Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Ρ

Για οικόσημα βλέπε εδώ…
Ρ
Ραγκούσης ή Ραγούσης ή Ραγγούσης: Επίθετο πατριδωνύμιο. Καταγωγής από τη Ραγούζα (Ragusa) σήμερα Ντουμπρόβνικ στην ανατολική Αδριατική. Ιλλύριοι φυλή της Ραγούζας, Λιμάνι γνωστό της εποχής για τις εμπορικές συναλλαγές των μεσογειακών λαών αλλά και την εύρεση εργατών, στρατιωτών κλπ. Η Ραγούζα είναι το σημερινό Ντουμρόβνικ  της Κροατίας. Η Δημοκρατία της Ραγκούσα (επίσης γνωστή ως Δημοκρατία του Ντουμπρόβνικ, το όνομά του το πείρε από τον προστάτη St. Biagio) ήταν μια ναυτική δημοκρατία στην Αδριατική, υπήρχε από τον δέκατο αιώνα έως το 1808. Το κεφάλαιό της ήταν η πόλη του Ντουμπρόβνικ στη Δαλματία  το έδαφός της είναι πλέον μέρος της Κροατίας και ένα μικρό μέρος του Μαυροβουνίου (Sutorina) και Βοσνία και Ερζεγοβίνη (Neum). Οι κάτοικοί της μιλούσαν Δαλματικά, μια λατινογενή γλώσσα που μιλούσαν κάποτε κατά μήκος των ακτών της Δαλματίας.
Οι Παριανοί, ως γνωστόν είχαν αποικία τους το νησί Φάρος της Αδριατικής.  
Καθολικού δόγματος, όπως κι άλλα επίθετα από τη Ραγούζα βλέπε Αργουζής, Ραουζαίος κλπ. Σε τεφτέρια αργυραμοιβών αναφέρονται ακόμη Ναπολιτάνικα και Ραγκουσέϊκα αργυρά τάλιρα, χρυσά αλτίν, μισίρια και τουνέζικα φλουριά.
Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
Ο Πέτρος Ραγκούσης δεν ήταν Παριανός, αλλά είχε έρθει από τα Θείρα της Μικράς Ασίας κάπου το 1895  και ασχολήθηκε με καπνοκαλλιέργεια στην Παροικιά. Κλάδος του οι Ραγκούσιδες της Παροικιάς.
1501. Έτος 1501. Το επώνυμο Ραγγούσης ή Ραγούσης είναι γνωστό από έγγραφα των αρχών του 16ου αι. Σήμερα είναι πολύ συνηθισμένο στην Πάρο ως Ραγκούσης. Σε σιγίλιο της μονής Φανερωμένης Νάξου, αναφέρεται ότι ο Ματθαίος Ραγκούσης ανήγειρε εκ βάθρων τη μονή Αγ. Κυριακής, των Λευκών. Το επώνυμο Λεονταράκης, γνωστό στην Κρήτη, το έφερε ο πρώτος Κρητικός που έφθασε στην Πάρο την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ύστερα εξέπεσε σε παρωνύμιο ή επώνυμο, όπως έχει συμβεί και με άλλα επώνυμα: Παρδάλης (σήμερα Χανιώτης), Λεμονάκης (Κρητικός), Χειμωνάκης σήμερα Ραγκούσης), Τσολάκης (σήμερα Ρούσσος).
–1501. Το επώνυμο είναι γνωστό στην Πάρο από το 1501. «εις αφα’ [1501]. Εγώ Φιλόθεος Παργιανός, ώ το επίκλην Ραγκούσης, δίνω και παραδώνω της Παναγιάς εις το μοναστήρι της Αμουργός το μοναστήρι οπού έκτισα εις ταις Λεύκαις απανωθ’ιον την επωνομαζομένην Παναγίαν Υπαπαντή …».
–1618. Ο ιερέας Λευκών Εμμανούλ Ραγκούσης Ανακαινιστής του πρώτου ναού της Αγίας Βαρβάρας Λευκών το 1618. Κτήτορας της ο Γεώργιος Ραγκούσης.
–1622. Στις 12 Οκτωβρίου 1622. Ομοίως του χωραφιού του Γεωργίου Ραγγούση.
–1630. Στις 2 Νοεμβρίου 1630. Αγορά από τον Φραγκίσκο Ραγγούση.
–1637. Στις 29 Οκτωβρίου 1637. Συμβόλαιο του Νικολάου Ραγγούση.
–1652. Το 1652 Ηγούμενος της Μονής Αγίας Κυριακής Λευκών ο παπα Ματθαίος Ραγκούσης
–1665. Ηγούμενος ιδρυτής της Μονής της Αγίας Κυριακής Λευκών το 1665 ο Ματθαίος Ραγκούσης.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο σακελάριος Νάουσας Ραγκούσης ο Καντζελάριος Ραγκούσης ο πρωτονοτάριος Ραγκούσης.
–1681. Στις 6 Οκτωβρίου 1681 ο ιερέας Ιωάννης Ραγκούσης αναφέρεται σε έγγραφα την Χοζοβιώτισσας Αμοργού «παπακυρ-Ραγκούης Ιωάννης από την Πάρο…».
–1682. Σε έγγραφο Λευκών δωρεάς στη μονή Αγ. Κυριακής, στις 26 Οκτωβρίου 1682 αναφέρεται ο ιερέας Δημήτριος Ραγκούσης.
–1684. Ο ιερομόναχος και ηγούμενος μονής Αγίας Κυριακής Λευκών Ματθαίος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο προσήλωσης της μονής Παναγίας της Κοντιανής στην Αγία Κυριακή (Κέφαλος, 8 Μαρτίου 1684).
–1692. Στις 2 Νοεμβρίου 1692 ο ιεροδιάκονος Παΐσιος Ραγκούσης αναφέρεται σε έγγραφο προσηλώσεως στα Μάρμαρα.
–1716. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 26 Ιανουαρίου 1716 αγορά της Φλορέντζας Μιχελή Ρανγγούση από τον Μιχελάκη Καλονάρη.
–1721. Ο ιερέας Γεμελιάρης μνημονεύεται στο προικοσύμφωνο της Μαρούσας Τζ. Ραγκούση με τον Γεωργίου Ι. Γεμελιάρη. Λεύκες 20 Δεκεμβρίου 1721.
–1723. Το 1723 στα Μάρμαρα ιεροδιάκονος ο Παΐσιος Ραγκούσης.
–Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Γουλιαρμής Ραγκούσης.
–1723. Στις 20 Μαΐου 1723 αναφέρεται σε έγγραφο ο Παΐσιος Ραγκούσης να καθιστά επιτροπικόν του τον πρωτοπαπά Κεφάλου Μιχαήλ Τζανιά επειδή αναχωρεί για την Κωνσταντινούπολη.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο επίτροπος Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1726. Σε προικοσύμφωνο στη Νάουσα 13 Νοεμ. 1726 «Ένα σπιτάκι εις το Νιοχώρι πλησίον της Καλής Μόσχου Ραγκούση».
–1729. Ο ιερέας Δημήτριος Ραγκούσης μνημονεύεται σε διαθήκη στις 23 Φεβρουαρίου 1729 στις Λεύκες, υιός αυτό ο Ιωάννης Ραγκούσης.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1730. Στις 12 Ιουλίου 1730 αναφέρεται σε πωλητήριο Νάουσας ο Ιερέας Ιωάννης Ραγκούσης.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Γουλιαρμής Ραγκούσης.
–1734. Επίτροπος της Εκατονταπυλιανής σε έγγραφο Παροικιάς, 6 Μαΐου 1734 ο Γουλιέλμος Ραγκούσης
–1734. Νάουσα 23 Μαΐου 1734 «το μαγατζάκι οπού έχει εις την Μπόρτα της Βρύσης» πλησίον η αγοράστρια και Μαρίνος Ραγκούσης».
–1734. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον καπουδάν πασά, εξ αφορμής του σοβαρού θέματος που δημιουργήθηκε με την αιχμαλωσία Οθωμανών, κατά την επιδρομή πειρατών στην Πάρο. Σε έγγραφο σε ικετήριας επιστολής της συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 προς τον καπουδάν Πασά Κιααγιά μπέη αναφέρεται ο επίτροπος Κώστου παπά Φραγκέσκος Ραγγούσης.
–1734. Προικοσύμφωνο του Νικολού ιού του κυρ Μιχάλη Καμπούρη με την θυγατέρα του Γιώργη Βλασταρη ονόματι Μαρία στην Παροικιά στις 13 Νοεμβρίου 1734. Γονικό σπίτι εις τοποθεσίαν Χάλαρα σιμπλιον Μόσκου Αντώνη Λεκατη, μαρτυρά ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης Ραγγούσης και ο Γεώργιος Ραγγούσης από το κοινό της Νάουσας..
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Φίλιππας Ραγκούσης.
–1739. Στις 1 Μαρτίου 1739 ο ιερέας Μαρίνος Ραγκούσης υπογράφει προικοσύμφωνο Ναούσης Γεωργίου Παπαδόπουλου και Αλαφούντας.
–1740. Στις 3 Ιανουαρίου 1740 ο ιερέας Μαρίνος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Πάρου.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει ο Γουριαρμής Ραγγούσης και ο Κωνσταντής Ραγγούσης από τον Τζιπίδο.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1742. Στις 7 Οκτωβρίου 1742 ο ιερέας Μαρίνος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Πάρου.
–1743. Στις 28 Ιουλίου 1743 ο ιερέας Μαρίνος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Πάρου.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης και ο παπά Φραγκέσκος Ραγκούσης.
–1743. Στις Λεύκες στις 5 Νοεμβρίου 1743 ο χωροεπίσκοπος Κεφάλου Γεμελιάρης συντάσσει το προικοσύμφωνο της Ανδριανάκης Ιωάν. Ραγκούση και του Πέρρου Βαρσαμή.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο Γουλιαρμής Ραγγούσης.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. Υπογράφει ο παπά Δημήτρης, ο παπά Ιωάννης Ραγγούσης, ο Κωνσταντής, ο παπά Φραγκέσκος Ραγγούσης επίτροπος Κώστου και ο Φραγκέσκος Ραγγούσης.
–1744. Στις 23 Αυγούστου 1744 στην Παροικιά ο ιερέας Γεώργιος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο εκλογής του  αιδεσιμότατου Βιτζαρά ως απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το Κοινό της Πάρου.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς στις 26 Οκτωβρίου 1747, αναφέρεται ο εκλεγμένος ιερέας Φραγκίσκος Ραγκούσης ο παπά Ανδρέας Ραγκούσης και ο Κωνσταντής Ραγκούσης.
–1748. Στην Πέρα Παναγιά στα Μάρμαρα επιγραφή 1748, Απριλίου διά εξόδου Λεοντίου Ραγούσι. Το επίθετο Ραγούση είναι από το ίδιο γενεαλογικό δέντρο των Ραγκούση.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο παπά Ανδρέας Ραγκούσης και ο επίτροπος Κώστου παπά Φραγκέσκος Ραγκούσης. 
–1751. Στις 4 Νοεμβρίου 1751 ο ιερέας Μαρίνος Ραγκούσης υπογράφει προικοσύμφωνο.
–1753. Ο ιερέας Φραγκίσκος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 16 Οκτωβρίου 1753.
–1754. Ο ιερέας Δημήτριος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 17 Δεκεμβρίου 1754.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο ιερέας Λευκών Γεώργιος Ραγκούσης.
–1756. Επιτάφια πλάκα εντός του ναού της Πέρα Παναγιάς στα Μάρμαρα γράφει «1756 ΑΠΡΛΙΟΥ 10 – ΔΙΑΞΟΔΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΡΑΓΟΥΣΙ»
–1760 Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1761. Στις 20 Οκτωβρίου 1761 στον Τζιπίδο ο ιερέας Νικόλαος Ραγκούσης υπογράφει και μαρτυρά «επιτροπική Σταματάκη Καρυστινού…»
–1763. Ο ιερέας Φραγκίσκος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 23 Αυγούστου 1763, μάρτυς ο Ιωάννης Τελέντας.
–1764. Στις 29 Φεβρουαρίου 1764 σε πωλητήριο Λευκών υπογράφει ο γιός του αποθανόν παπά Δημήτρη Ραγκούση, Ιωάννης.
–1767. Διαθήκη του Θωμά Ραγκούση (Λεύκες 16 Νοεμ. 1767) « έχει ένα ψαρόγι εις του Καμπούρη τα Εκρεμνά».
–1767. Στις 1η Νοεμβρίου 1767 ο ιερέας Μαρίνος Ραγκούσης συντάσσει στη Νάουσα πωλητήριο.
–1774. Στα 1774, Νοεμβρίου 23, «εν χορίω της Πάρου Λευχόν», «ο άγιος χωροπίσκοπος γεμελιάρης Ιωάννης, μαζί και ο αδερφός του Πετράκης Γεμελιάρης», «προσηλώνουν» το ιδιόκτητο μοναστήρι τους του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών. Το έγγραφο υπογράφουν: ο χωροπίσκοπος Γεμελιάρης, ο ιεροδιάκονος Δημήτριος Ραγκούσης, ο Παντελής Κονταράτος, ο παπά-Τζώρτζης Ραγκούσης, ο Πέτρος Γεμελιάρης και ο ιεροδιάκονος Αντώνιος Παρούσης.
–1780. Στις 27 Ιουλίου 1780 ο ιερεύς Λευκών Θεόδωρος Ραγκούσης υπογράφει πωλητήριο
–1784. Σε πωλητήριο Λευκών 18 Φεβρ. 1784 «πουλεί ο κυρ Γουλιαρμής Ρούσσος του κυρ Νικόλα Θωμά Ραγκούση ένα κομμάτι αμπέλι στην τοποθεσία στο Πήγαδο με πατητήρι..».
–1826. Στη διαθήκη του ο ηγούμενος της μονής Τιμίου Προδρόμου στις Λεύκες ιερομόναχος Ησαΐας Παρούσης άφησε επιτρόπους τον Δημήτριο Αλιπράντη, τον ιερέα Ι. Ραγκούση και τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη (Λεύκες, 7 Φεβρουαρίου 1826).
–1787. Ο σακελλάριος Κωνσταντίνος Ραγκούσης συντάκτης μιας ενθύμησης, στις 29 Μαρτίου 1787.
–1788. Προικοσύμφωνο του Θωμά Παρούση και της Κατερίνας Ραγκούση (Λεύκες, 20 Απρ. 1788) γράφει «έτερο χωράφι εις την Καυκάρα όπου το έχει αγορά από τον Μάρκο της Καρδαρούς, σύμπλιον ο Δημήτρης Αμοργινός.
–1788. Ηγούμενος της Μονής Λογγοβάρδας από το 1788 έως το 1800 αλλά και οικονόμος στη Νάουσα ο Ιωννίκκιος Ραγκούσης.
–1789. Στις 17 Ιανουαρίου 1789 ο Οικονόμος Λευκών Ραγκούσης υπογράφει προικοσύμφωνο Θωμά Δ. Παρούση και Κατερίνας Νικ. Ραγκούση.
–1790. Ο ιερέας Ραγκούσης Δημήτρης υπογράφει προικοσύμφωνο Κώστου στις 21 Ιανουαρίου 1790.
–1790. Στις 1η Σεπτεμβρίου 1790 ο σακελλάριος Ραγκούσης υπογράφει στον Τζιπίδο συμφωνία για την τιμή κτήματος.
–1795. Στις Λεύκες την 1η Οκτωβρίου 1795 ο ιερεύς Δημήτρης Ραγκούσης υπογράφει και ομολογεί δανεισμό.
–1795. Πωλητήριο Λευκών, 30 Δεκεμβρίου 1795 ο Γεώργιος Ραγκούσης «πωλεί του πανασιωτάτου αγίου χωροεπισκόπου Καλοπλάστου Γαβριήλ δια γρόσια σαράντα το μελισσοτόπι και τα αγριόχορτα όπου είχε στον Άγιο Ιωάννη του Ψηλάφι».
–1796. Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1796 αναφέρεται ο παπά Δημήτρης Ραγκούσης στις Λεύκες.
–1801. Στις Λεύκες, 1 Νοεμβρίου 1801 αναφέρεται ο Αντώνης Ραγκούσης ως μάρτυς εγγράφου.
–1803. 16 Μαρτίου 1803 ο παπά Δημήτρης Ραγκούσης αναφέρεται σε σημείωμα αγοράς.
–1806. Το 1806 γεννιέται ο Δημήτριος Α. Ραγκούσης κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1810. Σε προικοσύμφωνο το 1810 αναφέρεται ο Ανδρέας Ραγκούσης.
–1812. Συναντάμε σε έγγραφο Λευκών της 8 Σεπτ. 1812, τον Μπονοφάτσο Μουδάτζο να πωλεί στον Λιπράνδο Ραγκούση «το χωράφι του όπου έχει αγοράσει από την αδερφή Μαρία Μουδάτζου».
–1813. Σε έγγραφο Λευκών στις 28 Σεπτεμβρίου 1813 ο ηγούμενος Ησαΐας Παρούσης «πωλεί και χαρτώνει» στον κύρ Θωμά Ραγκούση «μισόν κάμπον όπου έχει το μοναστήριον του εις τοποθεσίαν λεγομένην Κάμπος».
–1814. Στις Λεύκες στις 6 Ιανουαρίου 1814 ο σινιόρ Κωνσταντάκης Χανιώτης πωλεί εις τον Λιπράνδο Ραγκούση δύο χωράφια.
–1815. Ο σακελλάριος Ραγκούσης Ιωάννης αναφέρεται στο «προτέστο» (καταγγελία) του οικονόμου Δαμία, Νάουσα 28 Οκτωβρίου 1815.
–1816. Στις 30 Αυγούστου 1816 αναφέρεται ο Γεώργιος Καλόπλαστος σε διένεξη με τον Μιχαήλ Ραγκούση περί του εν Λεύκαις Πάρου μονύδριου Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.
–1818. Στις 28 Απριλίου 1818 ο Σακελλάριος Λευκών υπογράφει πωλητήριο του Ιωάννη Αλιπράντη στο Παλιό Χωρίο στην Εντζεριά (Αγκαιριά).
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Αντώνης Ραγκούσης κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1820. Στις 16 Ιανουαρίου 1820 ο σακελλάριος Ραγκούσης Ιωάννης υπογράφει προικοσύμφωνο για λογαριασμό του Τζανή Βαλέντζα και της γυναίκας του.
–1820. Στο προικοσύμφωνο του Νικολάου Μωραΐτη και Κατερινακιού Κονταράτου (Μάρμαρα 3 Νοεμ. 1820) «το χωράφι εις τους Μαγιαλούπους πλησίων Αντώνης Ραγκούσης». 
–1821. Νάουσα της Πάρου τη 3 Μαΐου 1821 του κοινού τούτου Καντζελάριου Ιωάννης Κορτιάνος γράψας τη θέληση των ανωτέρω για συνεργασία παρακινήσεως και εξόδων του Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου εις την Ύδρα, Παντελέος Ραγκούσης κ.α.
–1824 Σε διανομή κληρονομιάς στη Νάουσα στις 27 Νοεμβρίου 1824 αναφέρεται ο σακελάριος Νάουσας Ραγκούσης.
–1825. Στις 29 Μαΐου 1825 ο Σακελλίων Λευκών Στέφανος Ραγκούσης υπογράφει για λογαριασμό του Αυγουστή Κρητικού.
–1826. Στις 7 Φεβρουαρίου 1826 διορίζεται ο αιδεσιμότατος Σακελλάριος Λευκώς ως Σακελλάριος Νάουσας παπα Ιωάννης Ραγκούσης.
–1826. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1826 ο Σακελλάριος Νάουσας Ιωάννης Ραγκούσης υπογράφει το πωλητήριο του Αγίου Ανδρέα.
–1827. Σε προικοσύμφωνο Πάρου 13 Μαρτίου 1827 «χωράφι εις Λαούδια σύμπλιος Κωνσταντής Ραγκούσης». 
–1827. Ποσότης των μερικών χρεών του χωριού Λευκών  εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14:  τα οποία χρεωστεί με ομολογίας.
Εις Ανδρεαδάκη Ραγκούση γρ. 335.
–1827. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1827 ο Σακελλάριος Ιωάννης Ραγκούσης υπογράφει το πρακτικό των «εκλεκτών» Νάουσας.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 ο Σακελλάριος Ιωάννης Ραγκούσης αναφέρεται σε κατάλογο του Παροναξίας.
–1830. Εν Ναουση της Πάρου τη 29 Σεπτεμβρίου 1830 αναφέρεται ο σακελάριος Νάουσας Ραγκούσης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο σακελλάριος Ραγκούσης, ο Ιωάννης και ο Μανώλης Ραγκούσης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1833. Ο σακελλάριος Θεόδωρος Ραγκούσης μνημονεύεται σε προικοσύμφωνο Λευκών στις 19 Ιανουαρίου 1833.
–1834. Υπογράφει τη διαθήκη του Αντώνη Ραγκούση, Λεύκες 23 Μαρτίου 1834 ο ιερέας Ευστράτιος Άγουρος.
–1838. Σε έγγραφο Λευκών της 8ης Σεπτ. 1838 «δίνει ο κυρ Νικόλαος Κονταράτος του κυρ Νικολάου Ραγκούση μίαν μάνδαν με αλώνι εις τοποθεσίαν Δραμυθιάν». 
–1839. Στις 24 Ιουλίου 1839 αναφέρεται ο Σακελλάριος Νάουσας Ιωάννης Ραγκούσης ως αγοραστής χωραφιού από τον Ευστράτιο Δρούμπη, γεωργό στον Αμπελά.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Μιχαήλ Ραγκούσης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο εργάτης Ραγκούσης Ιάκωβος 35 ετών.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 44χρονος γεωργός Ραγκούσης Θ. Ιωάννης, ο 33χρονος γεωργός Ραγκούσης Κ. Πέτρος, 35χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Ραγκούσης, ο 40χρονος γεωργός Μιχάλης Γ. Ραγκούσης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στ. Μ. Ραγκούσης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Αντώνιος Λιμ. Ραγκούσης, ο 26χρονος γεωργός Αντώνιος Εμμ. Ραγκούσης, ο 33χρονος λιθοτόμος Αντώνιος Ι. Ραγκούσης, ο 30χρονος γεωργός Θωμάς Ι. Ραγκούσης, ο 26χρονος γεωργός Ιάκωβος Ι. Ραγκούσης, ο 35χρονος ποιμήν Ραγκούσης Ι. Αντώνιος, ο 43χρονος γεωργός Γεώργιος Μ. Ραγκούσης, ο 40χρονος γεωργός Αντώνιος Μ. Ραγκούσης, ο 58χρονος εργάτης Αντώνιος Σ. Ραγκούσης, ο 25χρονος γεωργός Γεώργιος Μ. Ραγκούσης, ο 33χρονος γεωργός Ραγκούσης Μ. Αντώνιος, ο 46χρονος γεωργός Βασίλειος Ραγκούσης, ο 30χρονος Γεώργιος Μ.Α. Ραγκούσης, ο 55χρονος γεωργός Γεώργιος Ανθ. Ραγκούσης, ο 38χρονος γεωργός Δημήτριος Α. Ραγκούσης,  ο 30χρονος γεωργός Θωμάς Φ. Ραγκούσης, ο 26χρονος γεωργός Ιωάννης Φ. Ραγκούσης, ο 32χρονος γεωργός Θωμάς Ραγκούσης, ο 25χρονος γεωργός Ιωάννης Γ Ανθ. Ραγκούσης, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Κ. Ραγκούσης, ο 38χρονος γεωργός Ιωάννης Εμμ. Ραγκούσης, ο 40χρονος κτηματίας Ιωάννης Τζορ. Ραγκούσης, ο 45χρονος γεωργός Ιωάννης Τζορ. Ραγκούσης, ο 41χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Ραγκούσης, ο 45χρονος γεωργός Ιωάννης Μπεν. Ραγκούσης, ο 48χρονος γεωργός Ιωάννης Θ. Ραγκούσης, ο 55χρονος γεωργός Ιωάννης Α. Ραγκούσης, ο 58χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Ραγκούσης, ο 78χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Ραγκούσης, ο 48χρονος γεωργός Λιπράντος Ν. Ραγκούσης, ο 58χρονος γεωργός Λιπράντος Α. Ραγκούσης, ο 63χρονος γεωργός Μανοέλης Γ. Ραγκούσης, ο 25χρονος γεωργός Μιχαήλ Β. Ραγκούσης, ο 57χρονος γεωργός Μιχαήλ Ιωάνν. Ραγκούσης, ο 70χρονος γεωργός Μιχαήλ Α. Ραγκούσης, ο 30χρονος γεωργός Μοσχονάς Ι. Ραγκούσης, ο 33χρονος γεωργός Μπονοφάτζος Γ. Ραγκούσης, ο 48χρονος γεωργός Μπονοφάτζος Γ. Ραγκούσης, ο 26χρονος γεωργός Νικόλαος Λ. Ραγκούσης, ο 30χρονος σκυτοτόμος Νικόλαος Αντ. Ραγκούσης, ο 30χρονος γεωργός Νικόλαος Ραγκούσης, ο 33χρονος γεωργός Νικόλαος Φ. Ραγκούσης, ο 39χρονος γεωργός Νικόλαος Θ. Ραγκούσης, ο 39χρονος γεωργός Νικόλαος Φ. Ραγκούσης, ο 53χρονος γεωργός Νικόλαος Α. Ραγκούσης, ο 60χρονος γεωργός Νικόλαος Θ. Ραγκούσης, ο 58χρονος εργάτης Πέτρος Θ. Ραγκούσης, ο 61χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Ραγκούσης, ο 53χρονος γεωργός Παντελής Ραγκούσης, ο 25χρονος γεωργός Σπύρος Ι. Ραγκούσης, ο 41χρονος γεωργός Στυλιανός Μ. Ραγκούσης, ο 33χρονος γεωργός Τζόρτζης Αν. Σ. Ραγκούσης, ο 43χρονος γεωργός Φραγκέσκος Κ. Ραγκούσης και ο 58χρονος γεωργός Φώτης Θ. Ραγκούσης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος κτηματίας Αντώνιος Ραγκούσης, ο 26χρονος διδάσκαλος Εμμανουήλ Α. Ραγκούσης, ο 38χρονος ναύτης Αντώνιος Ραγκούσης, ο 53χρονος γεωργός Γεώργιος Ραγκούσης, ο 43χρονος μυλωνάς Ευστάθιος Ραγκούσης και ο 25χρονος διδάσκαλος Εμμανουήλ Α. Ραγκούσης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 33χρονος γεωργός Πέτρος Κ. Ραγκούσης, ο 35χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Ραγκούσης και ο 40χρονος γεωργός Γ. Μιχαήλ Ραγκούσης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Ραγκούσης Ιάκωβος 38 ετών εργάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Ραγκούσης Εμμ. Ιωάννης.
–1859. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρο ο κάτοικος Λευκών Πάρου έμπορος Αντώνιος Ραγκούσης του Λυπράντου.
–1859. Στις 21 Οκτωβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Αντιπάρου Ραγκούσης Αντώνιος ναυτικός.
–1864. Το 1864 γεννιέται ο Ραγκούσης Δημήτριος του Νικολάου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Ραγκούσης Εμμανουήλ του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1867. Λινάρδος Κόττης (1902-1945) ήταν το έκτο παιδί, από τα οκτώ, του Γεωργίου Κόττη και της Μαρίας Μιχ. Ραγκούση (μετέπειτα μοναχής Αγαθαγγέλης) [1867-1934], η οποία σε πρώτο γάμο της με τον Λινάρδο Ζουμή είχε αποκτήσει ένα παιδί, τον Μιχαήλ Λ. Ζουμή 918885-1965). Ήταν κτίστης ο Λινάρδος Γ. Κόττης, αδερφός του Φραγκίσκου Γ. Κόττη, μετέπειτα μοναχός Ιωσήφ του Ησυχαστού, Αγιορείτου (1897-1959). Είχε νυμφευθεί τη Μαρία Ανδρ. Χατζηανδρέου (μετέπειτα μοναχή Μελάνη) γεννημένη ατη Σμύρνη (1910-14.2.1997).
–1868. Το 1868 γεννιέται Ραγκούση Μαρουσώ του Λυπράντου.
–1868. Το 1868 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Μιχαήλ, κάτοικος Αντιπάρου.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Ιωάννη αρτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1871. Στις 13 Ιουνίου 1871 ο 25χρονος φανοποιός από την Πάρο Θωμάς Αρκουλής του Νικολάου και της Ειρήνης Ραγκούση, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ελένη Μιχαήλ, του Σπύρου και της Δέσποινας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ραγκούσης Αντώνης του Εμμανουήλ 43 ετών από τον Δραγουλά γεωργός.
–1876. Στις 31 Ιουλίου 1876 ο παριανή μάγειρας Αρματάς Αντώνιος 40 ετών και η γυναίκα του Κυριακή Ραγκούση κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Εμμανουήλ 5 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δράκος.
–1876. Στις 3 Οκτωβρίου 1876 ο 27χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Γεώργιος Ραγκούσης, του Μιχαήλ και της Αυγουστίνας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Σύρο Ασημίνα Ζέη, του Φραντζέσκου και της Μαριγώς.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Ιωάννη, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, εργατικός.
–1878. Το 1878 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Γεωργίου, μετέπειτα μυλωθρός και ο Ραγκούσης Μιχαήλ του Ιωάννη, γεωργός, κάτοικοι Αγγερίας.
–1878. Στις 17 Νοεμβρίου 1878 ο παριανός Γερμανής Ζαννής 30 ετών Κρεοπώλης κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της φίλης του Ραγκούση Μαρουλία 14 ετών κάτοικος Ερμούπολης του Χρούση και της Μαρίας. Ασθένεια: Περιτονίτις;.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32χρονος σανδαλοποιός Γεώργιος Μιχ. Ραγκούσης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Απριλίου 1879.
–1879. Σε έγγραφο Λευκών Ι. Ραγκούσης 6 Μαΐου 1879.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Ραγκούσης Δομένικος του Μιχαήλ, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας. 
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ραγκούσης Ιωάννης του Φωτίου, 58 ετών, εργάτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ραγκούσης Γεώργιος του Μιχαήλ, 38 ετών, παπουτσής και ο Ραγκούσης Ιωάννης του Γεωργίου, 35 ετών, εργάτης.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Ραγκούσης Μοσχονάς του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Ραγκούσης Νικόλαος του Ιωάννη αρτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ραγκούσης Νικόλαος του Ιωάννη, 28 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Ραγκούσης Ιωάννης του Φώτη, 60 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Ραγκούσης Γεώργιος του Μιχαήλ, 40 ετών, υποδηματοποιός από τον Κώστο και ο Ραγκούσης Ιωάννης του Γεωργίου, 37 ετών, εργάτης από τον Κώστο.
–1886. Στις 17 Απριλίου 1886 ο 30χρονος κρεοπώλης από την Πάρο Ιωάννης Σκιαδάς, του Ιωάννη και της Χρυσούλας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από τα Ψαρά Ειρήνη Καμπούρη, του Κωνσταντίνου και της Αγγελικής Κόκκαλη.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Ραγκούσης Θεολόγος του Μιχαήλ, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 23 ετών καφεπώλης Δημήτριος Γεωρ. Ραγκούσης άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1887.
–1887. Στις 3 Μαΐου 1887 ο 23χρονος καφεπώλης από την Πάρο Δημήτρης Ραγκούσης, του Γεωργίου και της Μαρούσας Βαρου…, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Αμοργό Αναστασία Νομικού, του Ιωάννη και της Ελένης Χασάρχου.
–1887. O Εμμανουήλ Α. Ραγκούσης  ήταν δημοδιδάσκαλος επί 30 σχεδόν έτη. Πέθανε στην Πάρο τον Αύγουστο του 1887. Ο ενοριακός ναός της Ζωοδόχου Πηγής στην Παροικιά του οφείλει πολλά.
–1887. Το 1887 γεννιέται η Ελένη Ραγκούση του Μιχαήλ, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Κονταράτο Γεώργιο.
 –1888. Το 1888 γεννιέται ο Ραγκούσης Λιπράνδου Αντώνιος. Πέθανε το 1972.
–1888. Στις 29 Απριλίου 1888 ο 35χρονος εργατικός; από την Πάρο Ιωάννης Ραγκούσης του Ιωάννη και της Μαρίας Ι. Σφακιανού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Σύρο Μαρία Γενάρη, του Ιωάννη και της Μαρουλιώς Μεταξά.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Ραγκούσης Στέφανος του Λούη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Ραγκούσης Σπύρος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1892. Το 1892 γεννιέται ο Ραγκούσης Στέφανος του Μιχαήλ, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1892. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 24 ετών γεωργός Γρηγόρης Δημ. Ραγκούσης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 16 Ιανουαρίου 1892.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Ραγκούσης Εμμανουήλ του Λούη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Ραγκούσης Ζαχαρίας του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1897. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1897 κάτοικος Αντιπάρου Ραγκούσης Μιχαήλ του Απόστολου εργάτης.
–1898. Φωτογραφία του 1898 όπου απεικονίζονται με τη σειρά από πάνω αριστερά οι Πέτρος και Καλυψώ Ραγκούση (γονείς των Μιχάλη, Ζέλου και Ιάκωβου), Δημήτρης Μαυραγκάς με την σύζυγο Ανίτσα Ραγκούση, Ανέζα Δεσίλλα (μητέρα της Ανίτσας), Ιάκωβος και Χρυσούλα Ραγκούση. Ο Πέτρος Ραγκούσης δεν ήταν Παριανός, αλλά είχε έρθει από τα Θήρα της Μικράς Ασίας και ασχολήθηκε με καπνοκαλλιέργεια στην Παροικιά.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Αναστασίου σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο Σύμβουλος, Αντώνιος Ραγκούσης, Εμμαν. Ραγκούσης και ο Ταμίας Αρτέμιος Ραγκούσης.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 o Ραγκούσης Κ. Νικόλαος, ο Ραγκούσης Ι. Δημήτριος, ο Ραγκούσης Κ. Γεώργιος, ο Ραγκούσης Μ. Βασίλειος, ο Ραγκούσης Δ. Ιωάννης, ο Ραγκούσης Ι. Στέφανος, ο Ραγκούσης Ι. Γεώργιος και ο Ραγκούσης Στυλ. Αντώνιος.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Ραγκούσης Αντώνιος του Στέφανου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Ραγκούσης Μπενέτος του Στέφανου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1901 κάτοικος Αντιπάρου Ραγκούσης Μιχαήλ του Γεωργίου εργάτης.
–1902. Στις 7 Ιανουαρίου 1902 ο 35χρονος θαλαμηπόλος ατμόπλοιου από την Πάρο Νικόλαος πανώριος του Κωνσταντίνου [ιερεύς] και της Κυριακής Ραγκούση, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Σύρο Άννα Βαρδάκα, του Αντωνίου και της Βασιλικής.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Όθων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Ραγκούσης Εμμανουήλ του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιάκωβος του Πέτρου μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Ραγκούσης Θωμάς του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Ραγκούσης Αντώνιος του Όθων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Όθων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Ραγκούσης Μιχαήλ του Πέτρου λοχαγός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Ραγκούσης Σπύρος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Στις 29 Αυγούστου 1908 εγκρίνεται το καταστατικό του Γεωργικού Συνεταιρισμού Μάρπησσας χάρη στις προσπάθειες του δικηγόρου Αντωνίου Λιπράνδου Ραγκούση.
–1908. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1908 κάτοικος Αντιπάρου Ραγκούσης Απόστολος του Γεωργίου γεωργός.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Ραγκούσης Αντώνιος του Πέτρου κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Λιπράνδος Αντ. Ραγκούσης, Έμπορος αποικιακών και υφασμάτων στον Δήμο Μάρπησσας το 1911. (συνηθίζετε στην Πάρο να δίνουν βαπτιστικά ονόματα, από επίθετα γνωστών οικογενειών).
–1911. Ευστάθιος Γ. Ραγκούσης, ιδιοκτήτης καφενείου στην Αντίπαρο το 1911.
–1911. Αντώνιος Αλιπρ. Ραγκούσης, από την Μάρπησσα, Πρόκειται να δικηγορήσει το 1911 στην Σύρο.
–1911. Πέτρος Γεωρ. Ραγκούσης, γραμματοδιδάσκαλος Κώστου το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Πέτρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Ραγκούσης Δημήτριος του Ιάκωβου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται η Μαρία Ραγκούση του Στέφανου, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Λουκή Σταύρο.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Ραγκούσης Ανδρέας του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Μιχαήλ, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Ραγκούσης Βενιζέλος του Πέτρου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Νικολάου ποτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Ραγκούσης Μιχαήλ του Στυλιανού εργάτης κάτοικος Παροικιάς. Το 1948 διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Ραγκούσης Αθανάσιος του Γεώργιος, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Ραγκούσης Δημήτριος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Ραγκούσης Μοσχονάς του Γεωργίου, ο Ραγκούσης Γεώργιος του Εμμανουήλ και ο Ραγκούσης Ιωάννης του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Αντωνίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Ραγκούσης Δημήτριος του Θεολόγου και ο Ραγκούσης Μιχαήλ του Στέφανου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Αντώνιος Γαλ. Ραγκούσης, ο Βασίλειος και ο Εμμανουήλ Ραγκούσης.
–1924. Το 1924 γεννιέται η Φλώρα Ραγκούση του Εμμανουήλ, εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Ραγκούσης Ιωάννης του Ζαχαρία, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1924. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1924 κάτοικος Αντιπάρου Ραγκούσης Νικόλαος του Κωνσταντίνου εργάτης.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Ραγκούσης Νικόλαος του Ζαχαρία και ο Ραγκούσης Ευάγγελος του Θεολόγου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ραγκούσης Αντώνιος του Στέφανου, μετέπειτα γεωργός και ο Ραγκούσης Ιωάννης του Εμμανουήλ γεωργός, εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Ιωάννη εργάτης κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ραγκούσης Αναστάσιος του Δημητρίου υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ραγκούσης Ευστράτιος του Αντωνίου κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Ραγκούσης Γεώργιος του Δημητρίου υποδηματοποιός και ο Ραγκούσης Ιωάννης του Εμμανουήλ εργάτης, εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Ραγκούσης Λούης του Στέφανου αλιεύς κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Ραγκούσης Πέτρος του Μιχαήλ μηχανικός κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Ραγκούσης Αντώνιος του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Ραγκούσης Αναστάσιος του Γεωργίου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Ραγκούσης Ανδρέας του Ιάκωβου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Ραγκούσης Μοσχονάς του Ζαχαρία, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1933. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Λεύκες] 62χρονος ναυτικός Γεώργιος Ιω. Ραγκούσης. Έδωσε όρκο στις 13 Δεκεμβρίου 1933.
–1935. Πρόεδρος του συλλόγου Λευκιανών Πάρου το 1935-1936 ο Αντώνης Φρ. Ραγκούσης.
–1936. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32 ετών αρτοποιός Ιάκωβος Π. Ραγκούσης έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 9 Ιανουαρίου 1936.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ραγκούσης Δημήτριος του Θωμά, 68 ετών γεωργός, ο Ραγκούσης Ιωάννης του Αντωνίου 39 ετών γεωργός και ο Ραγκούσης Νικόλαος του Αντωνίου 25 ετών εργάτης.
–1992. Πρόεδρος του συλλόγου Λευκιανών Πάρου το 1992-1993 ο στρατηγός Γαληνός Αντ. Ραγκούσης.
–2002. Ιωάννης Νικ. Ραγκούσης από τον Κώστο. Διατέλεσε Δήμαρχος Πάρου από το 2002 έως το 2009. Το 2009 εξελέγχει  βουλευτής στην κυβέρνηση του Γεωργίου Α. Παπανδρέου και υπουργός  από το 2009 έως το 2012.

Ράλης:
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Ιατρού Ράλη Κεφάλαιον γρ. 1500.
–1829. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Ιατρού Ράλη γρ. 2000.

Ραμπαδιός: Το επώνυμο Ραμπαδιός είναι αμάρτυρο και το συναντάμε για πρώτη φορά το 1720 σε προικοσύμφωνο μεταξύ της Τζανετίνας Ραμπαδιού και του Αντώνη Γρυπάρη.

Ράμπιας: Επώνυμο παρωνύμιο, γνωστό σήμερα στην Σέριφο.
–1733. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 21 Ιανουαρίου 1733 σε προικοσύμφωνο του Στεφανή Σκλαβόπουλου η Μαρία γυνή Νικολού Ράμπια.

Ράμφος ή Ράφος: Επώνυμο παρωνύμιο. Το επώνυμο γνωστό στην Πάρο από τον 16ο αιώνα. Σήμερα στην Μήλο.
–1590. Στην Πάτμο μαρτυρείται ο Ιωάννης Ράμφος, που υπογράφει έγγραφο αφιέρωσης στις 18 Φεβρουαρίου 1590: «Ιωάννης Ράφος από την Πάρον μαρτυρώ τάνωθεν». 
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται στον Κατάλογο των ιερέων της Πάρου ο ιερομόναχος Προκόπιος Ράμφος.

–Ραουζαίος: Πατριδωνυμικό επώνυμο. Ίδιος τόπος καταγωγής με τους Ραγκουσαίους και τους Αργουσαίους. Καταγόμενος από τη Ραγούζα (Ragusa) σήμερα Ντουμπρόβνικ, της ανατολικής Αδριατικής, καθολικού δόγματος.

Ραπα[ ]:
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 η Μαρίνα Ραπα[ ]

Ραφαλέτος – Ραφελέτος ή Ραφαλέτης: Σήμερα γνωστό στην Σίφνο με τον τύπο Ραφελέτος.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Ραφαλέτος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Αντώνιος Ραφαλέτος.
–1738. Στην 1η Μαρτίου 1738 στην Παροικιά αναφέρεται ο ιερέας Αντώνιος Ραφαλέτος.
–1739. Στις 10 Μαρτίου 1739 αναφέρεται ο παπά Ραφαλέτος Αντώνιος.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Αντώνιος Ραφελέτος.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπά Αντώνης Ραφαλέτος από την Παροικιά.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 αναφέρεται ο παπακυρ Αντώνης Ραφαλέτης.

Ραφελέτος: Βλέπε Ραφαλέτος

Ράφος: Βλέπε Ράμφος

–Ρεϊζης:
–1823. Την 1η Νοεμβρίου 1823, έπεμψε τας εν λόγω επιταγής με τον Αναστάση Ρεϊζη Τζιρογώτη προς τον εν Ναούση Γεώργιο Βιτζαρά. δια να φροντίσει να εισπράξει το ποσό και να το εγχειρίσει προς τον ξάδερφο του Νικόλαο Κατζαρό συγκατοικούντα μετ' αυτού εις την εν Ναούση κατοικίαν του.

Ρέϊρ:
–1822. Σε αντίγραφο Κριτηρίου Πάρου της 18 Δεκεμβρίου 1822 αναφέρεται ο Ιωάννης Ρέϊρ. 
–1827. Ποσότης των χρεών της πόλεως Παροικιάς εις την Επανάστασην γρ. 6100
Τόσα του Λεονάρδου Κονδύλλη και Ιω. Κρίσπη: έως το 1827: Αυγούστου 14: όλα Δημογεροντικούς των μισθών έχουν να λάβουν από το κοινόν της ιατής πόλεως Παρ: 400γρ.
Τόσα χρεωστούνται από τον ίδιον χρόνον αυτόν Επιτρόπου Νικόλαον Κληρονόμον: 176
Τόσα ομοιώς εις τον Ιωάννην Ρέϊρ 121: 36.
Τόσα ομοιώς έχουν να λάβουν …φόροι ως ο κατάλογος  Επαρρηστάσεων εις την επιτροπήν 128: 11:
Τόσα εις την Επανάστασην γενομένα χρέη της Πόλεως Παροικιάς γρ. 6926:7:

Ρεκέρης: Βλέπε Ρουγγέρης

Ρέμπελος:
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Λευκών Τζώρτζης Ρέμπελος
 
Ρενιέρης ή Ρινιέρης ή Ρικιέρης: Οίκος Βενετών πατρικίων, που έδωσε μεταξύ των άλλων ένα δόγη της Βενετίας (15ος αι.) και ένα δούκα της Κρήτης (17ος αι.). Η οικογένεια Ρενιέρη μαρτυρείται από τον 17ο αιώνα στην Πάρο σε νοταριακές πράξεις και σε εγγραφές από δωρεές εικόνων.
Σε κρητικά έγγραφα το βλέπουμε με τους τύπους: Ραϊνέριο, Ρενιέρ, Ρινέρο. Ranieri –o, Rainero, -I, Renier(i), Raner, Rinieri μαρτυρείται από τον 9ο αιώνα. Reghinarius, Regineri και από τον 10ο αιώνα Rainerius. Οι Renier μεταξύ των πατρικίων οικογενειών της Βενετίας ήρθαν από τη Δαλματία. Ένας Renier πήγε δυό φορές ως πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη. Βαφτιστικό σε έγγραφα 1341-1375 Raynerius.
Σε έγγραφα του 1271 Raynerius becarius κάτοικος Χάνδακα και Riniero scutario.
Clemens de Renerio επίσκοπος Ρεθύμνου έγγρ. 1447. Μεταξύ στρατευσίμων Χανίων το 1536 σέρ Nicolo de Renier, maestro Piero Rinero Nob. Cret. Ser Antonio de Renie και ο γιός του σέρ Jacomo, o Manoli Rinero και ο Nob. Cret. Marco de Renier. Alvise Renier rettore di Canea έγγρ. 1538. Louis Raynieri Δούκας Κρήτης το 1550. Σε έγγραφο του 1560 Gasparo Renier ξανάφτιαξε το τείχος του λιμανιού alla porta del molo. Και η έκθεσή του, του καπετάνιου Gaspar Rhenerius, 1563. Μεταξύ αρχηγών καβαλλαρίας Ηρακλείου ο ενδοξότατος κύριος Nicolo Ρενιέρης έγγρ. 1583. Εκλαμπρότατος Κωνσταντίνος Renier αξιώτατος Rettore του τόπου Σητεία έγγρ. 1587. Μεταξύ ευγενών τιμαριούχων Κρήτης Μιχαήλ Ρενιέρ το 1669. Νικόλαος Ρενιέρης 1758-1847. κ.α.
–1618 Νικόλαος Ρενιέρης στη Νάουσα.
–1640 Φραγκίσκος Ρενιέρης στη Νάουσα.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Δεμήτρης Ρενιέρης.
–1679. Στις 13 Αυγούστου 1679 ο Σακελλίων Ρενιέρης συντάσσει πωλητήριο Αγ. Μηνά και υπογράφει.
–1717. Στις 21 Οκτωβρίου 1717 ο ιερέας και μετέπειτα Σακελλίων Νάουσας Μαρίνος Ρενιέρης.
–1718. Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, αναφέρεται στην διαθήκη του Ιωάννη Νταμιράλια στις 23 Απριλίου 1718.
–1720. Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, υπογράφει πωλητήριο έγγραφο στις 15 Μαρτίου 1720.
–1726. Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, αναφέρεται σε έγγραφο στις 14 Μαρτίου 1726.
–1729. Ο ιερέας Ιωάννης Ρενιέρης υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 4 Δεκεμβρίου 1729.
–1733. Ο Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, μνημονεύεται σε νοταριακό κωδικό το 1733.
–1734. Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, υπογράφει έγγραφο στις 18 Σεπτεμβρίου 1734.
–1738. Ο ιερέας Ιωάννης Ρενιέρης υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 6 Ιουνίου 1738.
–1741. Ο Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, μνημονεύεται σε νοταριακό κωδικό το 1741.
–1751. Ο Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, μνημονεύεται σε νοταριακό κωδικό το 1751.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Σακελίος Ιωάννης Ρηνιέρης.
–1753. Στις 16 Οκτωβρίου 1753 ο Σακελλίων Ιωάννης Ρενιέρης συντάσσει έγγραφα μεταλλαγής Αγίου Μηνά.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο σακελλίου Νάουσας Ρενιέρης.
–1816. Σε προικοσύμφωνο στις 22 Οκτωβρίου 1816 αναφέρεται η Ανθούλα γυνή πάλε ποτέ Ιάκωβου Βαβανού, όπου πάντρεψε το 1812 τον γιό της με την θυγατέρα του πάλε ποτέ Περούλη Ρούσσου ονόματι Αντωνία, αναφέρεται ο παππούς Ρενιέρης με χωράφι στις Καμάρες.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο κυρία Μαργαρίτα γυνή του πάλε ποτέ Ιωάννη Μπελόνια και ο γιός της Γεώργιος Μπελόνιας, από το έτερο μέρος η Παναγιώτα γυνή ποτέ Νικολάου Μωραΐτη έχοντας θυγατέρα ονόματι Ελισάβετ. Αναφέρεται και ο Θεοδωράτης Ρενιέρης με δύο χωράφια στα Κραύγα.
–1829. Σε έγγραφο της Εκατονταπυλιανής «Εν Παροικία της Πάρου» την 19 Μαΐου 1829 αναφέρονται οι εκλογείς της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου: Αθανάσιος Μαύρος, Μ.Μ. Μαυρογένης, Δημήτριος Καλαβρός, Νικ. Μαλατέστας, Ιω. Μεταξάς, Θ. Ρινιέρης, Ιάκωβως Λουκής, Ν. Μωραΐτης, Μιχαήλ Τζιγώνιας, Ιω. Βαλσαμής, Ευστράτιος Στάμενας, Ζέπος Δελαγραμμάτης, Ν. Κονταράτος, Ν. Ρούσσος, Γεώργιος …, Τζανής Μάτζας, Δαμιανός Μπιάζης, Γεώργιος Βιτζαράς.
–1830. Το 1830 αναφέρεται ο Θεοδωράκης Ρενιέρης στη Νάουσα.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, αναφέρεται ο Νικόλαος Ρενιέρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος γεωργός Ρενιέρης Εμμανουήλ, ο 51χρονος εργάτης Ρενιέρης Νικόλαος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ρενιέρης Βασίλειος του Γεωργίου, 34 ετών, ναυτικός και ο Ρενιέρης Θεόδωρος του Θεοδώρου 53 ετών, ράπτης, κάτοικος Χαλκίδας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ρενιέρης Βασίλειος του Γεωργίου, 36 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα και ο Ρενιέρης Θεόδωρος του Θεόδωρου, 55 ετών, ράπτης από τη Νάουσα, κάτοικος Χαλκίς.
–1917. Στις 7 Ιανουαρίου 1917 ο 25χρονος αλιεύς από την Πάρο Χρήστος Ρενιέρης του Βασιλείου και της Μελπομένης Πολυχρόνη [κάτοικοι Πάρου και μετέπειτα Σύρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Τήνο Αναστασία Πιρπινιά, του Νικολάου, και της Ανέζας Μαθιούλακα.
–1920. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος αλιεύς Χρήστος Β. Ρενιέρης. Έδωσε όρκο στις 21 Ιανουαρίου 1920.

Ρέτζος: Από το υποκοριστικό βαφτιστικό Lorenzo. Ίσως από την Μέση Ρεθύμνου.
Από τον βεν. οίκο Renzo, Renzulli. Ιτ. Οικ. Renzo, Renzi, Rensi. Στην Κρήτη σε έγγραφα του 1301 Johannes de Rezo. Οικογένεια Ρέτζη από την Κρήτη το 1619 στη Ζάκυνθο.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Ανεγνώστης και ο Αντώνης Ρέτζος.

–Ρήγας: Η παριανή μονοκλαδική Βυζαντινή οικογένεια έχει καταγωγή από την Κύμη Ευβοίας.
–1877. Στις 29 Ιουνίου 1877 ο παριανός εργάτης Ιωάννης Βελέντζας 30 ετών και η γυναίκα του Περσεφόνη Ρήγα κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Μαριγώ 18 μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Διάρροια.
–1894. Έγγραφο του 1894 μαρτυρά τον Ρήγα … .
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Ρήγας Παναγιώτης του Γεωργίου σιδηρουργός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1935. Σε αναφορά του 1920 μαρτυρείται ο Γεώργιος Ρήγας, μαραγκός. Πατέρας οκτώ παιδιών (Παναγιώτη, Νικόλα, Δημήτρη, Μαρίας, Γιάννη, Λευτέρη, Φιλόθεου, Κούλας). Είχε νυμφευθεί την Άννα Χανιώτη. Πέθανε νέος σχετικά. Μαραγκός ήταν και ο αδερφός του Κώστας, παιδιά του, επίσης, μαραγκού Παναγιώτη Ρήγα, που καταγόταν από την Κύμη της Ευβοίας.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Κονδύλω Ρήγα του Παναγιώτη, όνομα συζύγου Σκανδάλης Γεώργιος.
–1980. Το 1980 τα αδέρφια Παναγιώτης, Νίκος, Δημήτρης, Γιάννης, Λευτέρης και Φιλόθεος από τις Λεύκες είναι ιδιοκτήτες των Λατομείων Μαρμάρου στο Μαράθι.

Ρίζος: Βυζαντινό επώνυμο.
–1865. Στις 9 Ιανουαρίου 1865 ο 30χρονος καφεπώλης από την Πάρο Μικές Ρίζος του Χρυσού και της Σοφίας Κουκουντούδενα, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Ανέζα Περούλη, του Περούλη.

Ρινιέρης ή Ρικέρης: Βλέπε Ρενιέρης

Ριτζέρης ή Ρετζέρης: Βλέπε Ρουγγέρης 

–Ρίτζος: βλέπε Ρίτσος.

–Ρίτσος ή Ρίτζος ή Ρύτζος: Το επώνυμο Ρίτσος, είναι μέχρι σήμερα σε χρήση στον Πρόδρομο και στα Μάρμαρα με τον τύπο Ρίτσος. Tο συναντάμε σε γραφές τον 17ος αιώνα ως, γαμπρός του Μαυρογένη από τα Μάρμαρα Πάρου. Είναι η τελευταία οικογενειακή ρίζα των Μαυρογένιδων στην Περιοχή του Αρχιλόχου.
Μέλη της οικογένειας Ρίτζου είχαν διατελέσει κληρικοί, όπως ο ιερέας Νικόλαος Ρίτζος, ο ιερομόναχος και πνευματικός του Τσιπίδου Γρηγόριος Ρίτζος και ο πατέρας του παπά-Αντώνης Ρίτζος, ο παπά-Γεωργάκης Ρίτζος, «ο αρχιπρεσβύτερος Παροικιάς και πνευματικός» Ρίτζος, που συντάσσει την διαθήκη του στις 13 Μαρτίου 1832 στην Παροικιά. [επομένως και στην Παροικιά ζούσε κλάδος της οικογένειας αυτής ήδη από τον 16ο αιώνα, όπως διαπιστώνουμε και από τον Τομάζο Ρίτζο και από τον πατέρα του ιερομονάχου και σακελλαρίου της Παροικιάς Αθανασίου Ρίτζου, που είχε ζήσει τον 16ο αιώνα (1550-1600).
Kρητοβενέτικης καταγωγής. Σύμφωνα με την ερευνήτρια Χρυσ. Τσικριτσή-Κατσιανάκη το επώνυμο Ρίτσος ανήκει στην κατηγορία των βαπτιστικών και το όνομα Ericio > Erizo > Rico > Rizo > Ρίτσος. Τα αρχικά γράμματα a, e, i,  αποβάλλονται όπως και στη βενέτικη διάλεκτο, που γενικά αποστρέφεται τα άτονα αρχικά.
Ο ιατρός ερευνητής Καπαρός Γιώργος αναφέρει ότι το επίθετο Rizzo (προφέρεται "ρίτσο") είναι πολύ κοινό στην Ιταλία σήμερα και συναντάται κυρίως στην Απουλία, το Βένετο αλλά και την Σικελία. Ρίτσο σημαίνει "κατσαρός", αλλά χρησιμοποιείται για να δείξει και τον εριστικό και άκαμπτο άνθρωπο! Ρίτσο ντι μάρε είναι ο αχινός, ή από το Riccio που σημαίνει σκαντζόχοιρος και αν δούμε το οικόσημό τους τότε μοιάζει να είναι η σωστή ετοιμολογία του επωνύμου. 
–1550. Πατέρα του ιερομονάχου και σακελλαρίου της Παροικιάς Αθανασίου Ρίτζου, που είχε ζήσει τον 16ο αιώνα (1550-1600) ο Τομάζο Ρίτζος. Το 1608 φέρεται αποθανών. Στενή συγγένεια με τον άρχοντα Μαυρογένη.
–1608. Το 1608 και το 1609 ο Τομάζος Ρίτζος αναφέρεται ο συντάκτης εγγράφου.
–1624. Τον Ιούνιο του 1624 αναφέρεται σε έγγραφο Κεφάλου ο ιερέας Νικόλαος Ρίτζος.
–1626. Στις 27 Μαΐου 1626 αναφέρεται σε έγγραφο της Ξεχωριανής ο ιερέας Νικόλαος Ρίτζος.
–1652. Ο χωρεπίσκοπος Παροικιάς Νικόλαος συντάσσει έγγραφο αφιερώσεως του μονυδρίου του Αγίου Πέτρου και του παρεκκλησίου του Αγίου Νικολάου, περιοχής Παροικιάς (άγνωστο σήμερα), στον Άγιο και Ζωοδόχο Τάφο, στον οποίο τα αφιερώνουν, το πρώτο ο «μαστρο-Χρούσης του Νικόλα Βιτζαρά με την γυνή του Μαρία» και το δεύτερο «ο κυρ-Θοδωρής του Χρούση Ρίτζου με θέλημα του πεθερού του Γεώργη». Ινστρουμέντο της Πάρω, Καστέλλι Παροικιάς, 11 Απριλίου 1652.
–1658 Το 1658 μνημονεύεται ο παπά Νικόλας Ρίτζος στην Παροικιά.
–1665. Το 1665 γεννιέται στα Μάρμαρα η κυρά Μαρουσάκη Μαυρογένους, το γένος Ρίτσου (1665-1745). Σύζυγος της ο Τζανάκης Μαυρογένης.
–1670. Στις 2 Ιανουαρίου 1670 μνημονεύεται σε έγγραφο της Ξεχωριανής ο ιερέας Αντώνης Ρίτζος, πατέρας του ο παπά-Γρηγόρης Ρίτζος
–1670. Στις 30 Απριλίου 1670 στον Τζιπίδο μνημονεύεται ο παπά-Γεδεών Ρίτζος.
–1670. Στις 4 Μαΐου 1670 αναφέρεται να πακτώνει τα κτήματα της Ξεχωριανής ο Ιερομόναχος και Πνευματικός Γρηγόριος Ρίτζος.
–1670. Οικονόμος της μονής Ξεχωριανής μετά τις 30 Σεπτεμβρίου 1670 διετέλεσε ο ιερομόναχος και πνευματικός Ρίτζος Γρηγόριος.
–1675. 25 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Ρίτζος  ιερέας και οικονόμος Άγουσα (Νάουσας).
–1683. Σε έγγραφο του 1683 ανακαλύψαμε τον Τζανή Μαυρογένη. Είναι ο γενάρχης της έξοχης και πλούσιας οικογένειας των Μαυρογένηδων, που απέδωσε στην κοινωνία και στον Ελληνισμό ένα Νικόλαο Μαυρογένη, ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας, μια Μαντώ Μαυρογένους, δραγομάνους, βοεβόδες, πρόκριτους κ.α. Η γυναίκα του Τζανής ή Τζανάκης Μαυρογένης λεγόταν Μαρουσώ ή Μαρουσάκη, το γένος Ρίτζου.
–1684. Ιερομόναχος Γρηγόριος Ρίτζος «της κυράς Ξεχωριανής στέργω» στις 12 Ιουλίου 1684.
–1695. Το 1695 ο Τζανάκης Μαυρογένης παντρεύεται την κυρά Μαρουσάκη Μαυρογένους, το γένος Ρίτσου (1665-1745).
–1715. Στις 29 Μαρτίου 1715 αναφέρεται ο ιερέας Γεδεών Ρίτζος.
–1720. Στις 2 Ιανουαρίου 1720 αναφέρεται σε προικοσύμφωνο Τζιπίδου ο Ιερομόναχος και Πνευματικός Γεδεών Ρίτζος.
–1733. Στα 1733 στο Καστέλλι της Παροικιάς η κερα- Αρμελίνα Αντωνίου Ρίτζου παντρεύει την κόρη της Καλή Ρίτζου με τον Στεφανάκη Σκλαβόπουλο.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Αναγνώστης Ρίτζος.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς στις 26 Οκτωβρίου 1747, αναφέρεται ο Ανεγνώστης Ρίτζος εις πρόσωπον επιτρόπου.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο κάτοικος Τζιπίδου Ανεγνώστης Ρίτζος.
–1752. Οι επίτροποι των επτά κοινών της Πάρου στέλνουν επιστολή, στις 13 Σεπτεμβρίου 1752, στον Έλληνα δραγουμάνο Στέφανο Δημάκη, με την οποία ανακοινώνουν τα ονόματα της τριμελούς επιτροπής, προκειμένου να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και ρυθμίσει τα οικονομικά προβλήματα του νησιού. Υπογράφει ο Αντώνης Ρίτζος, επίτροπος Τζιπίδου.
–1757. Στις 27 Ιανουαρίου 1757 μνημονεύεται στον Κατάλογο ακινήτων περιουσίας της Ξεχωριανής ο παπά Γεδεών Ρίτζος.
–1761. Παπά Γεδεών Ρίτζος και τον παπά Γεωργάκη Ρίτζο τον 18ο αι. σε διαθήκη του Κωσταντάκη Μαραμανία στον Τζιπίδο, 29 Δεκ. 1761, μαρτυρείται ο παπά Γεωργάκης Ρίτζος για σαρανταλείτουργο.
–1768. Στις 6 Οκτωβρίου 1768 ο ιερέας Γεώργιος Ρίτζος υπογράφει και μαρτυρά πωλητήριο Τζιπίδου.
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έτερον χωράφι κοντά εις του παπά Γεωργίου Ρίτζου.
–1810. Ο σακελλάριος σκευοφύλαξ Κεφάλου Ρίτζος υπογράφει διαθήκη στον Τσιπίδο στις 19 Νοεμβρίου 1810.
–1816. Ο σακελλάριος σκευοφύλαξ Κεφάλου Ρίτζος υπογράφει έγγραφο Παροικιάς τον Σεπτέμβριο του 1816.
–1826. Σε προικοσύμφωνο της 19 Απριλίου 1826 αναφέρεται ο Μανώλης Ρίτζος με χωράφι στο Λιαροκόπη.
–1827. Αρχιπρεσβύτερος και Πνευματικός Ρίτζος υπογράφει σε έγγραφο Παροικιάς στις 27 Ιανουαρίου 1827. Και στις 3 Μαΐου 1827 υπογράφει την διαθήκη του Μονοβασώτη Δημήτριου.
–1829. Στις 15 Μαΐου 1829 αναφέρεται ο Αρχιπρεσβύτερος και Πνευματικός Ρίτζος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Ρίτζος από τα χωρία του Κεφάλου.
–1832. Αρχιπρεσβύτερος Ρίτζος συντάσσει τη διαθήκη του 13 Μαρτίου 1832.
–1832. Έγγραφο στις 28 Οκτωβρίου 1832 που αφορά τους κληρονόμους του Αρχιπρεσβύτερου Ρίτζου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Ρίτζος Αλέξανδρος 40 ετών γεωργός, ο Ρίτζος Ιωάννης 55 ετών εργάτης, ο 30χρονος Ρίτζος Γεώργιος του Ιωάννη εργάτης,
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονο ποιμήν Γεώργιος Α. Ρίτζος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος εργάτης Ρίτζος Αλέξανδρος, ο 58χρονος γεωργός Ιωάννης Ρίτζος, ο 33χρονος εργάτης Γεώργιος Ιωάν. Ριτζος, ο 25χρονος ποιμήν Παναγιώτης Ι. Ρίτζος και ο Δημήτρης Ι. Ρίτζος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Γ. Ρίτζος και ο 31χρονος εργάτης Αντώνιος Χρ. Ρίτζος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο75χρονος σανδαλοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος.
–1853. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος ιχθυοπώλης Μικές Ρίτζος. Έδωσε όρκο στις 11 Αυγούστου 1853.
–1870. Το 1870 ο Γεώργιος Ρίτζος του Αντωνίου 15 ετών άγαμος μαθητευόμενος σανδαλοποιός από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1870. Στις 18 Ιανουαρίου 1870 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Γεώργιος Ρίτζος του Κωνσταντίνου και της Ζαννέτας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Πάρο Αναστασία Πριμηκύριου, του Χαράλαμπου και της Μαρίας.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος βυρσοδέψης Γεώργιος Κων. Ρίτσος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ρίτζος Αντώνιος του Χρύση 62 ετών εργάτης. Ο Ρίτζος Ελευθέριος του Δημητρίου 43 ετών γεωργός. Αλλά και ο Ρίτζος Μικές του Χρυσή 42 ετών κλητήρ κάτοικος Σύρου.
–1904. Στις 1 Απριλίου 1904 ο 27χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Μελανίτης του Ιάκωβου και της Αικατερίνης Τσιγώνια [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Αικατερίνη Καλουδά, του Δημητρίου και της Ανεζώς Ρίτσου [κάτοικοι Σύρου].
–1907. Σε κατάστιχο του Λεβέντη το 1907 «εις το Πάτελο ο Ρίτσος πατητής δρχ 2 και ο Σομπόνης αγωγιάτης δρχ4».
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ρίτσος Δημήτριος του Θεόδωρου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.

Ρογγέρης ή Ρουγγέρη ή Ρουτζέρης ή Ρεκέρης: Καθολική οικογένεια, φράγκικο επώνυμο. Η μακρινή τους καταγωγή είναι από την Πορτογαλία και μέσω της Νάπολη πέρασε στις Κυκλάδες. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Ρουγγέρης.
–1655. 16 Ιουλίου 1655 αναφέρεται σε αγορά σπιτιού ο Γεώργιος Ρουτζέρης.
–1695. Ιερομόναχος Συμεών Ρογγέρης υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 5 Φεβρουαρίου 1695.
–1822. Πώληση χωραφιού. Επαρησιάσθη εις την Αστυνομίαν ο Γ. Φώτης Πανάς και λέγει ότι με ιδίαν του βουλή και γνώμη πουλεί ελευθέρως το χωράφι εις την Καρδιώτισσαν (Ναώνυμο τοπωνύμιο Ναούσης), εις τον Μάρκον Βλάσση, πλησίον: Χρίστος Αρματάς και Μανώλης Ρεκέρης (;) δια γρόσια τετρακόσια πενήντα πέντε, Νο455, ως εσυμφώνησαν εν τω αναμεταξύ τους, τα οποία γρόσια τα έλαβεν ο πουλητής σωστά και καλά και απαραιτεί το αυτό χωράφιον εις την παντελή εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστού να το κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδικόν του απόκτημα καλά πουλημένον και καλά αγορασμένον, ο συγχύσας την παρόν να υπόκειται εις τιμήν (;) και κουντάμα (;) της ευρισκομένης εξουσίας γρόσια διακόσια Ν: 200: διό και εις ένδειξιν έγινεν η παρούσα πούλησις υπογεγραμμένη τη ιδία του χειρί και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Νάουσα της Πάρου τη 7 Ιουλίου 1822. Φώτης Πανάς βεβαιώ το παρόν. Χρυσουλιώ γυνή Φώτη Πανά βεβεώνει την παρόν διά χειρός καμού σακελλαρίου Ναούσης και μαρτυρώ. Νικόλαος Μαλατέστας μάρτυς. Αντώνιος Κορτιάνος γέγραφα με θέλησιν του άνωθεν και μαρτυρώ.

Ρόγκος:
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Μ. Ρόγκος και η Μαρουλία Ρόγκου.

–Ροδαίος ή Ροδέος Ρόδιος: Επίθετο πατριδωνύμιο= Ρόδιος. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1685. Στις 16 Ιουνίου 1685 ο πρωτοπαπάς Ροδέος υπογράφει ως μάρτυρας στην πώληση του Αγίου Μηνά.
–1717. Στη περιοχή Νάουσας. Αρχαιότερη μνεία του στο προικοσύμφωνο Γ. Χειλά και Μαρκεζίνας Ροδαίου (Καστέλλι Ναούσης, 21 Οκτ 1717) και το χωράφι των Αλωνιών σύμπλιον Λαμπρινός Φούσκης. «το χωράφι της Παράσκαινας σύμλιον Γεωργάκης Σκορδίλης».
–1717. Σε προικοσύμφωνο του Γ. Χειλά και Μαρκέτας Ροδαίου (Καστρί Νάουσας 21 Οκτ. 1717) «το αμπέλι όπου έχω στου Ούγγαρι σύμπλιον του Ιωάννη Βατιμπέλα». «από δε τα ξωτικά το χωράφι οπού έχει εις το Ποδοβάτι σύμπλιον Ιωάννης Μαλατέστας». 
–1719. Αμπέλι στη περιοχή Νάουσας. Ο πρωτοπαπάς Ροδαίος υπογράφει Προικοσύμφωνο Γεώργιου Αντ. Ροδέου και Φραγκεσκίνας Ρούσσου (Νάουσα, 9 Ιαν. 1719) «το αμπέλι εν τη θέση Ασπριαις λεγόμενον του καμινίου».
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Γεώργιος Ροδέος.
–1734. Έγγραφο Νάουσας 18 Σεπτ. 1734 « Τα σπίτια και τα δύο ανώγια κείμενα εις την Κάτω Ρούγα της Άγουσας πλησιαζόμενα Δημητρίου Αυλωνίτη και Γεωργίου Ροδέου.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Λετζέρης και ο Νικολός από το κοινό της Νάουσας Πάρου.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο κάτοικος Νάουσας Γεώργιος Ροδέος.
–1828. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1828, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Θεόδωρος Ρόδιος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος ναυτικό Θεόδωρος Ρόδιος.

Ροδέος: Βλέπε Ροδαίος

Ρόδιος: Βλέπε Ροδαίος

–Ροδίτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Ρόδο. Ένας από τους παριανούς κλάδους έχει καταγωγή από τα Αλατσάτα της Ερυθραίας Σμύρνης, στην Πάρο ήρθαν μέσω Ρόδο όπου τους έδωσαν το πατριδωνύμιο. Και στη Νάξο απαντούμε το επώνυμο τούτο σε έγγραφο του 1625. Ροδίτη λένε στην Πάρο είδος άσπρου σταφυλιού. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1828. Σε έγγραφο Πάρου στις 9 Ιουνίου 1828 αναφέρεται ο … Ροδίτης.
–1830. Στα δημοτολόγια Λευκών του 1830 είναι εγγεγραμμένος ο Ροδίτης Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος κτίστης Ιωάννης Ροδίτης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογου του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος Ροδίτης Αντώνης του Ιωάννη γεωργός.
–1876. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 27χρονος αστυνομικός κλητήρ Αντώνιος Ροδίτης. Έδωσε όρκο στις 14 Ιανουαρίου 1876.
–1881. Στις 29 Απριλίου 1881 ο 33χρονος κλητήρ από την Πάρο Αντώνιος Ροδίτης, του Ιωάννη και της Μοσχούλας Ματάκη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Νάξο Σταυρούλα Κεραμιώτη, του Σταματίου και της Στυλιανής Τελμπετέρη.
–1881. Στις 21 Δεκεμβρίου 1881 ο 32χρονος οπωροπώλης από την Πάρο Εμμανουήλ Ροδίτης, του Ιωάννη και της Μοσχούλας (ή Μοσχάτης) Ματάκη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Ζαμπέτα Μαυρουδή, του Εμμανουήλ και της Φλωρέντζας.
–1898. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 20 ετών βυρσοδέψης Νικόλαος Βασ. Ροδίτης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 8 Απριλίου 1898.
–1988. Ροδίτης Κώστας, επιχειρηματίας, κάτοικος Παροικιάς, 1988.

–Ρόζας ή Rozza: Ιταλικής καταγωγής, επώνυμο παρωνύμιο (Rozza = ο βίαιος).
–1661. Το 1661 μνημονεύεται ο πρόξενος και «προστάτης» (εκπρόσωπος) της Αντιπάρου Πέτρος Ρόζα, καθολικός στο δόγμα.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Bartolo Rozza.

–Ροζακέας: Επώνυμο παρωνύμιο= ο ερυθρός, ο κοκκινωπός.   Η προέλευση του επιθέτου αυτού είναι από τον Μωριά και συγκεκριμένα στο χωριό Καστάνια Λεύκτρου
όπου βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων στους πρόποδες του Ταϋγέτου από την πλευρά της Μεσσηνίας και ανήκει στην περιοχή της ιστορικής Μάνης, ενίσχυσε την επανάσταση του 1821 με τετρακόσιους άντρες (τετρακόσια όπλα όπως αναφέρεται σε ορισμένα βιβλία). Στην Πάρο ήρθαν λόγο Βεντέτας.
–1826. Στα δημοτολόγια της Κοινότητας Παροικιάς του 1826 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ροζακέας … .
–1896.. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Ροζακέα Μόσχου (γεν. 1896), όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Π. Μουρλάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Ροζακέας Ιωάννης του Δημητρίου καπνοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Ροζακέας Ιωάννης του Δημητρίου καπνοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Ροζακέα Ι. Μαριόρα.
–1954. Βιβλιοπωλείο στην Παροικιά του Ι. Ροζακέα γύρω στο 1954.
–1964. Σε φωτογραφεία της Παροικιάς του 1964, διακρίνεται ο … Ροζακέας.
–1965. Σε παιδικό πάρτι στην Παροικιά, το 1965, διακρίνεται η μικρή Νίνα Ροζακέα και ο μικρός Γιάννης Ροζακέας.

Ρόσσι: ίσως η μετεξέλιξη του Ρούσσος.
–1660. Καθολικός εφημέριος Αγίου Γεωργίου Νάουσας ο Ρόσσι Μπουρτούλι  ή Rossi Bortolo (=Βαρθολομαίος) από την Σύρο το 1660.

Ροΐτζος:
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Αναγνώστης Ροΐτζος από το κοινό του Τζιπίδου.

Ρουγγέρης: Βλέπε Ρογγέρης ή Ριγκέρης

Ρουγκανάκης:
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, αναφέρεται ο Πηλής Ρουγκανάκης.

Ρούγκας:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος υπάλληλος Κωνσταντίνος Ρούγκας.

–Ρουμελιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Ο καταγώμενος από την Ρούμελη. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1805. Το 1805 τη μονή Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Δέτη Νάουσας ανακαίνισε ο γιος του Γεωργίου Ρουμελιώτη. Ίσως είναι ο Πέτρος Γεωργίου Ρουμελιώτης, ένας από τους αγωνιστές του 1821, που πολέμησαν στην Πελοπόννησο, όπως αναφέρει έγγραφο Νάουσας της 20ης Αυγούστου 1821.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ο ιερέας Αναστάσιος Ρουμελιώτης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτριος Ρουμελιώτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος εργάτης Κωνσταντίνος Ρουμελιώτης.
–1872. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 48χρονος Γεωργός Παναγιώτης Κ. Ρουμελιώτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 9 Απριλίου 1872.
–1882. Στις 28 Νοεμβρίου 1882 ο 22χρονος λεμβούχος από την Πάρο Ιάκωβος Ρουμελιώτης, του Παναγιώτη και της Παρασκευής, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ευαγγέλα Ρωσσέτου, του Πέτρου και της Μαλαματένιας.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ρουμελιώτης Αντώνιος του Κωνσταντίνου 57 ετών, ναυτικός, ο Ρουμελιώτης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, 48 ετών, Μυλωθρός και ο Ρουμελιώτης Σαράντος του Κωνσταντίνου, 49 ετών, εργάτης. –Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ρουμελιώτης Αντώνιος του Κωνσταντίνου, 59 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα, Ρουμελιώτης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, 50 ετών, μυλωθρός από τη Νάουσα και ο Ρουμελιώτης Σαράντος του Κωνσταντίνου, ετών 51, εργάτης από τη Νάουσα.
–1894. Στις 13 Οκτωβρίου 1894 ο 25χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο Ιωάννης Ρουμελιώτης του Θεόδωρου και της Αικατερίνης Βεντουρή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ειρήνη Νταβαρία, του Γεωργίου και της Ελένης Γεμελιάρη.
–1896 Στις 5 Μαρτίου 1896 ο παριανός Ρουμελιώτης Ιωάννης 26 ετών [πατήρ] υποδηματοποιός κάτοικος Σύρου και η γυναίκα του Ταβαρία Ειρήνη δηλώνου τον θάνατο του γιού τους Θεόδωρο 4 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Εκλαμψία.
–1899. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26 ετών κηπουρός Δημήτρης Θεόδ. Ρουμελιώτης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιανουαρίου 1899.
–1899. Στις 20 Δεκεμβρίου 1899 ο 28χρονος κηπουρός από την Πάρο Δημήτριος Ρουμελιώτης  του Θεόδωρου και της Αικατερίνης Βεντουρή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Μύκονο Μαρουσώ Κοντιζά, του Παναγιώτη και της Μαριγώς Βουδαντά.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 79χρονος κάτοικος Νάουσας, Ρουμελιώτης Κωνσταντίνος του Θεόδωρου, εργάτης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σκιαδά Αικατερίνη, όνομα συζύγου Χρυσόστομος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Ρουμελιώτης και η Ρουμελιώτη Αννέζα, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Ελευθέριος Σιφναίος.

–Ρουμπάνος: Εγκατασταθείς το 1989 στην Πάρο, έλκει την καταγωγή από μητρός (Σκαραμαγκά).
–1989. Μιχαήλ Ρουμπάνος, κάτοικος Έλητα, σκιτσογράφος και στις τρεις παριανές εφημερίδες (Φωνή, Τα Νέα, Παριανά). 1989.

Ρουσάκης ή Ρουσσάκης: Παρωνυμικό επώνυμο με υποκοριστική κατάληξη. Ο Γενάρχης της Πάρου έχει καταγωγή από το Φιλώτι της Νάξο και προγενέστερα από την Κρήτη. Ο Νάξιος Ρουσάκης … υπάλληλος στο Δημόσιο Ταμείο Πάρου, παντρεύεται παριανή και δημιουργεί οικογένεια στο νησί.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Ρουσάκης Ιωάννης του Νικολάου υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Ρουσάκης Ιωάννης του Νικολάου υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Ρουσσάκη Αικατερίνη (γεν. 1908), όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Ι. Δοδέσκος.

Ρουσσάκης: Βλέπε Ρουσάκης

–Ρούσσος ή Ρούσος ή Ρούσης: Αρχικά τους συναντάμε ως καθολικούς και στη συνέχεια και ορθοδόξους. Αρκετοί είναι αυτοί που έχουν κρατήσει τα δυτικά (λατινικά) ονόματα των προγόνων τους (βλέπε, Βατίστας, Λεονάρδος, Ζαχαρίας, Φραγκίσκος, Τζουάννης κ.α.) Την πρώτη γραπτή μαρτυρία την συναντάμε το 1606 στα Μάρμαρα (Τζουάννης του Νικολού Ρούσσου) όμως ο κυριότερος πυρήνας της οικογένειας είναι περιοχή του Κώστου και του Υστερνίου (μία κοινότητα) κλάδους αυτής της οικογένειας συναντάμε σήμερα στα Μάρμαρα (οικ. Βατίστα Ρούσσου) και στη Νάουσα (οικ. Ζαχαρία, Νικηφόρου Ρούσσου).
Πιθανώς να είναι Φράγκοι (Γάλλοι) όπως μαρτυρά και το οικόσημο τους σε οικία της Μάρπησσας του 1617 «Νικόλαος Ρούσσος ο κτίσας πόθο σύν εξόδου και κόπου 1617».
Η οικογένεια Ρούσσου της Πάρου μοιάζει να έχει κοινό γενάρχη όμως είναι πλέον πολύκλαδη και μέλη της βρίσκουμε σε όλα τα χωρία της Πάρου. Υπάρχουν όμως κι άλλες εκδοχές των παριανών Ρούσσων που ίσως μας δείχνει ότι δεν είναι κοινή οικογένεια.
Οι Ρούσσοι σήμερα κατέχουν από τις μεγαλύτερες κτηματικές εκτάσεις στο νησί που ξεκινάει από το Υστέρνι, Κώστο και καταλήγει στα χωρία του Κεφάλου, όπως και μεγάλη έκταση στη Νάουσα (μεταγενέστερα) κυρίως στην περιοχή Τσάρλες.
1η εκδοχή για τους Ρούσσους της Νάουσας λέει ότι ένας Ρώσος αυτομόλησε. Αυτό θεωρώ ότι δεν ευσταθεί αφού τους συναντάμε πριν τα Ορλωφικά, ίσως κάποιος Ρώσος να «ξέμεινε ή να αυτομόλησε» και να έφερε το πατριδωνυμιό του ως επώνυμο αλλά αυτή την εκδοχή προσωπικά την θεωρώ απίθανη.
2η εκδοχή για τους Ρούσσους είναι ότι ήταν κόκκινοι, ξανθοί (Russo) και τους έμεινε ως παρωνύμιο. Αυτή η εκδοχή μοιάζει και η πιο αληθοφανή.
3η εκδοχή για τους Ρούσσος είναι ότι ένας «άτακτος» κρητικός έφερε το επώνυμο Τσολάκης, ο οποίος το άλλαξε σε  Ρούσσος. Ίσως να συνέβη όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρείται ο γενάρχης τους.
Ο Ξανθουδίδης το παράγει από του βυζαντινό ρούσεος, ρούσσιος, ρώσσος (λατ. Russeus, russus) = ερυθρός, ερυθρωπός και μάλιστα από την ποιμενική χρήση της λέξης ρούσσος τράγος, ρούσσα αίγα. Μερικά βέβαια θα προέρχονται από τη σημασία αυτή του russeus, κοκκινωπός, για το χρώμα του δέρματος ή των μαλλιών, πθρόξανθος, αλλά τα περισσότερα από του βαφτιστικό Ρούσσος που συνηθίζεται ακόμα και σήμερα στα Σφακιά και αλλού που προέρχονται από το βενετικό Rosso Russo όπως δείχνουν οι μαρτυρίες, που επειδή είναι ιδιαίτερα πολυπληθείς δεν θα συμπεριληφθούν όλες.
Επώνυμο Ven. Russus από το 1117, Rossi ato στα παρωνύμια.
Σε έγγραφα του 1280 και 1281 Πέτρος Russo κάτοικος Χάνδακα, Πρεσβύτερος Ιάκωβος Rosso από τη Βενετία έγγρ. Κρήτης 1322, Σε έγγρ. Κρήτης του 1349 ο ποτέ Εμμανουήλ Rosso φεουδάρχης και ο αδερφός του Τζανάκης φεουδάρχης. Στον Trivan (1644) στους Cittadini των Χανίων Rosso, Russea. Ιάκωβος Ρούσος εβραίος από την Κρήτη το 1673 στη Ζάκυνθο. κ.α.
–1606. Η παλαιότερη ως τώρα μαρτυρία του επωνύμου είναι στα Μάρμαρα το 1606. Ο Ιωάννης και Νικόλαος Ρούσσος.
–1617. Το συγκεκριμένο οικόσημο βρίσκετε σε σπίτι της Μάρπησσας εντοιχισμένο. Περιγράφεται: χέρι που κρατάει δόρυ και στο λοφίο του έχει τρίφυλλο γαλλικό κρίνο (κρινάνθεμο). Δεξιά και αριστερά του οικοσήμου η επιγραφή: Ν(ι)Κ(ολάος) ΡΟΥΣΣΟΣ Ο ΚΤΗ CAC ΠΟ ΘΟCINE ΞΟΔΟΥ Κ(αι) ΚΟΠΟΥ 1617. δηλαδή «Νικόλαος Ρούσσος ο κτήσας πόθο συν εξόδου και κόπου 1617».
Το κρινάνθεμο που εικονίζεται στο πεδίο είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των γαλλικών οικογενειών και το έμβλημα της Γαλλίας.
–1624. Σε έγγραφο του Τσιπίδου στις 3 Ιουνίου 1624 μαρτυρείται ο Ρούσος Ιωάννης.
–1636. Νικόλαος Ρούσος, ανακαινιστής, το 1632, του ναού του Αγίου Αρτεμίου Παροικίας.
–1636. Στις 10 Ιανουαρίου 1636. Ομοία του αμπελίου του Γεώργη Ρούσσου.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νήπολος Ρούσος και ο Ιερομόναζος Ιάκωβος Ρούσος.
–1674. Ο ιερέας Νικόλαος Ρούσης αναφέρεται σε έγγραφο στις 25 Δεκεμβρίου 1674.
–1685. Στις 16 Ιουνίου 1685 ο Σακελλάριος Ρούσσος υπογράφει πωλητήριο Αγίου Μηνά.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Κωνσταντής Ρούσος.
–1712. Στις 20 Ιανουαρίου 1712 αναφέρεται ο Σακελλάριος Νάουσας Γεώργιος Ρούσσος να υπογράφει το προικοσύμφωνο του Ιωάννου Τζανάκη και Μαρούσας Φωκιανού κόρης του παπά Φωκιανού.
–1714. Ο σακελλάριος οικονόμος Νικόλαος Ρούσσος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 7 Μαρτίου 1714.
–1715. Ο σακελλάριος οικονόμος Νικόλαος Ρούσσος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 13 Νοεμβρίου 1715.
–1718. Στη Νάουσα προικοσύμφωνο Δημ. Περδικάκη και Αναστασίας Λιπράντου (Καστέλλι Νάουσας, 19 Απρ. 1718) Από δε τά ξωτικά το χωράφι όπου έχει είς του Ζγουράφου τα δύο λιβαδάκια συμπλησιαζόμενα Σακελλάριου Ρούσσου και του χωραφίου βικάριος Γεράρδης. 
–1719. Αμπέλι στη περιοχή Νάουσας. Προικοσύμφωνο Γεώργιου Ροδέου και Φραγκεσκίνας Ρούσσου (Νάουσα, 9 Ιαν. 1719) «το αμπέλι εν τη θέση Ασπριαις λεγόμενον του καμινίου».
–1719. Στις 11 Ιανουαρίου 1719 αναφέρεται ο Σακελλάριος Νάουσας Γεώργιος Ρούσσος να υπογράφει το προικοσύμφωνο του Βιτζέντζου Τζανάκη.
–1722. Σε προικοσύμφωνο, Νικ. Ρούσσου και Παρασκευής Μπελώνια (Νάουσα 3 Ιαν. 1722), «το σπίτι το ανώγειον όπου έχει εις το Ξώπουργο».
–1724. Ο σακελλάριος οικονόμος Νικόλαος Ρούσσος αναφέρεται σε προικοσύμφωνο Ναούσης στις 7 Δεκεμβρίου 1724.
–1726. Ο σακελλάριος οικονόμος Νικόλαος Ρούσσος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 29 Μαΐου 1726.
–1728. Πωλητήριο έγγραφο Ναούσης, 9 Ιανουαρίου 1728, υπογράφει ο ηγούμενος της μονής του Αγίου Αθανασίου Λανδαίος Αμφιλόχιος την πώληση ενως μαγαζιού όπου έχει το μοναστήρι εις την ρούγα της Πόρτας του Νταμία… στον Δημήτριο Ρούσσο.
–1729. Ο ιερομόναχος Αμφιλόχιος Λανδαίος, ηγούμενος του Αγίου Αθανασίου της Νάουσας δίδει στον κυρ-Δημήτρη Ρούσσο Περιβολάρη (έγγρ. Νάουσας 27 Ιουνίου 1729) «ένα μαγαντζέ όπου έχει το μοναστήριν του εν τόπου θέση ονομαζόμενον εις την Ρούγαν της Πόρτας του Νταμία πλησιαζόμενον Ανδρέα Αναπλιώτη και Αντωνίου Πολίτη».
–1740. Σε μαρμάρινη όψη σπιτιού στην Μάρπησσα αναγράφει «1740 παπά Νικόλαος Ρούσσος»
–1741. Οι επίτροποι όλων των κοινών της Πάρου, με γράμμα τους, της 20 Φεβρουαρίου 1741, πληροφορούν τον δραγουμάνο Γεώργιο Ραμαδάνη, για την υποκλοπή της κοινοτικής σφραγίδας της Νάουσας, υπογράφουν, ο επίτροπος Τζιπίδου Δημήτρης Ρούσος.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Δημήτρης Ρούσος επίτροπος Τζιπίδου.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο σακελλάριος Ρούσος.
–1750. Μητροπολίτης Δράμας το 1750 ο πάριος Γερμανός Ρούσσος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο σακελλάριος Νάουσας Ρούσος.
–1751. Ο σακελλάριος οικονόμος Νικόλαος Ρούσσος αναφέρεται σε προικοσύμφωνο Ναούσης στις 4 Νοεμβρίου 1751.
–1753. Ο ιερέας Μάρκος Ρούσσος μνημονεύεται σε έγγραφο του Αγίου Μηνά στις 16 Οκτωβρίου 1753.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Τζιπίδου Νικόλαος Ρούσος και ο παπά Μάρκος Ρούσος από τις Λεύκες.
–1756. Ιερέας Μάρκος Ρούσσος, ιδρυτής και κτήτωρ όπως φαίνεται από επιγραφή του ναού Αγίου Δημητρίου στις Λεύκες στις 18 Αυγούστου 1756.
–1756. Σε κιονόκρανο στην πλ. Αγίου Γεωργίου Μάρπησσας υπάρχει επιγραφή «1756 παπά Νικόλαος Ρούσσος.
–1757. Σε προικοσύμφωνο Λευκών 7 Νοεμβρίου 1757, «έτερο χωράφι από κάτω στου Κοντύλη τις κέλλες, σύμπλιος Γουλιαρμής Ρούσσος».
–1761. Σε διαθήκη στον Τζιπίδο στις 29 Δεκ. 1761 αναφέρεται ως μάρτυρας ο παπά Νικόλας Ρούσως (Ρούσσος).
–1765. Στις 12 Ιουνίου 1765 ο ιερέας Νικόλαος Ρούσσος συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1773. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1773 ο ιερέας Νικόλαος Ρούσσος συντάσσει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1781. Πάκτωση της Ξεχωριανής από τον ιερέα Νικόλαο Ρούσσο στον Τζιπίδο στις 14 Αυγούστου 1781.
–1784. Σε πωλητήριο Λευκών 18 Φεβρ. 1784 «πουλεί ο κυρ Γουλιαρμής Ρούσσος του κυρ Νικόλα Θωμά Ραγκούση ένα κομμάτι αμπέλι στην τοποθεσία στο Πήγαδο με πατητήρι..». 
–1785. Σε έγγραφο Τζιπίδου, 7 Σεπτ. 1785, «το κερά Μαρουσάκι γυνή ποτέ Δημητράκη Ρούσσου» πωλεί στον ανιψιό της χωρεπίσκοπο Άγουρο «ένα κομμάτι χωράφι τοποθεμένο εις τα Φυρόγια όπου το έχει από τον μακαρίτη τον άνδρα της Δημητράκη Ρούσσο εις την τοποθεσίαν Αγίαν Τριάδα, σύνορον Ερηνάκι Ιωαννάκη Μαυρουδή θυγάτηρ».
–1787. Στις 20 Δεκεμβρίου 1787 ο Οικονόμος Λευκών Ρούσσος υπογράφει και ομολογεί έγγραφο.
–1789. Το 1789 γεννιέται ο Γεώργιος του Εμμανουήλ Ρούσσος γεωργός κάτοικος Λευκών.
–1792. Στις 10 Οκτωβρίου 1792 ο Πριμικήριος Ρούσσος πωλεί το σπίτι του που είχε αγοράσει από τη Μαρία Ιωάννη Χάμπα, στον Μιχαήλ Καρυστινό, για 40 γρόσια.
–1793. Στις 23 Ιανουαρίου 1793 μνημονεύεται σε έγγραφο Τζιπίδου ο Πριμικήριος Ρούσσος.
–1796. Στις 29 Ιουνίου 1796 αναφέρεται στον Τζιπίδο να είναι μάρτυς του προικοσύμφωνου του Μιχαήλ Καρυστινού ο Πριμικήριος Ρούσσος.
–1800. Το 1800 γεννιέται ο Ρούσσος Αναστάσιος γεωργός από τον Κώστο.
–1801. Το 1801 γεννιέται ο Ρούσσος Γεώργιος γεωργός από τον Κώστο.
–1808. Το διώροφο αρχοντικό του Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, ύστερη αναγέννηση, με μαρμάρινα σκαλιά πλαίσια στα παράθυρα και στις πόρτες, βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο των Λευκών, δίπλα στην Αγία Θεοδοσία. Το 1808 προικοδοτήθηκε στην κόρη του Ελένη Μάρκου Μαυρογένη η οποία το 1828 το επούλησε στον εξάδερφό της Δημήτρη Παπαϊωάννου Χανιώτη, παππού εκ μητρός του μακ. Παπά Δημήτρη Ιωάν. Ρούσσου, στους κληρονόμους του οποίου υπάρχει.
–1810. Το 1810 γεννιέται ο Δημήτριος Β. Ρούσσος κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1815. Το 1815 γεννιέται ο Ιωάννης Ν. Ρούσσος κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1816. Σε προικοσύμφωνο στις 22 Οκτωβρίου 1816 αναφέρεται η Ανθούλα γυνή πάλε ποτέ Ιάκωβου Βαβανού, όπου πάντρεψε το 1812 τον γιό της με την θυγατέρα του πάλε ποτέ Περούλη Ρούσσου ονόματι Αντωνία.
–1819. Το 1819 γεννιέται ο Χρήστος Ρούσσος καφεπώλης κάτοικος Νάουσας.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο Γεώργης Ρούσσος με χωράφι στην Αλυκή (Νάουσας).
–1821. Εν της Πάρου τη 24 Απριλίου 1821 ο συμπατριώτης σας Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος Κάτωθεν της προκηρύξεως της απευθυνθείσης εις Νάουσα σειμειούνται τα ονόματα των πρώτων προσελθέντων για να συμετέχουν εις τον ιερό υπέρ της ελευθερίας αγώνα: Νικόλαος Ρούσσος κ.α.
–1822. Το μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α. 
–1827. Ποσότης των μερικών χρεών του χωριού Λευκών  εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14:  τα οποία χρεωστεί με ομολογίας.
Εις Νικολάου Ρούσου γρ. 500.
–1827. Ποσότης των χρεών της Επανάστασης του χωριού Κώστου τα οποία χρεωστούνται το 1827: Αυγούστου 14.
Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους γρ.1254
Ιωάννου Ρούσου γρ.100
Γεωργίου Βιτσαρά γρ. 400
Παναγιώτου Δ. Δημητρακόπουλου γρ. 1400
Ιωάννου Αναγνώστου Καππαρού γρ. 850
Το χρέος του χορίου Δραγουλά γρ. 4004
–1829. Σε έγγραφο της Εκατονταπυλιανής «Εν Παροικία της Πάρου» την 19 Μαΐου 1829 αναφέρονται οι εκλογείς της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου: Αθανάσιος Μαύρος, Μ.Μ. Μαυρογένης, Δημήτριος Καλαβρός, Νικ. Μαλατέστας, Ιω. Μεταξάς, Θ. Ρικιέρης, Ιάκωβως Λουκής, Ν. Μωραΐτης, Μιχαήλ Τζιγώνιας, Ιω. Βαλσαμής, Ευστράτιος Στάμενας, Ζέπος Δελαγραμμάτης, Ν. Κονταράτος, Ν. Ρούσσος, Γεώργιος …, Τζανής Μάτζας, Δαμιανός Μπιάζης, Γεώργιος Βιτζαράς.
–1829. «Στις 23 Σεπτεμβρίου 1829 τα χωράφια τα γονικά του εις τοποθεσίαν Μαράθι… σύμπλιος Νικόλαος Παντελαίος και οικονόμος Ρωμανός Κων. και Νικολάου Ρούσσου δια γρόσια 900».
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ο Πρεσβύτερος Ιωάννης Ρούσσος.
–1830. Ο παριανός ιερέας από τις Λεύκες Ρούσσος Κωνσταντίνος οικονόμος κάτοικος Οδησσού μαρτυρείται σε έγγραφο στις 28 Απριλίου 1830. Κατά το έγγραφο ο αδερφός του Νικόλαος Ρούσσος πληρεξουσιοδοτεί τον γιό του Δημήτριο να πάει στην Οδησσό να παραλάβει την περιουσία του αποθανόντος αδερφού του Κωνσταντίνου Ρούσσου, ιερέα, έχοντος το αξίωμα του Οικονόμου.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτρης Ρούσσος, Ζαχαρίας Ρούσσος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1833. Προικοσύμφωνο στις 19 Ιανουαρίου 1833 ο οικονόμος Πέτρος Αρκάς προικίζει την θυγατέρα του Αικατερίνη και την δίδει σύζυγο τον Δημητράκη Ρούσσο.
–1836. Στη διαθήκη του Ζαχ. Ρούσσου (Υρία 21 Σεπτ. 1836) «το αλώνι με αυλογύρισιν εις το Παλαιόν Χωρίον». 
–1842. Προικοσύμφωνο Στέφ. Ρούσσου (Γυαλιστή) και Χαδούσας Νικ. Χανιώτου, της οποίας μητέρα ήταν η Μαρίνα Ν. Χανιώτου (Λεύκες 30 Νοεμ. 1842) «Μίαν χαμόγαιον οικίαν με τον άνωθεν αυτής αέρα και με το συνεχόμενον μ’αυτήν ήμισυ κηπάριον, κειμένην εντός της κωμοπόλεως Λευκών Του Δήμου Μαρπήσσης της Πάρου, κατά την θέσιν του Κερκουλά το Στενό και συνορευομένην εις μέν την οικίαν η ετέρα οικία της αναφερόμενης Μαρίνας, εις δε το κηπάριον το έτερον ήμισυ κηπάριον, της αδερφής της Καλής συζύγου Νικολάου Πανόργιου».
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος γεωργός Ρούσσος Νικόλαος. 
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος εργάτης Περούλης Ρούσσος, ο 30χρονος εργάτης Δημήτριος Ρούσσος, ο 60χρονος γεωργός Ρούσσος Ιωάννης, ο 40χρονος εργάτης Ιωάννης Γεωργίου Ρούσσος, ο45χρονος γεωργός Αναστάσιος Ιω. Ρούσσος, ο 53χρονος γεωργός Μανούσος Χ. Ρούσσος, 38χρονος εργάτης Μιχαήλ Ιω. Ρούσσος, ο 52χρονος εργάτης Θεολόγος Γ. Ρούσσος ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Ιω. Ρούσσος, ο 25χρονος παπλωματάς Χρουσής Μανούσου Ρούσσος.
–1846. Στις 13 Μαΐου 1846 αναφέρεται ο αγωνιστής του 21’ Μανούσος Ρούσσος και ο Νικόλαος Ρούσσος Μπονοφάτζος από την Παροικιά.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Διονύσιος Γ. Ρούσσος, ο 55χρονος γεωργός Νικόλαος Ρούσσος και ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Ρούσσος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος γεωργός Γεώργιος Ρούσσος, ο 29χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Ρούσσος και ο 53χρονος γεωργός Νικόλαος Ρούσσος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος εργάτης Ιωάννης Γεωργίου Ρούσσος, ο 45χρονος γεωργός Αναστάσιος Ιωάννη Ρούσσος, ο 53χρονος Μανούσος Χ. Ρούσσος, ο 38χρονος εργάτης Μιχαήλ Ιωάννη Ρούσσος, ο 52χρονος Θεολόγος Γ. Ρούσσος, ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Ιωάννη Ρούσσος και ο 25χρονος παπλωματάς Χρουσής Μανούσου Ρούσσος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος κτηματίας Αναγνώστης Ι. Ρούσσος, ο 36χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Ρούσσος, ο 33χρονος γεωργός Αντώνιος Ζ. Ρούσσος, ο 35χρονος γεωργός Γεώργιος Ζ. Ρούσσος, ο 25χρονος γεωργός Γεώργιος Δ. Ρούσσος, ο 26χρονος γεωργός Κώστας Δ. Ρούσσος, ο 35χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Ρούσσος, ο 38χρονος κτηματίας Δημήτριος Ν. Ρούσσος, ο 63χρονος Γεώργιος Μ. Ρούσσος, ο 29χρονος Γουλιέλμος Ρούσσος, ο 48χρονος γεωργός Δημήτριος Ν. Ρούσσος, ο 53χρονος ποιμήν Δημήτριος Ι. Ρούσσος, ο 33χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Μπεν. Ρούσσος, ο 33χρονος κτηματίας Ιωάννης Ρούσσος, ο 30χρονος γεωργός Νικόλαος Ζ. Ρούσσος, ο 40χρονος γεωργός Ιωάννης Ζ. Ρούσσος, ο 38χρονος γεωργός Μανοέλης Γ. Ρούσσος, ο 26χρονος γεωργός Μαρής Γ. Ρούσσος, ο 63χρονος γεωργός Μάρκος Ρούσσος, ο 26χρονος γεωργός Μιχαήλ Ν. Ρούσσος, ο 26χρονος γεωργός Νικόλαος Μαρ. Ρούσσος, ο 30χρονος γεωργός Νικόλαος Μαρ. Ρούσσος, ο 35χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Ρούσσος, ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Μπεν. Ρούσσος, ο 58χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Μπεν. Ρούσσος, ο 63χρονος κτηματίας Νικόλαος Οικ. Ρούσσος, ο 73χρονος κτηματίας Νικόλαος Γ. Ρούσσος, ο 25χρονος γεωργός Στέφανος Ν. Ρούσσος, ο 40χρονος εργάτης Στέφανος Ρούσσος, ο 30χρονος γεωργός Φραγκέσκος Δ. Ρούσσος, ο 38χρονος εργάτης Φραγκέσκος Ι. Ρούσσος και ο 25χρονος γεωργός Χαράλαμπος Γ. Ρούσσος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 51χρονος κτηματίας Ρούσσος Νικόλαος και ο 30χρονος εργάτης Ιωάννης Εμμ. Ρούσσος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος εργάτης Ιωάννης Ρούσσος.
–1855. Στις 25 Φεβρουαρίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [Συμφωνητικό] στην Σύρο η κάτοικος Πάρου Ρούσσου Ειρήνη σύζ. Θεολόγος.
–1860. Το 1860 Εφημέριος του Χριστού (Μεταμόρφωση) Λευκών ο ιερέας Παύλος Ρούσσος.
–1862. Στις 28 Ιανουαρίου 1862 ο 23χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ρούσσος Ιωάννης του Πέτρου και της Βιλοτίνας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή 28χρονη Βασιλική Μαλατέστα, του Κωνσταντίνου και της Άννας.
–1866. Στις 2 Ιανουαρίου 1866 ο 22χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Δημήτριος Ρούσσος του Πέτρου και της Βουλοτίνης Γεωργίου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Ίο Καλλιόπη Σκόκου, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1869. Στις 9 Φεβρουαρίου 1869 ο 24χρονος μαραγκός από την Πάρο Νικόλαος Ρούσσος του Διαμαντή και της Αρετής, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Άνδρο Βιολέτα Λάβδα, του Γεωργίου.
–1869. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος ναυτικός Αντώνιος Π. Ρούσσος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Απριλίου 1869.
–1870. Το 1870 Φραντζής Ρούσσος του Διαμαντή Ρούσσου 35 ετών, κτίστης, έγγαμος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης [οικία Ορφανοτροφείο].
–1870. Το 1870 ο Αναστάσιος Βούσουλας του Μιχαήλ 14 ετών άγαμος μαθητευόμενος σανδαλοποιός από την Αντίπαρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1873. Το 1873 γεννιέται στη Νάουσα ο Ρούσσος Αντώνιος του Ζαχαρία.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ρούσος Εμμανουήλ του Νικολάου 35 ετών παπουτσής. Ο Ρούσος Νικόλαος του Γεωργίου 22 ετών ποιμήν.
–1875. Στις 9 Νοεμβρίου 1875 ο 26χρονος χρυσοχόος από την Πάρο Δημήτριος Φαρούπος του Γεωργίου και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ζαμπέτα Ρούσσου, του Δημητρίου και της Μαριγώς.
–1878. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1878 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Ευστράτιος του Παναγιώτη, έμπορος.
–1880. Το 1880 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα γεωργός Ρούσσος Δημήτριος του Ζαχαρία.
–1880. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1880 ο Νικόλαος Μ. Ρούσσος από την Αμοργό.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Ρούσσος Γεώργιος του Ζαχαρία. Διαγράφεται ως αποβιώσαντας στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953.
–1883. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1883 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Νικόλαος του Χαρίτων, εργάτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι (όλοι με ένα σ), Ρούσος Δημήτριος του Παναγιώτη, 66 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Ρούσος Δημήτριος του Περούλη, 40 ετών, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Οδησσού, Ρούσος Ζαχαρίας του Γεωργίου, ετών 41, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Ιωάννης του Περούλη, ετών 49, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Οδησσού, Ρούσος Νικόλαος του Φραγκίσκου, 46 ετών κτίστης από τη Νάουσα, Ρούσος Ιωάννης του Αναστάσιου, 23 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Μιχαήλ του Ιωάννη, 25 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Μιχαήλ του Ιωάννη, 27 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι (όλοι με ένα σ), Ρούσος Αναστάσιος του Γεωργίου, 47 ετών, γεωργός από τον Κώστο, Ρούσος Γεώργιος του Ιωάννη, 78 ετών, κτηματίας από τον Κώστο, Ρούσος Γεώργιος του Αναστάσιου, ετών 41, μεταπράτης από τον Κώστο, Ρούσος Γεώργιος του Θεολόγου, 46 ετών, υποδηματοποιός από τον Κώστο, Ρούσος Ζαχαρίας του Αναστάσιου, 53 ετών, κτηματίας από τον Κώστο, Ρούσος Ιωάννης του Αναστάσιου, 46 ετών, γεωργός από τον Κώστο, κάτοικος Λευκών, Ρούσος Ιωάννης του Γεωργίου, 54 ετών γεωργός από τον Κώστο, Ρούσος Ιωάννης του Θεολόγου, 54 ετών, μάγειρας από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Ρούσος Κωνσταντίνος του Νικολάου, 58 ετών, κηπουρός από τον Κώστο, κάτοικος Τσιπίδου (Μάρπησσας), Ρούσος Μάρκος του Μανούσου, ετών 51, εργάτης από τον Κώστο, Ρούσος Μανούσος του Φραγκίσκου, 38 ετών, στρατιωτικός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Ρούσος Μανούσος του Χρήστου, 29 ετών, στρατιωτικός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Ρούσος Μιχαήλ του Ιωάννη, 55 ετών, γεωργός από τον Κώστο, Ρούσος Παντελής του Ιωάννη, ετών 42, εργάτης από τον Κώστο, Ρούσος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου, 28 ετών, υπηρέτης από τον Κώστο, κάτοικος Τσιπίδου (Μάρπησσας) και Ρούσος Σταμάτιος του Φραγκίσκου, ετών 29, ποιμήν από τον Κώστο.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι (όλοι με ένα σ), Ρούσος Δημήτριος του Παναγιώτη, 68 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Ρούσος Δημήτριος του Περούλη, 42 ετών, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Οδησσού, Ρούσος Ζαχαρίας του Γεωργίου, ετών 43, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Ιωάννης του Περούλη, ετών 51, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Οδησσού, Ρούσος Νικόλαος του Φραγκίσκου, 48 ετών κτίστης από τη Νάουσα, Ρούσος Ιωάννης του Αναστάσιου, 25 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Μιχαήλ του Ιωάννη, 27 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Μιχαήλ του Ιωάννη, 29 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Ρούσος Αναστάσιος του Γεωργίου, 49 ετών, γεωργός από τον Κώστο, Ρούσος Γεώργιος του Ιωάννη, 80 ετών, κτηματίας από τον Κώστο, Ρούσος Γεώργιος του Αναστάσιου, ετών 43, μεταπράτης από τον Κώστο, Ρούσος Γεώργιος του Θεολόγου, 48 ετών, υποδηματοποιός από τον Κώστο, Ρούσος Ζαχαρίας του Αναστάσιου, 55 ετών, κτηματίας από τον Κώστο, Ρούσος Ιωάννης του Αναστάσιου, 48 ετών, γεωργός από τον Κώστο, κάτοικος Λευκών, Ρούσος Ιωάννης του Γεωργίου, 56 ετών γεωργός από τον Κώστο, Ρούσος Ιωάννης του Θεολόγου, 56 ετών, μάγειρας από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Ρούσος Κωνσταντίνος του Νικολάου, 60 ετών, κηπουρός από τον Κώστο, κάτοικος Τσιπίδου (Μάρπησσας), Ρούσος Μάρκος του Μανούσου, ετών 53, εργάτης από τον Κώστο, Ρούσος Μανούσος του Φραγκίσκου, 40 ετών, στρατιωτικός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Ρούσος Μανούσος του Χρήστου, 31 ετών, στρατιωτικός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Ρούσος Μιχαήλ του Ιωάννη, 57 ετών, γεωργός από τον Κώστο, Ρούσος Παντελής του Ιωάννη, ετών 44, εργάτης από τον Κώστο, Ρούσος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου, 30 ετών, υπηρέτης από τον Κώστο, κάτοικος Τσιπίδου (Μάρπησσας) και Ρούσος Σταμάτιος του Φραγκίσκου, ετών 31, ποιμήν από τον Κώστο.
–1887. Στις 30 Δεκεμβρίου 1887 ο 30χρονος θερμαστής από την Πάρο Ηλίας Ρούσσος, του Κωνσταντίνου και της Ζαφειρώς Ξανθάκου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Άνδρο Ιωάννα Μιχοπούλου, του Σπυρίδων και της Αναστασίας.
–1889. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1889 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Βασίλειος του Εμμανουήλ ποιμήν.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Ρούσσος Κωνσταντίνος του Νικολάου, το 1950 διαγράφεται ως αποβιώσαντας.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Ρούσσος Πέτρος  του Ζαχαρία, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1891. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42 ετών εργάτης Αλέξανδρος Μ. Ρούσσος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Φεβρουαρίου 1891.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Ρούσσος Νικόλαος του Ζαχαρία, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1897. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1897 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Θεοδόσιος του Ευστρατίου εργάτης.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο ελεγκτής του συνδέσμου, Αλέξ. Ρούσσος. 
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898, ο Ρούσσος Γ. Νικόλαος, Ρούσσος Μ. Νικόλαος, ο Ρούσσος Φρ. Μιχαήλ και ο Ρούσσος Γλιαρμής.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Ρούσσος Νικόλαος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός και ο Ρούσσος Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός, εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950.
–1899. Το 1899 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσου Χρύσω του Γεωργίου, μετέπειτα σύζυγος Ιωάννης Απόκοτος και η Ρούσσου Αθηνά του Διονυσίου σύζυγος Γεώργιος Μέγκουλας.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Στρατηγός από τη Νάουσα Γεώργιος Αναστ. Ρούσσος. Απεβίωσε το 1987.
–1900. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1900 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Παναγιώτης του Ευστρατίου εργάτης.
–1904. Στις 18 Αυγούστου 1904 ο 29χρονος γεωργός από την Πάρο Δημήτριος Ρούσσος του Γεωργίου και της Ζαμπέτας Ασπροπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Σύρο Ειρήνη Ασπροπούλου, του Δημητρίου και της Μαριέτας Μαυρίκενας.
–1906. Το 1906 γεννιέται η Ρούσσου Ευαγγελία του Αναστασίου, κάτοικος Νάουσας Πάρου μετέπειτα σύζυγος του Ανδρέα Βιώνη. 
–1910; Ευστράτιος και Γεώργιος Π. Ρούσσος και Παναγιώτης Γ. Ρούσσος, έμποροι στην Αντίπαρο.
–1910. Το 1910 γεννιέται η Ρούσσου Σωτηρία του Αντωνίου, μετέπειτα κάτοικος Νάουσας Πάρου και σύζυγος του Μαλαματένιου Βασίλειου.
–1911. Νικόλαος Ιω. Ρούσσος, ιερέας οικονόμος, σκευοφύλακας στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1911. Δημήτριος Ιω. Ρούσσος, ιερέας στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1911. Παναγιώτης Ν. Ρούσσος, ιδιοκτήτης καφενείου στην Αντίπαρο το 1911.
–1911. Ο Μανούσος Ρούσος διαθέτει το μοναδικό κατάστημα στον Κώστο το 1911.
–1917. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1917 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Σταύρος του Ευστρατίου ναυτικός.
–1919. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1919 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Χαρίτων του Νικολάου εργάτης.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Ρούσσος Ζαχαρία του Ζαχαρία εργάτης κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Θεολόγος του Ευστρατίου εργάτης.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Φραγκίσκος Ρούσσος και ο Νικόλαος Ρούσσος.
–1925. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1925 κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσος Νικόλαος του Παναγιώτη γεωργός.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Ρούσσος Στέφανος του Νικολάου λατόμος κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ρούσσος Δημήτριος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Αντιπάρου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ρούσσος Παντελής του Εμμανουήλ ιδ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ρούσσος Δημήτριος του Νικολάου γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ρούσσος Αθανάσιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ρούσσος Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ρούσσος Παντελής του Αναστασίου γεωργός, κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ρούσσος Βασίλειος του Αναστασίου γεωργός, κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1928. Το 1928 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα εργάτης Ρούσσος Γεώργιος του Ιωάννη.
–1928. Το 1928 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Ρούσσου Θ. Ελένη.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Ρούσσος Ευστράτιος του Ιωάννη ιδ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Στέλλας Ρούσσος Ιωάννης του Γεωργίου κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Ρούσσος Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Ρούσσος Αλέξανδρος του Κωνσταντίνου και ο Ρούσσος Γεώργιος του Κωνσταντίνου.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα γεωργός Ρούσσος Αριστείδης του Κωνσταντίνου, κάτοικος Νάουσας.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Ρούσσος Ζαχαρίας (Νάουσα) και Ρούσσος Μηνάς (Κώστος).
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 66χρονος κάτοικος Νάουσας, Ρούσσος Δημήτριος του Ζαχαρία, γεωργός, ο 73χρονος Ρούσσος Αντώνιος του Ζαχαρία, γεωργός, ο 71χρονος Ρούσσος Ιωάννης του Ζαχαρία, γεωργός, ο 52χρονος κηπουρός Ρούσσος Κωνσταντίνος του Παναγιώτη, ο 48χρονος κηπουρός Ρούσσος Ζαχαρίας του Αντωνίου, ο 42χρονος γεωργός Ρούσσος Ζαχαρίας του Εμμανουήλ, ο 51χρονος γεωργός Ρούσσος Κωνσταντίνος του Μιχαήλ, ο 34χρονος γεωργός Ρούσσος Αναστάσης του Ζαχαρία, ο 33χρονος γεωργός Ρούσσος Όθων του Δημητρίου, ο 42χρονος γεωργός Ρούσσος Παντελής του Μπατίστα, ο 22χρονος εργάτης Ρούσσος Πέτρος του Κωνσταντίνου, ο 29χρονος εργάτης Ρούσσος Ζαχαρίας του Δημητρίου, ο 31χρονος εργάτης Ρούσσος Κωνσταντίνος του Αντωνίου, ο 31χρονος εργάτης Ρούσσος Ζαχαρίας του Ζαχαρία, ο 25χρονος εργάτης Ρούσσος Μιχαήλ του Κωνσταντίνου, ο 23χρονος εργάτης Ρούσσος Γεώργιος του Δημητρίου, ο 27χρονος εργάτης Ρούσσος Ζαχαρίας του Ιωάννη, ο 32χρονος εργάτης Ρούσσος Παντελής του Ζαχαρία και ο 21χρονος γεωργός Ρούσσος Νικόλαος του Ιωάννη.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ρούσσος Αντώνιος του Δημητρίου, 55 ετών γεωργός, ο Ρούσσος Νικόλαος του Δημητρίου 45 ετών γεωργός, ο Ρούσσος Κώστας του Νικολάου 57 ετών γεωργός, ο Ρούσσος Δημήτριος του Αντωνίου 22 ετών εργάτης και ο Ρούσσος Γεώργιος του Κώστα 21 ετών εργάτης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Ρούσσου Ζαννή, όνομα συζύγου Αναστάσιος, όνομα πατρός Πέτρος Χαμηλοθώρης, η Τριπολιτσιώτη Ειρήνη, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Ρούσσος, η Κάπαρη Μαρούλη, όνομα συζύγου Σωτήριος, όνομα πατρός Ζαχαρίας Ρούσσος, η Σαγκριώτη Γαρυφαλλιά, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Μπατίστας Ρούσσος, η Τριπολιτσιώτη Νικολέτα, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Ιωάννης Ρούσσος, η Ρούσσου Ελένη, όνομα συζύγου Ζαχαρίας, όνομα πατρός Δημ. Καρποδίνης, η Αρκουλή Παρασκευή, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ρούσσος Κώστας, η Παρούση Αικατερίνη, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ζαχαρίας Ρούσσος, η Ρούσσου Βαρβάρα, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Πέτρος Τριπολιτσιώτης και η Μπαρμπαρήγου Λουκία, όνομα συζύγου Μπατίστας, όνομα πατρός Ιωάννης Ρούσσος.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Ρούσσου Γαρυφαλλιά (γεν. 1932), όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Α. Αριανούτσος και η Ρούσσου Γαρυφαλλιά του Ζαχαρία (γεν. 1932).

Ρουτζέρης: Βλέπε Ρογγέρης

–Ρύκης:
–1757. Πωλητήριο Τζιπίδου 24 Αυγ. 1757 «πουλεί ο κυρ Γεώργης Νικόλα Κονταράτου ένα χωράφι που έχει εις τα Τζηκούρια σύμπλιος Γεωργάκης Άσος και Γεώργης Ρύκης».

–Ρωμανός: Επίθετο Βυζαντινό, επώνυμο βαφτιστικό
Romano = Ο καταγόμενος από τη Ρωμανία, τις λατινογενείς χώρες (Ιταλία, Γαλλία κ.α.) και από το λατ. Romanus= da Roma ή επώνυμο πατριδωνύμιο Ven. Roman –anelli –anin και da Romano, il casato famoso.
O De Felice αναφέρει και ιτ. Romano συνώνυμο με Greco. Βαφτ. Ρωμανός και σήμερα στις Μελέσες Πεδινού Κρήτης.
Γνωστός στο Αιγαίο τον 17ο αιώνα ο Στάθης Ρωμανός, περίφημος  Μηλιός καπετάνιος που τα κατορθώματα του κατά της πειρατείας οδήγησαν την Ενετική πολιτεία να του δώσει το τίτλο του κολονέλου.
Στην Κρήτη σε έγγραφα αναφέρονται οι: Marcus Romano, 1315. Antonius Romano και Hemanuel Romaniti, 1352. Johannes Romaniti, 1370, Nicolaus Romano, 1373 και Jacobus Roman gardien des officiers de nuit, έγγρ. 1400. Ιερώνυμος Ρωμανός φούρναρης, 1645. Ρωμάνος Γεώργιος πλοίαρχος στη Ζάκυνθο, 1730.
Δεν υπάρχει πια στην Πάρο αλλά υπάρχει στην Κέα.
–1804. Σε πωλητήριο Νάουσας της 8ης Σεπτ. 1804 αναφέρεται ο οικονόμος Κωνσταντίνος Ρωμανός, που υπήρξε και εφημέριος Κώστου και Λευκών.
–1808. Στις 18 Απριλίου 1808 ο οικονόμος Λευκών και Κώστου Κωνσταντίνος Ρωμανός συντάσσει προικοσύμφωνο στον Κώστο.
–1816. Στις 6 Νοεμβρίου 1816 ο οικονόμος Λευκών και Κώστου Κωνσταντίνος Ρωμανός υπογράφει έγγραφο Νάουσας εις το όνομα του Ιωάννη Γαβαλά.
–1829. Ο οικονόμος Ρωμανός Κωνσταντίνος αναφέρεται σε έγγραφο Λευκών στις 23 Σεπτεμβρίου του 1829. «Στις 23 Σεπτεμβρίου 1829 τα χωράφια τα γονικά του εις τοποθεσίαν Μαράθι… σύμπλιος Νικόλαος Παντελαίος και οικονόμος Ρωμανός Κων. και Νικολάου Ρούσσου δια γρόσια 900».
–1833. Προικοσύμφωνο Βασιλείου Κ. Μπαφίτη και Κυριακής Προκόπη Αλβανού, Νάουσα 7 Οκτωβρίου 1833, αναφέρεται και ο πρώην οικονόμος Κωσταντής Ρωμανός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 25χρονος εργάτης Ηλίας Οικονομίδη Ρωμανός και ο 28χρονος γεωργός Γεώργιος Οικονομίδη Ρωμανός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος κτηματίας Γεώργιος Οικ. Ρωμανός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 25χρονος εργάτης Ηλίας Οικονόμου Ρωμανός και ο αδερφός του 28χρονος γεωργός Γεώργιος Ρωμανός του Οικονόμου.
–1853. Σε κατάλογο στις 14 Οκτωβρίου 1853, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπογράφει ο Δημοτικός Σύμβουλος Ρωμανός Ηλίας
–1870. εξωμανδρι του Γεώργιου Ρωμανού στον Δραγουλά 1870,
–1870. Διαθήκη Νικήτα Ν. Σιφάκη (Δραγουλάς, 12 Μαρτίου 1870) «εις την θυγατέρα αυτού Ταρώ, σύζυγον Εμμανουήλ Αλιπράντη, αφήνει μιαν άμπελον εκ ζευγαριών τεσσάρων κατά την θέσιν Καλαμίτσαν του αυτού δήμου Μαρπήσσης». «εις την θυγατέρα αυτου Μαριγώ αφήνει δύο εξωμάνδρια εις θέση Σμυρίγλια του Δήμου τούτου, ομορεύοντα με εξωμάνδριον Βιάζη Καρούτσα, Γεωργίου Ρωμανού και ετέραν του διαθέτουν, με την παρατήρησιν ότι αν ποτέ ήθελε γίνει εξόρυξις σμύριδος εξ αυτών να είναι προς όφελος εξίσου αυτής και της αδερφής αυτής Ταρώς διαδοχικώς και εις τους κληρονόμους αυτών»
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ρωμανός Γεώργιος του Κωνσταντίνου 60 ετών κτηματίας από τον Δραγουλά και ο Ρωμανός Κωνσταντίνος του Γεωργίου 25 ετών από τον Δραγουλά εργάτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ρωμανός Αντώνιος του Κωνσταντίνου, 63 ετών, κρεοπώλης από τον Κώστο, Ρωμανός Κωνσταντίνος του Ηλία, 36 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας και ο Ρωμανός Γεώργιος του Αντωνίου, 34 ετών, έμπορος από τον Κώστο, κάτοικος Κέας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ρωμανός Αντώνιος του Κωνσταντίνου, 65 ετών, κρεοπώλης από τον Κώστο, Ρωμανός Ρωμανός Κωνσταντίνος του Ηλία, 38 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας και ο Ρωμανός Γεώργιος του Αντωνίου, 36 ετών, έμπορος από τον Κώστο, κάτοικος Κέας.
–1910. Ο Πρωτοδίκης και νυν Εισαγγελέας στην Λαμία, καταγόμενος εκ Κώστου Αριστείδης Γεωρ. Ρωμανός, διορίσθηκε το 1910  ως έγκριτος δικαστικός λειτουργός.


Για οικόσημα βλέπε εδώ…

10 σχόλια:

  1. yparxei megali oikogeneia sta palaia roymata xanion kritis....

    me rizes apo benetia

    me eponimo RENIERIS

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρητοβενέτοι είναι και οι Ρενιέροι των Κυκλάδων.

      Διαγραφή
  2. Επειδή έχω καταγωγή από τον Κώστο από την οικογένεια Ρούσσου, θα σας πω μερικά ιστορικά στοιχεία για την εν λόγω οικογένεια που έχω ακούσει από τους δικους μου.
    Οι Ρούσσοι του Κώστου και της ευρύτερης διοικητικής περιοχής του Κώστου (Υστέρνι, Κάμπος) κατάγονται απο τη Ρωσία και είχαν και οικοσημο απο το Ρώσο πρόγονο τους.
    Από τα παλιά χρόνια μέχρι και σήμερα, ολες οι οικογενειες του Κώστου που φερουν το επιθετο Ρούσσος ειναι συγγενείς αναμεταξύ τους.
    Αυτό συμβαίνει γιατί παλαιότερα γινονταν αρκετοί ενδο-οικογενειακοι γαμοι μεταξύ των Ρούσσων του Κώστου, δηλαδη γιος Ρούσσου απο τον Κώστο ή το Υστερνι παντρευόταν κορη Ρούσσου επισης απο τον Κώστο ή το Υστερνι, τη στιγμή που αυτες οι οικογενειες ειχαν ήδη συγγενεια μεταξύ τους, επειδή οι γονεις ήταν 2α ή 3α ξαδερφια.
    Ο Ρούσσος Αναστασιος, ο πατερας του προπαπού μου, ήταν μεγαλογαιοκτήμονας του Υστερνιου. Η μεγαλύτερη κτηματική περιοχή γυρω απο το Υστερνι, την Αγ.Κυριακή και τον Καμπο, ήταν δική του, την οποια μοιρασε στους γιους του Μπαντίστα, Δημήτριο, Γεωργιο, Ζαχαρία, Γιάννη και Μανώλη. Προπάππους μου ήταν ο γιος του Ανασταση, ο Δημήτριος Ρούσσος,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ φίλε σε ευχαριστούμε για το σχόλιό σου. Αυτο που βγαίνει απο την έρευνά μας είναι ότι πράγματι ένας κλάδος των Ρούσσων της Πάρου ΙΣΩΣ να προέρχεται απο τους Ρώσους του Ορλόφ (1770-1774) όμως οι Ρούσσοι της Πάρου ως επι το πλείστον είναι φραγκικής καταγωγής κάτι που μαρτυρά το οικόσημο τους (γαλλικός κρίνος) με κοινό γεννήτορα. Πράγματι η πολυμελή οικογένεια Ρούσσου ξεκινάει απο το Υστέρνι και απο εκεί εξαπλώνεται στα χωριά του Κεφάλου, Κώστο και Νάουσα. Αυτοί οι Ρούσσου έχουν πολύ παλαιότερες αναφορές απο τους Ρώσους του Ορλόφ στη Νάουσα. Επαναλαμβάνω ότι Ίσως κάποια οικογένεια Ρούσσων να μην ανήκει στην Παριανή οικογένεια και να έμεινε εδω απο τα στρατεύματα του Ορλόφ κρατώντας το πατριδωνύμιο της. Αν εχει συμβεί κάτι τέτοιο τότε μιλάμε για άλλο ίσως ολιγομελή κλάδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κύριε Dimitri Ntolka, καταρχήν να σας ευχαριστήσω για την απάντηση σας, την οποία είδα μόλις σήμερα. Ακόμα μέχρι τις μέρες μας, υπάρχουν ενδο-οικογενειακοί γάμοι μεταξύ των Ρούσσων του Κώστου.
    Σας αναφέρω ένα τέτοιο παράδειγμα:
    Όπως σας ειπα και σε προηγούμενο σχολιο, ο Αναστάσης Ρούσσος ειχε γιους τους: Μπαντίστα, Δημήτριο, Γιάννη, Ζαχαρία, Γεώργιο και Μανώλη.
    Κόρη του Μανώλη Ρούσσου, η Μ. Ρούσσου, είχε παντρευτεί Μ. Ρούσσο. (Ρούσσου ήταν και Ρούσσο παντρεύτηκε)
    Εγγονή του Γιώργου Ρούσσου, η Α. Ρούσσου, έχει παντρευτεί Β. Ρούσσο.
    (Ρούσσου ήταν και Ρούσσο παντρεύτηκε).
    Οι Μ. Ρούσσος και Β. Ρούσσος ήταν αδερφια, παιδιά Κωστιανού με το όνομα Αναστάσης Ρούσσου.
    Ο Αναστάσης Ρούσσος ο μεγαλογαιοκτήμονας από το Υστερνι (παππούς της Μ. Ρούσσου και προπάππους της Α. Ρούσσου) και ο Αναστάσης Ρούσσος από τον Κώστο (πατέρας των Μ. και Β Ρούσσου) ήταν…ξαδερφια!! δυο αδερφών παιδιά για αυτό είχαν και το ίδιο όνομα!!
    Ουσιαστικά δηλαδη, δυο αδερφια, οι Μ. και Β Ρούσσος παντρεύτηκαν 2 μακρινές εξαδέλφες τους, τις Μ. και Α. Ρούσσου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κλείνοντας, θα ήθελα να συμπληρώσω μια παιδική μου ανάμνηση:
    Όπως σας προανέφερα ο Δημήτρης Ρούσσος ήταν προπάππους μου, η γιαγιά μου ήταν μια απο τις κόρες του.
    Θυμάμαι απο παιδί, οχι μόνο τη γιαγιά μου, αλλα όλη την οικογενεια, να τονίζουν με καμάρι την Ρωσική καταγωγή τους καθε φορά που συζητούσαν για το παρελθον.
    Τα βραδια, στις καλοκαιρινές βεγγέρες στην αυλή του σπιτιου μας στη Πάρο, όταν μαζευόταν όλοι οι συγγενείς, θυμόντουσαν και συζητούσαν για το παρελθόν τους, τον παππού τους Αναστάση και τις ριζες της οικογενειας τους από τη Ρωσία.
    Παιδια εμεις τότε, μας αρεσε να καθομαστε σε μια γωνια να τους ακούμε να συζητούν για τους "πρίγκιπες" προγόνους τους.
    Και μάλιστα, δεν έλειπαν και τα αστεια πειράγματα απο τους γαμπρούς και τις νύφες:
    - «δηλαδή παντρευτηκαμε και γόνους απο τζάκι!»…
    - «βεβαίως από τζάκι! Και τι τζάκι! Αυτοκρατορικό! απο τη Ρωσία!»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ουσιαστικά δηλαδή συζητούσαν για τον παππού τους, Αναστάση Ρούσσο καθώς ο ίδιος τους είχε πει -όπως έλεγαν- οτι η καταγωγή ήταν από τη Ρωσία.
    Και μάλιστα αυτό που θυμάμαι ιδιαίτερα σαν αστείο, είναι οι διαφωνίες τους κάθε φορά που θυμόντουσαν το χαμένο οικόσημο, το οποίο μετά το θάνατο του παππού τους Αναστάση παράπεσε και χάθηκε!
    - "Ο θείος ο Μπαντίστας το έχασε, αυτός το πέταξε κατά λάθος!"
    - "Οχι, ο θειος ο Μανώλης το έχασε"!
    - "Μα τι λέτε...ο πατερας ελεγε οτι ο ιδιος το εχασε!"...
    - "Οτι και να λετε, παει αυτο τώρα! χαθηκε!"
    Αναμνήσεις δικές μου που τους ακουγα να τα συζητούν, αλλα και δικές τους καθώς όλοι πλεον δεν βρισκονται εν ζωή....
    Αν πραγματικά μπορείτε να εντοπίσετε ιστορικά στοιχεια, θα ήταν πολυ ευχάριστο για την οικογενεια μας, γιατί μεχρι τώρα όλα τα γεγονοτα που γνωρίζουμε βασιζονται στις μονο στις οικογενειακές διηγήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπητέ φίλε, μπορώ να πώ ότι οι Ρούσσοι του Κώστου/Υστέρνι είναι κατα 99% Φράγκοι. Το μαρτυρά άλλωστε και ο γαλλικός κρίνος στο οικόσημο. αλλά και έγγραφα που τους δείχνουν να είναι στην περιοχή πολύ... πριν τα Ορλωφικά και μην ξεχνάς ότι οικόσημα είχαν οι Δυτικοί κατα κανόνα. Τώρα όσο αφορά το Ρώσσοι, μπορώ να πω ότι ίσως το ανέφεραν γιατι μπορεί να είχαν ακούσει απο κάπου αυτο και να συνέχισαν να το λένε ή να είχαν κάποτε συγγενέψει με την οικογένεια Ζουμή που ήταν Ρώσσοι με το επωνυμο Μόσχοβιτς.
    Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μου στείλετε τα ονόματα των Ρούσσων που αναφέρεται και την μεταξύ τους συγγένεια αρκεί να γνωρίζεται χρονολογίες.
    Σας ευχαριστω πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά τώρα το είδα μετά από τόσο καιρό. Μίλησα με τη μητέρα μου (η οποία είναι δισέγγονο του Αναστασίου Ρούσσου) και μου είπε ότι γάμος με οικογένεια Ζουμή έγινε όταν κόρη Ζουμή παντρεύτηκε έναν από τους γιους του Αναστασίου. Ο γάμος δηλαδή έγινε μεταξύ 1900-1910 (δεν ήξερε ακριβή χρονολογία, πάντως μέσα σε αυτήν την δεκαετία). Όμως ο γάμος αυτός δεν επηρέασε σε κάτι, γιατί ο ίδιος ο Αναστάσιος –όπως μου είπε η μητέρα μου που και εκείνη τα είχε ακούσει από την μητέρα της- έλεγε ότι η καταγωγή τους σαν οικογένεια είναι από την Ρωσία.
    Ονόματα δυστυχώς δεν μπορώ να σας δωσω, γιατί ίσως κάποιοι από τους συγγενείς να μην θέλουν να δοθούν τα προσωπικά στοιχεία, για αυτό κιόλας όπως θα έχετε παρατηρήσει και στα προηγούμενα μου posts, δεν έχω αναφέρει κανένα όνομα από τα παιδιά που απέκτησαν οι γιοι του Αναστασίου Ρούσσου, τα εγγόνια του δηλαδή, τα δισέγγονα του ακριβώς επειδή βρίσκονται εν ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Στον εκλογικό κατάλογο της Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946 αρκετοί εγγεγραμμένοι Ρούσσοι ειναι απο την περιοχή του Κώστου!
    Ο 33χρονος Ρούσσος Όθων του Δημητρίου (απο τον Κώστο) ήταν ο αδερφός της γιαγιας μου!!! ο 34χρονος Ρούσσος Αναστάσης του Ζαχαρία ήταν ξαδερφός του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων