηκε στην κόρη του Ελένη Μάρκου Μαυρογένη η οποία το 1828 το επούλησε στον εξάδερφό της Δημήτρη Παπαϊωάννου Χανιώτη, παππού εκ μητρός του μακ. Παπά Δημήτρη Ιωάν. Ρούσσου, στους κληρονόμους του οποίου υπάρχει.
–1810. Στις 13 Μαρτίου 1810 ο Σακελλίων Λευκών Χανιώτης αναφέρεται σε έγγραφο βεβαίωσης του τίτλου του σακελλίωνα Λευκών. 
–1813. Στις 29 Αυγούστου 1813 ο Χαρτοφύλαξ Λευκών Στέφανος Χανιώτης συντάσσει πωλητήριο.
–1814. Στις Λεύκες στις 6 Ιανουαρίου 1814 ο σινιόρ Κωνσταντάκης Χανιώτης πωλεί εις τον Λιπράνδο Ραγκούση δύο χωράφια.
–1821. Το 1821 αναφέρεται ο αγωνιστής Χανιώτης Γεώργιος, γιός του παπά Γιάννη Χανιώτη.
–1823. Στις 12 Φεβρουαρίου 1823 ο Χαρτοφύλαξ Λευκών συντάσσει Στέφανος Χανιώτης πωλητήριο.
–1823. Ιερέας Χανιώτης Φραγκίσκος υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823.
–1824. Παπα Γιάννης Χανιώτης, αναφέρεται το 1824, γιός του ο αγωνιστής Γεώργιος Χανιώτης.
–1824. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1824 ο παπά Φραγκίσκος Χανιώτης υπογράφει πρακτικό εκλογής «εκλεκτών» του Δραγουλά.
–1825. Ο ιερέας και πνευματικός Ιωάννης Χανιώτης υπογράφει έγγραφο κατοίκων Λευκών στις 5 Νοεμβρίου 1825 που αφορά τον ιερέα Νικόλαο Παντολέοντα.
–1827. Στις 11 Οκτωβρίου 1827 ο Χαρτοφύλαξ Λευκών Στέφανος Χανιώτης αναφέρεται  σε έγγραφο Παροικιάς συμφωνίας καλλιέργιας αμπελίου  
–1829. Το 1829 αναφέρεται ο Ανεστάσης Χανιώτης.
–1829. Ο ιερέας Βασίλειος Χανιώτης χορηγός 10 γροσίων για το «συστηθησόμενον Αλληλοδιδακτικόν Σχολείων» στις 5 Δεκεμβρίου 1829.
–1829. Ο Χαρτοφύλαξ Γεώργιος Χανιώτης προσφέρει 15 γρόσια για το συστηθησόμενον αλληλοδιδακτικόν Σχολείον το 1829.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 ο ιερέας Βασίλειος Χανιώτης και ο Χαρτοφύλαξ Στέφανος Χανιώτης εκ Λευκών αναφέρεται στον Κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου.
–1830. Στις 24 Ιουνίου 1830 αναφέρεται σε Κατάλογο ο Ιερέας Λευκών Ιωάννης Χανιώτης να αγοράζει χωράφι στην Παροικιά.
–1830. Ο ιερέας και πνευματικός Ιωάννης Χανιώτης αναφέρεται σε έγγραφο Λευκών στις 21 Δεκεμβρίου 1830
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ν. Χανιώτης καθώς  και οι Δημήτρης, Γεώργιος, Θεολόγος και Βαγγελινός Χανιώτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Στις 26 Δεκεμβρίου 1832 ο ιερέας Ιωάννης Χανιώτης αγοράζει τα πατρικά σπίτια της Ελέγκως Τζωρτζάκη Δελαγραμμάτη στις Λεύκες, στη γειτονιά της Ανάστασης. Ελέγκο είχε παντρευτεί τον άρχοντα Παροικιάς, βουλευτή και Φιλικό Μάρκο Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη.
–1835. Ο Χαρτοφύλαξ Γεώργιος Χανιώτης συντάσσει έγγραφο Λευκών στις 15 Σεπτεμβρίου 1835.
–1837. Οι δήμοι Πάρου το 1837 έχουν τους εξής δημάρχους και εισπράκτορες: Δήμος Υρίας, δήμαρχος Νίκ. Αρκάς και εισπράκτορας Θεόδωρος Χανιώτης.
–1842. Προικοσύμφωνο Στέφ. Ρούσσου (Γυαλιστή) και Χαδούσας Νικ. Χανιώτου, της οποίας μητέρα ήταν η Μαρίνα Ν. Χανιώτου (Λεύκες 30 Νοεμ. 1842) «Μίαν χαμόγαιον οικίαν με τον άνωθεν αυτής αέρα και με το συνεχόμενον μ’αυτήν ήμισυ κηπάριον, κειμένην εντός της κωμοπόλεως Λευκών Του Δήμου Μαρπήσσης της Πάρου, κατά την θέσιν του Κερκουλά το Στενό και συνοδευομένη εις μέν την οικίαν η ετέρα οικία της αναφερόμενης Μαρίνας, εις δε το κηπάριον το έτερον ήμισυ κηπάριον, της αδερφής της Καλής συζύγου Νικολάου Πανόργιου». 
–1843. Στις 6  Οκτωβρίου 1843 ο διοικητής της Επαρχίας Νάξου ΜΔ Τσαμαδός, ενημερώνει τον Δήμαρχο Μαρπήσσης για τα «εμπόδια» στην εκλογική διαδικασία Λευκών και Τσιπίδου. Στις Λεύκες αναφέρονται σοβαρά επεισόδια με διαπληκτισμό του παρέδρου Κ. Χανιώτη. Οι εκλογές στις Λεύκες ολοκληρώθηκαν στις 8/10 και στην Μάρπησσα στις 10 Οκτωβρίου 1843.
–1843. Τα 1843 γεννήθηκε ο Στέφανος Χανιώτης. Πέθανε το 1932.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Χανιώτης Μ. Φραγκίσκος, ο 26χρονος εργάτης Μοσχονάς Χανιώτης, ο 39χρονος γεωργός Μνιός Χανιώτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Βαγγέλης Α. Χανιώτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο Χανιώτης Νικόλαος 53 ετών γεωργός (απεβίωσε).
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Ιωάννης Π.Φ. Χανιώτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Χανιώτης Π.Φ. Δημήτριος 38 ετών γεωργός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Αθανάσιος Ζ. Χανιώτης, ο 30χρονος κτηματίας Αθανάσιος Θ. Χανιώτης, ο 29χρονος γεωργός Γεώργιος Θ. Χανιώτης, ο 45χρονος γεωργός Αθανάσιος Χανιώτης, ο 26χρονος γεωργός Ανδρέας Ι. Χανιώτης, ο 31χρονος εργάτης Αντώνιος Μιχ. Χανιώτης, ο 44χρονος γεωργός Βασίλειος Χανιώτης, ο 25χρονος γεωργός Γεώργιος Μ. Χανιώτης, ο 31χρονος κτηματίας Γεώργιος Δ. Χανιώτης, ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Α. Χανιώτης, ο 35χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Χανιώτης, ο 43χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Χανιώτης, ο 53χρονος γεωργός Γεώργιος Π. Χανιώτης, ο 55χρονος κτηματίας Γεώργιος Χ. Χανιώτης, ο 38χρονος γεωργός Δημήτριος Μ. Χανιώτης, ο 48χρονος γεωργός Δημήτριος Γ. Χανιώτης, ο 53χρονος κτηματίας Δημήτριος Π.Ι. Χανιώτης, ο 58χρονος γεωργός Δημήτριος Ζ. Χανιώτης, ο 38χρονος κτηματίας Εμμανουήλ Ζ. Χανιώτης, ο 63χρονος κτηματίας Ευαγγελινός Χανιώτης, ο 28χρονος γεωργός Θεόδωρος Γ. Χανιώτης, ο 38χρονος γεωργός Θεόδωρος Μ. Χανιώτης, ο 48χρονος γεωργός Θεολόγος Χανιώτης, ο 31χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Χανιώτης, ο 32χρονος γεωργός Ιωάννης Δ. Χανιώτης, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Χανιώτης, ο 43χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Χανιώτης, ο 53χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Χανιώτης, ο 60χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Χανιώτης, ο 68χρονος γεωργός Ιωάννης Π. Χανιώτης, ο 29χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Ι. Χανιώτης, ο 53χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Ι. Χανιώτης, ο 43χρονος γεωργός Μανόλης Α. Χανιώτης, ο 32χρονος γεωργός Μιχαήλ Ι. Χανιώτης, ο 38χρονος γεωργός Νικήτας Αθ. Χανιώτης, ο 45χρονος γεωργός Μιχαήλ Αθ. Χανιώτης, ο 68χρονος γεωργός Μιχαήλ Α. Χανιώτης, ο 26χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Χανιώτης, ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Δ. Χανιώτης, ο 35χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Χανιώτης, ο 30χρονος γεωργός Περούλης Ι. Χανιώτης, ο 38χρονος εργάτης Πέτρος Ι. Χανιώτης, ο 25χρονος γεωργός Στέφανος Γ. Χανιώτης και ο 53χρονος γεωργός Στέφανος Γ. Χανιώτης.
–1855. Ιερέας Κωνσταντίνος Χανιώτης, γνωστός σε διαθήκη Λευκών του 1855.
–1856. Στης εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Ιωάννης Γ. Χανιώτης κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1864. Ιερέας Κωνσταντίνος Χανιώτης, γνωστός σε προικοσύμφωνο Λευκών στις 1 Φεβρουαρίου 1864.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Χανιώτης Μιχαήλ του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1870. Στις 13 Δεκεμβρίου 1870 ο 30χρονος οπωροπώλης από την Πάρο Νικόλαος Χανιώτης του Ιωάννη και της Εργίνας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Ίο Μαρούλα Χέλμη, του Μιχαήλ και της Αυγουστίνας.
–1872. Το 1872 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1872. Το 1872 γεννιέται ο Κωνσταντίνος Χανιώτης του Στέφανου και της Αγλαΐας (Παντελαίου) από τις Λεύκες. Πήγε για σύντομο χρονικό διάστημα στους θείους του στην Αλεξάνδρια. Στην συνέχεια μετοίκησε στην Αθήνα και ασχολήθηκε με την μαναβική.  Πέθανε το 1971.
–1872. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26χρονος οπωροπώλης Νικόλαος Ι. Χανιώτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 21 Ιανουαρίου 1872.
–1872. Σε προικοσύμφωνο στης Λεύκες 30 Ιουλίου 1872 «στο επάνω χωρίο της Αγίας Αικατερίνης και συνορευούσης με οικίαν Νικολάου Γ. Χανιώτου».
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Χανιώτης Στυλιανός του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Χανιώτης Δημήτριος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Ιωάννης Χανιώτης του Στέφανου και της Αγλαΐας (Παντελαίου) από τις Λεύκες.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Πέτρου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952, το 1953 διαγράφεται ως αποβιώσαντας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχουν εγγεγραμμένοι αρκετοί Χανιώτιδες. Οι περισσότεροι είναι Γεωργοί.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875 του Δήμου Μάρπησσας, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Χανιώτης Δημήτρης του Φραγκίσκου 67 ετών κτηματίας από τον Δραγουλά.
–1876. Το 1876 γεννιέται Μαρουσώ Χανιώτη του Στέφανου και της Αγλαΐας (Παντελαίου) από τις Λεύκες.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Χανιώτης Νικόλαος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Χανιώτης Πέτρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1877. Στις 18 Μαΐου 1877 ο παριανή κηπουρός Γιώργος Χανιώτης 35 ετών και η γυναίκα του Μαριγώ κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Αικατερίνης 2 μηνών και 15 ημερών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δράκος.
–1878. Το 1878 γεννιέται ο Χανιώτης Δεμένεγος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1880. Σε έγγραφο τις 20 Φεβρουαρίου 1880 «εμβήκαν του Φ. Χανιώτη οι γάιδαροι εις του Τζιμπούκη, Αποκοπτής Ιωάννης Κληρονόμος, πινάκια δυο, μάρτυρες Ν. Ζομπόνης, Μάρκος Δελέντας, Ιωαν. Λαχταρίδης. Εις τας 4 Μαρτίου εμβήκεν ο γάιδαρος του Σπανόπουλου εις το Τζιμπούκη, το απόκοχε ο αποκοφτής Ι. Κληρονόμος, πινάκια τρία. Νικόλαος Παυλάκης, Πέτρος Καβάλης».
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Περούλη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Χανιώτης Νικόλαος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Στυλιανός  Χανιώτης του Στέφανου και της Αγλαΐας (Παντελαίου) από τις Λεύκες. 
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χανιώτης Γεώργιος του Μοσχονά, 38 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου, Χανιώτης Ιωάννης του Γεωργίου, 57 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Χανιώτης Μιχαήλ του Φραγκίσκου, 35 ετών, μεταπράτης από τη Νάουσα. 
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Αντωνίου και ο Χανιώτης Αντώνιος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χανιώτης Γεώργιος του Μοσχονά, 40 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου, Χανιώτης Ιωάννης του Γεωργίου, 59 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Χανιώτης Μιχαήλ του Φραγκίσκου, 37 ετών, μεταπράτης από τη Νάουσα. 
–1888. Ένα παρακλάδι των Χανιωταίων είναι στην Πάτρα πριν το 1888: Ο Πέτρος Χανιώτης (μάλλον του Κωνσταντίνου και της Σωτηρίας), έφυγε από τις Λεύκες και πήγε στην Πάτρα. Εκεί δημιούργησε εργοστάσιό το 1888 κατασκευής Πλαστιγγών και Χρηματοκιβωτίων. Είχε έναν αδερφό Ιωάννη που τα εγγόνια του μένουν ακόμα στην Πάτρα, έναν αδερφό, μάλλον Θωμά, που κάποιοι απόγονοι του είχαν μεγάλη θέση στη ζυθοποιία Φιξ και μάλλον είχε και έναν αδερφό καλόγερο Δημήτριο. Ο Πέτρος Χανιώτης είχε ένα γιό που ακολούθησε το επάγγελμά του και δύο κόρες που και οι δύο παντρεύτηκαν και έκαναν οικογένειες στην Αθήνα. Η μεγαλύτερη η Φανή πέθανε το 2003, απέκτησε δυο γιούς και τα παιδιά και τα εγγόνια της μένουν στην Αμερική. Η Κούλα (πέθανε το 1976) παντρεύτηκε τον Γρηγόρη Χασάπη, έκανε ένα γιο και δυο κόρες. Όλοι οι απόγονοι του Πέτρου Χανιώτη δεν είχαν καμία επαφή με Πάρο εδώ και τρεις γενεές. Υποθέτουμε ότι ο λόγος που εγκατέλειψε ο Πέτρος Χανιώτης το χωριό του θα ήταν για βιοποριστικούς λόγους.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Χανιώτης Αντώνιος του Εμμανουήλ, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898. Χανιώτης Ν. Γεώργιος, Χανιώτης Α. Ξ., Χανιώτης Α. Γεώργιος και Χανιώτης Π. Στέφανος.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Χανιώτης Γρηγόριος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Χανιώτης Μιχαήλ του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Χανιώτης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Χανιώτης Εμμανουήλ του Περούλη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Χανιώτης Ηλίας του Αντωνίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1903. Το 1903 γεννιέται η Πολυχρόνη Στυλιανή του Δημητρίου, μετέπειτα σύζυγος του Χανιώτη Ανδρέα, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Χανιώτης Νικόλαος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Χανιώτης Κωνσταντίνος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Χανιώτης Αντώνιος του Ιωάννη αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται η Φωτεινή Αντωνίου Χανιώτη, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Χανιώτη.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Χανιώτης Ανδρέας του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Το 1951 μεταδημότευσε.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Χανιώτης Θεόδωρος του Εμμανουήλ, διαγραπτέος ως μεταδημότευση στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1951.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Χανιώτης Σπυρίδων του Ιάκωβου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1907. Στις 8 Ιουλίου 1907 ο 21χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο Αντώνης Σκανδάλης του Νικολάου και της Μαρίας Χανιώτη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρου Ευαγγελινή Τομαή, του Δημητρίου και της Μαριγώς Καραμολέγκου.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Χανιώτης Νικόλαος του Εμμανουήλ, ο Χανιώτης Ιωάννης του Κωνσταντίνου και ο Χανιώτης Ιωάννης του Νικολάου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1908. Στις 28 Απριλίου 1908 ο 19χρονος μουσικός από την Πάρο Δημήτριος Παρώδης του Νικολάου και της Αργυρώς Πανταλέων [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Πάρο Αργυρώ Αρκά, του Χρήστου και της Μαρουσας Χανιώτη [κάτοικοι Πάρου.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Χανιώτης Νικόλαος του Ιωάννη κτηματίας κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1910. Το 1910 γεννιέται η Βιργινία Νικ. Χανιώτη, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Γαβαλά Μάρκο.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Ιδομενεύς, μετέπειτα γεωργός και εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1947.
–1911. Ευφροσύνη Αντ. Χανιώτη, Μαία στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1911. Φραγκίσκος Βασιλ. Χανιώτης, Δήμαρχος Υρίας το 1911.
–1911. Ευάγγελος Βασιλ. Χανιώτης, έμπορος στην Χαλκίδα το 1911. Γιος του Λευκιανού ταμία της Τράπεζας Σκουζέ Βασίλείου Χανιώτη.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Χανιώτης Κωνσταντίνος του Αντωνίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Χανιώτης Δομένεγος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Χανιώτης Δημήτριος του Νικολάου και ο Χανιώτης Αντώνιος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Χανιώτης Αντώνιος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Πέτρου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Χανιώτης Εμμανουήλ.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Χανιώτης Ιωάννης του Βασιλείου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου. Απεβίωσε το 1949.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Χανιώτης Εμμανουήλ του Αντωνίου, ο Χανιώτης Περούλης του Γεωργίου και ο Χανιώτης Κωνσταντίνος του Γεωργίου (απεβ. 1948), μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Χανιώτης Ιωάννης του Γρηγορίου, μετέπειτα εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950, εργάτης.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Χανιώτης Σπύρος του Εμμανουήλ εργάτης κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Χανιώτης Γεώργιος του Αντωνίου, μετέπειτα εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950, λατόμος.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος κάτοικος Νάουσας, Χανιώτης Ανδρέας του Μιχαήλ, κτηματίας και ο 24χρονος υποδηματοποιός Χανιώτης Αντώνιος του Φραγκίσκου.
–1946. Στην εφημερίδα «Φωνή της Πάρου» στις 31 Μαρτίου 1946 διαβάζουμε το Νέο ΔΣ του Συλλόγου Μαρπησσαίων και Αρχιλοχιτών. Πρόεδρος: Άγγελος Ασπρόπουλος, Αντιπρόεδρος Δημ. Στέλλας, Γεν. Γραμματέας: Επαμ. Γαβαλάς, Ταμίας: Ζαχ. Χανιώτης, Έφορος: Αναστάσιος Μαρμαρινός. Σύμβουλοι οι κ.κ.: Ηλίας Θεοχαρόπουλος, Όθων Καπαρός, Δημ. Μαρινάκης και Αντώνιος Μπάλιος.
–1951. Το 1909 γεννιέται η Μαρουσώ Σκιαδά του Αντωνίου, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Ηλία Χανιώτη.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Χανιώτη Μαρία, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Σιφναίος και η Μπαρμπαρήγου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Ευάγγελος, όνομα πατρός Ευάγγελος Χανιώτης.

Χατζημιχαήλ:
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 58χρονος κάτοικος Νάουσας, Χατζημιχαήλ Νικόλαος του Δημητρίου, εργάτης, ο 40χρονος υποδηματοποιός Χατζημιχαήλ Χρήστος του Δημητρίου και ο 26χρονος ναυτικός Χατζημιχαήλ Δημήτριος του Νικολάου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Χατζημιχαήλ Καλίτσα, όνομα πατέρα Νικόλαος και η Αρκουλή Μαρία, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατέρα Δημήτριος Χατζημιχαήλ.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Χατζημιχαήλ Ειρήνη, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Ματθαίος Δαβερώνας και η Χατζημιχαήλ Μαρία, όνομα συζύγου Χρήστος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης.

Χατζηνικολάου:
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Χατζηνικολάου Νικόλαος του Ιωάννη καπνεργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Χατζηνικολάου Ιωάννης του Νικολάου εθελοντής κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Χατζηνικολάου Νικόλαος του Ιωάννη καπνεργάτης και ο γιός του Ιωάννης κάτοικοι Παροικιάς.

Χαρακιάρης:
–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Κυριαζής Χαρακιάρης.
–1860. Στις 25 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Παναγής Κυριαζή Χαρακιάρης κρεοπώλης.

–Χαραλάμπους: Πατρωνυμικό επώνυμο, ο γιός του Χαράλαμπου. Πρόσφυγες από την Σμύρνη της Μικράς Ασίας. Με την ανταλλαγή πληθυσμών βρέθηκαν στην Κυρήνεια της Κύπρου και από εκεί στην Πάρο όπου η Εκατονταπυλιανή έδωσε γη στους τότε πρόσφυγες "στα προσφυγικά" που βρίσκονται απέναντι από το άλσος, πίσω από το Κέντρο Υγείας. Το παρατσούκλι διπλός το έλαβε ένα μέλος της οικογένειας γιατί ζητούσε πάντα διπλή μερίδα παρότι ήταν μικρόσωμος. Ο Κλάδος της οικογένειας μετοίκησε σε τρις περιοχές, στην Ελευθερούπολη, στην Πάρο και το τρίτο μέλος στην Κω με το επώνυμο Διπλός. 
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Χαραλάμπους Εμμανουήλ του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Χαραλάμπους Δημήτριος του Εμμανουήλ εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Χαραλάμπους Γεώργιος του Εμμανουήλ παντοπώλης κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Χαραλάμπους Εμμανουήλ του Δημητρίου και ο γιός του Δημήτριος εργάτες κάτοικοι Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Χαραλάμπους Ερασμία του Εμμανουήλ.
–1976. Παντοπωλείο «Διπλός» των Αδερφών Χαραλάμπους το 1976.

–Χαρατσάρης ή Χαρατζάτης: Το επώνυμο Χαρατζάρης σήμερα Χαρατσάρης. Στη Νάξο απαντάτε σε έγγραφο του 1645 με τον τύπο Χαρατζιάρης.
–1706. Κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού της Αντιπάρου της 31 Μαρτίου 1706, εκλέγουν ως επίτροπο τον Μπορταλαμιό Χαρατζάρη.
–1816. Ο ιερέας Γεώργιος Χαρατζάρης υπογράφει την σετέντζα των προεστώρων και προκρίτων της Πάρου για την μονή του Αγίου Μηνά στις 30 Σεπτεμρίου 1816.
–1826. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς 5 Μαρτίου 1826 η Βασιλική Κ. Χαρατσάρη διδει στον γιο της Μανόλη «μιαν εικόνα της Ελεούσας, όπως σκέπει αυτούς».
–1829. Το 1829 ο Ανεστάσης Χαρατζάρης και ο Ιωάννης Χαρατσάρης ήταν μαθητές της Αλληλοδιδακτικής Σχολής Παροικιάς, ετών 14 ο πρώτος, ετών 9 ο δεύτερος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Εμμανουήλ Χαρατζάρης.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Δ., ο Ν. και Ι. Χαρατσάρης και ο Δ.Φ. Χαρατσάρης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος ναύτης Γεωργός Χαρατσάρης, ο 31χρονος ράπτης Γεώργιος Κ. Χαρατσάρης, ο 41χρονος κρεοπώλης Εμμανουήλ Χαρατσάρης, ο 20χρονος ράπτης Ιωάννης Χαρατσάρης, ο 56χρονος κτηματίας Χαρατσάρης Κυριαζής, ο 59χρονος καφεπώλης Φραγκίσκος Χαρατσάρης και ο 29χρονος ράπτης Ιωάννης Κ. Χαρατσάρης.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Χαρατσάρης Κωνσταντίνος του Κυριαζή ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Χαρατσάρης Κωνσταντίνος του Κυριαζή ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Χαρατσάρη Καλυψώ του Κυριαζή.
–Χαρατσάρης Κυριάκος σκηνοθέτης θεάτρου συγγραφέας τον 20ο αιώνα.

–Χαρβαλιάς ή Μοσχονησιώτης ή Μοσκονησιώτης: Καταγόμενος από τα Μοσχονήσια, νησίδες στον κόλπο των Κυδωνιών (Αϊβαλή) Μ. Ασίας. Το πραγματικό τους επώνυμο είναι Χαρβαλιάς. Σήμερα το Χαρβαλιάς είναι παρωνύμιο στις Λεύκες.
–1828. Σε έγγραφο του 1828 αναφέρεται ο Στρατής Χαρβαλιάς Κυδωνιεύς.
–1835. Σε έγγραφο 24 Φεβρ. 1835 αναφέρεται ο Στρατής Χαρβαλιάς Μασχονησιώτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος φούρναρης Μοσχονήσιος Κωνσταντίνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Λούκας Μοσχονησιώτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 27χρονος εργάτης Μοσκονησιώτης Ηλίας.
–1865. Στις 14 Ιανουαρίου 1865 ο 20χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Πέτρος Μοσχονησιώτης του Ιωάννη και της Μαρίας Πατέλη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Μαριγώ Βρυόνη, του Αναστάσιου.
–1902. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 34 ετών βυρσοδέψης Ιωάννης Π. Μοσχονησιώτης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1902.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 60 ετών βυρσοδέψης Πέτρος Ιω. Μοσχονησιώτης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 22 Ιανουαρίου 1903.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32 ετών εργάτης Αλέξ. Π. Μοσχονησιώτης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1903.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μοσχονησιώτης Παντελής του Γεωργίου μικρέμπορος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Μοσχονησιώτης Παντελής του Γεωργίου μικρέμπορος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

–Χαριλάου: Καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Ο γενάρχης ήταν πλοίαρχος και  παντρεύτηκε στη Νάουσα στα μέσα του 19ου αιώνα Κασαλιά.

–Χαρκωματάς:
–1750. Σε αφιέρωση του ζεύγους Μαραμανιά στην Ξεχωριανή (29 Μαρτίου 1750), εις τα Ληνούδια, σύμπλιος ο Γεώργιος Χαρκωματάς.

–Χαρουισιάρης:
–1837. Σε έγγραφο του σχολείου Πάρου του 1837, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Νικόλαος Χαρουισιάρης.

–Χαρτουλάρης: Από το βυζαντινό «τίτλο χαρτουλάριος= αυτός που τηρούσε τα αρχεία των Μερών (Δήμων δηλ. Πρασινων, Βενετων κλπ). Υπήρχε επίσης χαρτουλάριος του δρόμου, χαρτουλάριος επι του σακκελίου, χαρτουλάριος του Θέματος, χαρτουλάριος του Βασιλικου Σακκελίου.
–1639. Στις 2 Φεβρουαρίου 1639 εις το Καστέλλι του Κεφάλου πουλεί του μισερ Λιώνη Χαρτουλάρη ένα κομμάτι χωράφι στις Αγριλιές όπου έχει αγορά από την Κοτίλενα (Κονδύλαινα, γυναίκα του Κονδύλη).
–1733. Στα 1733 η Ζαφειράκη του Γεωργάκη Σκιαδά πουλά στον τιμιώτατο Λεονάκη Χαρτουλάρη το μισό της μύλο για 30 ριάλια, από τα οποία τα 15 θα τα κρατήσει ο αγοραστής για να τον επισκευάσει έτσι ώστε «να δίνει όφελος και στους δύο νοικοκύρηδες».

Χασάπης: Επώνυμο παρωνύμιο/επαγγελματικό.
–1829. Σε πληρεξούσιο στις 31 Μαρτίου του 1829 αναφέρεται ο Δημογέροντας Γιαννιός Χασάπης.

–Χασούρης: Επίθετο-παρατσούκλι.  Οικογενειακή μαρτυρία λέει ότι ένας Αλιπράντης κράτησε το παρωνύμιο του «χασούρης» όπου συνεχιστικέ ως επώνυμο.  
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος γεωργός Δημήτριος Χασούρης και ο 38χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Χασούρης.
–1850. Πρώτη αναφορά του επιθέτου στην Αντίπαρο το 1850. Στην συνέχεια εμφανίζετε στην Παροικία μετά το 1850. Παρακλάδια της οικογένειας απαντώνται σήμερα στην Νάουσα στην Σίφνο και στην Αλεξάνδρεια. Ο κλάδος της Νάουσας συγγενεύει με την οικογένεια Δαβερώνα ενώ στην Παροικιά με την οικογένεια Τζουάνη.
–1874. Στις 18 Αυγούστου 1874 ο 22χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Αντώνης Χασούρης του Κωνσταντίνου και της Γιακουμίνας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Πάρο Καλλιόπη Μοστράτου, του Γεωργίου και της Ελένης.
–1893. Στις 25 Απριλίου 1893 ο 27χρονος επιπλοποιός από την Πάρο Γεώργιος Πατέλης του Ιωάννη και της Βασιλικής Χασούρη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Σύρο Αντωνίτσα Πολυκρέτη, του Φραγκίσκου και της Αικατερίνης Σβίρου.
–1893. Το 1893 ο Κωνσταντίνος Χασούρης του Ιάκωβου επιστρέφει στην Πάρο από την Αλεξάνδρα της Αιγύπτου.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Χασούρης Μιχαήλ του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Χασούρης Κωνσταντίνος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς. 
–1905. Το 1905 γεννιέται στην Παροικιά ο Δημήτριος Χασούρης του Παναγιώτη.
–1907. Ο σιδεράς Ιάκωβος Χασούρης του Κωνσταντίνου από την Παροικιάς, έτος γέννησης το 1907.
–1921. Στις 21 Μαΐου 1921 ο 54χρονος ξυλουργός από την Πάρο Γεώργιος Πατέλης του Ιωάννη και της Βασιλικής Χασούρη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 42χρονη από την Σύρο Χαρίκλεια Καραγεώργη του Γεωργίου και της Μαρίας Ρούσσου.
–1926. Σε εικόνα στην Παναγία Εκατονταπυλιανής «Οικογενειακόν αφιέρωμα Κωνσταντίνου Δ. Χασούρη Έτος 1926».
–1933. Το 1933 ο σιδεράς Ιάκωβος Χασούρης από την Παροικιά παντρεύεται τη Ναουσσαία Δαβερώνα Νικολέτα και δημιουργούν τον κλάδο της Νάουσας που συνεχίζει ως σήμερα.
–1945. Υδραυλικός Κώστας Χασούρης (γεν. 1945) από τη Νάουσα.
–1947. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς είναι εγγεγραμμένα τα αδέρφια Χασούρης Κωνσταντίνος και Μιχάλης του Γεωργίου εργάτες κάτοικοι Παροικιάς.
–1948. Χασούρης Σταύρος Χρυσοχόος  (γεν. 1948) κάτοικος Αμπελά.
–1974. Πνίγεται σε ναυάγιο το 1974 ο Παναγιώτης Δημητρίου Χασούρης.  

–Χατζάκος:
–1760. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτηματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας).

Χατζηαναγνώστης:
–1930. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Νάουσα] 29χρονος αλιεύς Παντελής Εμμ. Χατζηαναγνώστης. Έδωσε όρκο στις 4 Μαρτίου 1930.

Χατζηανδρέου: Σύνθετο, από το Χατζή (τουρκαραβικά haci, ο προσκυνητής) και Ανδρέας. Ο Παριανός γενάρχης έχει ναξιακή καταγωγή.
–1902. Λινάρδος Κόττης (1902-1945) ήταν το έκτο παιδί, από τα οκτώ, του Γεωργίου Κόττη και της Μαρίας Μιχ. Ραγκούση (μετέπειτα μοναχής Αγαθαγγέλης) [1867-1934], η οποία σε πρώτο γάμο της με τον Λινάρδο Ζουμή είχε αποκτήσει ένα παιδί, τον Μιχαήλ Λ. Ζουμή 918885-1965). Ήταν κτίστης ο Λινάρδος Γ. Κόττης, αδερφός του Φραγκίσκου Γ. Κόττη, μετέπειτα μοναχός Ιωσήφ του Ησυχαστού, Αγιορείτου (1897-1959). Είχε νυμφευθεί τη Μαρία Ανδρ. Χατζηανδρέου (μετέπειτα μοναχή Μελάνη) γεννημένη ατη Σμύρνη (1910-14.2.1997).

–Χατζηηλίας: Σύνθετο, από το Χατζή (προσκυνητής στα τουρκαραβικά) και Ηλίας. Το επώνυμο αυτό έχει εκλείψει από την Πάρο.

–Χατζηλαζάρου: Σύνθετο, από το Χατζή (προσκυνητής στα τουρκαραβικά) και Λάζαρος. Ο παριανός κλάδος ήρθε από την Μικρά Ασία μετά την καταστροφή του 22’. 
–1922. Ο Γιώργος Χατζηλαζάρου ήρθε το 1922 από τη Μικρά Ασία.
–1931. Σε ομαδική φωτογράφιση στην Παροικιά, πρωτομαγιά του 1931, διακρίνεται ο Γιώργος Χατζηλαζάρου
–1940. Σε φωτογραφεία του 1940 στην Παροικιά διακρίνεται ο Γιώργος Χατζηλαζάρου.
–1947. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1947 είναι εγγεγραμμένος ο Χατζηλαζάρου Γεώργιος του Δαμιανού τηλεγραφητής (γεν. 1912)  κάτοικος Παροικιάς.
–1959. Σε αποκριάτικο πάρτι το 1959 σε σπίτι της Παροικιάς, διακρίνονται η Μαργαρίτα και ο Γιώργος Χατζηλαζάρου.
–1960. Σε φωτογραφεία της πρωτομαγιάς του 1960, διακρίνεται το ζεύγος Γιώργος και Μαργαρίτα Χατζηλαζάρου και ο νεαρός Ιάκωβος Χατζηλαζάρου.
–1965. Σε Φωτογραφεία από παιδικό πάρτι στην Παροικιά το 1965(?), διακρίνεται η Μαργαρίτα Χατζηλαζάρου και ο νεαρός Ιάκωβος Χατζηλαζάρου.

–Χατζημιχάλης: Σύνθετο, από το Χατζή (προσκυνητής στα τουρκαραβικά) και Μιχάλης. Μικρασιάτικης καταγωγής. Απαντάται στη Νάουσα.

Χατζηνικόλας: Αϊβαλιώτικη οικογένεια. Ήρθε στη Πάρο μετά τον διωγμό του 1814.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός Ανδρέου Ψαράκη και μαρτυρώ. Ιωάννης Χατζηνικόλας Αϊβαλιώτης.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου Παροικίας το 1930, διακρίνεται η νεαρή μαθήτρια Ανθούλα Χατζηνικολάου.

–Χατζηπέτρου: Σύνθετο, από το Χατζή (προσκυνητής στα τουρκαραβικά) και Πέτρος. Ο παριανός κλάδος κατάγεται από την Σύμη.
–1919. Ονούφριος Ελ. Χατζηπέτρου (1919) κάτοικος Παροικιάς, γεννήθηκε στην Σύμη.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Χατζηπέτρου Μαρίκα όνομα συζύγου Ονούφριος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Χαραλάμπους.

Χατζής: Από το Χατζή (προσκυνητής στα τουρκαραβικά).
Αναφέρεται σε έγγραφο του 1821 ως κάτοικος Νάουσας με καταγωγή από την Αθήνα.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, Χατζής Γεώργιος Αθηναίος.

Χατζηφώτης:
–1896. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 49 ετών ναυτικός Ζαχαρίας Χατζηφώτης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 6 Φεβρουαρίου 1896.

Χατζόγλου ή Χατζόγλους:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος γεωργός Ιωάννης Χατζόγλους.

Χατζόπουλος: Πατρωνυμικό σύνθετο επώνυμο, από το υποκοριστικό Χατζή (προσκυνητής στα τουρκαραβικά). Ίσως πελοποννησιακής Καταγωγής.
–1985. Ηρακλής Χατζόπουλος, 1985, καθηγητής και Γυμνασιάρχης Νάουσας. 

Χαυγιανός ή Χαβιανός:
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Γεώργιος Χαβιανός
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος κτηματίας Χατζής Ν. Χαυγιανός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο κτηματίας 70 ετών Χαυγιανός Ν. Χατζής.

–Χειλάς:
–1683. Στις 6 Μαΐου 1683 αναφέρεται σε έγγραφο ανταλλαγής κτημάτων στον Χερόλακκα ο ιερομόναχος Ιερεμίας Λουμπαρδάρης με τον Ιωάννη Χειλά.
–1717. Στη περιοχή Νάουσας. Αρχαιότερη μνεία του στο προικοσύμφωνο Γ. Χειλά και Μαρκεζίνας Ροδαίου (Καστέλλι Ναούσης, 21 Οκτ 1717) και το χωράφι των Αλωνιών σύμπλιον Λαμπρινός Φούσκης.
–1717. Σε προικοσύμφωνο του Γ. Χειλά και Μαρκέτας Ροδαίου (Καστρί Νάουσας 21 Οκτ. 1717) «το αμπέλι όπου έχω στου Ούγγαρι σύμπλιον του Ιωάννη Βατιμπέλα», «το χωράφι της Παράσκαινας σύμλιον Γεωργάκης Σκορδίλης». «από δε τα ξωτικά το χωράφι οπού έχει εις το Ποδοβάτι σύμπλιον Ιωάννης Μαλατέστας».

–Χειμωνάκης: Βλέπε Κρητικός.

Χελωνιάρης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 47χρονος γεωργός Χελωνιάρης Αντώνιος.

–Χερουβείμ ή Χερουβής: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1772. Αναφορά του επιθέτου στις Λευκών το έτος 1772.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος εργάτης Νικόλαος Γ. Χερουβής, ο 60χρονος εργάτης Κωνσταντίνος Ν. Χερουβής
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος εργάτης Νικόλαος Χερουβής του Ιωάννη και ο πατέρας του 60 ετών εργάτης Κωνσταντίνος Ν. Χερουβής.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875 του Δήμου Μάρπησσας, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Χερουβείμ Ιωάννης του Νικολάου από τον Δραγουλά 30 ετών γεωργός.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χερουβής Δημήτριος του Νικολάου, 34 ετών, εργάτης από τον Κώστο, κάτοικος Λαυρίου, Χερουβής Μιχαήλ του Νικολάου, 30 ετών, εργάτης από τον Κώστο, Χερουβής Νικόλαος του Ιωάννη, 68 ετών, κτίστης από τον Κώστο, Χερουβής Νικόλαος του Κωνσταντίνου, ετών 61, εργάτης από τον Κώστο και ο Χερουβής Πέτρος του Νικολάου, ετών 30, στρατιώτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Χερουβής Δημήτριος του Νικολάου, 36 ετών, εργάτης από τον Κώστο, κάτοικος Λαυρίου, Χερουβής Μιχαήλ του Νικολάου, 32 ετών, εργάτης από τον Κώστο, Χερουβής Νικόλαος του Ιωάννη, 70 ετών, κτίστης από τον Κώστο, Χερουβής Νικόλαος του Κωνσταντίνου, ετών 63, εργάτης από τον Κώστο και ο Χερουβής Πέτρος του Νικολάου, ετών 32, στρατιώτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας.
–1901. Ιερέας Εκατονταπυλιανής ο Κωνσταντίνος Χερουβείμ (γεν. 1901).
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Χερουβείμ Χρήστος του Σταύρου εργάτης κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1924. Το 1924 γεννιέται η Ανδριανή Χερουβείμ του Νικολάου δημότης Μαρπήσσης.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Χερουβείμ Νικόλαος του Κωνσταντίνου εργάτης κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Χερουβείμ Βατίστας του Νικολάου κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Χερουβείμ Γεώργιος του Νικολάου ιδ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Κώστου.
 –1929. Ιερέας Εκατονταπυλιανής ο Χερουβείμ Πέτρος (γεν. 1929).
–1929. Το 1929 γεννιέται η Μαρουσώ Ν. Χερουβείμ.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Χερουβείμ Πέτρος του Κωνσταντίνου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1931. Το 1931 γεννιέται η Χερουβείμ Φλώρα του Νικολάου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Χερουβείμ Νικόλαος του Δημητρίου 55 ετών γεωργός, ο Χερουβείμ Κώστας του Νικολάου 27 ετών γεωργός και ο Χερουβείμ Δημήτριος του Νικολάου 26 ετών γεωργός.
1960 Διάκονος Εκατονταπυλιανής Πέτρος Χερουβείμ.

Χηλάς:
–1635. Στις 10 Απριλίου 1635. Σε έγγραφο της Μονής του Αγίου Αντωνίου αναφέρεται ο Γεώργης Χηλάς. (ίσως Χαλάς, το έγγραφο είναι αλλοιωμένο) και ο Μανωγέλης Γεώργη Χηλάς.

Χιονάδης:
–1914. Στις 15 Απριλίου 1914 ο 48χρονος κτίστης από την Πάρο Γεώργιος Αλιπράντης του Θεόδωρου [μαραγκός] και της Ζαμπέτας Χιονάδη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Σύρο Μαριγώ Μαντζαράκη, του Γεράσιμου, και της Καλλιόπης Γαλανοπούλου.

–Χίος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Χίο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1822. Στα δημοτολόγια Λευκών του 1822 είναι εγγεγραμμένος ο Παντελής Χϊος.
–1824. Στην Αντίπαρο συναντάμε τον πάπα-Νικόλαο Χίο σε έγγραφο 24 Σεπτ. 1824.
–1827. Ο ιερέας και πνευματικός Νικόλαος Χίος υπογράφει τη διαθήκη της «Αφέντρας ποτέ Μανώλη Ακάλεστου» στις 26 Οκτωβρίου 1827.
–1840. Στις Λεύκες γύρω στα 1830-1840, ζει ο Κωνσταντίνος Χίος.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος εργάτης Παντελής Χίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Δημήτριος Στ. Χίος, ο 25χρονος γεωργός Νικόλαος Στεφ. Χίος ο 25χρονος γεωργός Ζαχαρίας Στεφ, Χίος, ο 25χρονος γεωργός Ιωάννης Π. Χίος και ο 53χρονος γεωργός Παντελής Χϊος.

-Χιωτάκης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Χίο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1738. Γεώργιος Χιωτάκης και Νικόλαος Θοδωρή Χιωτάκης αναφέρονται σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα.

Χναράκης:
–1934. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 36χρονος Εμμανουήλ Γ. Χναράκης. Έδωσε όρκο στις 28 Ιανουαρίου 1934.

Χοϊδάς: Ίσως με καταγωγή από Κεφαλονιά.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Αναστάσης Χοϊδάς.

–Χόνδρος: Ο κλάδος της Πάρου έχει καταγωγή από την Χίο.
–1995. Καταγωγή από Χίο 1995.

–Χόντρος: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1830. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου ζούσαν πολλοί Παριανοί, έφθασαν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο 1830 ο Χαράλαμπος Ι. Χόντρος.

Χουσάκης: ίσως Χρουσάκης
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 αναφέρεται ο Χουσάκης με ένα αμπέλι εις το Χοριδάκι σιμπλίος Νικολός Ντουλουφής ένα χωράφι εις του Θολα σιμπλιος Ιωάννη Βενιέρη.

–Χριστιανόπουλος:  Παρωνυμικό επώνυμο.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Τζώρτζης Χριστιανόπουλος.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Νικόλαος Χριστιανόπουλος.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Νικόλαος Χριστιανόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος καφεπώλης Αντώνιος Χριστιανόπουλος και ο 33χρονος ράπτης Ιάκωβος Χριστιανόπουλος.

–Χριστόδουλος: Βαπτιστικό επώνυμο. Ο δούλος του Χριστού
–1619. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται ο παπαδιά Σεβαστή Χριστοδούλου το 1619.

–Χριστόφορος ή Χριστοφόρου: Πιθανή προέλευση αυτού του επιθέτου από Κρήτη. Βυζαντινής καταγωγής. Ανήκει στα πατρωνυμικά επώνυμα.
–1672. Στις 29 Μαΐου 1672 ο παπά Ιωάννης Χριστόφορος υπογράφει αναφορά κληρικών και αρχόντων της Πάρου για τους Ιησουίτες.
–1682. Στις 22 Μαΐου 1685 σε έγγραφο Κεφάλου (Μάρμαρα) ο παπά Ιωάννης Χριστόφορος αναφέρεται σε μαρτυρική κατάθεση του Νικολάου Μοστράτου σχετικά με αυθαιρεσίες και βιαιοπραγίες κουρσάρων που έγιναν μέσα στο σπίτι του, στον Κέφαλο κάποια νύχτα του 1682. «Την σήμενος ενεφανίστην εις την μπαρρησίαν καμού του υπογράφοντος νοταρίου ο ευγενής μισέρ Νικολάκης Μοστράτος από το νησίν της Πάρου, από το Καστέλλι του Κεφάλου και μαρτυρά και λέγειν πως σήμερον τρεις χρόνοι εκαπιτάρησεν ο μισέρ Τζάνε Κοντοφρέος εις τον Κέφανον δια δουλειά οπού είχεν. Όθεν ο άνωθεν μισέρ Νικολάκης επίρεν τον άνωθεν, μισέρ Τζάνε εις το σπίτιν του και εκοιμούντα αντάμα την εκείνη νύκτα. Όθεν την αυτήν νύκταν ήλθασι από την Μπαρκιά πέντε νομάτοιν φελουδιάροιν εις Κέφαλον και επήγασιν εις το σπίτιν οπού εκοιμούνταν και εκτυπήσασιν πως είναι καλοί άνθρωποι. Και θαρρώντας πως είναι καλοί άνθρωποι των ήνοιξαν μέσαν και ως ήμπασιν εσφαλίσασιν τις πόρτες του σπιτιού και επυροβολήσασιν ατοί τως και ήψασιν φως και ως ήψαν το φως λέσιν του άνωθεν Νικολάκι: Πού’ ναι το μάλαμα και τα ρεάλια που κρατεί ο άνωθεν Τζάνε: Αυτός επηλογήθην και είπεν τως: Εγώ δεν είδα μήτε ρεάλια να έχη μήτε μάλαμα. Εκοίνοι εβγάλασιν στο στελέτον και εδώκαν του μια στελετιά εις το… και λέγειν του: Μολόγησε μας, ειδέ σκοτώνομεν σε. Εκείνος επηλογήθην και ειπέ τως: Εγω δεν ξέρω να’ χη τίποτις, ειμή και αν τα’ χη στου παπά Ιωάννη Χριστόφορου, όπου ήτανε εκεί προτύτερα.
Έτσι τον επήρασιν τον αυτόν μισέρ Νικολάκην και είπαν του: Έλα να πάμε στου παπά μα να του πης ετούτον τον λόγον ήγου να του πης, πως ο Τζάνες αποθαίνει και να’ ρθην να τόνε μεταλάβην.
Έτσι πήγε στον παπά και χτήπησε ο μισέρ Νικολάκης και σηκώθηκε ο παπάς και είπε τα άνωθεν. Λοιπόν ήπηραν τον παπά και επήγασιν εις του Τζάνε, που’ τονε στο σπίτιν του Νικολάκιν, και λέγει του ο παπάς του μισέρ Τζάνε: Πότε μου’ φερές εμένα στο σπίτι μου ή γρόσιν ή μάλαμας; Λέγει του ο Τζάνες: Εγώ δεν τως είπα τίποτας μα ετούτοι το λέσιν έτζιν και γυρεύγουσιν μου γρόσα.
Και εγύρευάν του 50 ρεάλια. Αυτός μη ξεύροντας πώς να γλυτώση από τα χέριαν τως επήγε στου Βασιλάκιν του Μουσελίμη που ήτονε εκέι και επήρε τρία ρεάλια δανεικά και ήδωσεν τως τα. Εκείνοι του εγυρεύασιν και άλλα ετούτος μη έχοντας τι να κάμη, έφυγεν τως κρυφά και επήγεν εις το σπίτι του μισέρ Γιαννάκιν Ντελλαγραμμάτικα να κρυφτήν και εκείνοι τον επήρασιν ξωπίσων και επήγασιν και εμπήκασιν και αυτοίν μέσα στο σπίτιν του Νικολάκι και ήδωκεν τως τα. Τούτο μαρτυρά και άλλο δεν κατέχειν.
Νικόλαος Μοστράτος βεβαιώνω ως άνωθεν
Νικόλαος Μπάνκαλος αντιμάρτυρας ως ήκουσεν από άνωθεν Νικολάκι υπό χειρός καμού του υπογράφοντος μη γράφοντος αυτός.
Ιωάννης Μηνιάτης, νοτάριος έγραψα.
–1685. Ιερέας Ιωάννης Χριστόφορος μνημονεύεται σε έγγραφο Κεφάλου 2 Μαΐου 1685.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Γεώργης Χριστόφορος.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Γεώργης Χριστόφορος.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Λευκών Ιωάννης Χριστόφορος.
–1808. Σε έγγραφο Παροικιάς, 10 Απριλίου 1808 ο ιερομόναχος Παΐσιος Καστρήνσιος αναφέρεται ότι εισέπραξε δάνειο από τον σιορ Αντωνάκη Χριστοφόρου.
–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Μαρίνος Χριστόφορος.
–1826. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς της 27ης Ιουλίου 1826 μνημονεύεται ο Κωνσταντής Κεφαλληνιέως Κολομπαρίτζης, ο οποίος παίρνει για γυναίκα του την Αικατερίνη κόρη της Θεοδωρουλάκης Αντ. Χριστοφόρου.
–1826. Υπογράφων ως έφορος Μαρμάρων στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Μαρίνος Χριστόφορος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Τεμένεγος (Δομένικος) Χριστόφορος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1835. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός Πλοίαρχος 32 ετών Μιχαήλ Χριστοφόρου του Ηλ.. Έδωσε όρκο στις 30 Ιουλίου 1835.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Δεμένεγος Χριστόφορος.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Χριστόφορος 57 ετών εργάτης και ο 27χρονος εργάτης Χρήστος Χριστόφορος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος μυλωνάς Μαρίνος Χριστόφορος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Δεμένεγος Χριστόφορος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος γεωργός Μανόλης Χριστόφορος και ο 30χρονος γεωργός Χρήστος Χριστόφορος.
–1864. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 27χρονος ναύτης Παντελής Χριστοφόρου, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 1 Φεβρουαρίου 1864.
–1868. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος ιερεύς Λεόντιος Μ. Χριστοφόρου, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 14 Απριλίου 1868.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Χριστόφορος του Χρήστου, γεωργός, ετών 25.
–1875. Στις 1 Ιουνίου 1875 ο 25χρονος ξυλουργός από την Πάρο Δημήτρης Χριστοφόρου του Χρήστου και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Αικατερίνη Βοσκουδάκη, του Νικολάου και της Αικατερίνης.
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 31χρονος ξυλουργός Δημήτριος Χ. Χριστοφόρου [Χριστόφορος], έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Απριλίου 1882.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο σύμβουλος του Συνδέσμου, Μάρκος Χριστόφορος.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Ιωάννης Χριστόφορος.

–Χρουσάκης:
–1741. Σε προικοσύμφωνο της Νάουσας 7 Φεβρ. 1741 «Το σπίτι έχει γονικόν κείμενων εις τον Χάνδακα [γειτονιά της Νάουσας], πλησίον Χρουσάκι Μοσχονά και Κωνσταντής Μυτιληναίος».

Χρουσούλης:
–1675. Ιερομόναχος Ιωσήφ Χρουσούλης του εκ της Πάρου αναφέρεται σε έγγραφο της Μονής Φανερωμένης Νάξου τον Μάιο του 1675.

–Χρυσάκης: Υποκοριστικό πατρωνυμικό επώνυμο με καταγωγή από τα Ψαρά. Ο παριανός κλάδος ήρθε  από Χίο.
–1982. Αναφορά του επιθέτου το έτος 1982 στις Λεύκες.

Χρυσοβαίος: Βλέπε Χρυσοβέης

Χρυσοβέης ή Χρυσοβαίος:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 41χρονος σιδηρουργός Γεώργιος Χρυσοβαίος.
–1865. Στις 1 Νοεμβρίου 1865 ο 35χρονος εργάτης από την Πάρο Ιωάννης Χρυσοβέης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Θήρα Δέσποινα Κοκκάλη.

–Χρυσολωράς: Το επώνυμο Χρυσολωράς είναι βυζαντινό. Σήμερα
μαρτυρείται στην Σέριφο.
–1687. 16 Ιουλίου 1687 επιτύμβια πλάκα στην εκκλησία της Αγ Μαρίνας στα Μάρμαρα. «Αντώνιου και της συμβίας αυτού Μαρκέτας Χρυσολωρά»

Χρυσούλας:
–1645. Στις 4 Ιανουαρίου 1645. «Προσήλωσις του μονυδρίου του αγίου Σάββα Μαρμάρων μετά πάντων των τε κινητών και των ακινήτων κτημάτων αυτού εις την μονήν του αγίου Αντωνίου Κεφάλου» υπογράφουν δε το έγγραφο ο πρωτόπαπας Κεφάλου Σκορδίλης Γεώργιος, ο οικονόμος Κεφάλου Δημήτριος Κονταράτος και Πέτρος Χρυσούλας.

Χρυσοχόος:
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται η Ελένη Χρυσοχόου.

Ψ

Ψαλτάκης: Παρωνύμιο, με υποκοριστική κατάληξη.
–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.
–1975. Σε φωτογραφεία του 1975 στην Παροικιά, διακρίνεται μαζί με φίλους ο νεαρός Ψαλτάκης Γιάννης.

Ψαράκης: Υποκοριστικό επαγγελματικό επώνυμο ίσως από την Κρήτη.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός Ανδρέου Ψαράκη.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος υπάλληλος Εμμανουήλ Ψαράκης και ο 39χρονος κτηματίας Νικόλαος Α. Ψαράκης.
–1897. Ο Νικόλαος Ανδρέα Ψαράκης γιος του επί 35 συναπτά έτη ελληνοδιδασκάλου Παρίου Ανδρέα Ν. Ψαράκη. Φοίτησε στην Τριανταφυλλίδειο Γεωργική Σχολή των Αθηνών για 5 έτη όπου και πήρε το πτυχίο του γεωπόνου. Αμέσως προσελήφθηκε σε μεγάλο τσιφλίκι έγκριτου Οθωμανού από την Θεσσαλία που ήταν από την Σμύρνη. Το 1897 επέστρεψε στην Αθήνα και κατατάχθηκε στον στρατό ως εθελοντής στο 11ο Πεζικό Σύνταγμα. Έπεσε σε μάχη στις 5 Μαΐου 1897 στον Δομοκό.
–1911. Η Ουρανία Αθαν. Ανδρεοπούλου, γένους Ψαράκη υπηρετεί ως δημοδιδάσκαλος το 1911 στην Πάρο.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Ψαράκης Ανδρέας του Αντωνίου καθηγητής κάτοικος Παροικιάς.
–1945. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς είναι εγγεγραμμένος ο Ψαράκης Ανδρέας του Αντωνίου καθηγητής κάτοικος Παροικιάς.

Ψαράς: Επώνυμο παρωνυμικό.
–1930. Σε φωτογραφεία του 1930 στην Παροικιά, διακρίνεται ο Κώστας Ψαράς.

Ψαργιανός ή Ψαριανός ή Ψαρριανός: Βλέπε Λεοντής

Ψιμάρης;:
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Μπονοφάτσος Ψιμάρης?.

Ω
–Ώσης:
–1675 ο ιησουίτης κουρεύς και χειρουργός Φραγκίσκος Ώσης, ως διαταγάς των ιησουιτών παρέλαβε τον μικρό Ναό των Ταξιαρχών εν Αγούση (Νάουσα).

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων