Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Λ

Για οικόσημα βλέπε εδώ…
Λ
Λάβδας: Ίσως βλάχικης καταγωγής από την λέξη lavda, που προέρχεται από τη λέξη laus-dis και σημαίνει έπαινος. Ο Παριανός κλάδος κατάγεται από την Σύρο.
–1944. Δικηγόρος Πάρου Σπύρος Α. Λάβδας, έτος γέννησης το 1944.

Λαγγούσης:
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α.

Λαγός: Επώνυμο παρωνύμιο εκ του λαγού. Η οικογένεια της Πάρου κατάγεται από το Μπουντρούμ, την αρχαία Αλικαρνασσό, της Τουρκίας.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Λαγός Ιωάννης του Απόστολου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Λαγός Εμμανουήλ του Απόστολου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Λαγός Κωνσταντίνος του Απόστολου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Λαγός Γεώργιος του Απόστολου ραπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Λαγός Αναστάσιος του Απόστολου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται η Λυράκη Μαρια του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Λαγός Απόστολος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται η Λαγού Κλεονίκη του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένα τα αδέρφια Λαγός Ιωάννης, Εμμανουήλ Κωνσταντίνος, Γεώργιος και Αναστάσιος του Απόστολου ναυτικοί κάτοικοι Παροικιάς.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένος ο Λαγός Απόστολος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένες οι αδερφές Λαγού Άννα και Λαγού Καλομοίρα του Απόστολου καθώς και η μητέρα του Κλεονίκη Λαγού κάτοικοι Παροικιάς και η Λαγού Δέσποινα όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Σπ. Γιαβάσης.

Λαγούδης:
–1889. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42 ετών ελαιοχρωματιστής Δημοσθένης Λαγούδης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Δεκεμβρίου 1889.

–Λαδιανός: Στο Ναό της Θεοσκέπαστης στα Κραύγα υπάρχει η επιγραφή εις δέησης Κωνσταντίνου Λαδιανού.

–Λάζαρης ή Λαζάρης ή Λαζάρου: Φράγκικη οικογένεια,
Lazari και Lazzari. Πατρωνυμικό από το λατ. Lazari > του Λάζαρου. Μαρτυρείται ως σήμερα στην Παροικά. Ίσως είναι η ίδια οικογένεια με τους Δελαζάρη που συναντάμε σε έγγραφα του 1849 και του 1882. Ο παριανός Δημήτριος Λαζάρης που μετοίκησε στην Σύρο το 1898 σε έγγραφα της Ερμούπολης αναφέρεται ως Λαζάρου από παραφθορά.
–18ος αι. Έγγραφο του 18ου αιώνα «περιβόλι Χώρας (Παροικιάς) σύμπλιος Φρανσές Λάζαρης».
–1806 Στις 29 Οκτωβρίου 1806, Δια της παρούσης Καγγελιερικής πωλήσεως φανερώνεται ότι ο σιόρ Ζεπάκης Δελεγραμμάτικας πωλεί και αιωνίως αποξενώνει προς τον σιόρ Ελευθέριον Χαμάρτον με ιδίαν του βουλήν και απαραβίαστον θέλησιν τά πατρογονικά του χωράφια τά κείμενα είς την βολήν, Σαρακίνικου όλα από πάνω έως κάτω καθώς τα είχεν ο καθ’ αυτό οικοκύρης ομού και το χωράφι Φραγκιάδενας είς το Αλωνάκι, οπού έχει από πάνω από το νερόν σύμπλιος Ιωάννης Λάζαρης εις όλα επί τιμή γροσίων χιλίων τετρακοσίων καθώς τα είχε κρεσέρη εις το κοινόν και ιμπούπλικον ινκάντο το φυλαττόμενον εν τη κοινή Καγγελαρία. Όθεν εις το εξής είναι εις την κυριότητα και αυτοδεσποτείαν του διαλειφθέντος κυρίου Χαμάρτου να τα κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδιόκτητά του μούλκια και κτήματα, ως καλώς πωλημένα και καλώς αγορασμένα. Και έλαβεν ο πωλητής την, να διαφεντέψη εις πάσαν τυχούσαν εναντίαν αυτών περίστασιν. Διό και εις ενδειξιν των ανωτέρω εγένετο η παρούσα ενυπόγραφος πώλησις βεβαιωμένην παρά του πωλητού τη ιδία αυτού υπογραφή και εδόθη εις χείρας του αγοραστού προς πιστωσιν και διηνεκή ασφάλειαν: 1806: 29 Οκτωβρίου, Παρκιά. Ζέπος Δελαγραμμάτικας στέργω και βεβαιώνω το παρόν, ο Κ: Κ: Πάρου Γρυπάρης γράψας μαρτυρώ.
–1815. Απρίλιος 11 1815 Παροικια. «Την σήμερον η κυρία Κατερινάκη συμβία του ποτέ Πετράκη Λαζάρη δίνει και πάντι ελεύθερα πωλεί εις τον Νικολό υιόν Γεωργίου Καλδόρου ένα ……. με δύο χώρια μέσα και μία μάνδρα εις τοποθεσία Σαρακίνικο σύμπλιος Λευτεράκης Χαμάρτος, διά γρόσια τριανταπέντε ως καθώς αναμεταξύν του εσυμφώνησαν διά γρόσια 35. Όθεν από την σήμερον και εις το εξής το αυτό αλώνι με τα δικαιώματά του μένει εις την εξουσίαν και κυριότητα του άνωθεν αγοραστού να το κάνει ως θέλει και βούλεται και μένει υποσχομένη η πώλησις αν εις κανένα καιρόν σηκωθή τινάς αδίκως ή ξένος να ζητεί δικαιώματα να αποκρίνεται και ο αγοραστής να μείνει άπρακτος. Διό εις πίστωσι έγινε το παρόν υπογεγραμμένο από αξιόπιστοι μάρτυρες εις πίστωσιν. Αντώνιος …ούρης (?)  γέγραφα εις όνομα της κυρα Κατερίνας Πέτρου Λάζαρη ότι … και βεβαιώνει το παρόν καθώς μαρτυρώ και εγώ.
–1818. Κατάλογος από νέους κτηματίες της Παροικιάς 22 Μαΐου 1818 "αμπ. χέρσον Ασπριές σύμπλιος Πετράκη Λάζαρη.
–1822. Το μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.
–1823. Λάζαρης Πεναρδάκης 1823 «απέθανε ο μακαρίτης Πεναρδάκης Λάζαρης ο οποίος ενταφιάσθη έξω εις του Καλόγερου, εις του Λεονάρδάκη Κονδύλη (Καλάμι) το χωράφι».
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Ιακώβου Λαζάρου Κεφάλαιον γρ. 879 και Νικολετακίου Λαζάρου 100γρ.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… η Νικολετακιού Λάζαρη.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Π. Λάζαρης.
–1859. Στις 10 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [επιτροπικό] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Θουκυδίδης Λαζάρης Δημοδιδάσκαλος στην Ερμούπολη και η σύζυγός του Μαρούσα Μαυρομμάτη διορίζουν τον εν Πάρο Πέτρο Φ. Μαυρομμάτη δια να επιστατεί εις εν Πάρω κτήματα.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1898. Στις 26 Μαρτίου 1898 ο 23χρονος ράπτης από την Πάρο Δημήτριος Λαζάρης του Νικολάου και της Ελένης Λώρη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Θήρα Μαργαρίτα Βαμβακούση, του Πέτρου και της Άννας Μενδρινού.
–1911. Ιάκωβος Θουκυδ. Λάζαρης, διακεκριμένος δικαστικός στην Αλεξάνδρεια το 1911.
–2010. Το 2010 υδραυλικός Πάρου, κάτοικος Παροικιάς ο Νικήτας Λαζάρης.

Λαζαρινός:
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Λαζαρινός Δημήτριος του Σπυρίδωνα κρεοπώλης κάτοικος Παροικιάς. Το 1947 διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο ως στερηθέντας των πολιτικών του δικαιωμάτων.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Λαζαρινός Ιωάννης του Σπυρίδωνα κρεοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαζαρινός Δημήτριος και Ιωάννης του Σπυρίδωνα κρεοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Λαζαρινού Μαρία, όνομα συζύγου Δημήτριος όνομα πατρός Νικ. Μανόματος (παραφθορά του Μονόπατος).

Λαζάρου: Πατρωνυμικό επώνυμο. Ο Μοναχός Λαζάρου Χαρίτων ήρθε στην Πάρο από το Τεπελένι της Β. Ηπείρου. Υ.Γ. Για τους υπόλοιπους Λαζάρου βλέπετε Λαζάρης ή Λάζαρης.
–1799. Μοναχός της Λογγοβάρδας ο Λαζάρου Χαρίτων. Γεννήθηκε στο Τεπελένι της Βορείου Ηπείρου το 1799 και εκοιμήθη σε ηλικία 63 ετών στη Λογγοβάρδα το 1862. Αφήνοντας το πατρικό σπίτι του έφθασε στην Πελοπόννησο. Από εκεί φεύγοντας την μανία των Τούρκων μαζί με τον Φιλόθεο Γεωργίου και τον Ιερόθεο Ιωάννου Βοσυνιώτη, μετέπειτα ηγούμενο της Λογγοβάρδας, ήλθε στην Πάρο στα 1825.


–Λακταρίδης ή Λαχταρίδης: Παρωνυμικό επώνυμο εκ του ουσιαστικού λαχτάρα, λαχταρίζω, κτύπος της καρδιάς. Μικρασιάτικης καταγωγής. Κάτοικοι Κώστου, κλάδος τους μετοίκησε στη Νάουσα (ένα από τα τέσσερα αγόρια του Θεόδωρου).
–1880. Σε έγγραφο στις 20 Φεβρουαρίου 1880 «εμβήκαν του Φ. Χανιώτη οι γάιδαροι εις του Τζιμπούκη, Αποκοπτής Ιωάννης Κληρονόμος, πινάκια δυο, μάρτυρες Ν. Ζομπόνης, Μάρκος Δελέντας, Ιωαν. Λαχταρίδης. Εις τας 4 Μαρτίου εμβήκεν ο γάιδαρος του Σπανόπουλου εις το Τζιμπούκη, το απόκοχε ο αποκοφτής Ι. Κληρονόμος, πινάκια τρία. Νικόλαος Παυλάκης, Πέτρος Καβάλης».
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λακταρίδης Ευστράτιος του Θεόδωρου, 43 ετών, εργάτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λακταρίδης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, 73 ετών, εργάτης, ο Λακταρίδης Ιωάννης του Θεόδωρου, εργάτης, ετών 33 και ο Λακταρίδης Κωνσταντίνος του Θεόδωρου, 48 ετών, κηπουρός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Λακταρίδης Ευστράτιος του Θεόδωρου, 45 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Λακταρίδης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, 75 ετών, εργάτης από τον Κώστο, Λακταρίδης Ιωάννης του Θεόδωρου, 35 ετών, εργάτης από τον Κώστο και Λακταρίδης Κωνσταντίνος του Θεοδώρου, 50 ετών, κηπουρός από τον Κώστο.
–1897. Στις Λεύκες, έγγραφο το έτος 1897.
–2015. Το επίθετο μνημονεύεται έως και σήμερα στον Κώστο. Γυμνάστρια Μαρία Λακταρίδου.

Λαμπαδάκης: Εκ του ουσιαστικού λαμπάδα, πυρσός.
–1899. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1899 ο 25χρονος γεωργός από την Πάρο Ιωάννης Πατέλης του Γεωργίου και της Μαριγώς Παπαδοπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ευαγγελιώ Μπαρμπαρήγου, του Νικολάου και της Γαρουφαλιάς Λαμπαδάκη.

–Λαμπράκης: Κρητικής καταγωγής αυτό το πατρωνυμικό επώνυμο. Επώνυμο γνωστό ως και σήμερα στις Λεύκες.
–1823. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1823, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Εμμανουήλ Λαμπράκης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 44χρονος ναυτικός Εμμανουήλ Λαμπράκης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαμπράκης Ιωάννης του Εμμανουήλ, 44 ετών, ναυτικός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας, του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαμπράκης Ιωάννης του Εμμανουήλ, 46 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1960. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών το έτους 1960.

–Λαμπρινόπουλους: = ο γιος του Λάμπρου, Λαμπρινού. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
1830. Στη Σμύρνη όπου διαβιούσε πλήθος Παριανών, (4 Δεκ 1830) Ιωάννης Ν. Λαμπρινόπουλος.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος κτηματίας Γιαννάκος Λαμπρινόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος ιερέας Ιωάννης Λαμπρινόπουλος.

–Λανδέος:
–1675. Ιερομόναχος από την Αμφιλοχία, έχει φιλοτεχνήσει στο δάπεδο του Ναού του Αγ. Αθανάσιου στη Νάουσα τον δικέφαλο αετό. έτος 1675.
–1714. Σε έγγραφο Ναούσης στις 7 Μαρτίου 1714 αναφέρεται ο Αμφιλόχιος Λανδέος.
–1725. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1725 ο παπα Νικόλαος Πατέλας πωλεί του παπακυρ Αμφιλοχίου Λανδέου και καθηγούμενου του Μέγα Αθανασίου ένα κομμάτι χωράφι όπου έχει εν τη θέση Μαράθι άγριον.
–1728. Ο Αμφιλόχιος Λανδέος διατελεί και ηγούμενος Αγίου Αθανασίου στη Νάουσα κατά τα έτη 1725, 1728.

–Λαορενδάνος: βλέπε Λορεντάνος.

Λαούδης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος σιδηρουργός Λαούδης Μ. Αντώνιος και ο πατέρας του 55χρονος σιδηρουργός Λαούδης Μιχάλης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαούδης Αντώνης του Μιχάλη 50 ετών σιδηρουργός από τον Τσιπίδο.

–Λαουράκης: Μητρωνυμικό επώνυμο (Laoura) Κρητοβενέτικης καταγωγής. Οι κρητικές οικογένειες του Κεφάλου (Χωριά του Κεφάλου είναι τα Μάρμαρα, ο Πρόδρομος και η Μάρπησσα), όπως Ρίτσος, Λαουράκης, Παυλάκης, Χριστόφορος, Καλλέργης, Κληρονόμος κλπ, ήρθαν στην Πάρο κυρίως τον 18ο αιώνα με τους Καλλέργη. Έγγραφο των ντόπιων προς τις αρχές ζητούν την προστασία τους από λεηλασίες των νέων πλέον κατοίκων.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο κάτοικος Μαρμάρων Ιωάννης Λαουράκης 41 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος κτηματίας Λαουράκης Ιωάννης και ο 53χρονος εργάτης Λαουράκης Αντώνιος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαουράκης Νικόλαος του Ιωάννη 40 ετών παπουτσής. Όπως και ο Λαουράκης Δημήτρης του Αντωνίου 38 ετών 
ναυτικός.
–1928. Στέλιος Λαουράκης κάτοικος Μαρμάρων γεννημένος το 1928.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαουράκης Στέφανος του Νικολάου, 71 ετών κτηματίας.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας του 1952 υπάρχει εγγεγραμμένη η Άννα Λαουράκη, όνομα συζύγου Στέφανος, όνομα πατρός Φραγκίσκος Πουλάκης.
–1971. Φραγκίσκος Στέλιου Λαουράκης αγρότης κάτοικος Μαρμάρων (γεν. 1971).
–1985. Διαιτητής  ποδοσφαίρου ο Νικόλαος Στ. Λαουράκης κάτοικος Μαρμάρων το 1985.

Λαρέντζος ?:
–1642. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου στις 6 Φεβρουαρίου 1642 αναφέρει. «προσήλωσις κτημάτων εκ μέρους της Μαρίας, το γένος Σκορδίλη και συζύγου του Μανώλη Μακαρίτη και υιού αυτής Γεωργίου Αρχολέου και καθοσίωσις του Ναού του οσίου Αντωνίου εις Μοναστήριον διαπιστευθέν εις τον αδελφόν αυτής τον και καθηγούμενον παπά Άνθιμον Σκορδίλην». Το έγγραφο υποιγράφουν: ο Μητροπολήτης Παροναξίας Νικόδημος, ο ηγούμενος Άνθιμος Σκορδίλης, οι ιερομόναχοι Μακάριος Καλογεράς και Δαμασκηνός Ντόριας, ο ιεροδιάκονος Χρύσανθος Στέλλας, οι μοναχοί Ιωακείμ του Λαρέντζου και Νικόδημος Γεωργίου Σιφναίος.

Λασυράκης: ίσως παραφθορά του επωνύμου Λαουράκης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λασυράκης Δημήτρης του Αντωνίου 42 ετών ναυτικός από τον Τσιπίδο αλλά και ο Λασυράκης Ιωάννης του Νικολάου 72 ετών εργάτης από τον Τσιπίδο.

–Λατέρνας: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1796. Μοναχός Αγαθάγγελος Λατέρνας σε αναφορά των προκρίτων της Πάρου προς τον Πατριάρχη στις 1 Νοεμβρίου 1796.

–Λατσός: Καταγωγή από την Φθιώτιδα. Κοινή ρίζα με τον κλάδο της Νάξου. Ίσως από την ιταλική λέξη
Lezzo (λέτσος)
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Γιάννης Λατσός του Βασιλείου ο οποίος διατηρεί για πολλές δεκαετίες καφενείο στο λιμάνι της Παροικιάς.
–1952. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Λατσού Ελένη του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1965. Το 1965 μαρτυρείται ο αλευρόμυλος στην Παροικιά του Λατσού.
–2005. Φροντιστήριο Ξένων Γλωσσών Λατσού Ελένη το 2005 στον Πρόδρομο.

–Λαχταρίδης: Βλέπε Λακταρίδης.

Λεάντρο  ή Λάντρο ή Λέανδρος: Βλέπε Αλεάντρο

Λεβάκης: Επώνυμο παρωνύμιο. Ίσως Κρητoβενέτικης καταγωγής.
–1918. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ως πεσόντας της περιόδου του 1918-22 ο Βασ. Σ. Λεβάκης.
–1925. Το 1925 γεννιέται η Βάσω Καπούτσου, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Γ. Λεβάκης.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 26 Νοεμβρίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Ρούσσου Ελένη όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Νικ. Λεβάκης, κάτοικος Αντιπάρου.

Λεβαντής ?: Βαπτιστικό επώνυμο. Το συναντάμε στα χωριά του Κεφάλου ως όνομα μέχρι και σήμερα.
–1815. Σε ενθύμηση του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται ο Αθανάσιος Λεβαντής?. «1815 μαρτίου 24 δραγουλάς   / ήρθε ο αθανάσης λεβαντής οπού έλειπε χρόνους 6 και ήτον μω/λομένο το καράβι και έπιασε πανούκλα και απριλίου 1: απόθα/νε του Χατζαθανάση η γυναίκα μαρουσάκι: απριλίου 3: απόθανε ο αδελ/φός του άνωθεν αθανάση γεώργης. Απρίλιου 5: απόθανε ο άλλος του αδελ/φός νικόλας και ο θεός να δώση να μην αποθάνη άλλος και ο θεός να τους αναπ(αύση)».
Κωνσταντίν(ος) Αμηραδάκης έγραψα το παρόν…
Κατωτέρω: «Το παρόν υπάρχει καμού παπα Ιωάννη Άγουρου».

–Λεβέντης: Επίθετο παρωνύμιο (παρατσούκλι). Προέρχεται από την τουρκική λέξη
Levend > στρατιωτικός ο οποίος υπηρετεί όχι υπό του κράτους, σε αιχμάλωτα πλοία. Οι έλληνες στρατολογούμενοι βιαίως ήταν οι λεβέντι-Ρουμί (Έλληνες λεβέντες). Leventi οι ιταλοί ονόμαζαν τους πειρατές του Λεβάντε (Ανατολής)
–1841. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος) το 1841, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Λεβέντης
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος κηπουρός Λεβέντης Νικόλαος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λεβέντης Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, 48 ετών, κηπουρός και ο Λεβέντης Νικόλαος του Εμμανουήλ, 78 ετών, κηπουρός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Λεβέντης Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, 50 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα και ο Λεβέντης Νικόλαος του Εμμανουήλ, 80 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα.
–1911. Εμμανουήλ Κ. Λεβέντης, ιδιοκτήτης καφενείου στη Νάουσα το 1911.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 81χρονος κάτοικος Νάουσας, Λεβέντης Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου, καφφεπώλης και ο 43χρονος κτηματίας Λεβέντης Γεώργιος του Εμμανουήλ.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Λεβέντη Μαριγούλα, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατέρα Δημήτριος Γεράρδης.

Λέκας:
–1883. Στις 31 Ιουλίου 1883 ο 25χρονος εργάτης από την Πάρο Ζαχαρίας Λέκας, του Νικολάου και της Αργυρώς Τζαγκά, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Άνδρο Ελένη Χαρμάνη, του Νικολάου και της Μαριγώς.

–Λεκασάς ή Λεκατσάς ή Λεκάσης Λεκατής:
–1734. Προικοσύμφωνο του Νικολού ιού του κυρ Μιχάλη Καμπούρη με την θυγατέρα του Γιώργη Βλασταρη ονόματι Μαρία στην Παροικιά στις 13 Νοεμβρίου 1734. Γονικό σπίτι εις τοποθεσίαν Χάλαρα σιμπλιον Μόσκου Αντώνη Λεκατή.
–1743. Η Μαρία Λεκάσα αναφέρεται στην διαθήκη του παπά-Τζώρτζη Βιτζαρά στην Παροικά, 27 Οκτωβρίου 1743.  
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο παπά Νικολός Λεκάσης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο παπά Νικόλαος Λεκάσος.
–1827. Έγγραφο Παροικιάς 8 Σεπτ. 1827 «Εις τοποθεσίαν Αγριόψαθαν πλησίον ο Αντώνης Μιχάλη Πατέλης και ο Λεκασάς Νικολός…».
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Λεκατσάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 46χρονος γεωργός Γεώργιος Λεκασάς.

Λέκκαρης ή Λίκαρης ή Λύκαρης: Δυτική η προέλευση της οικογένειας Λέκκαρη ή Licari με καταγωγή από την Σικελία.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Τζουάνες Λέκκαρης. Σε άλλο έγγραφο της ίδιας χρονολογίας αναφέρεται ως Τζουάνες Λίκαρης.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος σκυτοτόμος Γεώργιος Λύκαρης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος συτοτόμος Λύκαρης Γεώργιος.

–Λεμονάκης: Βλέπε Κρητικός.

Λενάκης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος γεωργός Γεώργιος Λενάκης και ο 43χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Λενάκης.

–Λεονταράκης: Το επώνυμο Λεονταράκης, γνωστό στην Κρήτη, το έφερε ο πρώτος Κρητικός που έφθασε στην Πάρο την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ύστερα εξέπεσε σε παρωνύμιο ή επώνυμο, όπως έχει συμβεί και με άλλα επώνυμα: Παρδάλης (σήμερα Χανιώτης), Λεμονάκης (Κρητικός), Χειμωνάκης σήμερα Ραγκούσης), Τσολάκης (σήμερα Ρούσσος).
–1831. Στις 29 Δεκ. 1831 ορίζονται όρια του τόπου του κ. Κ Κονδύλη αρχόμενα από τα Ασπροχώραφα του χωρεπισκόπου Καλοπλάστου και εκτεινόμενα κάτωθεν των Άσπρων Πέτρων μέχρι της Κουντουριδιάς, πλησίον του Χρουσή Λουκή (Λεονταράκη).

Λεονταρίου:
–1854. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος ναυτικός Δημήτριος Λεονταρίου, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 5 Φεβρουαρίου 1854.

–Λεοντής ή Ψαρριανός ή Ψαριανός ή Ψαργιανός: Καταγωγή από τα Ψαρά. Δυτική συνοικία της Νάουσας λέγεται Ψαριανά, από την εποίκηση εδώ Ψαριανών που ήρθαν από το νησί τους μετά την καταστροφή του από τους Τούρκους το 1824. Ο κλάδος αυτός είναι προγενέστερα ποντιακής καταγωγής, από το Μεσοχάλδι της Τραπεζούντας με αρχικό επώνυμο Λεοντίδης που προκύπτει από το όνομα του Λέοντα Καβασίτη. Περί το 1730, σύμφωνα με τον Φραγκίσκο Περράκη δύο αδέρφια της οικογένειας Λεοντίδη εγκατέλειψαν την Τραπεζούντα και ήλθαν ως πρόσφυγες στην μητέρα Ελλάδα για να γλυτώσουν από τις άγριες σφαγές των Τούρκων. Ο ένας από τα δυο αδέρφια εγκαταστάθηκε στην Καβάλα και ο άλλος, ο Ανδρέας, κατέφυγε στα Ψαρά, εκεί άλλαξε το επώνυμό του σε Λεοντής. Ένας από τους γιούς του Ανδρέα Λεοντή ο Γιάννης άλλαξε το επώνυμό του με το παρωνύμιο του σε Βαρβάκης (γρηγορομάτης) Η μεγάλη οικονομική του επιφάνεια τον έκανε ευπατρίδη αφού μεγάλο μέρος της περιουσίας του κληρονόμησε το ελληνικό έθνος κάνοντας την πρότυπο Βαρβάκειο σχολή αλλά και την Βαρβάκειο Αγορά της Αθήνας. Τα άλλα παιδιά του Ανδρέα ήταν ο Μικές, ο Γιώργος και ο Νικολής.  Με την καταστροφή των Ψαρών τα αδέρφια Γεώργιος και Νικολής σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους. Ο αδερφός τους Μικές Ανδρέα Λεοντής, αφού πήρε όσα παιδιά και ανίψια επέζησαν, ήρθαν στη Νάουσα σαν πρόσφυγες. Μετά από λίγες μέρες η αδερφή του Ανθή με τα παιδιά της ακολούθησε άλλους ψαριανούς και πήγαν και εγκαταστάθηκαν στην Εύβοια (σήμερα Νέα Ψαρά). Ο Μικές Α. Λεοντής σύντομα μετακόμισε στην Παροικιά με την υπόλοιπη οικογένεια του και τα παιδιά του Νικολή όπου και εγκαταστάθηκαν μόνιμα.  Παριανά έγγραφα του 1712  αποδεικνύουν ότι προϋπήρχε οικογένεια με το επώνυμο Λεοντής όμως δεν μοιάζει να έχει κοινό κλάδα με τους Ψαριανούς.
–1712. Στο προικοσύμφωνο του Ι. Τζαννάκη και Μαρούσας, Καστέλλι Νάουσας, 20 Ιαν. 1712, «Δώνω του το χωράφι του Αγίου Δημητρίου στο Ατζιγγανοχώρι πλησίον Γεώργη Λεοντή».
–1719. Στην περιοχή της Νάουσας, προικοσύμφωνο Βιτζέντζου Τζανάκη και Μηλιδάκης, Καστέλλι Νάουσας, 11 Ιαν. 1719» το λιβάδι εν τη θέσει Γύρισμα(τα) πλησίον Γεώργη Λεοντή.
–1830. Το πατριδωνυμικό όνομα Ψαριανός, που υπάρχει σήμερα στην Άνδρο, έφερε και ο πλοίαρχος Μικές Λεόντιος Ψαριανός, που μνημονεύεται σε παριανό έγγραφο της 3ης Απρ. 1830. Οι απόγονοι του αφού άφησαν το Ψαριανός κράτησαν το πατρώνυμό τους Λεοντίος, που το μετέτρεψαν σε Λεοντής.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μάρκος Γεωργίου Ψαργιανός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος ναύτης Μικές Λεοντής.
–1860. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1860 ο 24χρονος καφεπώλης από την Πάρο Ιάκωβος Ψαρριανός του Ανδρέα και της Μαρίας Στέλη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Σκόπελο Μαρία Σταυρή, του Δημητρίου και της Μαχώ του Δημητρίου.
–1860. Στις 10 Οκτωβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Προικοσύμφωνο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Ιάκωβος Ανδρέα Ψαριανός και της Μαχώς Χιώτη πεθερά, χήρα Δημητρίου κάτοικος Σκοπέλου.
–1862. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος καφεπώλης Ιάκωβος Α. Ψαρριανός, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 23 Νοεμβρίου 1862.
–1879. Το 1879 γεννιέται ο Λεοντής Μικές του Δημητρίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1952.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Λεοντής Ιωάννης του Νικολάου κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Το 1888 γεννιέται η Λεοντή Αλεξάνδρα του Μικέ κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Λεοντής Φραγκίσκος του Ζαννή ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Στις 27 Φεβρουαρίου 1918 ο 36χρονος έμπορος από την Πάρο Μικές Λεοντής του Δημητρίου [κάτοικος Πάρου] και της Χαϊδώμεν Γαβαθιώτη [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Αλεξάνδρα Θραψιάδη, του Ιωάννη και της Φλώρας Δημ. Κανάλε [κάτοικοι Πάρου].
–1920. Το 1920 γεννιέται η Λεοντή Χάϊδω του Μικέ κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Λεοντής Δημήτριος του Μικέ κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Λεοντής Χαράλαμπος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Λεοντής Ιωάννης του Μικέ έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Λεοντής Νικόλαος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται η Λεοντή Φλώρα του Μικέ κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Δικηγόρος και συγγραφέας Γρηγόριος Λεοντής του Μικέ (γεν. 1930) διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Παρίων Αθήνας «Η Εκατονταπυλιανή»
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καστρουνή Ευαγγελία όνομα συζύγου Ελευθέριος, το γένος Ιωάννης Λεοντής.
1958 Κατίνα Λεοντή, σύζυγος Δημητρίου Λεοντή, στον Υγειονομικό Σταθμό Πάρου.

–Λεόντιος: Βλέπε Λεοντής.

Λέοντος:
–1749. Σε έγγραφο στος 20 Νοεμβρίου 1749 «ως επίτροπος τον Ιωάννη Χαμάρτο εις αντικατάσταση του πρόωρα παραιτηθέντος Ιωάννη Λέοντος…»

–Λευκάρος ή Λεύκαρος ή Λευκαρός:
–1701. Φανούριος Λευκάρος σε έγγραφο 3 Αυγ. 1701. Το ίδιο επών. και στο Ναύπλιο τον 16ο αιώνα.
–1719. Στο προικοσύμφωνο Γλημάκη Αξώτη και Μαργαρίτας Αλιπράντη (Καστέλλι Ναούσης 21 Ιαν. 1719) «το αμπέλι εν τη θέσει Κουμπαρένιος πλησίων Γεωργάκη Λευκάρου».
–Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Γεώργιος Λεύκαρος από το κοινό της Νάουσας Πάρου.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται το χωράφι του Λεύχαρου με περιβόλι, μάνδρα, σπίτι και καμάρα.

Λευκάκης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος ποιμήν Λευκάκης Ζέπος και ο 50χρονος γεωργός Σπυρίδων Λευκάκης.

Λευκιανός: Πατριδωνυμικό
–1721. Στις 20 Δεκεμβρίου 1721 στις Λεύκες αναφέρεται ο ιερέας Αντώνιος Λευκιανός.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Λευκιανός Αντώνιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος εργάτης Λευκιανός Αντώνιος.

–Λέφας:
–1622. Στις 26 Δεκεμβρίου 1622 ο ιερέας Λέφας Δημήτριος υπογράφει έγγραφο αφιέρωσης της Ξεχωριανής.
–1706. Το 1706 πεθαίνει ο πάριος λόγιος Ματθαίος Λέφας από φυματίωση, σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Halle της Α. Γερμανίας.
–1723. Πωλητήριο Τζιπίδου, 18 Απρ. 1723 « πουλει ο μαστρο-Λευθέρης Καντιώτης το χωράφι την πάρτη που έχει στο Λογαρά τον Απάνω, αγορά από την Αλίζα Γεώργη Λέφα και από την Τζαννέτα Κουτζούνα και πουλεί το του μαστρο-Ιωάννη Τζώτη (Τζιώτη) του γαμπρού του διά ρεαλια είκοσι δύο ήμιση».

–Λέων:
–1744. Ο Επίτροπος της Παροικιάς Ιωάννης Λέων υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 6 Απριλίου 1744.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο επίτροπος Ιωάννης Λέων.

Λεώνης: Ο παριανός κλάδος φέρεις καταγωγή από Αθήνα.
1906. Σε έγγραφο του έτους 1906 αναφέρεται ο Λεώνης.
–Κωνσταντίνος Γ. Λεώνης, ιατρός στον Δήμο Υρίας το 1911 με καταγωγή από της Αθήνα.

–Ληγούρης: Επώνυμο Παρωνύμιο.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γιώργος Ληγούρης.

–Λημναίος ή Λιμναίος : Πατριδωνιμικό επώνυμο, από την Λήμνο.
–1771. Έγγραφο αφιέρωσης του Δημητρίου προσκυνητή Λημναίου στις 30 Οκτωβρίου 1771.
–1823. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος το 1823 ο 34χρονος Λιμναίος Ελευθέριος.
–1830. Στα δημοτολόγια του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1830, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Τριαντάφυλλος Λιμναίος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος αλευρομυλωνάς Τριαντάφυλλος Λιμναίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος μυλωνάς Ελευθέριος Λιμναίος.

–Λήμνιος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Λήμνο.
Έγγραφο έτους 1831. Δημήτριος Τ. Λήμνιος, μαθητής Σχολής Λευκών 2 Μαΐου 1831 καταγωγή από Λήμνο.

Λιανόπουλος: Σύνθετο επώνυμο παρωνύμιο με καταγωγή του Παριανού κλάδου από το Φιλώτι της Νάξου.
–1980. Βασίλειος Δ. Λιανόπουλος, Καθηγητής στο Γημνάσιο Παροικιάς. 1985.
–1985. Βασίλειος Δ. Λιανόπουλος, Γυμνασιάρχης και Λυκειάρχης Παροικιάς. 1985.
–2014 Απεβίωσε το 2014 ο 32χρονος Λιανόπουλος Νικόλαος του Βασιλείου. Οδοντοτεχνίτης.

Λιβαδινόπουλος: Βλέπε Λιβαθινόπουλος

Λιβαθινόπουλος ή Λιβαθυνόπουλος ή Λιβαδινόπουλος:
–1826. «Επαρρησιάσθη προσωπικώς εις την δημοσίαν Νοταρίαν ο υπογεγραμμένος κύριος Αλεξανδράκης Δημητρίου Καμπάνης και ομολογεί ότι ιδίαν αυτού βουλήν και αυτοθέλητον γνώμην πωλεί προς τον κύριον Κοσμάν Λιβαδινόπουλον ένα έξαμπέλισμα, έχει γονικόν του εν τη τοποθεσία Σαρακήνικον με τον νερόν έχει μέσα σύμπλιος Ελευθεράκης Χαμάρτος και Ιωάννης Μπαρμαπρής διά γρόσια εξακόσια πενήντα πέντε, νούμερο 655, ως επερίσσευσεν την τιμήν του αυτού ο ίδιος αγοραστής εις το Κοινόν δημόσιον, όθεν από την σήμερον το και εξαμπέλισμα με το νερόν (το οποίον νερόν θέλει εξακολουθεί ως το πάλαι) μένει ελεύθερα εις την εξουσίαν και κυριότητα του ειρημένου αγοραστού να το κάμη ως θέλει και βούλεται τόσον ο ίδιος καθώς και οι κληρονόμοι του ως καλώς πωλημένων και καλώς διά δημοπρασίας αγορασμένων, υποσχόμενος ο πωλητής  να διαφεντεύη τον αγοραστή από κάθε εναντιότητα ως έλαβεν την τιμήν του αυτού εξαμπελισμάτου μέχρι και του οβολού εις ένδειξιν δε εγένετο το παρόν πωλητήριον γράμμα εκ της δημοσίας Νοταρίας βεβαιωμένον τη ιδία υπογραφή του πωλητού και εδόθη προς τον αγοραστήν φυλάττοντας αντίγραφον εις τον Κώδικα της Νοταρίας, υπ’αριθ.34. τη 3 Ιουλίου 1826, Παροικία Πάρου. Αλέξανδρος Καμπάνης βεβαιώνω το παρόν. Φραγκίσκος Αλεξάνδρου Καμπάνης βεβαιώνω. Γεώργιος Βιτζαράς.
–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Κοσμάς Λιβαθινόπουλος.
–1860. Στις 16 Μαΐου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Συμβιβασμό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Γεώργιος Γράβαρης έμπορος να έρχεται σε συμβιβασμό με τον επίσης κάτοικο Πάρου Γεώργιο Λιβαθυνόπουλος ναυτικό.

Λιβαθυνόπουλος: Βλέπε Λιβαθινόπουλος

Λιβάνης: Επώνυμο παρωνύμιο.
–1860. Στις 19 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι η κάτοικος Πάρου Μαρία χήρα Μιχαήλ Μαρινάτου το γένος Λιβάνη να πωλεί κτήματα στον γιό της Εμμανουήλ Μαρινάτο κάτοικο Πάρου υπηρέτη.

Λίζος:
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Μαρία, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατέρα Απόστολος Λίζος.

Λινάρδος: Επώνυμο πατρωνυμίο.
–1970. Σε σχολική παρέλαση στην Παροικιά στις 28 Οκτωβρίου 1970, διακρίνετε η Ιωάννα Λινάρδου.

Λίκαρης: Βλέπε Λέκκαρης

Λιμβαίος:
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Ιω. Λιμβαίου Κεφάλαιον γρ. 1000.

Λιμναίος: Βλέπε Λημναίος

–Λιπράντος: βλέπε Αλιπράντης. Το επώνυμο Λιπράντος υπάρχει μέχρι σήμερα στην Πάρο και βαπτ. Όνομα Λιπράντνος ή Λιπράνδος. Είναι γνωστό στα Κάτω Χωριά της Πάρου από τον 17ο αι.

–Λογαράς: Παρωνύμιο.
Λογαράς = πλούσιος. Ως επώνυμο το Λογαράς είναι γνωστό σε έγγρ. Κάτω Ιταλίας (ελληνικά μεσαιωνικά έγγρ. Κ. Ιταλίας), του 1102, αναφέρεται Βασίλειος ο Λογαράς και το 1232 Γρηγόριος Λογαράς. Γνωστό και στην Κρήτη (Λογαράκης στο Κεντρί Ιεράπετρας), Νάξο (Λογαράς) και Κύπρο.

–Λογοθέτης: Το επώνυμο άγνωστο σήμερα στην Πάρο, διαιωνίζεται όμως στο τοπωνύμιο Στου Λογοθέτη, θέση κοντά στη γέφυρα του Βρόντα ποταμού, στα βόρεια των Λευκών, όπου είχε κτήματα ο εφημέριος Λογοθέτης Γεώργιος. Κατά την Βυζαντινή εποχή ο λογοθέτης ήταν αξίωμα αυλικό, είχε το δικαίωμα να κρατά την βούλα του αυτοκράτορα, να συνθέτει λόγους και διατάγματα, κάτι σαν τον Καγκελάριο των δυτικών.
Ο συγκεκριμένος ιερέας που μαρτυρείται στη Πάρο από το 1738 έως το 1752, έχει και το επώνυμο Τζίγος ή πιο συχνά Τζιρίγος που ίσως να είναι το πατριδωνύμιο του. 
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Γεωργίτζης Λογοθέτης.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Γεωργίτζης Λογοθέτης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται ο ποτέ Γιωργιτζής Λογοθέτης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Τζιρίγος-Λογοθέτης
–1738. Εφημέριος Λευκών το 1738 ο ιερέας Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1742. Έγγραφο έτους  1742 Φεβρουάριος 16, υπογράφει έγγραφο Παροικιάς ο παπά Τζώρτζης Λογοθέτης.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Μιχελής Λογοθέτης.
–1743. Καταγραφή [Παροικιά, 9 Αυγ. 1743] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, χωράφι εις Λούρον σύμπλεον Γεωργίτζης Λογοθέτης.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Λογοθέτης Μιχαήλ.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο παπά Μιχαήλ Λογοθέτης.
–1830. Ο ιερεύς χωρεπίσκοπος Λογοθέτης Γεώργιος αναφέρεται στον κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας Ιερόθεου στις 8 Φεβρουαρίου 1830.
–1832. Ο ιερεύς χωρεπίσκοπος Λογοθέτης Γεώργιος αναφέρεται σε πωλητήριο Λευκών στις 3 Μαρτίου 1832.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος ιερέας Λογοθέτης Γεώργιος και ο 26χρονος γεωργός Δημήτριος Λογοθέτης.
–1848. Ο ιερεύς χωρεπίσκοπος Λογοθέτης Γεώργιος αναφέρεται να νοικιάζει τη μονή Παναγίας Υπαπαντής (Κελλιά) στις Λεύκες, 6 Σεπτεμβρίου 1848.

Λοΐζος: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1822. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια του Δήμου Μάρπησσας το 1822 ο Κυριάκος Λοΐζος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος Κυριάκος Λοΐζος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος σκυτοτόμος Λοϊζος Κυριάκος.

Λομβάρδος ή Λομπάρδος: Πατριδωνυμικό επώνυμο, ο Λομβαρδός (Lombardo) o από την περιοχή της Ιταλίας Λομβαρδία. Στον ελλαδικό χώρο πρωτοεμφανίζεται στην Κρήτη το 1225 ενώ σαν επώνυμο στην Βενετία περίπου από το 1170. Πολλοί Lombardo αναφέρεται το 1683 μεταξύ των Κρητών προσφύγων προς την Κέρκυρα.
Στην Παροικιά το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Λομβάρδος Νικόλαος του Σπύρου κουρεύς κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Λομβάρδος Νικόλαος του Σπύρου κουρεύς κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Λομβάρδου Τάρσα όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Αγαπητός Μπιζάς.
–1980. Επιχειρηματίας Παροικιάς το 1980 η Ευαγγελία Λομβάρδου.

–Λορεντάνo ή Loredano ή Λούρδος ή Λούρδας: Laoredano de Venise. Οίκος Βενετών πατρικίων, που έδωσε μεταξύ των άλλων τρεις δόγηδες της Βενετίας (16ος και 18ος αι.) και τέσσερις δούκες της Κρήτης (15ος και 16ος αι.). Ένας κλάδος του εγκαταστάθηκε στο Αιγαίο τον 15ο αιώνα και για ένα διάστημα εξουσίασε την Αντίπαρο. Σύμφωνα με τον καθηγητή  Αλιπράντη Νικόλαο το επώνυμο Lorendano τον 17ο αιώνα μεταλλάσσεται (ίσως από θηλυγονία) σε Λούρδος ή Λουρδάς, γνωστό στην Πάρο τον 17ο και 18ο αιώνα.
1440: Χτίζεται το Κάστρο από το Βενετό άρχοντα Ιωάννη Λορεντάνο.
–1446. Ενετός άρχοντας της Αντιπάρου ο Ιωάννης Λερεντάνο από το 1440-1446.
1537: Η οικογένεια Λορεντάνο κυριαρχεί ξανά αλλά το νησί (Αντίπαρος), όπως και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων, πέφτει στα χέρια των Οθωμανών, οι οποίοι τα παραχωρούν στην οικογένεια των Κρίσπι.
–1596. Στην Αντίπαρο αναφέρεται ο A. Λορεντάνο Κρίσπι το 1596.
Μετά τον 16ο αιώνα βλέπε Λούρδας ή Λούρδος όπου και μεταλλάσετε το επώνυμο.
–1658. Χαρτοφύλαξ Ελευθέριος Λουρδάς υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων Παροικιάς στις 31 Μαΐου 1658. Ανάδειξη και απονομή του οφίκιου του χαρτοφύλακα του Ιερέως Παροικίας Ελευθέριου Λούρδα το 1668.
–1668. Διοριστήριο έγγραφο του μητροπολίτη Παροναξίας Θεοφάνους με το οποίο καθιστά τον Ελευθέριο Λουρδά τον Δεκέμβριο του 1668 χαρτοφύλακα του Καστελίου Παροικιάς. 
–1672. Ο Χαρτοφύλαξ Ελευθέριος Λουρδάς υπογράφει έγγραφο για εγκατάσταση των Ιησουϊτών στην Πάρο στις 29 Μαΐου 1672.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, μεταξύ άλλων και ο Ιερεύς Ελευθέριος Λουρδάς.    
–1674. Σε έγγραφα αναφέρεται ο Ιερεύς Ιωάννης Λουρδας 1674.
–1716. Ιερέας Αναστάσιος Λουρδάς υπογράφει το διοριστήριο έγγραφο του Καντζελλαρίου Παροικιάς στις 14 Ιανουαρίου 1716.
–1737. Προικοσύμφωνο του μαστρο Τζουάνε Βασιλάκη με την Ζαμπέτα θυγατήρ παπά Αντώνη Μουσούρη στην Παροικιά στις 3 Φεβρουαρίου 1737, περιβόλη στις Κουκουμαύλες που έχει αγορά από τον ποτέ Μπουρτούλη Λουρδά την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου.

Λορεντζιάδης:
1910 Σπύρος Λορεντζιάδης, Ιατρός, Επιτροπή Εκατονταπυλιανής.

–Λούβαρης: Από την Ζάκυνθο.
–1832. Σε έγγραφο της Παροικιάς 3 μαρτ. 1832 «η κ. Μαρούσα Σ. Ιωάννου Λούβαρη Ζακυνθινή πωλεί προς τον Μιχάλη Αντωνίου Μοστράτον εκ της κωμοπόλεως Λευκών το εκεί προικοδοτηθέν οσπίτιον με μισοσπίτιον και με αυλήν κείμενον εις την Αγία Τριάδα.

Λουκάκης: Βλέπε Στέλλας

Λουκήκας:
–1829. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Λουκήκα Φωντών γρ. 2000.

–Λουκής: Μονοκλαδική οικογένεια. Σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων, έχουν καταγωγή από την Κρήτη και το προγενέστερο επώνυμο ήταν Λουκάκης.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι αν η οικογένεια είναι από την γνωστή Κρητοβενέτικη οικογένεια Luchi που θεωρούμε ότι είναι και το πιθανότερο,  τότε θα πρεπει να αναφέρουμε ότι η καταγωγή τους είναι από την Τοσκάνη με αρκετές ρίζες και από το Τρεντίνο.
–1410. Επιγραφή στο υπέρθυρο της εισόδου του Αγ. Αντωνίου Κεφάλου 1410. Ιδρυτές της εκκλησίας είναι οι αδελφοί Λουκή από τις Λεύκες.
–1410. Δημήτριος Λουκής, Ιωάννης Λουκής και Κωνσταντία Λουκή 1410.
–1550. Σε έγγραφο του έτους 1550 αναφέρεται ο Λουκής … .
–1636. Πωλητήριο Κεφάλου, 5 Οκτ. 1636, ο Ζαννής Λουκής πωλεί του παπά-κυρ Ιωάννη Παπαδόπουλου το αμπέλι εις το Βρυσί δια τζεκίνια δώδεκα.
–1672. Στις 21 Οκτωβρίου 1672 μνημονεύεται ο ιερέας Κεφάλου Δημήτριος Λουκής.
–1694. Στις 4 Ιουλίου 1694 ο ιερέας και Πρωτέκδικος Κεφάλου Δημήτριος Λουκής συντάκτης γράμματος.
–1695. O πρωτέκδικος Κεφάλου ο ιερεύς Δημήτριος Λουκής τον Αύγουστο του 1695 συντάσσει έγγραφο.
–1695. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1695 συντάσσει πληρεξούσιο ο ιερέας και Πρωτέκδικος Κεφάλου Λουκής Δημήτρης.
–1695. O πρωτέκδικος Κεφάλου ο ιερεύς Δημήτριος Λουκής στις 11 Νοεμβρίου του 1695 συντάσσει έγγραφο.
–1703. Ιερομόναχος και Ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου Ιερεμίας Λουκής, γνωστός από επιγραφή του 1703, που υπάρχει εντοιχισμένη στην δυτική πεζούλα της αυλής της μονής του Αγίου Αντωνίου.
–1723. O Λουκής Χρουσής ιερέας, αναφέρεται σε έγγραφο Δραγουλά στις 4 Μαρτίου 1723.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Χούσης Λουκής από το κοινό των Μαρμάρων Πάρου.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης Λουκής από τα χωριά του Κεφάλου.
–1831. Στις 29 Δεκ. 1831 ορίζονται όρια του τόπου του κ. Κ Κονδύλη αρχόμενα από τα Ασπροχώραφα του χωρεπισκόπου Καλοπλάστου και εκτεινόμενα κάτωθεν των Άσπρων Πέτρων μέχρι της Κουντουριδιάς, πλησίον του Χρουσή Λουκή (Λεονταράκη).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος εργάτης Λουκής Ελευθέριος και ο γεωργός 60 ετών Ιάκωβος Λουκής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος εργάτης Λουκής Ελευθέριος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος γεωργός Αντώνιος Λουκής, ο 28χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Λουκής, ο 58χρονος γεωργός Ιωάννης Λουκής, ο 25χρονος γεωργός Νικόλαος Αντ. Λουκής, ο 55χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Λουκής, ο 38χρονος γεωργός Στέφανος Γ. Λουκής και ο 30χρονος γεωργός Χρύσος Ι. Λουκής.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 22χρονος Λουκής Γεώργιος του Στέφανου, γεωργός όπως και ο 54χρονος Λουκής Γεώργιος του Νικολάου, γεωργός, αλλά και ο Λουκής Ιωάννης του Χρουσή.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λουκής Εμμανουήλ του Ιωάννη 45 ετών γεωργός.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Λουκής Θεόδωρος του Ιωάννη, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Λουκής Γεώργιος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Λουκής Θεόδωρος του Πέτρου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Λουκής Νικόλαος του Αντωνίου, μετέπειτα παντοπώλης, κάτοικος Αγγερίας.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 o Λουκής Λουκάς Γεώργιος.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Λουκής Αντώνιος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Λουκής Γεώργιος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Λουκής Εμμανουήλ του Ιωάννη, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1903. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1903 κάτοικος Αντιπάρου Λουκής Γεώργιος του Ιωάννη ξυλουργός.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Λουκής Κωνσταντίνος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Λουκής Σταύρος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1910. Στις 25 Απριλίου 1910 ο 22χρονος γαλακτοπώλης από την Πάρο Δημήτριος Λουκής του Ιακώβου και της Βασιλικής Πουλίου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Αννεζούλα Γεωργαλά, του Νικολάου και της Στυλιανής Στέλλα.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Λουκής Πέτρος του Θεόδωρου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Λουκής Γεώργιος του Στέφανου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Λουκής Ιωάννης του Γεωργίου, μετέπειτα εργάτης, κάτοικος Αγγερίας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Λουκής Νικόλαος του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950, γεωργός.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Λουκής Ιωάννης του Αντωνίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950, εργάτης.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Λουκής Ιωάννης του Θεόδωρου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Λουκής Δημήτριος της Ευανθίας γεωργοποιμήν κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Λουκής Γεώργιος του Αντωνίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Λουκής Νικόλαος του Εμμανουήλ και ο Λουκής Μιχαήλ του Νικολάου, εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953.
–1951. Το 1912 γεννιέται η Μαρία Ραγκούση του Στέφανου, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Λουκή Σταύρο.

Λουμπαρδάρης ή Λουπαρδάρης:
–1683. Στις 6 Μαΐου 1683 αναφέρεται σε έγγραφο ανταλλαγής κτημάτων στον Χερόλακκα ο ιερομόναχος Ιερεμίας Λουμπαρδάρης με τον Ιωάννη Χειλά.
–1695. Στις 11 Νοεμβρίου 1695 στον Τζιπίδο ο ιερομόναχος Ιερεμίας Λουμπαρδάρης υπογράφει το πληρεξούσιο της Αννέζας της ορφανής.
–1726. Το 1726 ο ιερομόναχος Ιερεμίας Λουμπαρδάρης αγοράζει ως ηγούμενος του Άγιου Γεωργίου ένα χωράφι.
–1731. Το 1731 απαντάται σε διαθήκη Αμοργού ο ιερομόναχος Νικόδημος Λουμπαρδάρης

Λουμπράνου: Καθολική οικογένεια.
–1935. Σε φωτογραφεία στα στενά της Παροικιάς διακρίνεται η Μαριάννα Λουμπράνου το 1935(;)
–1965. Το 1965 γεννιέται η Ζέτα Λουμπράνου κάτοικος Παροικιάς.
2000. Μαθήτρια Δημοτικού σχολείου Παροικιάς Μαριάννα Λουμπράνου.

Λουπαρδάρης: Βλέπε Λουμπαρδάρης

–Λούρδας ή Λουρδάς - Λούρδος: Βλέπε Λορεντάνο.
Το επώνυμο Λούρδος ή Λούρδας είναι Παραλλαγή του επωνύμου Loredano που συναντάμε στην Αντίπαρο τον 14ο αιώνα.

–Λουρίδης: πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Ο Αί Γιώργης ο Πλούσιος καλείται και του Λουρίδη.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Κωνσταντίνος Λουρίδης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του 1844, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λουρίδης Ιωάννης.
–1871. Το 1871 γεννιέται ο Λουρίδης Γρηγόριος του Μιχαήλ, κτηματίας. Απεβίωσε το 1952.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λουρίδης Μιχαήλ του Κωνσταντίνου 47 ετών κτηματίας.
–1880. Στο σπίτι του ιερομόναχου Γρηγορίου Λουρίδη κοντά στην εκκλησία του Άι Γιώργη του Πλούσιου ή Λουρίδη υπάρχει εντοιχισμένη  επιγραφή με το έτος 1880 και το όνομα του κτήτορα ιερομόναχου.
–1925. Το 1925 γεννιέται η Μαρία Ν. Λουρίδη.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Λουρίδης Αντώνιος του Στυλιανού γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται η Χριστίνα Ν. Λουρίδη.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Λουρίδης Ιωάννης του Στυλιανού.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λουρίδης Γρηγόριος του Μιχαήλ, 75 ετών κτηματίας, ο Λουρίδης Νικόλαος του Μιχαήλ 38 ετών κτηματίας, ο Λουρίδης Εμμανουήλ του Γρηγορίου 47 ετών κτηματίας, ο Λουρίδης Γεώργιος του Νικολάου 25 ετών κτηματίας, ο Λουρίδης Μιχαήλ του Νικολάου 29 ετών κτηματίας και ο Λουρίδης Γρηγόριος του Νικολάου 23 ετών κτηματίας, κάτοικοι Μάρπησσας.
–1974. Σε ομαδική σχολική φωτογράφιση της Α’ Τάξης του Γυμνασίου Πάρου το 1974, απεικονίζεται η Πολυξένη Λουρίδου.

Λουσίας:
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος εργάτης Διαμαντής Λουσίας

–Λούτης:
–18ος αι. «Κώδικας της Εκατονταπυλιανής» του 18ου αιώνα «αρχής το Κάτω Αφεντικό, σύμπλιος Αντώνης Λούτης…»

Λύκαρης: Βλέπε Λέκκαρης

–Λυμπέρης:  Ιταλικό, από την λέξη libero (=ελεύθερο).
–1908. Παναγιώτης Λυμπέρης, υπονοματάρχης στον Αστυνομικό Σταθμό Μάρπησσας το 1908;

Λυράκης: εκ του ουσιαστικού λύρα, μουσικό έγχορδο των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και των σημερινών.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Λυράκης Εμμανουήλ του Βασιλείου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Λυράκης Γεώργιος του Βασιλείου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένα τα αδέρφια Λυράκης Εμμανουήλ και Γεώργιος του Βασιλείου ναυτικοί κάτοικοι Παροικιάς.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Λυράκη Μαρια κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων