Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Κ & C & Q

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Κ
–Καβαλιέρος ή Καβαλλιέρος ή καββαλέρος: Επίθετο επάγγελμα-παρατσούκλι,
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ν. Καββαλέρος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος έμπορος Καβαλλιέρος Νικόλαος.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος γεωργός Αντώνιος Καβαλλιέρος και ο 29χρονος γεωργός Ιωάννης Καβαλλιέρος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος ο Εμμανουήλ Καββαλιέρος του Φραγκίσκου, έμπορος.
–1876. Σε έγγραφο το έτος 1876 αναφέρεται ο Καβαλιέρος … .
–1876. Στις 18 Νοεμβρίου 1876 ο παριανή Γεώργιος Καβαλιέρος 60 ετών και η γυναίκα του Αφροδίτη Σταυριανού κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Σταυρούλας 1 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: πνευμονία.

–Καβαλλάρης: Το επώνυμο προέρχεται από το μεσαιωνικό ουσιαστικό καβαλλάριος και τούτο εκ του λατινικού cavallarius και τούτο εκ του λατινικού caballus, ο ίππος Καβαλλάριος είναι ο ιππεύς. Ο παριανός κλάδος είναι Θηραϊκής καταγωγής.

–Καβάλλης ή Καββάλλης Καβάλης: Cavalli =άλογο. Μερικοί ερευνητές αναφέρουν ότι τα μέλη της οικογένειας, παλαιότερα ονομαζόταν Caballa και είχαν τις ρίζες τους στη Νέα Λατσιο της  Ρώμης. Αξιοπρεπείς των κοσμητόρων, των κατασκευών, των δικαστών και των γερουσιαστών, επιδίωξαν επίσης την στρατιωτική τέχνη.  Κλάδος της οικογενείας έχει μεταναστεύσει στη Σαξονία κατά τη στιγμή της «κατάληψη της Ρώμης από τους Σάξονες, στη συνέχεια, περνώντας στην υπηρεσία των Λόρδων του Μιλάνου και Βερόνα.
Στην Πάρο ήρθαν από τις Κρητοβενέτικες οικογένειες.
Στον ελλαδικό χώρο ήρθαν το 1222 από την Βενετία με τη δεύτερη αποικία των Nobili Veneti στον Χάνδακα. Το 1280 αναφέρεται ο Ιάκωβος του Ιωάννη Cavallo κάτοικος Χάνδακα.
Ένας από τους τελευταίους τοποτηρητές της Βενετίας στην Κρήτη ήταν ο Cavalli. Μάλιστα επί εποχής του προσπάθησε να ξεγελάσει τους κρητικούς, κόβοντας νόμισμα με την επιγραφή argento = ασημένιο, ενώ ήταν μπρούτζινο. Οι κρητικοί το κατάλαβαν και δεν δέχτηκαν να αλλάξουν τα παλιά τους νομίσματα με το νέο νόμισμα του τοποτηρητή τους. Από τότε έχει μείνει και το όρος των ευτελών νομισμάτων ως καβαλίνα. Στις Κυκλάδες το επίθετο εμφανίζεται μετά την άλωση της Κρήτης, το 1660-70, στα κάτω χωριά του Κεφάλου τα οποία κατοικήθηκαν από πολλές κρητικές και κρητοβενέτικες οικογένειες. Η οικογένεια της Πάρου είναι μονοκλαδική και πρωτοαναφέρεται στον Πρόδρομο.
Στην Κρήτη  μαρτυρείται με τους τύπους Καβάλος, Καββάλος (Άγιος Σύλλας), Καβαλάκης (Ηράκλειο), Καββαλάκης (Κυπαρίσσι), Καββαλίνης (Ηράκλειο), Καβαλινάκης (Ξηροστέρνι), Δεκαβάλης (Καμπανός Σελίνου).
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Φραγκέσκος Καβάλης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 49χρονος εργάτης Φραγκέσκος Καβάλλης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καβάλης Πέτρος του Φρατζέσκου 45 ετών από τον Δραγουλά γεωργός.
–1894. «Εις τας 25 του Μαρτίου 1894 έδωσα εις τον Ιάκωβον Καβάλλην τα χόρτα της Κεροδοσίας δραχμάς 25,00 μάρτυρες Μιχαήλ Βαλσάμης, Ιωάννης Μηλαίος και Γεώργιος Τζανακόπουλος».
–1902. Στις 14 Νοεμβρίου 1902 ο 28χρονος ζαχαροπλάστης από την Πάρο Ιωάννης Καβάλης του Γεωργίου και της  Βιργινίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Ύδρα Αικατερίνη Κριεγκίζα, του Θεόδωρου και της Φλουρούς.

Καβαλλιέρος: Βλέπε Καβαλιέρος

Καββαλέρος: Βλέπε Καβαλιέρος

Καββάλης: Βλέπε Καβάλης

Κάβουρας: Επώνυμο παρωνύμιο.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Κεφάλου Φραγκέσκος Κάβουρας.
–1766. Ο ιερέας Γεώργιος Κάβουρας αναφέρεται σε πωλητήριο έγγραφο Λευκών στις 25 Ιουλίου 1766. Πωλεί στον πεθερό του τον σακελλίο Κονταράτο, δύο χωράφια όπου μας είχε προικισμένα και του τα δίνω για ρεάλια 25.
–1771. Στις 6 Μαρτίου 1771 ο παπά Γεώργιος Κάβουρας αναφέρεται σε έγγραφο Λευκών.

Καγιαβάς:
–1882. Στις 18 Νοεμβρίου 1882 ο 40χρονος θερμαστής από την Πάρο Κωνσταντίνος Καγιαβάς, του Αλεξίου και της Μαριγώς, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Θήρα Σεβαστή Μητροπία, του Νικολάου και της Ανέζας.

Κάγκανης: Μονοκλαδική οικογένεια με καταγωγή από την Νάξο. Είναι παρωνυμικό επώνυμο και προέρχεται από την γαλλική (φράγκικη) λέξη cancan που σημαίνει κουβεντολόι, κουτσομπολιό.
–1980. Κτηνίατρος Πάρου ο ναξίας καταγωγής Γιώργος Κάγκανης το 1980. Γυναίκα του η Άννα Κορτιάνου-Κάγκανη Αντιδήμαρχος Πάρου 2008-14.

Καζάζης: Επώνυμο δηλωτικό επαγγέλματος. Το επώνυμο ετυμολογείται εκ του τούρκικου kazaz =  μεταξουργός, όπερ εκ του αραβικού kazz = μετάξα.
–1878. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1878 ο παριανός ναυτικός 53 ετών δηλώνει τον θάνατο του πατέρα του Σωτήρη Καζάζη 84 ετών Του Εμμανουήλ και της Παναγιούλας. Ασθένεια: Γήρας.

Καζάλας ή Καζάλες:
–1827. Ο Καζάλας Αντώνιος μαρτυρείται το 1827.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος γεωργός Καζάλες Α. Δημήτριος και ο 53χρονος γεωργός Εμμανουήλ Καζάλες.
–1871. Στις 24 Ιανουαρίου 1871 ο 35χρονος έμπορος από την Πάρο Νικόλαος Καζάλας του Εμμανουήλ και της Ειρήνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Καλλιόπη Τζαλίκη, του Ευστρατίου και της Δέσποινας.

–Καζανόβας: Το επώνυμο Καζανόβας είναι ιταλικής προέλευσης, αρχικά καθολικού δόγματος. Η οικογένεια Καζανόβα είναι από τις παλαιότερες και πλουσιότερες οικογένειες της Πάρου. Το αρχοντικό ενός από τα μέλη της που ζούσε στην Παροικία, τον 17ο αι., σώζεται μέχρι σήμερα, στη συνοικία Κάστρο της Παροικιάς και ανήκει στους κληρονόμους της Αδειανής Δρακάκη - Παντζή.
Το επώνυμο Καζανόβας βρίσκεται και στη Χίο, παλαιότερα και στη Νάξο.
Είναι σύνθετο από τις λέξεις casa =  σπίτι, και nova = νέο. To casa είναι το πρώτο συνθετικό πολλών πατρωνύμιων τόσο στην Ιταλία όσο, κυρίως και στη Γαλλία: Casalta, Casabianca, Cazenove, Casalonga κ.α.
–1578. Ιδιοκτήτης του (Ευαγγελίστρια και Προφήτης Ηλίας) ήταν ο Αγγελέτος Καζανόβας ό οποίος, το έτος 1578, το αφιέρωσε μαζί με διάφορα κτήματα, στη μονή του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου, της Πάτμου. Ο ιερομόναχος Φιλόθεος Καζανόβας, γιος του Αγγελέτου, πρόσθεσε στο παρεκκλήσιο το δεύτερο κλίτος, το 1612 και το αφιέρωσε στον Αγ. Ιωάννη τον Πρόδρομο, όπως μαρτυρεί η παρακάτω επιγραφή που είναι σκαλισμένη στο μαρμάρινο υπέρθυρό του: 16 Πρ(ό)δ - (ρο)μος 12 Ένα έτος αργότερα, ο ίδιος ιερομόναχος έκτισε και τα κελιά της μονής. Αυτό επιβεβαιώνεται από την παρακάτω επιγραφή, που βρέθηκε χαραγμένη στο υπέρθυρο ενός απ' αυτά: 1613 +Φιλόθεος ιερομόναχος Καζανόβ(ας). 
–1614 Στο υπέρθυρο της πίσω θύρας της αυλής του αρχοντικού της οικογένειας Καζανόβα, στην Παροικιά (σήμερα Δρακάκη), κοντά στο Κάστρο, υπάρχει η συντετμημένη επιγραφή με το οικόσημο στη μέση: ΑΓΓ(ε)Λ(έτος) Κ(α)Ζ(α)Ν(όβας) 1614.
–1617. Σε έγγραφό Πάρου της 20 Οκτωβρίου 1617 ο Τιμόθεος Καζανόβας ζητεί όπως του δοθεί το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας στα Χάλαρα της Παροικιάς, να το περιλάβει στην κυριότητά του μαζί με τον αδερφό του Φιλόθεο και γίνονται έτσι αδελφοί της Μονής Πάτμου. Το ίδιο έτος είχε ήδη πεθάνει ο πατέρας τους αφού αποκαλούνται γιοί του ποτέ Αγγελέτου Καζανόβα. Σύμφωνα με το «βραβείο» της Μονής της Πάτμου «τω αυτώ έτει 1645 εκοιμήθη ο δούλος του θεού Τιμόθεος ιερομόναχος Καζανόβας και αιωνία αυτού η μνήμη». Και σε πέντε χρόνια αποδήμησε εις Κύριο και ο αδερφός του Φιλόθεος «τω αυτώ έτει 1650 Ιούλιου 14 και αιωνία αυτού η μνήμη».
–1617. Ιερομόναχος Καζανόβας Φιλόθεος, αδερφός του Τιμόθεου Καζανόβα  αναφέρεται σε έγγραφο του 1617.
–1671. Σε έγγραφο Παροικιάς της 1 Μαΐου 1671 και της Νάουσας της 25 Δεκεμβρίου 1674 υπογράφει ο Τζάνες Καζανόβας.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Τζάνες Καζανόβας. 
–1675. Της 24 Απριλίου 1675 αναφέρεται το επώνυμο Καζανόβας σε επιτύμβια πλάκα του ναού του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου Δραουλά, αλλά και σε έγγραφα του Κεφάλου ο Θεοδώρας και Μανώλης Καζανόβας.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675 σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Τζάνες Καζανόβα.
–1719. Προικοσύμφωνο του Τζαννή Βαλέντζα και Σαβαστής Καζανόβα στην Νάουσα στις 13 Νοεμβρ. 1719. 
–1732. Στις 7 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται η εκλογή του Γιαννάκη Καζανόβα ως επιτρόπου Παροικιάς.
–1737. Σε έγγραφο του 1737 υπογράφει ο Τζάνες Καζανόβας.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο επίτροπος Γιαννάκης Καζανόβας.
–1737. Αμοιβαία διαθήκη συζύγων της 30 Ιουλίου 1737 στην Παροικιά της κυρά Ζαμπέτας συμβίας Ανδρουλή Παπαγιάννενου της έτυχε θάνατος του ανδρός της, αναφέρεται η ξαδέρφη της Μαργαρίτα Καζανόβα.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης Καζανόβας.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Ιωάννης Καζανόβας.
–1741. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1741 αναφέρονται τα αδέρφια Τζαννάκη Καζανόβα
–1744. Στις 28 Μαρτίου 1744 εκλέγεται στην Παροικιά Επίτροπος της Κοινότητας ο Γιάννακης Καζανόβας.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Κεφάλου Στέφανος Καζανόβας.

Καζής: Εκ του αραβικού Kazi = δικαστικός και διοικητικός άρχων.
–1902. Στις 27 Ιουλίου 1902 ο 33χρονος ναυτικός από την Πάρο Κωνσταντίνος Τσεσμελής του Δημητρίου και της Καλλίτσας Καζή [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Ευαγγελία Αργυρού, του Μάρκου και της Καλλίτσας.

Καζούρης: Επώνυμο παρωνύμιο. Από το ουσιαστικό καζούρα ή πείραγμα για την γελοιοποίηση προσώπου, από την ιταλική λέξη caso, συμβάν, πάθημα.
–1658. Ιερέας Καζούρης Τζάνες, υπογράφει χρεωστικό ομόλογο των ιερέων της Πάρου (Καστέλλι Παροικιάς, 31 Μαΐου 1658).

Κάϊντας:
–1895. Στις 15 Ιουνίου 1895 η παριανή Κάϊντα Διαμάντω 60 ετών [προμήτωρ] κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του Αντώνιου Φραγκιά του Νικολάου και της Πάτρας Κάϊντα 10 ημερών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Ατελίς ανάπτυξις.

–Καΐρης:
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Δημήτρης Καΐρης.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Δημήτρης Καϊρης.
–1743. Καταγραφή [Παροικιά, 9 Αυγ. 1743] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, χωράφι εις τα Κλήματα σύμπλεον Δημητράκης Καϊρής.

Κακοβρυσιώτης ή Κακοβρισότης:
–1827. Σε έγγραφο στις 15 Απριλίου 1827 μαρτυρείται ο Δημήτριος Κακοβρισότης

Κακρής:
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Δημήτρης Κακρής.
–1733. Ο Μάρκος Μονοβασιώτης αναφέρεται σε πωλητίριο από τον πεθερό του Μανωλη Καλλέργη σίμπλιος αφέντη Δημητράκης Κακρής στις 4 Δεκεμβρίου 1733.
 
–Καλαβρός ή Καλαβρέος ή Καλαβρές: Επίθετο πατριδωνύμιο σύμφωνα με τον Αλέκο Ε. Φλωράκη είναι βυζαντινό από την Καλαβρία της Νότιου Ιταλία (Calavro). Μια άλλη εκδοχεί λέει ότι το όνομα είναι παρωνύμιο από το Καλά και αβρός, δηλαδή καλά (σωστά τέλεια κλπ) και αβρός (απαλός, τρυφερός κλπ). Σήμερα μόνο στη Νάξο απαντάται το επώνυμο. Είναι γνωστό ήδη από τα μέσα του 15ου αιώνα στη Νάξο και στην Πάρο.
–1695. Σε έγγραφο Τσιπίδου 1695 αναφέρεται ο Καλαβρές … .
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Αντώνιος Καλαβρές.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1733. Ο ιερέας Αντώνιος Καλαβρές υπογράφει διαθήκη Παροικιάς, στις 23 Νοεμβρίου 1733.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1737. Προικοσύμφωνο του μαστρο Τζουάνε Βασιλάκη με την Ζαμπέτα θυγατήρ παπά Αντώνη Μουσούρη στην Παροικιά στις 3 Φεβρουαρίου 1737, αναφέρεται ο Καλητζάκη Καλαβρέ.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, υπογράφει ο παπά Αντώνιος Καλαβρός.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1742. Ο παπά Αντώνης Καλαβρές υπογράφει γράμμα ιερέων Παροικιάς προς τον βοεβόδα, δραγομάνο, συμπολίτη τους Νικολάκη Μαυρογένη (1700-1767) στις 16 Φεβρουαρίου 1742.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Καλαβρές.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο χωροεπίσκοπος Καλαβρές.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο χωροεπίσκοπος Καλαβρές και ο παπά Καλαβρές.
–1746. Στις 22 Μαρτίου 1746 ο χωρεπίσκοπος Παροικιάς Καλαβρές υπογράφει πρακτικά εκλογής του ιερέα Δημητρίου Νταμούστου ως επιτρόπου του Κοινού της Παροικιάς.
–1747. Στις 20 Οκτωβρίου 1747 μνημονεύεται σε έγγραφο Παροικιάς ο χωροεπίσκοπος Καλαβρός Αντώνιος.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο χωροεπίσκοπος Καλαβρές.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο χωρεπίσκοπος Καλαβρές.
–1749. Ο χωρεπίσκοπος Παροικιάς Καλαβρές υπογράφει πρακτικό εκλογής του Ιωάννη Χαμάρτου ως επιτρόπου του Κοινού της Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749.
–1750. Σε πρακτικό αναθεώρησης του κτηματολογίου του κοινού Παροικιάς, σε Γενική Συνέλευση στις 30 Μαρτίου 1750, μαρτυρείται ο χωροεπίσκοπος Καλαβρές.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο χωροεπίσκοπος Καλαβρές.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο χωροεπίσκοπος Παροικιάς Καλαβρές.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Κεφάλου Ιωάννης Καλαβρές.
–1776. Σε έγγραφα Παροικιάς και Λευκών το έτος 1776.
–1796. Σε έγγραφα Παροικιάς και Λευκών το έτος 1796.
–1804. Σε έγγραφα Παροικιάς και Λευκών το έτος 1804.
–1810. Σε έγγραφα Παροικιάς και Λευκών το έτος 1810.
–1826. Δημόσιος νοτάριος Παροικιάς και Επίτροπος της Παναγίας Εκατονταπυλιανής ο Καλαβρός Δημήτρης. Αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς στις 4 Μαρτίου 1826.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Δημήτριος Καλαβρός.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Δημήτριος Καλαβρός.
–1830. Το 1830 η Ευδοκία Αντωνίου Ζησιμοπούλου παντρεύεται σε ηλικία 20 ετών  τον Αναστάσιο Παπαδόπουλο. Το προικοσύμφωνο συντάχθηκε από τον Δημόσιο Μνήμων της Παροικιάς Δημήτριο Καλαβρό στις 29 Οκτωβρίου 1830.
–1830. Ο Δημόσιος Μνήμων της Παροικίας Δημήτριος Καλαβρός, Εν Παροικία της Πάρου την 18 Φεβρ. 1830.
–1832. Επαρουσιάσθη το παρόν εις ταύτην την επαρχιακήν Δημόνιον Μνημονίαν Πάρου και Αντιπάρου και μεταχωρισθέντος αντιγράφου τούτου εις το βιβλίον της Μνημονίας υπ’ αρ. 524-επεστράφη τω κυρίω Αντωνίω Ελ. Χαμάρτω. Εν Παροικία της Πάρου την 13 Φεβρουαρίου 1832. Ο Επαρχιακός Δ. Μνήμων Πάρου και Αντιπάρου Δημήτριος Καλαβρός. VERSΟ: «Η πούλησις του σιόρ Κοσμά οπού μας έκαμε».
–1837. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1837 ο Δημήτριος Καλαβρός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 53χρονος ποιμήν Καλαβρός Νικόλαος, ο 30χρονος εργάτης Καλαβρός Μιχαήλ του Ανδρέα, ο 40χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Δ. Καλαβρός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 57χρονος Καλαβρός και ο 48χρονος Νικόλαος Καλαβρός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος Καλαβρός Νικόλαος, ο 30χρονος εργάτης Καλαβρός Ανδρέα Μιχαήλ και ο 40χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Δ. Καλαβρός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 60χρονος μυλωνάς Καλαβρός Κωνσταντίνος, ο 51χρονος μυλωνάς Καλαβρός Νικόλαος, ο 31χρονος έμπορος Καλαβρός Κ. Φραγγίσκος και ο 25χρονος υπηρέτης Καλαβρός Κ. Γεώργιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος ράπτης Καλαβρός Δ. Δημήτριος.
–1872. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος Δικαστικός κλητήρ Αλέξανδρος Δ. Καλαβρός, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 10 Ιουνίου 1872.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλαβρός Γεώργιος του Κωνσταντίνου 48 ετών καφεπώλης, ο Κωνσταντίνος Καλαβρός του Γεωργίου 25 ετών καφεπώλης, καθώς και ο Καλαβρός Ιωάννης του Κωνσταντίνου 30 ετών παπουτσής.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, είναι εγγεγραμμένος ο Καλαβρός Ανδρέας του Μιχαήλ, 48 ετών, εργάτης, ο Καλαβρός Δημήτριος του Νικολάου, 44 ετών, γεωργός, ο Καλαβρός Δημήτριος του Κωνσταντίνου, 46 ετών, ναυτικός, ο Καλαβρός Δημήτριος του Μιχαήλ, 43 ετών, αρτοποιός, κάτοικος Αθήνας, ο Καλαβρός Μιχαήλ, του Ανδρέα, 68 ετών, εργάτης και ο Καλαβρός Σάββας του Μιχαήλ, 25 ετών, γεωργός. 
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, είναι εγγεγραμμένος ο Καλαβρός Κωνσταντίνος του Μιχάλη, 24 ετών, γεωργός.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Καλαβρός Δημήτριος του Κωνσταντίνου φοιτητής κάτοικος Παροικιάς.
–1948. Το 1948 διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ο Καλαβρός Δημήτριος του Κωνσταντίνου  ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.

Καλαϊτζής ή Καρατζάς ή Βασιλείου: Το επώνυμο Καλαϊτζής ετυμολογείται σύμφωνα με τον Φραγκίσκο Περράκη στο επώνυμο Καρατζάς, με το οποίο ονομάστηκαν τα τρία από τα πέντε παιδιά του Καλαϊτζή. Από τα υπόλοιπα δυο μόνον το ένα διατήρησε το επώνυμό του πατέρα του, Καλαϊτζής, ενώ το άλλο ονομάστηκε Βασιλείου. Εκ του τούρκικου Kalayci = κασσιτερωτής, γανωτής. Καλάι εκ του τούρκικου kalay  = ο κασσίτερος.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Καλαϊτζής Σταμάτης του Ευστράτιου μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Καλαϊτζής Δημήτριος του Κωνσταντίνου χαλκεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Καλαϊτζής Αντώνιος του Στέφανου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλαϊτζής Δημήτριος του Κωνσταντίνου χαλκεύς κάτοικος Παροικιάς.

–Καλακώνας: Ίσως από τα Καλακωνάτα Κεφαλονιάς. Είναι συνηθισμένο στην Νάξο από το 1540 και περίπου την ίδια περίοδο και στην Πάρο.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Καλακώνας.
–1833. Ο ιερεύς Βιτζαράς Δομέτιος υπογράφει το έγγραφο Παροικιάς, στις 10 Σεπτεμβρίου 1833: «παπά Δομέτιος Βιτζαράς υπογράφω εις όνομα Μοσχούς Αντωνίου θυγάτηρ Καλακώνα ότι στέργω και μαρτυρώ και εγώ».
–1840. Εγγραφή στα δημοτολόγια Παροικιάς το 1840 ο Καλακώνας …
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 36χρονος γεωργός Απόστολος Καλακώνας, ο 44χρονος γεωργός Βασίλειος καλακώνας, ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Καλακώνας, ο 68χρονος γεωργός Ιωάννης Καλακώνας, 41χρονος ξυλουργός Μιχαήλ Καλακώνας, ο 42χρονος γεωργός Νικόλαος Α. Καλακώβας (απεβίωσε), ο 37χρονος μυλωνάς Νικόλαος Γ. Καλακώνας, ο 29χρονος γεωργός Νικόλαος Π. Καλακώνας, ο 44χρονος γεωργός Σπύρος Καλακώνας και ο 35χρονος μυλωνάς Νικόλαος Καλακώνας.
–1866. Το 1866 γεννιέται ο Καλακώνας Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Καλακώνας Γεώργιος του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1871. Στις 3 Φεβρουαρίου 1871 ο 26χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ευστράτιος Καλακώνας του Γεωργίου και της Χαδεμένης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Σύρο Καλλιόπη Γρίβλα, του Δημητρίου και της Αικατερίνης.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1877. Στις 7 Μαΐου 1877 ο παριανός Καλακώνας Στρατής 30 ετών βυρσοδέψης και η γυναίκα του Καλλιόπη Γρυπάρη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Χαδεμένης 6 μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Δράκος.
–1878. Στις 24 Μαΐου 1878 ο 27χρονος γεωργός από την Πάρο Εμμανουήλ Σκιαδάς, του Ιάκωβου και της Άννας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Ανέζα Καλακώνα, του Γεωργίου.
–1889. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25 ετών κτίστης Νικόλαος Θ. Καλακώνας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Ιανουαρίου 1889.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Καλακώνας Μένεγος του Πιέρρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Καλακώνας Μηνάς του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Καλακώνας Μιχαήλ του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Καλακώνας Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Καλακώνας Γρηγόριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Καλακώνας Νικόλαος του Σπυρίδωνα υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Καλακώνας Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Καλακώνας Γεώργιος του Σπυρίδωνα σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Καλακώνας Αντώνιος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Καλακώνας Αναστάσιος του Σπύρου ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Καλακώνας Σάββας του Μένεγος γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Καλακώνας Γεώργιος του Μηνά γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22χρονος φούρναρης Αντώνιος Σπ. Καλακώνας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Φεβρουαρίου 1927.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Καλακώνας Γεώργιος του Γρηγορίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Καλακώνας Γεώργιος του Γρηγορίου γεωργός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Καλακώνας Κωνσταντίνος του Μηνά γεωργός κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Καθηγητής της χειρουργικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Πιέρρος Καλακώνας.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Καλακώνας Αντώνιος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένες οι αδερφές Καλακώνα Παρασκευή και Καλακώνα Μαρουσώ του Εμμανουήλ κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–Καλαλές ή Καλελές: Πρόσφυγες από την Μ. Ασία. Παρωνυμιακό επώνυμο δύο λέξεων (Καλά-λες).  Μαρτυρείται ως και σήμερα στην Παροικιά.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Καλαλές Παναγιώτης του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλαλές Παναγιώτης του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καλαλέ Κατίνα όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Μιχαήλ Καπλαμπάς.

–Καλαματιανός: Επίθετο πατριδωνύμιο, από την Καλαμάτα.
–1787. Σε διαθήκη του Φραντζεσκάκη Δαμία (Νάουσα, 21 Ιαν. 1787 «και άλλα χωράφια εις την αυτήν τοποθεσίαν πλησίον Λουκάς Καλαματιανός».
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, είναι εγγεγραμμένος ο Καλαματιανός Σταύρος του Γεωργίου, 48 ετών, κηπουρός.
–1912. Γεννιέται στη Νάουσα η Παντελία Καλαματιανού του 1912. Παντρεύτηκε τον Μανώλη Κατακουζηνό (Λεριώτη).
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Καλαματιανός Ιωάννης του Πέτρου  κάτοικος κοιν. Νάουσας. Το 1950 μεταδημότευση.
–1914. Στις 2 Οκτωβρίου 1914 ο 31χρονος ναυτικός από την Πάρο Γεώργιος Καλαματιανός του Σταύρου [κηπουρός] και της Τριανταφυλλιάς Ελευθερίου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Κρήτη Μαρία Βαρουχάκη, του Γεωργίου [υποδηματοποιός], και της Καλλιόπης Καστελλάκη.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αλιπράντη Κυριακή, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Περικλής Καλαματιανός.
–2009. Τον Μάρτιο του 2009 πεθαίνει στη Νάουσα ο Παντελία Καλαματιανού -  Κατακουζηνού.

–Καλαναρχόπουλο: Βλέπε Τριπολιτσιώτης. Σήμερα Τριπολιτσιώτης. Στο εκλογικό κατάλογο Νάουσας του 1844 υπάρχουν εγγεγραμμένοι Καλαναρχόπουλοι και μερικοί Τριπολιτσώτες αργότερα σε εκλογικό κατάλογο του 1885 μαρτυρείται ως Τροπολιτσιώτης  ενώ στον εκλογικό κατάλογο του 1883 της Νάουσας, το επίθετο δεν έχει αλλάξει ακόμα σε Τροπολιτσιώτης, Τριπολιτσιώτης και Τριπολιτσώτης. Αυτή η οικογένεια στις Λεύκες που "κράτησε" το επίθετο της, συνεχίζει κλάδος της πλέον στην Αθήνα. Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε Τριπολιτσιώτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, είναι εγγεγραμμένος ο Καλαναρχόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 31 ετών, Σοβατζής, κάτοικος Αθήνας.
–1911. Κυριακή Καλαναρχοπούλου, Μαία στον Δήμο Υρίας το 1911.
 
Καλαντριωμένος:
–1652. Μέλος της Αδερφότητος του Πανάγιου Τάφου στη Νάουσα αναφέρεται ο παπά Αντώνιος Καλαντριωμένος και η γυνή του Τζάνα στις 11 Απριλίου 1652.

–Καλάργυρος: Σύνθετο επίθετο (Καλός Αργύρης). Μαρτυρείται ως και σήμερα στην Αντίπαρο. Βυζαντινής προέλευσης.
–1658. Εφημέριος Αντιπάρου Καλάργυρος Ιωάννης. Υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων της Παροικιάς (Καστέλλι Παροικιάς, 31 Μαΐου 1658.
–1733. Εφημέριος Αντιπάρου και οικονόμος ο Γεώργιος Καλάργυρος. Αφιερωτής της εικόνας του Αρχαγγέλου Γαβριήλ στον ναό του Αγίου Αθανασίου στα Εξάμπελα της Σίφνου: «Δέησις του δούλου του Θ(ε)ού Γεωργίου ιερέως Καλαργίρου κ(αί) οικονόμου της Αντηπάρου σύν της πραισβητέρας κ(αί) των τέκνων αυτού 1733.
–1816. Ο Σακελλλίων Καλάργυρος υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 30 Σεπτεμβρίου 1816.
–1824. Ο Σακελλίων Καλάργυρος στις 25 Φεβρουαρίου 1824 φέρεται αποθανών σε έγγραφο αγοράς της Καλλίτζας, κόρης του Καλάργυρου.
–1831. Σε έγγραφο Αντιπάρου, 1 Ιουλίου 1831, αναφέρεται ο οικονόμος Αντιπάρου Καλάργυρος.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Καλάργυρος.
–1833. Σε κατάλογο του Δημοτικού Σχολείου Αντιπάρου στις 18 Ιουνίου 1833 αναφέρεται ο οικονόμος Καλάργυρος.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος γεωργός Γεώργιος Χ. Καλάργυρος, ο 53χρονοςποιμήν Εμμανουήλ Καλάργυρος, ο 33χρονος μυλοωνάς Ιωάννης Οικ. Καλάργυρος, ο 32χρονος γεωργός Ιωάννης Χ. Καλάργυρος και ο 53χρονος γεωργός Παναγής Καλάργυρος.
–1854. Στις 20 Ιουλίου 1854 αναφέρονται σε συμβολαιογραφική πράξη στην Σύρο ο πλοίαρχος Καλάργυρος Γεώργιος κάτοικος Αντιπάρου να πωλεί στον κάτοικο Αντιπάρου Βασίλειο Καλήγερο υποδηματοποιό ένα χωράφι στην Αντίπαρο.
–1870. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος Σπύρος Μ. Καλάργυρος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 2 Ιανουαρίου 1870.
–1875. Στις 29 Ιουνίου 1875 ο 24χρονος βαρελοποιός από την Πάρο Εμμανουήλ Καλάργυρος του Γεράσιμου και της Αικατερίνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Αρχόντω Βλαστάκη, του Αντωνίου και της Ελένης.
–1876. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1876 κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρος Ιωάννης του Αριστομένη, εργάτης.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος βαρελοποιός Εμμανουήλ Γερ. Καλάργυρος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Μαρτίου 1887.
–1897. Στις 30 Ιουνίου 1897 ο 45χρονος βαρελοποιός από την Πάρο [Αντίπαρο] Εμμανουήλ Καλάργυρος του Γεράσιμου και της Αικατερίνης Κασαλιά, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 36χρονη από την Σύρο Ζαχαρώ Γρυπάρη, του Γεωργίου και της Μαλαματένιας.
–1898. Το 1898 γεννιέται στην Αντίπαρο η Μαρία Π. Καλάργυρου, μετέπειτα σύζυγος του Δημητρίου Τριαντάφυλλου.
–1902. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1902 κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρος Κίμων του Παναγιώτη, εργάτης.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Καλάργυρος Παναγιώτης του Ιωάννη, κάτοικος Αντιπάρου.
–1908. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1908 κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρος Θεολόγος του Παντελή γεωργός.
–1910; Στυλιανός Γ. Καλάργυρος, ιερέας στην Αντίπαρο.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο καλάργυρος Παναγιώτης του Αντωνίου κρεοπώλης κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρου Μαρία του Παντελή, μετέπειτα σύζυγος Παύλου Παλαιολόγου.
–1918. Το 1918 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρου Φλώρα του Ιωάννη, μετέπειτα σύζυγος Μαρινάτος Θεμιστοκλής.
–1919. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ο πεσόντας κατά την περίοδο 1919-22, Βασίλειος Ν. Καλάργυρος.
–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρος Βασίλειος του Ιωάννη εργάτης.
–1922. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1922 κάτοικος Αντιπάρου Καλάργυρος Παντελής του Ιωάννη εργάτης.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Καλάργυρος Παντελής του Αριστομένη γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Καλάργυρος Παναγής του Κίμων, γεωργός και ο Καλάργυρος Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός, κάτοικοι Αντιπάρου.
–1940. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ο πεσόντας κατά την περίοδο 1940-49, Ιακ. Λ. Καλάργυρος.

Καλάριος: ίσως παραφθορά του επώνυμου Καλάργυρος
–1839. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21χρονος υπηρέτης Αναστάσιος Καλάριος. Έδωσε όρκο στις 31 Ιανουαρίου 1839.

Καλασαρέτης: (Παραφθορά του επιθέτου) Βλέπε Καλασαρίνης

Καλασαρίνης Καλασερίνης ή Καλασαρέτης ή Καλαουρίνης: Σύνθετο παρωνυμιακό επώνυμο. Η παραφθορά αυτού του επωνύμου στους εκλογικούς καταλόγους του 20ο αιώνα είναι άνευ προηγουμένου!.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γιαννιός Καλασαρίνης και ο Νικόλαος Ιωάννου Καλασαρίνης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος γεωργός Δημήτριος Καλασαρίνης και ο 43χρονος κρεοπώλης Νικόλαος Καλασαρίνης.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Καλασαρίνης Νικόλαος του Χαράλαμπου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Καλασαρίνης Χαράλαμπος του Νικολάου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Καλασαρίνης Σωτήριος του Νικολάου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Καλασαρίνης Νικόλαος του Χαράλαμπου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1926 γεννιέται ο Καλασαρίνης Βασίλειος του Χαράλαμπου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι: Καλασαρίνης Νικόλαος του Χαράλαμπου γεωργός, Καλασαρίνης Σωτήριος του Νικολάου κτίστης και Καλασαρίνης Χαράλαμπος του Νικολάου κτίστης κάτοικοι Παροικιάς.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Καλασαρίνης Βασίλειος του Χαράλαμπου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καλασερίνη Μαρουσώ όνομα συζύγου Σωτήριος, όνομα πατρός Ιωάννης Περιπάνος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δαφερέρα Ελένη όνομα συζύγου Χρήστος, το γένος Χαράλαμπος Καλαουρίνης.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καλασαρίνη Μαργιέττα, όνομα συζύγου Χαράλαμπος όνομα πατρός Γ. Πάσσος.

Καλασερίνης: Βλέπε Καλασαρίνης

Καλατριμένος: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Θεόδωρος Καλατριμένος.

Καλδόρος ή Καλτώρος ή Καλτόρος ή Καντόρος ή Καρτόρος: Στη Νάξο απαντάται σε έγγραφο του 1607. Γνωστό σήμερα στην Αττική.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο σακελάριος Αντιπάρου Καλτόρος, αλλά και ο Αναγνώστης Καλτόρος.
–1723. Ο ιερέας Ιάκωβος Καλτόρος υπογράφει πρακτικά εκλογής εκτιμητών του Κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723.
–1756. Σε πωλητήριο έγγραφο Αντιπάρου του 1756 που αφορά στην πώληση της νησίδας Φυρρά, στους Πέτρο Μαυρογένη και Τζώρτζη Μπάο υπογράφει ο «σακελάριος Καρτόρος βεβεοί».
–1815. Απρίλιος 11 1815 Παροικια. «Την σήμερον η κυρία Κατερινάκη συμβία του ποτέ Πετράκη Λαζάρη δίνει και πάντι ελεύθερα πωλεί εις τον Νικολό υιόν Γεωργίου Καλδόρου ένα ……. με δύο χώρια μέσα και μία μάνδρα εις τοποθεσία Σαρακίνικο σύμπλιος Λευτεράκης Χαμάρτος, διά γρόσια τριανταπέντε ως καθώς αναμεταξύν του εσυμφώνησαν διά γρόσια 35. Όθεν από την σήμερον και εις το εξής το αυτό αλώνι με τα δικαιώματά του μένει εις την εξουσίαν και κυριότητα του άνωθεν αγοραστού να το κάνει ως θέλει και βούλεται και μένει υποσχομένη η πώλησις αν εις κανένα καιρόν σηκωθή τινάς αδίκως ή ξένος να ζητεί δικαιώματα να αποκρίνεται και ο αγοραστής να μείνει άπρακτος. Διό εις πίστωσι έγινε το παρόν υπογεγραμμένο από αξιόπιστοι μάρτυρες εις πίστωσιν. Αντώνιος …ούρης (?)  γέγραφα εις όνομα της κυρα Κατερίνας Πέτρου Λάζαρη ότι … και βεβαιώνει το παρόν καθώς μαρτυρώ και εγώ.
–1824. Φραντζέσκος Μαυρομάτης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ. 1824: Φεβρουαρίου 3: Την σήμερον φανερώνομεν ότι η όπισσθεν αγορά του Νικολού Καλδόρου επέρασε εις τον σιόρ Λευτεράκη Χαμάρτο και επληρώθη τα γρόσια του με τα διάφορά τους και ο … μένει ακαταζήτητος από αυτό το … … και εις πίστωσιν υπογράφει από αξιόπιστοι μάρτυρες. Διά τον Νικόλαον Γρατούραν υπογράφω το όνομά του ότι βεβαιοί τ’άνωθεν και ούτως κ’έγω μάρτυς. Ιωάννης Σ(ταματέλου) Καμπάνης υποφαίνομαι. Τζανής Σ(ταμ.) Καμπάνης ζητηθείς έγραψα το παρόνκαι μαρτυρώ. VERSO: «1824 Φεβρουαρίου 3: Η παρόν αγορά του Νικολού Γραντούρα διά το αλόνι στο Σαρακίνικο τις … … … απέρασεν … καθώς φαίνεται γεγραμμένη όπως … ο Νικολός επληρώθη».
–1832. Ο Νικόλαος Καλτόρος και η σύζυγός του Μαργαρίτα δίδουν στην κόρη τους Ευδοκία (που θα παντρευόταν τον Νικόλαο Ι. Σαρρή) αρχικά την εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου … (Παροικιά, Δεκέμβριος 1832).
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο Καλδόρος Νικόλαος 63 ετών γεωργός.

–Καλελές: Βλέπε Καλαλές

Καλέργης: Βλέπε Καλλέργης

Καλήγερος: Βλέπε Καλόγερος

Καλητόρος: Βλέπε Καλιτόρος

Καλιγάς: Βυζαντινό επώνυμο. Είδος υποδήματος υψηλού κατ’αρχή, προς χρήση των στρατιωτών από την λατινική λέξη caliga.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. Καλιγάς και ο Δ. Καλιγάς.

Καλίρης
–1880. Στις 20 Ιανουαρίου 1880 ο 26χρονος εργάτης από την Πάρο Ζαχαρίας Καλίρης, του Χ’’ Φώτη και της Διασινιώς, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από τον Πόρο Ελένη Μεθενίτου, του Παύλου και της Πανουρίας.

–Καλιτζάς ή Καλήτζα ή Καλλίτζας:
–1719. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, υπογράφει την διαθήκη της Καλλίτζας θυγατρός Νικολάου που συντάχθηκε στο Καστέλλι της Νάουσας στις 24 Αυγούστου 1719.
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 η κυρά Καλήτζα.
–1827. Σε προικοσύμφωνο Καλίτζας θετής θυγαττρός Ζωρζάκη Χαμάρτου και γνησίας του ποτέ Περούλη Πούλιου και Μιχάλη Νικολέτου Κουμνενού (21 Αυγ. 1827).

–Καλιτόρος ή Καλητόρος:
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Γιάκουμος Καλιτόρος.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Ιάκωβος Καλιτόρος.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Ιάκωβος Καλιτόρος και ο Αντώνης Καλιτόρος.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Ιάκωβος Καλιτόρος.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Αντώνης Καλητόρος.

–Καλλέργης ή Καλέργης ή Calergi: Από τις πιο γνωστές βυζαντινές οικογένειες της Κρήτης. Κλάδος αυτής  εγκαταστάθηκε στην Βενετία. Μετά την άλωση της Κάντιας (Κρήτης) τους συναντάμε στην Πάρο τον 17ο αιώνα στα Μάρμαρα.
Οι κρητικές οικογένειες του Κεφάλου (Χωριά του Κεφάλου είναι τα Μάρμαρα, ο Πρόδρομος και η Μάρπησσα), όπως Ρίτσος, Λαουράκης, Παυλάκης, Χριστόφορος, Καλλέργης, Κληρονόμος κλπ, ήρθαν στην Πάρο κυρίως τον 18ο αιώνα με τους Καλλέργη. Έγγραφο των ντόπιων προς τις αρχές ζητούν την προστασία τους από λεηλασίες των νέων πλέον κατοίκων.
–1670. Στις 25 Νοεμβρίου 1670 ο ιερέας Τζάνες Καλλέργης υπογράφει νοταριακό έγγραφο Νάουσας.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ανδρέας Καλλέργης και ο παπά Τζάνες Καλλέργης.
–1674. Ο ιερέας Τζάνες Καλλέργης αναφέρεται σε έγγραφο της Νάουσας στις 25 Δεκεμβρίου 1674.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675 σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Gabriel Calergi Affermo.
–1679. Στις 13 Αυγούστου 1679 υπογράφει σε πωλητήριο Αγίου Μηνά ο Μοναχός Παρθένιος Καλλέργης.
–1699. Το 1699 ο ιερέας Ιωάννης Καλλέργης υπογράφει ρετζιβούτα (=αποδείξεις) στο Καστέλλι Κεφάλου Τζιπίδου.
–1713. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, Επιστάτης, μαζί με άλλους, της περιουσίας του Νικολάου Κορτιάνου, σύμφωνα με την διαθήκη του που συντάχθηκε στο Καστέλλι της Νάουσας στις 25 Μαΐου 1713.
–1718. Στις 19 Απριλίου 1718 υπογράφει στη Νάουσα προικοσύμφωνο του Δημήτριου Περδικάκη και της Αναστασίας Λιπράντου ο Σκευοφύλαξ Νάουσας Γεώργιος Καλλέργης.
–1718. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, υπογράφει την διαθήκη της Θεοδούλης Νταμέζια που συντάχθηκε στο Καστέλλι της Νάουσας στις 23 Νοεμβρίου 1718.
–1719. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, υπογράφει την διαθήκη της Καλλίτζας θυγατρός Νικολάου που συντάχθηκε στο Καστέλλι της Νάουσας στις 24 Αυγούστου 1719.
–1720. Σε έγγραφο Ναούσης μνημονεύεται ο ιερομόναχος, ηγούμενος της μονής του Αγίου Ανδρέα Ιωακείμ Καλλέργης το 1720.
–1721. Προικοσύμφωνο του Τζανάκη στο Καστέλλι Νάουσας, 20 Ιαν. 1721 «ακόμα δώνει της και ένα μαγαντζε οπού έχω είς την Γκατούνα σύμπλιον Γιακουμάκης Καλλέργης.
–1721. Προικοσύμφωνο Κυριάκου Καλλέργη και Φραγκεσκίνας Γοράντα Νάουσα 17 Δεκ. 1721 «ένα χωράφι εις την Καντηνελιά πλησίων Ιωάννης Πουλάκης και της Κουκουναριάς».
–1722. Στις 15 Ιανουαρίου 1722 αναφέρεται ο ιερέας Νάουσας Γεώργιος Καλλέρης.
–1722. Σκευοφύλαξ Ναούσης σε έγγραφο στις 9 Ιουλίου 1722 αναφέρεται ο Καλλέργης.
–1723. Ο ιερέας Βασίλειος Καλλέργης αναφέρεται σε προικοσύμφωνο της Νάουσας που γράφηκε στο μοναστήρι του Αγ. Ανδρέα στις 10 Νοεμβρίου 1723.
–1724. Ο ιερομόναχος Δανιήλ Καλλέργης υπογράφει προικοσύμφωνο που συντάχθηκε στο μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα Νάουσας στις 7 Δεκεμβρίου 1724.
–1725. Σε πωλητήριο Νάουσας 26 Δεκ. 1725 «αγορά του παπά-κυρ Τιοθέου Ακριβού από Γεωργάκη Ανδρουτσάνο (Ιταλός) ένα κομμάτι χωράφι όπου έχει ο Ανδρουτσάνος εν τη θέσει του Κολωνίου περιέχει πλησίον το μοναστήριον τος και Ντεμένογο Καλλέργη.
–1725. Ο ιερέας Γαβριήλ Καλλέργης αναφέρεται σε προικοσύμφωνο του Γεωργάκη Νταβερώνα και της Καλής στη Νάουσα στις 19 Οκτωβρίου 1725, ένα χωράφι πλησίων Λογγοβάρδας και παπα Γαβριήλ Καλέργη.
–1726. Ο ιερέας Βασίλειος Καλλέργης αναφέρεται σε έγγραφο της Νάουσας στις 27 Δεκεμβρίου 1726.
–1727. Ο ιερέας Βασίλειος Καλλέργης αναφέρεται σε πωλητήριο της Νάουσας στις 15 Δεκεμβρίου 1727.
1728, «το εμισο χωράφι εν ω περιέχει εις τοπον θέση της Αγίας Καλής πλησίον Ανδρέας Καλλέργης». Ιερομόναχος Ιωακείμ Καλλέργης 18 αι. στον Αγ Ανδρέα.
–1729. Ο ιερέας Βασίλειος Καλλέργης αναφέρεται σε διαθήκη του Ιάκωβου Αναπλιώτη στη Νάουσα στις 2 Νοεμβρίου 1729.
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο παπά Βασίλης Καλλέργης, ο Ανδρέας και ο Τζάνες Καλλέργης.
–1733. Ο Μάρκος Μονοβασιώτης αναφέρεται σε πωλητίριο από τον πεθερό του Μανωλη Καλλέργη στις 4 Δεκεμβρίου 1733.
–1734. (Νάουσα 1 Οκτ. 1734) «Το χωράφι που έχει από τον ποτέ παπά-Γεράσιμον Καλλέργη εις τον Κάμπο του Προδρόμου, το αφήνω της νύφης του Μαργαρίτας δια χάρες και καλωσύνες οπού της γνωρίζει».
–1737. Προικοσύμφωνο Νάουσας 7 Νοεμ. 1737 του Ανδρ. Βαλέντζα και Αικατερίνης «εις την Ρούγα του Δεσπότου Χριστού πλησίον Ιακώβου Καλλέργη».
–1740. Καντζιλάριος Ναούσης το 1740 ο Τζάνες Καλλέργης.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρώντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σφραγίδα της κοινότητας μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ…. Τζάνες ο Καλλέργης, Κανζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο παπά Γεώργιος Καλλέργης.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο παπά Γιώργης Καλλέργης.
–1750. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, φέρει τον τίτλο του «κοινού επιγραφέως»  της Νάουσας στην διαθήκη του Φραντζέσκου Φωτεινού στις 22 Μαρτίου 1750.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Νάουσας Γεώργιος Καλλέργης.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Χουκιετάκης Καλέργης.
–1754. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, φέρει τον τίτλο του «κοινού επιγραφέως»  της Νάουσας υπογράφει έγγραφο στις 22 Σεπτεμβρίου 1754.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Ιωάννης Καλλέργης.
–1783. Σε έθεση περί της καθολικής εκκλησίας στη Νάουσα του 1783 αναφέρεται ο Βικάριος Πάρου (θανών) δον Ιωάννης Καλλέργης.
–1827. Επιστολή στις 22 Μαρτίου 1827 του οπλαρχηγού της επανάστασης και κατόπιν αρχηγού της επανάστασης στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 επί βασιλιά Όθωνα, Δημητρίου Καλλέργη.
–1828. Στις 2 Δεκεμβρίου 1828 στη Νάουσα μαρτυρείται ο Τζανής Καλλέργης ως εκτιμητής του Αι Γιώργη στο Μυροβίγλη.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος και ο Τζόρκης Καλλέργης από τα χωριά του Κεφάλου. 
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Γεώργιος Καλλέργης.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Τζανής Καλέργης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 59χρονος κτίστης Ιωάννης Καλέργης, ο 30χρονος γεωργός Περούλης Καλέργης, ο 59χρονος γεωργός Τζανής Καλέργης, ο 45χρονος γεωργός Νικήτας Καλέργης, ο 45χρονος γεωργός Νικόλαος Ιω. Καλλέργης, ο 40χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Ιω. Καλλέργης και ο 33χρονος εργάτης Στέφανος Ιω. Καλλέργης.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Γεώργιος Τζώρ. Καλέργης, ο 65χρονος γεωργός Τζώρτζης Καλέργης, ο 57χρονος γεωργός Νικόλαος Καλέργης και ο 60χρονος ποιμήν Μνιγός Ν. Καλέργης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος γεωργός Γεώργιος Τζωρ. Καλλέργης,  ο 63χρονος μυλωνάς Νικόλαος Καλέργης και ο 25χρονος γεωργός Ιάκωβος Ν. Καλέργης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Καλλέργης Νικόλαος του Ιωάννη, ο 40χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Καλλέργης του Ιωάννη και ο 33χρονος εργάτης Καλλέργης Στέφανος του Ιωάννη.
–1867. Στις 23 Απριλίου 1867 ο 26χρονος μαραγκός από την Πάρο Πέτρος Μπαρμπαρίγος του Λουκά και της Κυριακής Καλλέργη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Άνδρο Ειρήνη Παρώδου, του Άγγελου και της Μαριγώς.
–1871. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1871 ο 40χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Φραντζέσκο Καλλέργης του Ιωάννη και της Ειρήνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Δέσποινα Μαούνη, του Μιχαήλ.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλλέργης Τζώρτης του Γεωργίου 37 ετών γεωργός από τα Μάρμαρα αλλά και ο Καλλέργης Ιάκωβος του Νικολάου 60 ετών γεωργός από τα Μάρμαρα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλέργης Νικόλαος του Ζαννή, 54 ετών, γεωργός. Ο Καλλέργης Φραγκίσκος του Ιωάννη, 58 ετών, βυρσοδέψης, κάτοικος Σύρου. Ο Καλλέργης Δημήτριος του Κωνσταντίνου, 23 ετών, γεωργός. Ο Καλλέργης Στέφανος του Γεωργίου, 27 ετών, γεωργός και ο Καλλέργης Ιωάννης του Νικολάου, 25 ετών, γεωργός.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλέργης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, 46 ετών, εργάτης και ο Καλέργης Παντελής του Νικολάου, 45 ετών, εργάτης.
–1916. Στις 17 Φεβρουαρίου 1916 ο 26χρονος ναυτικός από την Πάρο Ιωσήφ Μπαζαίος του Γεωργίου και της Μαριγώς Καλλέργη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Σύρο Ελένη Ζώρζου, του Αντωνίου, και της Στυλιανής Σπηταλιωράκη.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Καλλέργης Νικόλαος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς. Το 1948 διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Καλλέργης Μηνάς του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος κοιν. Κώστου.

–Καλλιέρος ή Καλλίερος: Φράγκικο επώνυμο αρχικά καθολικού δόγματος, κατάγονται από την Πελοπόννησο (Κορώνη) και ήρθαν στη Πάρο μέσο Μήλου το 1776.
Στην Πελοπόννησο (Κορώνη) ήρθαν από την Ιταλία το 15ο αιώνα και το όνομα ήταν Caligeri. Στην Πάρο συνεχίζει το επώνυμο αφού πρόσφατα (2012) ο Παναγιώτης Καλλιέρος εγγονός του διδάσκαλου Παναγιώτη Καλλιέρου έχτισε το εξοχικό του σπίτι στην περιοχή Λάγγερη.
–1805. Ο Αναστάσιος Δ. Καλλιέρος, διδάσκαλος της ιδιαίτερης πατρίδας του Πάρο. Γεννήθηκε στην Πάρο στις 24 Μαρτίου του 1805 και πέθανε στην Πάρο σε ηλικία 80 ετών στις 13 Απριλίου του 1885.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Σωκράτης Καλλιέρος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 27χρονος γεωργός Καλλίερος Κωνσταντίνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος γεωργός Αντώνιος Καλλιέρος, ο 39χρονος κτηματίας Αναστάσιος Καλλιέρος, ο 66χρονος ράπτης Δημήτριος Καλλιέρος, ο 73χρονος σανδαλοποιός Γεώργιος καλλιέρος και ο 31χρονος ξυλουργός Δημήτριος Καλλιέρος.
–1911. O Παναγιώτης Αναστ. Καλλιέρος, υπηρετεί το 1911 ως διευθυντής του δημοτικού σχολείου αρρένων Πάρου.
–1912. Κατάλογος μεταναστών Παροικιάς εις το εξωτερικών του 1912, που διέθεσε ο Παν. Καλλίερος, αναφέρεται ο Αντ. Γ. Διαφοκέρης, που είχε αναχωρήσει για το Κάιρο το 1898 όταν ήταν 23 ετών.
–1997. Το 1997 γεννιούνται οι δίδυμοι Αναστάσιος και Νικόλαος Καλλιέρος του Παναγιώτη. Φοιτητές ΕΜΠ αμφότεροι.

–Καλλίθρακας: Επίθετο παρατσούκλι, καταγωγή από την Αρκαδία περιοχή Ωριά, Άστρος Κυνουρίας.
–1970. Γενάρχης του παριανού κλάδου ο Ιωάννης Καλλίθρακας στην Πάρο από το 1970.

Καλλίτζας: Βλέπε Καλίτζας

–Καλλονάς ή Καλωνάς:
–1540 το επίθετο Καλλονάς είναι συνηθισμένο στην Πάρο και την Νάξο.
–1632. Στις 27 Νοεμβρίου 1632 ο παπά Νικολός Καλωνάς υπογράφει τη διαθήκη του Αντώνιου Ταμία, ιδρυτή και κτήτορα της μονής του Αγίου Μηνά.
–1639. Νεόφυτος Καλλονάς ιερομόναχος. Ιδρυτής της  μονής Μεταμορφώσεως, στη θέση Κουκουμαβλιές, νοτιοδυτικά της Παροικιάς το 1639.

Καλλόπλαστος ή Καλόπλαστος: Σύνθετο όνομα (Καλός πλαστός, ίσος λόγω σωματότυπου) βυζαντινής προέλευσης.  Το επώνυμο γνωστό μέχρι και σήμερα στις Λεύκες με κλάδους στην Αθήνα. Ίσως ο γενάρχης του Παριανού κλάδου ήρθε από τα Ψαρά μέσω Αθήνας στην Πάρο.
–1656. Σε έγγραφο του υπέρθυρου το 1656 της αυλής της Μονής Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών, αναφέρεται ο Μιχαήλ Γαβαλάς. Στις 31 Μαρτίου 1659 ανακαινίστηκε από τον Μιχαήλ Γαβαλά και τον Καλόπλαστο.
–1714. Η Μοναχή Αθανασία κατά κόσμον Ανδριανή, σύζυγος Μιχαήλ Γαβαλά. Ιδιοκτήτρια της μονής Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών. Ανίψια της υπήρξαν ο ιερέας Ιωάννης Γεμελιάρης και ο ιερομόναχος Γρηγόριος Καλόπλαστος. Μετά την Αθανασία κτήτωρ της μονής κατέστη ο ιερομόναχος Γρηγόριος Καλόπλαστος ο οποίος εν συνεχεία την κληροδότησε στον αδερφό του Γεώργιο Καλόπλαστο (κατά τη διαθήκη του, 31 Ιανουαρίου 1714). Ο Γεώργιος Καλόπλαστος υπήρξε παππούς του μετέπειτα ιερομόναχου, χωροεπισκόπου και ηγούμενου του Αγίου Ιωάννη Γεωργίου Καλοπλάστου.
–1738. ιερέας Γαβριήλ Καλόπλαστος ηγούμενος στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου το 1738.
–1774. Ο ιερομόναχος Γαβριήλ Καλόπλαστος είχε διατελέσει ηγούμενος το 1774 στην Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή).
–1795. Πωλητήριο Λευκών, 30 Δεκεμβρίου 1795 ο Γεώργιος Ραγκούσης «πωλεί του πανασιωτάτου αγίου χωροεπισκόπου Καλοπλάστου Γαβριήλ δια γρόσια σαράντα το μελισσοτόπι και τα αγριόχορτα όπου είχε στον Άγιο Ιωάννη του Ψηλάφι».
–1796. Ιερέας Καλόπλαστος Γαβριλής, έγγραφο σύμβασης καλλιέργειας χωραφιού, Λεύκες 5 Οκτωβρίου 1796.
–1804. Έγγραφο Λευκών, 16 Οκτωβρίου 1804, «Χωροεπίσκοπος Λευκών Καλόπλαστος Γαβριήλ μαρτυρώ».
–1810. Μια από τις ανιψιές του Χωροεπίσκοπου Λευκών Γαβριήλ Καλόπλαστου, η Μαρία ζούσε στην Σμύρνη. «δημοσιακό και πωλητικό γράμμα», Σμύρνη 11 Ιουλίου 1810.
–1811. Το 1811 υπάρχει αναφορά σε έγγραφο των Λευκών για τον Καλόπλαστο Γαβριήλ.
–1812. Έγγραφο Νάουσας, 21 Αυγούστου 1812, αναφέρονται τα εξής: «με το να έχει ο Νικόλας Περάκης τέσσερα κομμάτια χωράφια στην τοποθεσία της Αγίας Κυριακής με την εκκλησία τα οποία είναι πιρκί της γυναικός του, από τον μακαρίτη ποτέ χωροεπίσκοπο Λευκών Καλόπλαστο Γαβριήλ».
–1816. Στις 30 Αυγούστου 1816 αναφέρεται ο Γεώργιος Καλόπλαστος σε διένεξη με τον Μιχαήλ Ραγκούση περι του εν Λεύκαις Πάρου μονύδριου Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή).
–1829. Σε κατάλογο χορηγών, Παροικιά 5 Δεκεμβρίου 1829 αναφέρεται ο Σακελάριος Γεώργιος Καλόπλαστος.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται σε Κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας ο Σακελάριος Γεώργιος Καλόπλαστος.
–1830. Στις 26 Οκτωβρίου 1830 ο Σακελάριος Νικόλαος Καλόπλαστος υπογράφει έγγραφο Λευκών με το οποίο αποφάσισαν οι κάτοικοι Λευκών να κτίσουν νέο ενοριακό Ναό, την Αγία Τριάδα.  
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο σακελάριος Καλόπλαστος Σ. Νικόλαος.
–1834. Ο χωροεπίσκοπος Γεώργιος Καλόπλαστος απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου 1834 στις Λεύκες.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Καλόπλαστος και ο Ν. Καλόπλαστος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Ιωάννης Καλόπλαστος και ο 33χρονος γεωργός Νικόλαος Καλόπλαστος.
–1849. «1849 Φεβρουάριος 11 έλαβον το άνωθεν ομόλογον. Ιωάννης Καλόπλαστος εγγυούμαι δια το άνωθεν χρέος».
–1850. Το 1850 ο Σακελάριος Νικόλαος Καλόπλαστος αναφέρεται ως εφιμέριος του ναού της Αναστάσεως (σήμερα Αγία Βαρβάρα).
–1851. Στα δημοτολόγια της Κοινότητας Λευκών του 1851 είναι εγγεγραμμένος ο Καλόπλαστος … 
–1855. Ο ιερέας Νικόλαος Καλόπλαστος μνημονεύεται σε διαθήκη Λευκών του 1855.
–1856. Στης Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Ιωάννης Καλόπλαστος κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1858. Το 1858 τα δύο αδέρφια Νικόλαος (ιερέας) και Γιάννης Καλόπλαστος αντάλλαξαν ένα οικόπεδο, που ήταν στην Αθήνα, με μια έκταση περίπου 1000 στρεμμάτων στη θέση «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» στις Λεύκες,  ιδιοκτησίας του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη.
–1863. Το 1863 ο Σακελάριος Λευκών Νικόλαος Καλόπλαστος αναφέρεται ως εφημέριος της Αγίας Αικατερίνης.
–1864. Το 1864 ο Σακελάριος Λευκών Νικόλαος Καλόπλαστος αναφέρεται ως εφημέριος του Αγίου Δημητρίου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875 του Δήμου Υρίας Λευκών, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 24χρονος Καλλόπλαστος Αλέξανδρος του Ιωάννης, υπηρέτης, αλλά και ο 27χρονος Καλλόπλαστος Γεώργιος του π. Νικολάου, μεταπράτης. Όπως και ο Εμμανουήλ Καλλόπλαστος του Ιωάννης, 30 ετών κτηματίας.
–1878. Ο ιερέας Νικόλαος Καλόπλαστος μνημονεύεται σε πωλητήριο Παροικιάς στις 18 Μαΐου 1878.
–1899. Έγγραφο Λευκών μαρτυρείται ο Καλόπλαστος Αλέξανδρος το 1899.

–Καλογεράκης: Ίσως από την Κρήτη. Επώνυμο παρωνύμιο.
–1858. Σε έγγραφο Πάρου του 1858 αναφέρεται του επώνυμο Καλογεράκης.
–1882. Το 1882 γεννιέται η Καλογεράκη Μαρίνα, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Νικόλαος Ραγκούσης που είναι εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Καλογεράκης Παναγιώτης του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Καλογεράκης Ιωάννης του Παναγιώτη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Καλογεράκης Γεώργιος του Παναγιώτη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Καλογεράκης Νικόλαος του Παναγιώτη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Καλογεράκης Θεόδωρος του Παναγιώτη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1920. Το 1920 γεννιέται η Καλογεράκη Αικατερίνη του παναγιώτη Παναγιώτης, όνομα συζύγου Θεόδωρος Κρητικός, που είναι εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο Αγγερίας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι:  Καλογεράκης Παναγιώτης του Ιωάννη και τα παιδιά του, Ιωάννης Θεόδωρος, Γεώργιος, Νικόλαος, γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.

–Καλογεράς ή Καλόγηρος ή Καλήγερος: Προέλευση από την Κρήτη, Σήμερα Καλογήρου και Καλογεράκης.
–1642. Ιερομόναχος Μακάριος Καλογεράς, αδερφός της μονής Αγίου Αντωνίου. Υπογράφει το έγγραφο καθιέρωσης της μονής Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ως κοινοβιακής, Καστέλλι Κεφάλου, 6 Φεβρουαρίου 1642. 
–1823. Στην Περιοχή Νάουσας 17 Ιαν. 1823 «ένα χωράφι χέρισον οπού έχει μητρικών της εις τοποθεσίαν Καλόγερο πλησίον Μανόλης Γαβαλάς, Νικόλαος Μαλατέστας και Βαλέλης Καλογεράς, δια γρόσια εκατόν». Το ίδιο επώνυμο γράφεται και ως Καλόγηρος το 1831.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Νικόλαος Καλογηράς.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Νικόλαος Καλογεράς.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Καλογεράς 38 ετών καφεπώλης.
–1854. Στις 20 Ιουλίου 1854 αναφέρονται σε συμβολαιογραφική πράξη στην Σύρο ο πλοίαρχος Καλάργυρος Γεώργιος κάτοικος Αντιπάρου να πωλεί στον κάτοικο Αντιπάρου Βασίλειο Καλήγερο υποδηματοποιό ένα χωράφι στην Αντίπαρο.

–Καλονάρης:
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Σίδερης Καλονάρης.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Μιχελής Καλονάρης.
–1716. Έγγραφο 26 Ιαν. 1716. Αναφέρεται: τα σπίτια έχει προυκιάν του από τοις γονεοις του εμπροστεν εις την Φλωρεντζα Ραγκούση από τον Μιχελάκη Καλονάρη.


Καλονίτης: Ίσως ανορθογραφία ή παραφθορά του Καλορνίθης
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος μαραγκός Πέτρος Νικολάου Καλονίτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Απριλίου 1879.

–Καλόπλαστος: βλέπε Καλλόπλαστος

–Καλορνίθης ή Σκαλορνίθης:
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Νικόλαος Σκαλορνίθης. (από παραφορά το αρχικό Σ)
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1733. Ο Μάρκος Μονοβασιώτης αναφέρεται σε πωλητίριο από τον πεθερό του Μανωλη Καλλέργη στις 4 Δεκεμβρίου 1733 μάρτυρας ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Νικολός Καλορνίθης.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται χωράφι εις τοποθεσίαν Δάσος σιμπλιος Τζούλια Καλορνίθη.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Νικόλαο Καλορνίθη
–1740. Σε πρακτικό εκλογής «καταστιχογράφων» των φόρων του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση της 23 Απριλίου 1740, μαρτυρείται ο Νικολός Καλορνίθης.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο επίτροπος Παροικιάς Νικολός Καλορνίθης.
–1741. Οι επίτροποι όλων των κοινών της Πάρου, με γράμμα τους, της 20 Φεβρουαρίου 1741, πληροφορούν τον δραγουμάνο Γεώργιο Ραμαδάνη, για την υποκλοπή της κοινοτικής σφραγίδας της Νάουσας, υπογράφουν, ο επίτροπος Παροικιάς Νικολός Καλορνίθης.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Νικόλαος Καλορνίθης, επίτροπος Παροικιάς.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Νικόλαος Καλορνίθης επίτροπος Παροικιάς.
–1743. Ο Επίτροπος Παροικιάς Νικόλαος Καλορνίθης υπογράφει έγγραφο στις 12 Απρλίου 1743.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Καλορνίθης.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Καλορνίθης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Νικόλαος Καλορνίθης.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Νικόλαος Καλορνίθης.

Κάλος ή Καλός: Παρωνυμικό επώνυμο. Το επώνυμο άγνωστο σήμερα στην Πάρο υπάρχει όμως σύμφωνα με τον καθηγητή Νίκο Αλιπράντη υπάρχει παρωνύμιο Καλός, που ενδεχομένως να προήλθε από επώνυμο στη Μάρπησσα. Επώνυμο Καλός σήμερα στη Σίφνο.
–1722. Στις 15 Ιανουαρίου 1722 αναφέρεται το προικοσύμφωνο της Φραντζέσκας Καλού και Μαρκέτας στη Νάουσα.
–1752. Οι επίτροποι των επτά κοινών της Πάρου στέλνουν επιστολή, στις 13 Σεπτεμβρίου 1752, στον Έλληνα δραγουμάνο Στέφανο Δημάκη, με την οποία ανακοινώνουν τα ονόματα της τριμελούς επιτροπής, προκειμένου να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και ρυθμίσει τα οικονομικά προβλήματα του νησιού. Υπογράφει ο Φραγκέσκος Κάλος, επίτροπς Νάουσας Πάρου.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Φραγκέσκος Κάλος, επίτροπος Νάουσας.

–Καλουδάς: Επώνυμο παρωνύμιο. Το επώνυμο συνεχίζει ως και σήμερα στη Νάουσα όμως από κλάδο της οικογένειας Καλουδά από την Ανάφη με παριανές ρίζες από την οικογένεια Σφαέλου.
–1645. Στις 4 Ιανουαρίου 1645 ο ιεροδιάκονος Θεοδόσιος Καλουδάς προσηλώνει την ιδιοκτήτη εκκλησίας του Αγίου Σάββα Μαρμάρων στη μονή του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου.
–1646. Διάκονος στον Τζιπίδο ο Θεοδόσιος Καλουδάς σε κατάλογο των εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 3 Αυγούστου 1646.
–1652. Μέλος του Αδελφάτου του Πανάγιου Τάφου στον Δραγουλά «Ινστρουμέντο της Πάρω», Καστέλλι Παροικιάς 11 Απριλίου 1652 «Ιωάννης ιερεύς Καλουδάς, η γυν΄γ Γιακουμίνα, υιός Αθανάσιος». Χωρεπίσκοπος Κεφάλου.
–1684. Ιωάννης Καλουδάς ιερέας και χωροεπίσκοπος Κεφάλου, υπογράφει έγγραφο προσηλώσεως της Μονής Εισοδίων της Θεοτόκου Δραγουλά κλπ στις 8 Μαρτίου 1684.
–1729. Ο Αγιογράφος Πέτρος Μαυρογένης φιλοτεχνεί την εικόνα της Παναγίας Καρδιώτισσας στον ναό των Εισιδίων της Θεοτόκου, τώρα στο εκκλησιαστικό μουσείο Μάρπησσας, μαζί με τον αγιογράφο Θεόδωρο Αναγνώστου Καλουδά, έργο του 1729.
–1743. Προικοσύμφωνο Παροικιάς 16 Ιαν. 1743 «έτερο χωράφι εις τα Γλησίδια σύμπλιος Χούσης Καλουδάς, έτερο εις τα Πισκοπιανά σύμπλιος το μοναστήρι φωτοδότης Χριστός».
–1751. Σε παριανό έγγραφο στις 24 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο ιεριμόναχος ηγούμενος μονής Ζωοδ. Πηγής Λογγοβάρδας Καλουδάς Νεόφυτος, στο ίδιο έγραφο αναφέρεται ότι η μονή ανακαινίσθηκε με δαπάνες μέλους της οικογένειας Μαυρογένη.
–1757. Ιερομόναχος ηγούμενος Λογγοβάρδας Νεόφυτος Καλουδάς 1757-1787.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεώργιος και ο Μιχαήλ Καλουδάς.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργός Χρύσος Γεωργίου Καλουδάς.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δραγουλά το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος εργάτης Ιωάννης Καλουδάς και ο 60χρονος γεωργός Χρύσος Καλουδάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος γεωργός Γεώργιος Καλουδάς, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Καλουδάς, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Καλουδάς, ο 38χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Δ. Καλουδάς, ο 58χρονος γεωργός Μιχαήλ Καλουδάς, ο 31χρονος γεωργός Νικόλαος Κ. Καλουδάς και ο γεωργός Νικόλαος Κ. Καλουδάς 33 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος εργάτης Ιωάννης Καλουδάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Χρ. Καλουδάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργός Χρύσος Καλουδάς του Γεωργίου.
–1860. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Μάρπησσας Πάρου Νικόλαος Καλουδάς γεωργός και η σύζυγός του Μαρούσα Καλουδά.
–1870. Στις 26 Ιουλίου 1870 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Παναγιώτης Πριμικύριος του Νικολάου και της Δέσποινας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Πάρο Ζαφείρα Καλουδά, του Νικολάου και της Μαργαρίτας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλουδάς Δημήτρης του Χρυσή 56 ετών γεωργός από τον Κώστο, αλλά και ο Καλουδάς Εμμανουήλ του Γεωργίου 26 ετών εργάτης από τον Τσιπίδο.
–1875. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος υποδηματοποιός Γεώργιος Κ. Καλουδάς, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 18 Ιουνίου 1875.
–1877. Στις 26 Δεκεμβρίου 1877 ο 25χρονος μαραγκός από την Πάρο Πέτρος Καλούδης [Καλουδάς], του Νικολάου και της Μαργαρίτας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Άνδρο Ανέζα Λουσίδη, του Γιαννούλη και της Ελισάβετ.
–1878. Στις 22 Νοεμβρίου 1878 ο παριανός Πριμηκύριος Παναγιώτης 30 ετών βυρσοδέψης και η σύζυγός του Ζαφείρα Καλουδά κάτοικος Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους  Δημήτρη12 ημερών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Διάρροια.
–1881. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος ξυλουργός Πέτρος Ν. Καλουδάς, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 16 Ιουλίου 1881.
–1882. Στις 26 Δεκεμβρίου 1882 ο 24χρονος βαστάζος από την Πάρο Λεωνίδας Καλουδάς, του Νικολάου και της Λεμονιάς, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Πάρο Σεβαστή Ιωάννου, του Ιωάννη.
–1889. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 53 ετών Στέφανος Κ. Καλουδάς έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιανουαρίου 1889.
–1904. Στις 1 Απριλίου 1904 ο 27χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Μελανίτης του Ιάκωβου και της Αικατερίνης Τσιγώνια [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Αικατερίνη Καλουδά, του Δημητρίου και της Ανεζώς Ρίτσου [κάτοικοι Σύρου].
–1919. Το 1919 γεννιέται η Καλουδά Ζαφείρα του Γεωργίου κάτοικος Μάρπησσας.
–1921. Δάσκαλος από την Μάρπησσα ο Βασίλειος Καλουδάς (1921-1990). Υπηρέτησε ως διευθηντής του Δημοτικού σχολείου Αντιπάρου. Η αίθουσα των εκδηλώσεων του Γυμνασίου έχει πάρει το όνομά του. Τις εγκύκλιες σπουδέστους επεράτωσε στην γενέτειρά του (Δημοτικό) και στη συνέχεια στη Νάξο (Γυμνάσιο) και ακολούθως στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του διδασκάλου. Εκτός της το Δημοτικό σχολείο της Αντιπάρου υπηρέτησε αρχικά στο Δ.Σ. Μονής Νάξου, Κώστου, Δραγουλά, Παροικιάς και πολλών Δ.Σ. του Πειραιά. Σύζυγός του η δασκάλα από τον Δραγουλά Πηγή Τσιγώνια του  Αντωνίου. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Θεοφάνη και την Κυριακή.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Καλουδάς Μάρκος του Γεωργίου, εργάτης, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλουδάς Γεώργιος του Εμμανουήλ, 58 ετών μυλωθρός, ο Καλουδάς Βασίλειος του Νικολάου 25 ετών διδάσκαλος και ο Καλουδάς Εμμανουήλ του Γεωργίου 26 ετών ναυτικός, κάτοικοι Μάρπησσας.

Καλούδης: Βλέπε Καλουδάς

–Καλπακίδης: Πρόσφυγας. Το επίθετο μαρτυρείται έως και σήμερα στην περιοχή της Μάρπησσας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καλπακίδης Παναγιώτης του Δημητρίου 40 ετών έμπορος κάτοικος Τσιπίδου.
–1985. Το 1985 αναφέρεται η οικογένεια Καλπακίδη στην Μάρπησσα.

Καλτόρος: Βλέπε Καλδόρος

Καλτώρος: Βλέπε Καλδόρος

Καλυβίνος: Επώνυμο παρωνύμιο, από την λέξη καλύβι.  Καταγωγή από Άνδρο και Σάμο. Ο γενάρχης του Παριανού Κλάδου είναι από το Παλαιόκαστρο Άνδρου όπου μετανάστευσε στην Σμύρνη όπου έφυγε μετα την καταστροφή το 1922.
–1934. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών του Γιάννη Καλυβίνου το 1934 που παντρεύτηκε την Λευκιανή Ευαγγελία Ν. Καντιώτη.
–1942. Νικόλαος Καλυβινός, έτος γέννησης το 1942, οικονομολόγος και διευθυντής του Ωδείου Αθηνών.
–2006. Πρόεδρος του Προοδευτικού Συλλόγου Λευκιανών Αθήνας το 2006-07 ο Νικόλαος Καλυβινός.

Κάλφας:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος γεωργός Γεώργιος Κάλφας.

Καλωνάς: Βλέπε Καλλονάς

Καμηνάρης ή Καμινάρης:  Παρωνυμικό, επαγγελματικό επώνυμο.
–1830. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος Στέφανος Καμινάρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλέξιος Καμηνάρης 40 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 61χρονος ναύτης Γεώργιος Καμηνάρης και ο καλαφάτης 48 ετών Στέφανος Καμινάρης.

Καμινάρης: Βλέπε Καμηνάρης

Καμπαναριός: Χιώτικης καταγωγής ο παριανός κλάδος. Το επώνυμο προέρχεται από το βυζαντινό προσηγορικό καμπανάριος- καμπανάρης = ο κωδωνοκρούστης σε εκκλησία ή μοναστήρι.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 56χρονος εργάτης Μιχαήλ Καμπαναριός.

–Καμπάνης: Πολύκλαδη, καθολική αρχικά, οικογένεια της Άνδρου, με φέουδα εκεί. Διακλαδώθηκαν και στα άλλα νησιά των Κυκλάδων. Η οικογένεια Cambani μαρτυρείται ως και σήμερα στην Παροικιά. Μια εικασία λέει ότι  το επώνυμο είναι πατριδωνιμικό, από την Καμπάνια της Ιταλίας. Οικογένεια γνωστή σε Πάρο και Άνδρο από την εποχή των Σωμμαρίπα, Δελλαγραμμάτη κ.α.. Σύμφωνα με τον κ Βαγιακάκο το επώνυμο προέρχεται από την λατινική λέξη campania, Καμπανία, περιοχή της Ιταλίας όπου χρησιμοποιληθηκαν για πρώτη φορά καμπάνες στους ναούς.
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α.
–1714 Αύγουστος 9, Πάρος Μάρμαρα. Έδωσε εξοφλητικών και σωστών λογαριασμών ο παπά-Μιχάλης Τζανιάς της Κοινότης Μαρμάρου διά το κατάστιχον που εσύναξε της απερασμένης χρονιάς (το 1713) και δεν έχει να δώσει της Κοινότης μοναχά ρεάλια τρία ήμισυ και δώνοντας τα μένει είσαι καθάριον και σωστών λογαριασμών και δια το βέβαιον υπογράφουν οι προεστοί υποχειρός τους, σακελάριος Κεφάλου Σκορδίλης, Αλέξανδρος Καμπάνης, Τζανής Μπιζάς, Πρωτοπαπάς Κεφάλου, Ο σακελλίος Κεφάλου, Παπά-Αντώνης Συρίγος επίτροπος.
–1718. Στις 26 Ιουνίου 1718 αναφέρεται ο προύχοντας, Δημογέροντας της Παροικιάς Αλέξανδρος (Αλεσσανδράκης) Καμπάνης, Επίτροπος Μ. Ευαγγελιστρίας Παροικιάς. Πατέρας του αφέντη Τζανάκη Καμπάνη.
–1722. Έγγραφο Τζιπίδος 24 Ιουνίου 1722 «Την σήμερον δίνει και φανερά πωλεί ο πολλά εκλαμπρός αφέντης Αλέξανδρος Καμπάνης ένα χωράφι που έχει αγορά εις του Λαού από τον Γεωργάκη Τριβιζά και δίνει το του μαστρο-Λευτέρη Καντιώτου διά πεάλια είκοσι έξη»
–1724. Ο προύχοντας του Κεφάλου Αλέξανδρος Καμπάνης που μνημονεύεται στη διαθήκη του ιερέως Μελετίου Σιδεράκη (Κέφαλος, 26 Ιουνίου 1724)
–1725. Το 1725 ο Αλέξανδρος Καμπάνης, προύχοντας παντρεύετε την Γρανετάκη Μαυρογένη.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Τζανής Καμπάνης από το κοινό των Μαρμάρων Πάρου.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Τζανής Καμπάνης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Τζανής Καμπάνης.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Τζανής Καμπάνης.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Τζανής Καμπάνης.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Τζανής Καμπάνης.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Τζανής Καμπάνης.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Τζανής Καμπάνης.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Τζανής Καμπάνης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Τζανής Καμπάνης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Τζανής Καμπάνης.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο Τζανής Καμπάνης.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Τζανής Καμπάνης.
–1759. Επίτροπος Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ο Πέτρος Τζανή Μαυρογένης μαζί με τον Τζανάκη Καμπάνη.
–1761. Ο Τζανάκης Καμπάνης  ως επίτροπος της Ξεχωριανής φαίνεται στη διαθήκη του Κωνσταντίνου Μαραμανιά, Τζιπίδος, 29 Δεκεμβρίου 1761.
–1793. Το 1793 κοινός Καντζελάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης.
–1794. Ο δημόσιος νοτάριος Παροικιάς και γενικός όλης της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου Τζανής Ν. Καμπάνης.
–1795. Ο Επίτροπος της Εκατονταπυλιανής Σταματέλος Καμπάνης υπογράφει αφιερωματικό έγγραφο στον Κώδικα της Εκατονταπυλιανής στις 13 Σεπτεμβρίου 1795.
–1797. Ο πάριος Δημήτριος Τζανή Καμπάνης (1797) ήταν μέλος της Γερουσίας στην Δ’ Εθνοσυνέλευση του Άργους το 1829.
–1802. Το 1802 γεννιέται ο Θεόδωρος Ζαννή Καμπάνης, συμβολαιογράφος και δημογέροντας.
–1811. Το 1811 γεννιέται ο Χαράλαμπος Ζαν. Καμπάνης, πατέρας του νομικού και δικαστικού Ζαννή Χαρ, Καμπάνη. Απεβίωσε το 1905, του οποίου ο τάφος (εγκαταλελειμμένος) υπάρχει στη θέση όπου ο ναός του Πυθίου Απόλλωνος, δίπλα στο Ασκληπιείο.
–1816. Το 1816 γεννιέται ο Δημήτριος Κ. Καμπάνης κτηματίας κάτοικος Νάουσας.
–1816. Σε προικοσύμφωνο στις 22 Οκτωβρίου 1816 αναφέρεται η Ανθούλα γυνή πάλε ποτέ Ιάκωβου Βαβανού, όπου πάντρεψε το 1812 τον γιό της με την θυγατέρα του πάλε ποτέ Περούλη Ρούσσου ονόματι Αντωνία, αναφέρεται το χωράφι του Καμπάνη στις Καμάρες.
–1819. Στον Άγιο Μηνά στις 13 Δεκεμβρίου 1819, ο οικονόμος Νεόφυτος Νταμίας υπαγορεύει τη διαθήκη του, που συντάσσει ο κοινός καντζελλάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης. Μάρτυρες: οι άρχοντες της Παροικιάς Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Συμεών Δελαγραμμάτης και Μάρκος Πέτρος Μαυρογένης. Αφήνει κληρονόμο της μονής του Αγίου Μηνά τον αδερφό του Μάρκο.
–1821. Στις 8 Φεβρουαρίου 1821. Δημόσιος Νοτάριος Παροικιάς ο Τζαννής Ιω. Καμπάνης.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός Αλέξανδρου Μπαρότζη βεβαίουσι το παρόν και μαρτυρώ. Βασίλειος Καμπάνης.
–1822. Σε αντίγραφο Κριτηρίου Πάρου της 18 Δεκεμβρίου 1822 αναφέρεται ο νοτάριος Πάρου Αντιπάρου Τζανής Νικολάου Καμπάνης.
–1824. Πωλητήριο συμβόλαιο του 1824 η Ειρήνη Πιτζήλη πουλά στον Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλος το μητρικό της χωράφι έξω από τη Νάουσα. Μάρτυς Αργ. Βιτζαράς, Βασίλειος Καμπάνης, Νοτάριος Ιωαν. Σταματελάκης.
–1824. Φραντζέσκος Μαυρομάτης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ. 1824: Φεβρουαρίου 3: Την σήμερον φανερώνομεν ότι η όπισσθεν αγορά του Νικολού Καλδόρου επέρασε εις τον σιόρ Λευτεράκη Χαμάρτο και επληρώθη τα γρόσια του με τα διάφορά τους και ο … μένει ακαταζήτητος από αυτό το … … και εις πίστωσιν υπογράφει από αξιόπιστοι μάρτυρες. Διά τον Νικόλαον Γρατούραν υπογράφω το όνομά του ότι βεβαιοί τ’άνωθεν και ούτως κ’έγω μάρτυς. Ιωάννης Σ(ταματέλου) Καμπάνης υποφαίνομαι. Τζανής Σ(ταμ.) Καμπάνης ζητηθείς έγραψα το παρόνκαι μαρτυρώ. VERSO: «1824 Φεβρουαρίου 3: Η παρόν αγορά του Νικολού Γραντούρα διά το αλόνι στο Σαρακίνικο τις … … … απέρασεν … καθώς φαίνεται γεγραμμένη όπως … ο Νικολός επληρώθη».
–1824. Επίσκοπος Παροικιάς Μουντάνος Ιωάννης υπογράφει ως Χωρεπίσκοπος έγγραφο στις 25 Φεβρουαρίου του 1824. «γράφω εις όνομα της Καλήτζας ποτέ σακελλίου Καλαργύρου ότι βεβαιοί το παρόν και ούτω καγώ μαρτυρώ». Το έγγραφο συνέταξε «ο δημόσιος νοτάριος της Χώρας Παροικιάς και γενικός όλης της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου Τζαννής Ν. Καμπάνης».
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο δημόσιος νοτάριος Τζανής Νικολάου Καμπάνης.
–1826. Ο δημοτικός νοτάριος της Χωρας Παροικιάς Τζανής Ν. Καμπάνης υπογράφει νοταριακό έγγραφο Παροικιάς στις 21 Απριλίου 1826.
–1826. «Επαρρησιάσθη προσωπικώς εις την δημοσίαν Νοταρίαν ο υπογεγραμμένος κύριος Αλεξανδράκης Δημητρίου Καμπάνης και ομολογεί ότι ιδίαν αυτού βουλήν και αυτοθέλητον γνώμην πωλεί προς τον κύριον Κοσμάν Λιβαδινόπουλον ένα έξαμπέλισμα, έχει γονικόν του εν τη τοποθεσία Σαρακήνικον με τον νερόν έχει μέσα σύμπλιος Ελευθεράκης Χαμάρτος και Ιωάννης Μπαρμαρής διά γρόσια εξακόσια πενήντα πέντε, νούμερο 655, ως επερίσσευσεν την τιμήν του αυτού ο ίδιος αγοραστής εις το Κοινόν δημόσιον, όθεν από την σήμερον το και εξαμπέλισμα με το νερόν (το οποίον νερόν θέλει εξακολουθεί ως το πάλαι) μένει ελεύθερα εις την εξουσίαν και κυριότητα του ειρημένου αγοραστού να το κάμη ως θέλει και βούλεται τόσον ο ίδιος καθώς και οι κληρονόμοι του ως καλώς πωλημένων και καλώς διά δημοπρασίας αγορασμένων, υποσχόμενος ο πωλητής  να διαφεντεύη τον αγοραστή από κάθε εναντιότητα ως έλαβεν την τιμήν του αυτού εξαμπελισμάτου μέχρι και του οβολού εις ένδειξιν δε εγένετο το παρόν πωλητήριον γράμμα εκ της δημοσίας Νοταρίας βεβαιωμένον τη ιδία υπογραφή του πωλητού και εδόθη προς τον αγοραστήν φυλάττοντας αντίγραφον εις τον Κώδικα της Νοταρίας, υπ’αριθ.34. τη 3 Ιουλίου 1826, Παροικία Πάρου. Αλέξανδρος Καμπάνης βεβαιώνω το παρόν. Φραγκίσκος Αλεξάνδρου Καμπάνης βεβαιώνω. Γεώργιος Βιτζαράς.
–1826. Διαθήκη Μαργαρώς Φιλιόγλου +Εις το όνομα του Κυρίου, Αμήν. Η κυρά Μαργαρώ θυγατήρ του ποτέ Χατζή-Ανδρέα Φιλιόγλου ηθέλησεν διαταχθήναι πρώτον μέν αφήνει πάσι τοις χριστιανοις την συγχώρησιν, είτα ζητεί και ατή το αυτό. Πρώτον μέν αφήνει την ψυχήν της εις χείρας Θεού ζωντος το μεν σώμα της εις τον ναόν της Θεοτόκου Ευαγγελίστρια είτα αφήνει του αυτού ναού το μαργαριτάρι της και των εφημερίων αυτού ένα σαρανταλείτουργο και του πνευματικού της πατήρ παπά Γαβριήλ Παντούνα ένα σαρανταλείτουργο. Αφήνει της Αγίας Μαρίνας εις την Μπάρον γρ. 25. Αφήνει της κιουράς Μαρουσάκης της Μακρυάς γρ. 15. Έτι αφήνει της γριάς της Κουζουλής γρ. 5. Έτι αφήνει εις την ημέρα του ενταφιασμού της γρ. 70. Να μοιράζουνταιν εις τους φτωχούς. Έτι αφήνει του παπά Τεμένοχου οπού είναι εις την Πάρον ένα σαραντάρι. Τούτα όλα απού αφήνει ψυχικά της και κόλυβα της όλον τον χρόνον ομολογά και λέγει να βγαίνουν από το μέτρημα της οπού βαστά ο άνδρας της. Και όσα περισσέψουν από το μέτρημα της να είναι του ανδρός της. Είτα αφήνει το ασημικό της αδελφής της Είτα αφήνει την μητέρα της και τον άνδρα της Επιτρόπους της ως τέλειους νοικοκύρους να δώσουν τούτα τα άνωθεν και όποτε αμελήσουν και δεν το κάμουν να είναι το βάρος εις την ψυχήν των. 1826 Ιουλίου 9 ημέρα Παρασκευή ώρα 9. Ο πνευματικός της πατήρ Γαβριήλ ιερομόναχος. Γεράσιμος Ψάλτης μάρτυς. Γεώργιος Πετρίδης μαρτυρώ.
Σημειώσεις:
1.Ηθέλησεν διαταχθήναι, Προφανώς η φράση αυτή έχει την έννοια: επεθύμησε να κάνει την διαθήκη της (διάταξη). Η διαθήκη, την εποχή της Τουρκοκρατίας, λεγόταν «διάταξις». Συνοδευόταν συνήθως με επίθετο: υστερινή διάταξις.
2.Προύκα. Η προίκα. Σε άλλα έγγραφα των Κυκλάδων γράφεται ως: προυκί.
Βεβαίωση-ομολογία. Αρ.51. Παρησιασθείσα προσωπικώς εις την δημοσίον ταύτην Νοταρίαν η υπογεγραμμένη Δεσποινούλα Χατζή Ανδρέου Φιδιόγλου, ομολογεί ότι έλαβε παρά του κυρίου Γεωργάκη πότέ γαμβρού της όπου η διαθήκη της αποθανών (SIC) κόρης της την εδώριζεν ως επίτροπος της και ο κατάλογος ο παρά της σεβαστής Διευθυντικής Επιτροπής διά να λάβη, τα έλαβον όλα σώα και ανελλιπή κατέμπροσθεν των κυρίων Εφόρων της Επαρχίας ταύτης, και εις το εξής μένει ακαταζήτητος ο ρηθείς κύριος Γεωργάκης, όσον από την ιδίαν καθού και από τους κληρονόμους της. Εις ενδείξις δε εγένετο το παρόν εκ της δημοσίου Νοταρίας βεβαιωμένον παρά της άνωθεν Δεσποινούλας και παρά των κυρίων Εφόρων και εδόθη τω κυρίω Γεωργάκη εις ασφάλειαν. Τη 23 Δεκεμβρίου 1826. Παροικία της Πάρου. Δεσποινούλα βεβαιώνω τα άνωθεν. Ηλίας Δεσποινούλας βεβειώνω τα άνωθεν. Ελευθέριος Χαμάρτος. Μ.Μάτζας Μαυρογένης. Ο δημόσιος νοτάριος Παροικίας Τζαννής Μ. Καμπάνης ο γράψας βεβαιώ.
–1826. Υπογράφων ο δημόσιος νοτάριος στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Τζανής Καμπάνης, στην Παροικιά.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Θοδωρής Καμπάνης και οι Αδερφοί Π. Καμπάνη.
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Τζαννής Καμπάνης, ο Θεόδωρος και ο Πέτρος Καμπάνης.
–1829. Στις 31 Μαρτίου 1829 αναφέρονται τα πέντε γεροντότερα μέλη της Δημογεροντίας: Αλέξανδρος Καμπάνης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Ιωάννης Κρίσπης, Παναγιώτης Κονταρίνης, Γιαννιός Χασάπης.
–1830. Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος). –Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου Παρευρεθείς λέγω τα αυτά ως και οι πρόκριτοι περί τε της χρηστοήθειας και φιλομαθείας του νέου Πέτρου Δ. Καμπάνη.
–1830. Διαθήκη του Ιωάννη Μαυρίκη, Παροικιά, 7 Μαρτίου 1830 «αφήνει της θυγατέρας του Διάνης το χωράφι πλησίον ο κ. Ζαννάκης Στ. Καμπάνης και ο αποθανών πρωτόπαπας Νικήτας Βενιέρης.
–1830. Με έγγραφο των προκρίτων της Παροικιάς, 27 Απριλίου 1830, δίδεται η άδεια στον Γεώργιο Βιτζαρά και στον άλλον Επίτροπο Παναγιώτη Δ. Καμπάνη «να οικονομήσουντην αποζημίωσιν ταύτην».
–1830. Ο Επίτροπος της Παναγίας Εκατονταπυλιανής Καμπάνης Δ. Παναγιώτης αναφέρεται σε έγγραφο στις 27 Μαΐου 1830 σχετικά με τα δεινά που είχε συσσωρεύσει η ιεροσυλία της Καταπολιανής κατά το παρελθόν έτος 1829.
–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1831. Στην περιοχή της Παροικιάς, 24 Απρ. 1831 « τα χωράφια εις το Καλαμάκι γονικά του, πλησίον οι κληρονόμοι του αδελφού του Νικολάου Σταμ. Καμπάνη».
–1831. Εν Ναούση της Πάρου τη 5 Αυγούστου 1831. Βασίλειος Καμπάνης.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Βασίλειος Καμπάνης.
–1832. Δια του παρόντος μου υποφαίνομαι ο κάτωθεν και λέγω ότι η παρόν όπισθεν πούλησις λέγω ότι απέρασε στον υιόν μου και επληρώθηκσαν τα γρόσια παρ’ αυτού και μένει μετά τον θάνατόν μου εις την τελείαν πληρεξουσιότητα του υιού μου Αντωνάκη χωρίς να ημπορέση κανείς μετά την αποβίωσιν μου να τον ενοχλήση εις το παραμικρόν διά την όποσθεν αγορά που είναι στο όνομά μου και να έχει χρέος να κοιτάζη την ψυχήν μου, διό και υποφαίνομαι. 1832: Ιουνίου 19. Ελευθέριος Χαμάρτος με την ευτήν μου βεβαιώ. Σακελάριος Παροικιάς Κυπραίος μάρτυς. Πέτρος Δ. Καμπάνης μάρτυς.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ν. Καμπάνης ο Α.Θ. Καμπάνης, ο Α.Π. Καμπάνης, ο Δ. Καμπάνης και η Χαδεμένη και Καλίτσα Καμπάνη.
–1834. Σε έγγραφο της Νομαρχίας Κυκλάδων στις 19 Απριλίου 1834 προς το Βασιλικό Επαρχείο Νάξου, Πάρου αναγράφει ως τοπικούς Δημογέροντες της Πόλης Παροικιάς τους: Ζ. Μάτσα Μαυρογένη, Β. Μαυρομμάτη και Θ. Καμπάνη.
–1837. Σε έγγραφο του 1837 του σχολείου Πάρου, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Δημήτρης Π. Καμπάνης, ο Αντώνης Π. Καμπάνης και ο Αντώνης Θ. Καμπάνης.
–1838. Τζανής Χαρ. Καμπάνης (γεν. 1838), νομικός σύμβουλος του Ελεγκτικού Συμβουλίου του Κράτους.
–1839. «Κοληγικόν χωράφιον». Ομολογώ ο υποφαινόμενος ότι το εν τη θέσει Ασπρόχωμα χωράφιον μου δίδω κοληγικόν προς τον κύρ Φραγκίσκον Αναγνωστόπουλον παρά του οποίου έλαβον δανειακώς δραχ. Τριακοσίας, αρ. 300, το οποίον χωράφιον θέλει κρατεί κοληγικόν έως ου του αποδώσει τας ρηθείσας 300 δραχ., τον δε τόκον αυτών λογιζόμενον προς 10%, δέκα τοις εκατόν, τον χρόνον θέλει λαμβάνει από τον ανάλογον του κυρίου του οποίου μου βαστά κοληγικόν χωράφιον οψέποτε όμως ήθελε του αποδώσει τας 300, τριακοσίας, δραχμάς θέλει διαλύεται η κοληγία μας και το κτήμα μου θέλει μείνει πάλιν ελεύθερον εκτός εάν ήθελε τύχει και είναι καλουργιά, την οποίαν θα σπείρη και φάγη κοληγικώς κατά την επιτόποιν συνήθειαν.
Διο και εις ένδειξιν υποφαίνομαι και παρά αξιοπίστων μαρτύρων.
Εν Ναούση Πάρου την 27 Αυγούστου 1839.
Δημήτριος Καράντζας βεβαιώ, Γ. Μπαρμπαρίγος μάρτυς, Ιωάννης Τελέντας μαρτυρώ, Δημήτριος Κ. Καμπάνης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ.
–1842. Δήμαρχος Πάρου ο Θεόδωρος Τζαν. Καμπάνης το 1842-1845.
–1843. Στις 3  Οκτωβρίου 1843, επεισόδια στις εκλογές της Παροικιάς. Το σχετικό έγγραφο αναφέρει «σφοδρά φιλονικία»! Ο Δήμαρχος Θ. Καμπάνης κατηγορείται πως στον εκλογικό κατάλογο είναι εγγεγραμμένοι ανήλικοι. Ο Δήμαρχος αποχωρεί μαζί με τους υποστηρικτές του και κατηγορεί τους «περί τον Ζ. Μαυρογένην υποκινήσαντες οχλαγωγούς τινάς»! Οι εναπομείναντες 170 ψηφοφόροι προχωρούν στην εκλογή εκλογέων! Θεωρούν δε, ότι η εκλογή είναι νόμιμη εφ’ όσον είναι σαφώς περισσότεροι (170 έναντι 84 που απεχώρησαν με τον Δήμαρχο).
–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.
Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:
Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.
Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.
Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8/10.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 βεβαιώνει το μέλος του Δημοτικού συμβουλίου Πάρου Π.Δ. Καμπάνης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Δημήτριος Καμπάνης.
–1844. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος γραμματέας Νικόλαος Φ. Καμπάνης. Έδωσε όρκο στις 13 Απριλίου 1844.
–1846. Δήμαρχος Πάρου το 1846 ο Θεόδωρος Καμπάνης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος μυλωνάς Γεράσιμος Καμπάνης, ο υπάλληλος Δημήτριος Ζ. Καμπάνης 38 ετών, ο 59χρονος κτηματίας Ζαννής Καμπάνης, ο 49χρονος κτηματίας Ζαννής Δ. Καμπάνης, ο 45χρονος κτηματίας Θεόδωρος Καμπάνης, ο 49χρονος κτηματίας Ιωάννης Τ. Καμπάνης, ο 30χρονος στρατιωτικός Ιωάννης Σ. Καμπάνης, ο 36χρονος κτηματίας Νικόλαος Ι. Καμπάνης, ο 36χρονος υπάλληλος Καμπάνης Νικόλαος, ο 48χρονος κτηματίας Πέτρος Δ. Καμπάνης, ο 29χρονος μυλωνάς Σπύρος Καμπάνης, ο 41χρονος κτηματίας Φραγκίσκος Ι. Καμπάνης, ο 37χρονος μεταπράτης Χαράλαμπος Καμπάνης, και ο 29χρονος κτηματίας Βασίλειος Φ. Καμπάνης.
–1849. Στο πρώτο έγγραφο (πωλητήριο), που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Πάρου Θεόδωρος Καμπάνης [Παροικιά 22 Νοεμβρίου 1849].
–1850. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1850-1852 ο Καμπάνης Θεόδωρος.
–1850. Σε έγγραφο που συντάχθηκε στο Κάιρο τον Σεπτέμβριο του 1850 από τον Γραμματέας του Βασιλικού Ελληνικού Προξενίου Καΐρου Γεώργιος Κ. Σπανόπουλος, αφορά τον διορισμό του Βασιλείου Φραγκ. Καμπάνη ως πληρεξούσιου της μονής του Σινά.
–1851. Έγγραφο Παροικιάς Ιούνιος 1851 που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Πάρου Θεόδωρος Καμπάνης. Κατ’ αυτό ο Βασίλειος Φρ. Καμπάνης. Ο Βασίλειος Καμπάνης ήταν ο παππούς του διδάσκαλου της Αθήνας Βασίλειου Ζαν. Καμπάνη (1876-1942).
–1855. Στο δεύτερο έγγραφο (γενικό πληρεξούσιο), που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Παροικιάς Θεόδωρος Καμπάνης, γιός του Ζαννή Καμπάνη, νοτάριου Πάρου [Παροικιά, 30 Απριλίου 1855].
–1859. Στις 15 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Αντώνιος Κρίσπης κτηματίας και ο Σταματέλος Ζ. Καμπάνης κτηματίας, διορίζουν πλοίαρχο στο πλοίο τους Εκατονταπυλιανή.
–1865. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1865 ο Καμπάνης Βασίλειος.
–1866. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1866 ο Καμπάνης Νικόλαος.
–1866. Ο Νικόλαος Π. Καμπάνης έφτασε μέχρι τον βαθμό του Λοχαγού στο πεζικό. Το 1866 έσπευσε από τους πρώτους στην μάχη του Βαφέ στην Κρήτη. Πέθανε στην Πάρο στις αρχές του έτους 1905. Ήταν γιος του Παρίου κτηματία Πέτρου Καμπάνη.
–1870. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1870 ο 26χρονος υπάλληλος από την Πάρο Αλέξανδρος Καμπάνης του Φρατζέσκου και της Παρασκευής, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Χρυσάνθη Καρχιλάκη, του Κωνσταντίνου και της Άννας.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1876. Εκπαιδευτικός Βασίλειος Ζαννή Καμπάνης από την Παροικιά 1876 - 1942. «Αρχικώς υπηρέτησεν επί διετίαν κατά τα έτη 1898 – 1900 εις το δημοτικόν σχολείον Νάουσης της Πάρου, εν συνεχείαν επί 4 έτη εις το δημοτικόν σχολείον Αθηνών παρά τα Εξάρχεια. Η προτομή του Βασίλειου Ζαν. Καμπάνη (έργο του Ν. Περαντινού) κοσμεί την πρόσοψη του 74ου δημοτικού Σχολείου Αθήνας.
–1878. Στις 26 Ιουνίου 1878 ο παριανός καπνοπώλης Καμπάνης Αλέξανδρος 37 ετών και η γυναίκα του Χρυσάνθη Κορνιλάκη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Μαρούσας 9 μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Νόσος οξ..
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καμπάνης Δημήτριος του Κωνσταντίνου, ετών 68, κτηματίας, ο Καμπάνης Εμμανουήλ του Δημητρίου, 44 ετών, κτηματίας και ο Καμπάνης Γεώργιος του Πέτρου, 45 ετών, ιατρός.
–1883. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 34χρονος διδάσκαλος Αντώνιος Καμπάνης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Ιουλίου 1883.
–1884. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1884 ο 23χρονος ξυλουργός από την Πάρο Εμμανουήλ Καμπάνης, του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Πάρο Παρασκευή Παυλάκη, του Αυγουστή και της Φλωρέντζας.
–1886. Στις 26 Μαΐου 1886 ο 35χρονος διδάσκαλος από την Πάρο Αντώνιος Καμπάνης, του Νικολάου και της Άννας Γαλάνη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Ζηνοβία Ψωμαδάκη, του Στυλιανού και της Ελένης.
–1890. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 47 ετών υπάλληλος Αλέξανδρος Φ. Καμπάνης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 18 Ιανουαρίου 1890.
–1894. Ο Ιωάννης Ζαννή Καμπάνης, ένας εκ των τολμηρότερων γόνων της γνωστής Παριανής οικογένειας, διεκρίθει στον Ελληνικό Στρατό, ιδίως στην καταδίωξη της ληστείας. Έφερε τον βαθμό του ταγματάρχη του πεζικού. Πέθανε το 1894.
–1896. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 47 ετών εργολάβος Φραγκίσκος Ν. Καμπάνης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 10 Ιανουαρίου 1896.
–1902. Σε καταστατικό της Εν Αθήναις Αδερφότητος «Η Εκατονταπυλιανή» στις 16 Σεπτεμβρίου 1902 εν Αθήναις υπογράφει ως [Η επί της αναθεωρήσεως Επιτροπή] ο Βασίλειος Καμπάνης.
–1905. Ο Νικόλαος Π. Καμπάνης πέθανε στην Πάρο στις αρχές του έτους 1905.
–1905. Ο Ζαννής Χ. Καμπάνης γιος του Παρίου κτηματία Χαράλαμπου Καμπάνη, στο Εθνικό Πανεπιστήμιο νομικά. Διετέλεσε μέχρι τον θάνατό του νομικός Σύμβουλος και Δικαστικός αντιπρόσωπος του Δημοσίου παρά τη Οικονομική Εφορία Αττικής. Η κρήνη στην συνοικία Ζωοδόχου Πηγής, είναι έργο του Ζαννή Καμπάνη, μετέφερε νερό στην Παροικιά από το Ασκληπιείο, εντός κτήματος του Καμπάνη. Η πλατιά στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής ονομάσθηκε «Πλατεία Καμπάνη». Πέθανε στην Αθήνα το 1905 και μεταφέρθηκε σύμφωνα με την βούλησή τους στην Πάρο και ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο πάνω από το Ασκληπιείο. 
–1911. O Βασίλειος Ν. Καμπάνης, υπηρετεί το 1911 ως δημοδιδάσκαλος σε δημοτικό σχολείο της Αθήνας.
–1911. Εμμανουήλ Καμπάνης, Δημοτικός εισπράκτορας του Δήμου Νάουσας το 1911 ο οποίος είναι και πράκτωρας της ατμοπλοϊκής εταιρίας "Κυκλαδική".
–1911, ο Λεονάρδος Καμπάνης, γεννήθηκε στην Παροικιά, σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ρεδαιστώ της Ευρωπαϊκής Τουρκίας.
–Φραγκίσκος Καμπάνης και Ζαννής Ν. Καμπάνης, Τελωνοφύλακες  στον Πειραιά το 1911.
–1911. Ο Αντώνιος Ν. Καμπάνης υπηρετεί ως δημοδιδάσκαλος από πολλών ετών στην Σύρο.
–1952. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Καμπάνη Κατίνα κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–2015. Δημήτριος Καμπάνης, κάτοικος Παροικιάς 2015.

Καμπάς: Επώνυμο παρωνύμιο, ίσως από την τούρκικη λέξη Kaba, ο χοντρός.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Π. Καμπάς.
–1850. Εγγεγραμμένος στο δημοτολόγιο της Κοινότητας Παροικιάς ο Καμπάς … το 1850.

Καμπούρης: Επίθετο παρωνύμιο.
–1734. Προικοσύμφωνο του Νικολού ιού του κυρ Μιχάλη Καμπούρη με την θυγατέρα του Γιώργη Βλασταρη ονόματι Μαρία στην Παροικιά στις 13 Νοεμβρίου 1734.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. Καμπούρης.

Καναβάρης:
–1716. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 26 Ιανουαρίου 1716 η Κατερίνα του Ποθητού Καναβάρη.

–Κανάλες ή Καννάλες ή Κανάλης ή Κανάλας ή Κανέλλες ή Καναλέος: Γενοβέζικη  οικογένεια σε Πάρο και Χίο, αρχικά καθολικού δόγματος. Επίθετο παρωνύμιο, Canale = Διώρυγα, στενό θάλασσας, χαντάκι, κανάλι. Το επώνυμο μαρτυρείται μέχρι και σήμερα την Πάρο κυρίως στον Κώστο.
Γνωστός ο ναύαρχος του βενετικού στόλου Antonio Canal ο οποίος στις 7 Αυγούστου του 1570 μαζί με τους Sebastiano Venier και Marco Querini προσορμίστηκαν στον όρμο του Αγίου Γεωργίου Νάξου αποβιβάζοντας 110-200 άνδρες για να αποκαταστήσουν τυπικά τον δούκα Ιάκωβο Δ’ στον θρόνο.  Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτός είναι ο πατριάρχης του παριανού κλάδου μιας και τον συναντάμε στο νησί για τουλάχιστον 30 χρόνια.
–Το οδωνύμιο Στενό, οδηγεί από την εκκλησιά του Αγίου Σπυρίδωνα στη συνοικία Τζάντες. Αργότερα ονομάστηκε Τσιρκλές. Στην αρχή του γραφικού δρομίσκου σώζεται το παλαιότατο, του 16ου αιώνα, διατηρητέο σπίτι της Κανελλιώς.
1595, Ναύαρχος του ενετικού στόλου Canalle.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Τζώρτζης Καναλέος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Κανάλας Δημήτριος, ο 40χρονος εργάτης Κανάλες Ανδάκης;, ο 55χρονος εργάτης Νικόλαος Ανδρ. Κανάλες.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Δημήτριος Κανάλες, ο 40χρονος εργάτης Πέτρος του Ανδρέα Κανάλες και ο 55χρονος εργάτης Νικόλαος Ανδρέας Κανάλες.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κανάλης Κωνσταντίνος του Ανδρέα, 41 ετών, παπουτσής.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κανάλης Γεώργιος του Πέτρου, 63 ετών, γεωργός, ο Κανάλης Δημήτριος του Ανδρέα, 42 ετών, γεωργός, ο Κανάλης Εμμανουήλ, του Ανδρέα, 44 ετών, γεωργός, ο Κανάλης Ιωάννης του Γεωργίου, 35 ετών, γεωργός, ο Κανάλης Μαρουδής, του Ανδρέα, 48 ετών, εργολάβος, κάτοικος Αθήνας, ο Κανάλης Νικόλαος του Γεωργίου, 51 ετών, γεωργός, ο Κανάλης Πέτρος του Ανδρέα, 29 ετών, γεωργός και ο Κανάλης Χαράλαμπος του Νικολάου, 58 ετών, παπουτσής.
–1918. Στις 27 Φεβρουαρίου 1918 ο 36χρονος έμπορος από την Πάρο Μικές Λεοντής του Δημητρίου [κάτοικος Πάρου] και της Χαϊδώμεν Γαβαθιώτη [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Αλεξάνδρα Θραψιάδη, του Ιωάννη και της Φλώρας Δημ. Κανάλε [κάτοικοι Πάρου].
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος κάτοικος Νάουσας, Καννάλες Ανδρέας του Κωνσταντίνου, εργάτης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κανάλε Μερσινιά, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Π. Τριπολιτσιώτης.
–1960. Το αρχοντόσπιτο της «γριά Κανάλενας» στο Λιμανάκι της Νάουσας πρώην Τελωνείο (σήμερα bar Augosta).

Κανάκης: Νεοελληνικό επώνυμο, κανάκι (χάδι, στοργή, περιποίηση).,
–1671. Την 1η Μαΐου 1671 ο ιερέας Κανάκης Μενέγος υπογράφει στην Παροικιά μαζί με άλλους ιερείς: αναφορά ορθοδόξων ιερέων και προεστών της Πάρου προς την Propaganda Fide (Ρώμη), σχετικά με τον καθολικό αρχιεπίσκοπο Παροναξίας Βαρθολομαίο Πόλλα.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιερεύς Μένεγος Κανάκης.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Αντώνης Κανάκης από τη Νάουσα.
 
Κανδαράκης ή Κανδεράκης: Το επώνυμο έχει σχέση με το ουσιαστικό καντάρι. Ο δε Κανταράς, ο ζυγίζων με το καντάρι. Από το αραβικό kandar και το λατινικό centinarium και βυζαντινό κεντινάριον. Ετυμολογικά από το ιταλικό cantaro.
–1892. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο φανοποιός Κανδαράκης Μιχαήλ (γεν. 1892) κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται η Κανδεράκη Φοινικώ του Μιχαήλ κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κανδεράκης Γεώργιος του Μιχαήλ μηχανουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Κανδεράκης Ανδρέας του Μιχαήλ ηλεκτροτεχνίτης κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο της παροικιάς του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Κανδεράκης Γεώργιος του Μιχαήλ μηχανουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1954. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1954 είναι εγγεγραμμένος ο Κανδεράκης Ανδρέας του Μιχαήλ ηλεκτροτεχνίτης κάτοικος κοιν. Παροικιάς.

Κανδεράκης: Βλέπε Κανδαράκης

Κανέλης: ίσως παραφθορά του Κανάλες – Κανάλης κλπ
–1902. Στις 16 Ιουνίου 1902 ο 33χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Αθανάσιος Θραψιάδης του Ιωάννη και της Φλώρας Κανέλη [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Αμοργό Μαρία Πάσαρη, του Γεωργίου.

–Κανίρης: Πρόσφυγες από την Χίο το 1822 (καταστροφή της Χίου). Το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα στην Περιοχή Σωτήρες όπου έχουν την περιουσία τους.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Κανίρης Ιωάννης του Στυλιανού κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Κανίρης Ανδρέας του Στυλιανού κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1948. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1948 είναι εγγεγραμμένα τα αδέρφια Κανίρης Ανδρέας και Ιωάννης του Στυλιανού κηπουροί κάτοικοι Παροικιάς.

–Καντακουζηνός ή Κατακουζινός ή Κατακουζηνός: Παλαιοβυζαντινό επίθετο. Η οικογένεια Κατακουζηνού ήρθε στην Πάρο από την Λέρο. Το επίθετο μαρτυρείται ως και σήμερα στη Νάουσα προερχόμενοι από την Αντίπαρο.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Νικολός Κατακουζηνός μαρτυρά.
–1706. Κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού της Αντιπάρου της 31 Μαρτίου 1706, εκλέγουν ως επίτροπο τον Αναγνώστη Κατακουζηνό.
–1776. Το 1776 βρίσκουμε στην Χίο, όπου είχε μετοικήσει, τον «Ζαννή υιό του ποτέ Γεωργίου Καντακουζηνού εκ Πάρου…»
–1756. Σε έγγραφο της Αντιπάρου του 1756 απαντάται ο χωροεπίσκοπος Κατακουζινός.
–1824. Εφημέριος Αντιπάρου. Ανδρέας Κατακουζηνός. Σε έγγραφο Αντιπάρου στις 24 Σεπτεμβρίου 1824 αναφέρεται ως λαϊκός.
–1832. Στην Παροικιά απαντάται στις 23 Ιουνίου 1832 ο ιερέας Αντιπάρου Ανδρέας Καντακουζηνός (Λεργιός=Από την Λέρο).
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Κατακουζινός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 51χρονος γεωργός Γεώργιος Κατακουζινός.
–1897. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 47 ετών εργάτης Γεώργιος Ι. Κατακουζηνός έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιανουαρίου 1897.
–1908. Παροικιά, Μανώλης Κατακουζηνός 1908 με το παρατσούκλι λεριώτης.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο μετέπειτα γεωργός Κατακουζινός Κωνσταντίνος του Ιωάννη, κάτοικος Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 55χρονος κάτοικος Νάουσας, Κατακουζινός Ιωάννης του Κωνσταντίνου, γεωργός και ο 38χρονος γεωργός Κατακουζινός Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κατακουζηνού Αικατερίνη, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Μοστράτος και η Σκιαδά Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Κατακουζινός Ιωάννης.

–Καντιώτης ή Κανδιώτης ή Καντιότης: Παλαιοβυζαντινό επίθετο πατριδωνύμιο, καταγωγή από την Κάντια (Βυζαντ. Χάνδακα), σήμερα Ηράκλειο της Κρήτης. Το επώνυμο γνωστό ήδη από τον 17ο αιώνα στην Πάρο. Και στην Ζάκυνθο συναντάμε οικογένεια κρητική Καντιώτη από το 1680, που ήταν εβραϊκή. Ντεκάντια οικογένεια επίσης στη Ζάκυνθο το 1504.
Βαπτιστικά δε ονόματα στην Πάρο έχουμε τα: Καδιώ, Κανδιανή, Κάντια. Επώνυμο δε στη Νάξο τον 19ο αιώνα. Είναι μονοκλαδική η οικογένεια της Πάρου.
–1673. Ο Αυγουστίνος Κανδιώτης μνημονεύεται σε έγγραφο του 1673.
–1720. Σε προικοσύμφωνο του Δ. Μετρτίκη και Ζαμπέλας Φωκιανού (Τζιπίδος 2 Ιαν. 1720) «ακόμη στην Πούντα την ψαρόγα που έχω με τον Νικόλα Καντώτο».
–1722. Έγγραφο Τζιπίδος 24 Ιουνίου 1722 «Την σήμερον δίνει και φανερά πωλεί ο πολλά εκλαμπρός αφέντης Αλέξανδρος Καμπάνης ένα χωράφι που έχει αγορά εις του Λαού από τον Γεωργάκη Τριβιζά και δίνει το του μαστρο-Λευτέρη Καντιώτου διά πεάλια είκοσι έξε».
–1723. Πωλητήριο Τζιπίδου, 18 Απρ. 1723 « πουλει ο μαστρο-Λευθέρης Καντιώτης το χωράφι την πάρτη που έχει στο Λογαρά τον Απάνω, αγορά από την Αλίζα Γεώργη Λέφα και από την Τζαννέτα Κουτζούνα και πουλεί το του μαστρο-Ιωάννη Τζώτη (Τζιώτη) του γαμπρού του διά ρεαλια είκοσι δύο ήμιση».
–1775. Στο προικοσύμφωνο του Μαν. Ανουσάκη και της Μαρίας Ταμιράλια (Τζιπίδος 25 Οκτ. 1775) «Δίνει της και ένα χωράφι στα Σαντάλια (Νότια του Δριού) σύμπλιος Πετράκης Καντιώτης».
–1779. Πέτρος Καντιώτης από το Χωριό Τζημπίδον μαρτηρώ 25 Νοεμ. 1779.
–1821. Νάουσα της Πάρου τη 3 Μαΐου 1821 του κοινού τούτου Καντζελάριου Ιωάννης Κορτιάνος γράψας τη θέληση των ανωτέρω για συνεργασία παρακινήσεως και εξόδων του Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου εις την Ύδρα, Αντώνης Καντιώτης κ.α.
–1827. Ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 22 Απριλίου 1827 «γράφω εις όνομα Γιαννάκη Καντιώτη».
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης, Κωνσταντίνος και Θοδωρής Καντιώτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Καντιώτης Κωνσταντίνος και ο 35χρονος εργάτης Καντιώτης Δημήτριος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Αθανάσιος Γ. Καντιώτης, ο 31χρονος σκυτοτόμος Αθανάσιος Καντιώτης, ο 28χρονος σκυτοτόμος Αντώνιος Καντιώτης, ο 38χρονος γεωργός Εμμανουήλ Καντιώτης, ο 50χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Καντιώτης, ο 25χρονος Κ. Νικόλαος Καντιώτης και ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Καντιώτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 46χρονος έμπορος Καντιότης Ιωάννης, ο 33χρονος έμπορος Καντιότης Γουλιέλμος, ο 43χρονος εργάτης Γεώργιος Καντιότης, ο 55χρονος κτηματίας Καντιότης Ιωάννης (Απεβίωσε το 1849), ο 45χρονος εργάτης Καντιότης Θεόδωρος, ο 30χρονος εργάτης Καντιότης Μ. Γεώργιος και ο 26χρονος εργάτης Ιωάννης Μ. Καντιότης.
–1855. Στις 21 Φεβρουαρίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πώληση οικίας] στην Σύρο ο Έμπορος Καντιώτης Ιωάννης και η κόρη του Φλουρέντζα Ι. Καντιώτη.
–1855. Στις 22 Απριλίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο οικίας στην Πάρο] στην Σύρο οι κάτοικοι Πάρου Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος ναυτικός, η Φλωρέντζω Καντιώτης και ο αδερφός της Δημήτρης Καντιώτης.
–1864. Στις 16 Φεβρουαρίου 1864 ο 20χρονος εργάτης από την Πάρο Γεώργιος καντιώτης του Αντωνίου και της Μαρίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη Συριανή Αγγέλικα Σκλαβούνου, του Παναγιώτη  και της Τριανταφυλλιάς.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Καντιώτης Ιωάννης του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας Λευκών του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος έμπορος Ανδρέας Καντιώτης του Νικολάου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καντιώτης Εμμανουήλ του Γουλιαρμή 31 ετών παπουτσής και ο αδερφός του Ιωάννης 30 ετών ράπτης.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 53χρονος εμπορομεσίτης Δημήτριος Ιω. Καντιώτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1887.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Καντιώτης Θεόδωρος του Ιωάννη κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Καντιώτης Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Στις 18 Οκτωβρίου 1904 ο 35χρονος έμπορος από την Πάρο Νικόλαος Κανδιώτης του Ανδρέα και της Ερατώ Αρκά [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Πάρο Σοφία Θρεψιάδου, του Σωτηρίου και της Βασιλικής [κάτοικοι Πάρου].
–1907. Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης γεννημένος στις Λεύκες το 1907. Πέθανε το 2011.
–1911. Η Σοφία Νικολ. Καντιώτου, το γένος Θραψιάδου υπηρετεί ως δημοδιδάσκαλος το 1911 στην Υρία.
–1920. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Μάρπησσα] 25χρονος μηχανικός Ιωάννης Ε. Καντιώτης. Έδωσε όρκο στις 8 Φεβρουαρίου 1920.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Καντιώτης Ιωάννης του Θεόδωρου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Καντιώτης Εμμανουήλ του Γεωργίου κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Καντιώτης Φραγκίσκος του Θεόδωρου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1933. Σε ομαδική φωτογραφεία του Δημοτικού Σχολείου Ίου εικονίζεται η δασκάλα Σοφία Θραψιάδου-Καντιώτου. Φορεί μαύρα λόγω του θανάτου, το 1929, του συζύγου της Νικολάου Ανδρ. Καντιώτη, έμπορος Λευκών Πάρου. Είναι η μητέρα του Ανδρέα Ν. Καντιώτη, μετέπειτα Αυγουστίνου, πρεσβυτέρου (1935-1967) και Επισκόπου (1967-2000).
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος κάτοικος Νάουσας, Καντιώτης Γεώργιος του Ιωάννη, γεωργός.

Καούνης: Καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Στον Καναδά υπάρχει παριανός κλάδος της οικογένειας Καούνη της Νάουσας.
–1824. Σε διανομή κληρονομιάς στις 27 Νοεμβρίου 1824 αναφέρεται ο Πέτρος Καούνης να έχει χωράφι στο Κατσίγρι Νάουσας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος γεωργός Φραγκίσκος Καούνης και ο 28χρονος γεωργός Μάρκος Καούνης.
–1872. Στις 5 Μαΐου 1872 ο 24χρονος ναύτης από την Πάρο Πέτρος Καούνης του Γεωργίου και της Σοφίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Πάρο Φωτεινή Γαβαθά, του Γεωργίου και της Αικατερίνης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καούνης Αντώνιος του Μάρκου, 28 ετών.
–1948. Ο Ανδρέας Καούνης ήταν αυτός που ανακατασκεύασε το λιμάνι της Νάουσας. Ήταν γαμπρός του Λεβέντη.

–Κάπαρης ή Κάππαρης: Η βυζαντινή οικογένεια Κάπαρη της Νάουσας, κατάγεται από την Χίο, πιθανώς από την Χώρα. Μια εκδοχή του επιθέτου είναι: Η σωστή ορθογραφία του επιθέτου είναι Κάππαρης και προέρχεται από το γράμμα «Κ» ή αλλιώς 10, 10ος κλπ. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι το επώνυμο προέρχεται από το φυτό κάπαρη.
–1810. Το 1810 γεννιέται ο Χιώτικης καταγωγής ναυτικός Ιωάννης Κάπαρης.
1822. Προήρθαν στην Πάρο από την Χίο μετά την καταστροφή της Χίου.
–1824. Το 1824 αναφέρεται ο Στέφανος Κάπαρης
–1831. Εν Ναούση της Πάρου τη 5 Αυγούστου 1831. Ιωάννης Κάππαρης.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Ιωάννης Κάπαρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 53χρονος αλιεύς Κάπαρης Σταμάτης, ο 27χρονος αλευρομυλωνάς Περούλης Κάπαρης, ο 33χρονος αλευρομυλωνάς Κάπαρης Σ. Αναστάσιος, ο 26χρονος αλευρομυλωνάς Κάπαρης Πέτρος, ο 34χρονος αλευρομυλωνάς Ιωάννης Κάπαρης και ο 30χρονος αλευρομυλωνάς Αναστάσιος Α. Κάπαρης.
–1863. Το 1863 γεννιέται ο Κάπαρης Δημήτριος του Πέτρου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα ναυτικός.
–1870. Το 1870 γεννιέται στη Νάουσα ο μεγαλοαλιεύς Αναστάσιος Κάπαρης του Ιωάννη. Απεβίωσε το 1953. Το παρωνύμιο του ήταν Μπούνιας (του καϊκιού οι γωνίες που φεύγουν τα νερά). Παντρεύτηκε την Μαριγώ Γαβαλά και απέκτησαν τα τέκνα: Γιαννακός, Σωτήρης, Αδρίκος, Μαργαρίτα, Φλώρα, Μαριγώ, Νικόλαος και Μιχαήλ.
–1870. Το 1870 η Ξανθή Βασιλείου του πατρός Σταμάτη Κάππαρη 50 ετών έγγαμη από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1873. Στις 4 Απριλίου 1873 ο 24χρονος μακαραδοποιός από την Πάρο Βασίλειος Κάπαρης του Πέτρου και της Αργυρώς, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Θήρα Σοφία Πρεβεζιάνου, του Ιωάννη και της Αργυρώς.
–1877. Στις 30 Ιουνίου 1877 ο παριανός μακαρατζής Κάπαρης Βασίλειος 23 ετών και η γυναίκα του Σοφούλα Τραβεζάνου κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Μαριγώ 9 μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Λαιμός.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κάπαρης Αναστάσιος του Αντωνίου, 38 ετών, Μυλωθρός, ο Κάπαρης Αντώνης του Αναστάση, 46 ετών, μεταπράτης, ο Κάπαρης Αντώνης του Περρούλη, 42 ετών, ναυτικός, ο Κάπαρης Ιωάννης του Περρούλη, 38 ετών, ναυτικός, μετέφερε τα δικαιώματά του στην Πάρο. Ο Κάπαρης Παντελής του Πέτρου, 30 ετών, εργάτης και ο Κάπαρης Φώτης του Αναστασίου, 50 ετών, αλιεύς, κάτοικος Κωνσταντινούπολης.
–1885. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 31χρονος ξυλουργός Βασίλειος Π. Κάπαρης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Φεβρουαρίου 1885.
–1908. Το 1908 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα αλιεύς Κάπαρης Νικόλαος του Αναστασίου.
–1911. Ιατρός Όθωνας Κάπαρης γεννημένος στη Νάουσα το 1911. Συλλέκτης και δημιουργός του ιστορικού και λαογραφικού μουσείου Νάουσας. Απεβίωσε το 1992.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Κάπαρης Ιωάννης του Πέτρου.
–1930. Το 1930 γεννιέται στη Νάουσα ο Κάπαρης Αντώνιος του Βασιλείου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 83χρονος κάτοικος Νάουσας, Κάππαρης Δημήτριος του Πέτρου, ναυτικός, ο 70χρονος Κάππαρης Πέτρος του Παντελή, ναυτικός, ο 46χρονος γεωργός Κάππαρης Βασίλειος του Αντωνίου, ο 36χρονος γεωργός Κάπαρης Σπύρος του Αντωνίου, ο 35χρονος ιατρός Όθων Κάπαρης του Δημητρίου, ο 34χρονος αλιεύς Κάππαρης Σωτήριος του Αναστάση και ο 32χρονος αλιεύς Κάπαρης Ανδρέας του Αναστασίου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαφίτου Παρασκευή, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατέρα Αναστάσιος Κάπαρης, η Πυργή Κυριακή, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατέρα Αναστάσιος Κάπαρης, Κάπαρη Μαριγώ, όνομα συζύγου Σπύρος, όνομα πατέρα Αλέξανδρος Καρποδίνης και η Τσαντάνης Ευαγγελία, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατέρα Αναστάσιος Κάπαρης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κάπαρη Ουρανία, όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Λύσανδρος Θεοφίλης, η Κάπαρη Μαρούλη, όνομα συζύγου Σωτήριος, όνομα πατρός Ζαχαρίας Ρούσσος, η Κάπαρη Μαριγώ, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Κάπαρη Νικολέτα, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Πίπης Χαμηλοθώρης, η Κάπαρη Φλώρα, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης, η Κάπαρη Φλώρα, όνομα πατρός Πέτρος  και η Κάπαρη Ελένη, όνομα πατρός Πέτρος Κάπαρης.

–Καπαρός ή Καππαρός: Σύμφωνα με τον ιατρό ερευνητή Γεώργιο Καπαρό, Η οικογένεια Καπαρού της Πάρου είναι κρητικής προέλευσης, από τα Σφακιά. Το επίθετο είναι παρωνυμικό και προέρχεται από την μεσαιωνική λέξη «καπυρός» που σημαίνει «τον ομοιάζοντα με την φωτά» δηλ. τον κοκκινόξανθο. Το αρχικό επίθετο ήταν Τσιριντάνης. Σύμφωνα με την διήγηση του Στυλιανού Μιχαήλ Καπαρού (γεννήθηκε το 1879 στο Άνω Μέρος Αμαρίου), η καταγωγή είναι από τον Καλλικράτη Σφακίων. Σύμφωνα με τους Σφακιανούς ιστορικούς Γρηγόριο Παπαδοπετράκη και Πάρι Κελαϊδή, οι Τσιριντάνηδες είναι απόγονοι των Σκορδιλών-Ψαρομήλιγγων που πρωταγωνιστούσαν στις επαναστάσεις των Κρητικών εναντίων των Βενετών. Οι Τούρκοι καταζητούσαν τους αδελφούς Τσιριντάνη και αυτοί αποφάσισαν να αλλάξουν το επίθετό τους σε «Καπαρός» και να διασκορπιστούν. Ο Ιωάννης έφτασε μέχρι την Πάρο στα τέλη του 18ου αιώνα και εγκαταστάθηκε στον Κώστο. Πράγματι, η παράδοση της οικογένειας αναφέρει πως έφυγε από την Κρήτη λόγω διένεξης με τους Τούρκους. Οι Καπαροί φυσικά, πρωταγωνίστησαν στην επανάσταση του 1821. Δεν είναι γνωστό πόσοι συμμετείχαν και αν κάποιος σκοτώθηκε στις μάχες. Διασώζονται όμως, δύο πιστοποιητικά συμμετοχής. Στο πρώτο πιστοποιείται η δράση του Νικόλαου Καπαρού Κορωναίου ο οποίος «μετά την εκπόρθησιν της Τριπόλεως όπου διεκρίθη κατά την γενναιότητα και ανδρείαν ως εισπηδήσας πρώτος κρατών την σημαίαν της ελευθερίας εις χείρας του, όπου και επληγώθη εις τον μηρόν και εις την δεξιάν χείρα …». Στους εκλογικούς καταλόγους Κώστου του 1875 εγγράφονται οι Αθανάσιος και ο Θεόδωρος του Νικολάου κάτοικοι Αθηνών, που προφανώς είναι γιοί του ανωτέρω. Στο δεύτερο, πιστοποιείται η δράση του Ιωάννη Αναγνώστη Καπαρού στην Επανάσταση του ’21 ως εξής: «μετέβη εις την πολιορκίαν της Τριπολιτζας φέρων μεθ’ αυτού 7 στρατιώτας». Ο Ιωάννης Αναγνώστης ήταν κτηματίας και πάρεδρος Κώστου. Ήταν από τους πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής της Πάρου κατά την δεκαετία του 1840. Το 1843 εξελέγη «Νόμιμος Εκλογέας» του Δήμου Ναούσης (δηλαδή συμμετείχε στην εκλογή των εκπροσώπων Πάρου για την κατάρτιση του πρώτου ελληνικού συντάγματος). Στο βιβλίο «Τα Πάρια» του Νικ. Γ. Κυπραίου, αναφέρεται ο Γεώργιος Καπαρός του Ιωάννου (προφανώς γιος του ανωτέρω) στρατιωτικός, ο οποίος έφθασε μέχρι τον βαθμό του λοχαγού και απεβίωσε γύρω στο 1886. Ο Γ. Καπαρός κατοικούσε στον Κώστο όπου διέθετε «όχι ευκαταφρόνητη κτηματική περιουσία». Ο κλάδος των Λευκών «Πατριάρχης» είναι ο Εμμανουήλ Καπαρός του Ιωάννου ο οποίος παντρεύτηκε την Λευκιανή Παρασκευή Ρούσσου (κόρη του κτηματία Νικολάου Ρούσσου) και μετακόμισε στις Λεύκες. Το 1879 αγόρασε το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Επταβρύσης από τον Ιωάννη Ν. Κονταράτο. Στο μοναστήρι αυτό ανήκε η τριγύρω γη και οι πηγές με τα τρεχούμενα νερά που έδωσαν την ευκαιρία στον Μανώλη να καλλιεργήσει το χόμπι του, δηλαδή να συλλέγει φυτά από όλο τον κόσμο και να τα εμφυτεύει στα κτήματά του. Για παράδειγμα όταν κατάλαβε πως μπορούσε να ευδοκιμήσει κερασιά (υπήρχαν αγριο-βυσσινιές στην περιοχή), ταξίδεψε στην Έδεσσα για να φέρει τις πετροκερασιές που υπάρχουν έως σήμερα. Βέβαια όταν αγόρασε το μοναστήρι ο γύρω τόπος είχε ελάχιστα δέντρα και ήταν ο Μανώλης που οργάνωσε τις πηγές και φύτεψε τους κήπους. Λέγεται πως δούλευαν γύρω στα 100 άτομα για να διαμορφώσουν κατάλληλα τα κτήματα. Ο Άγιος Ιωάννης κληρονομήθηκε από τον γιο του Ιωάννη που παντρεύτηκε την Φλώρα Βαζέγιου κόρη πλούσιου γεωργού από τα Μάρμαρα της Πάρου. Το 1914 αναφέρεται ως κοινοτικός σύμβουλος με πρόεδρο τον Ν.Γ. Ζουμή. Το 1936 εξελέγη πρόεδρος της κοινότητας Λευκών. Πρόεδροι της κοινότητας Λευκών εξελέγησαν και οι εγγονοί του (από το γιο του Γεώργιο) Ιωάννης (1955-58) και Αντώνιος (1978-1982). Ο πρωτότοκος γιος του Εμμανουήλ ήταν καθηγητής φιλόλογος και Γεν. Επιθεωρητής Μ.Ε. του Υπουργείου Παιδείας. Πέθανε σε ηλικία 86 ετών το 1978. Ο γιος του Αντώνιος ήταν επίσης φιλόλογος, αλλά δεν εργάστηκε ποτέ γιατί έπασχε από φυματίωση. Διετέλεσε επί σειράν ετών γραμματέας της κοινότητας Λευκών. Ο κλάδος της Μαρπήσσης Ο Ιωάννης Καπαρός του Γεωργίου δικολάβος, είναι ο πρώτος που αναφέρεται στη Μάρπησσα στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1903 γεννιέται ο Καπαρός Γεώργιος του Ιωάννη έμπορος, προφανώς γιος του ανωτέρω. Ο κλάδος των Μαρμάρων Ο αείμνηστος Θεόδωρος Καπαρός που συγκαταλέγετo στα θύματα του «Σάμαινα» ήταν απόγονος του Όθωνα Καπαρού παππού του ιατρού Όθωνα Κάπαρη. Ο Δημήτριος Καπαρός πρόεδρος της Κοινότητας Αρχιλόχου (1979-1987) προέρχεται από τον κλάδο των Λευκών και είναι εγγονός του Ιωάννη Καπαρού του Εμμανουήλ. Ο κλάδος των Γλυφών «Πατριάρχης» είναι ο Νικόλαος Καπαρός γιος του Εμμανουήλ και αδελφός του Ιωάννη των Λευκών. Ο κλάδος της Νάουσας Στην Νάουσα δεν υπάρχουν «Καπαροί», αλλά είναι γνωστή η σχέση του γιατρού Όθωνα Κάπαρη. Η μητέρα του Ανθή ήταν κόρη του Όθωνα Καπαρού από τον Κώστο, αδελφού του Εμμανουήλ Καπαρού των Λευκών. Οι γιοι του Όθωνα, Ιωάννης, Θεόδωρος, Μάρκος και Παναγιώτης, μετοίκησαν στις ΗΠΑ στις αρχές του 1900.
–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Νικόλαος Καπαρός.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος εργάτης Νικόλαος Γ. Καππαρός, ο 54χρονος κηπουρός Ιωάννης Εμμ. Καππαρός και ο 58χρονος κτηματίας Ιωάννης Α. Καππαρός, ο 28χρονος στρατιωτικός Γεώργιος Ιω. Καππαρός, ο 25χρονος κηπουρός Γρηγόριος Ιω. Καππαρός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος εργάτης Νικόλαος Γ. Καππαρός, ο 54χρονος κηπουρός Ιωάννης Εμμ. Καππαρός, ο 58χρονος κτηματίας Ιωάννης (Α). Καππαρός, ο 28χρονος στρατιωτικός Ιωάννης Γεωργίου Καππαρός και ο 25χρονος κηπουρός Γρηγόριος Ιωάννη Καππαρός.
–1868. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια της Κοινότητας Λευκών του 1868 ο Καπαρός Εμμανουήλ του Ιωάννη.
–1868. Το 1868 γεννιέται ο Καπαρός Ιωάννης του Εμμανουήλ κτηματίας κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 43χρονος Εμμανουήλ Καπαρός του Ιωάννη κτηματίας.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καπαρός Αθανάσιος του Νικολάου, 47 ετών, μάγειρας κάτοικος Αθήνας, ο Καπαρός Όθων, του Ιωάννη, 41 ετών, κηπουρός, ο Καπαρός Γεώργιος του Ιωάννη, 66 ετών, στρατιωτικός, απεβίωσε και ο Καπαρός Θεόδωρος του Νικολάου, 43 ετών, καλαποδάς, κάτοικος Αθήνας.
–1886. Ο Γεώργιος Καπαρός νέος και με πατριωτικό ενθουσιασμό κατετάχθη στον Ελληνικό Στρατό όπου έφτασε στον βαθμό του Λοχαγού. Αποστρατεύθηκε κι έμεινε στο χωριό Κώστος, όπου ήταν και ο τόπος γέννησης του καταγινόμενος εις την καλλιέργειαν της όχι ευκαταφρόνητης κτηματικής του περιουσίας. Πέθανε στον Κώστο το 1886.
–1893. Στις 4 Μαρτίου 1893 ο 30χρονος υπάλληλος από την Πάρο Ιωάννης Καπαρός του Γεωργίου και της Αικατερίνης Κωνσταντίνου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Πάρο Ελένη Σιφάκη, του Μιχαήλ και της Ασημίνας Φιλίνη.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Καπαρός Ι. Αντώνιος φιλόλογος, ποιητής, ζωγράφος. Απεβίωσε το 1946.
–1911. Ιωάννης Γ. Καπαρός, Γραμματέας του Δήμου Μάρπησσας το 1911.
–1912. Δημοτικός Σύμβουλος Λευκών το 1912 ο Ιωάννης Εμμ. Καπαρός.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Καπαρός Ιωάννης του Γεωργίου σπουδαστής.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Πέτρος Καππαρός.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Καπαρός Παύλος του Πέτρου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Καπαρός Αντώνιος (Λεύκες).
–1936. Το 1936 ο Ιωάννης Εμμ. Καπαρός εξελέγει πρόεδρος της Κοινότητας Λευκών.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καπαρός Γεώργιος του Ιωάννη, 43 ετών έμπορος, κάτοικος Μάρπησσας.
–1946. Στην εφημερίδα «Φωνή της Πάρου» στις 31 Μαρτίου 1946 διαβάζουμε το Νέο ΔΣ του Συλλόγου Μαρπησσαίων και Αρχιλοχιτών. Πρόεδρος: Άγγελος Ασπρόπουλος, Αντιπρόεδρος Δημ. Στέλλας, Γεν. Γραμματέας: Επαμ. Γαβαλάς, Ταμίας: Ζαχ. Χανιώτης, Έφορος: Αναστάσιος Μαρμαρινός. Σύμβουλοι οι κ.κ.: Ηλίας Θεοχαρόπουλος, Όθων Καπαρός, Δημ. Μαρινάκης και Αντώνιος Μπάλιος.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αριανούτσου Μαριέττα, όνομα συζύγου Παντελής, όνομα πατέρα Εμμανουήλ Καπαρός.
–1955. Πρόεδρος της Κοινότητας Λευκών το 1955-1958 ο Ιωάννης Γ. Καπαρός.
–1978. Ο Αντώνης Γ. Καπαρός χρημάτισε πρόεδρος Λευκών το 1978-83.
–1979. Πρόεδρος της Κοινότητας Αρχιλόχου ο Λευκιανός Δημήτριος Γ. Καπαρός από το 1979 ως το 1987.

–Καπέλλος: Επώνυμο παρωνύμιο.
–1490, ναύαρχος του βενετικού στόλου στην Πάρο ο Νικόλα Καπέλλο.

–Καπετανέας: Παρωνυμικό επώνυμο
–1990. Καταγωγή από Νευροκόπι Ν. Δράμας, έτος 1990.

Καπίρης:
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Ανδρομανάκου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατρός Αναστάσιος Καπίρης.

Καπουράντες:
–1872. Στις 25 Ιουνίου 1872 ο 30χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Μιχαήλ Πετρόπουλος του Ιωάννη και της Ευφροσύνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Ελένη Καπουράντε, του Μιχαήλ.

–Καπούτσος ή Καπούζος ή Καπούτζος ή Καρούσης: Φράγκικη η προέλευσης του επιθέτου, αρχικά καθολικού δόγματος, επίθετο παρατσούκλι-επάγγελμα. Η κατάληξή ούτσο είναι δυτική και είναι υποκοριστικό «ο μικρός».  Το επώνυμο Καπούζος (παλαιότερα, από τον 17ο και 18ο αι. στη Νάουσα και Παροικιά) ή Καπούτσος σήμερα στις Λεύκες, Νάουσα, Παροικιά και Αντίπαρο, είναι βενετικής προελεύσεως (από το βενετ. Capuzzo=κουκούλα) και μεσαίων λ καπούτσιν, το καπούσι, καπούτσο= είδος καλύμματος του κεφαλιού, κουκούλα: στον Πουλολόγο και παλαιό επώνυμο Καπούτσης στην Κρήτη. Παλαιότερο έπος, Καπούτσης στην Κρήτη. Οικογενειακός κάδος της Παροικιάς άλλαξε το επώνυμο σε Καρούσης την 10ετία του 90’. Σύμφωνα με τον ιατρό ερευνητή Γιώργο Καπαρό, το επίθετο αυτό στα έγγραφα του 19ου αιώνα αναφέρεται ως "Καπούτζος" και αυτό φαίνεται να είναι το αρχικό επίθετο. Capuzzo (καπούτζο) στα βενετικά σημαίνει "κουκούλα" ή "άσπρο λάχανο". Στην Ιταλία σήμερα το επίθετο αυτό συναντάται στο Βένετο και στην Λομβαρδία. Αντίθετα ως "Καπούτσος" συναντάται κυρίως στην Σικελία όπου είναι πολύ συνηθισμένο. Δεδομένου όμως, ότι οι 'δικοί" μας αναγράφονται ως "Καπούτζοι" μπορούμε να υποθέσουμε με σιγουριά ότι κατάγονται από το Βένετο. Το επίθετο αυτό ήταν συχνό σε όλη την Πάρο, αλλά και στην Αντίπαρο όπου πρωτομαρτυράται.
–1536. Στο αρχαίο παρεκκλήσιο της Εκατονταπυλιανής που σήμερα είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο στην κόγχη τοιχογραφείας επιγραφή αναφέρει: ,αφλς’(1536) ΜΗΝ[ΟΣ ΟΚ]ΤΩΒΡ[ΙΟΥ] ΔΕΗΣΗ[Σ ΤΟΥ ΔΟΥΛ]ΟΥ [ΤΟΥ] ΘΥ [ΙΩ] [ΚΑ]ΠΟΥΤΣ[ΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ] ΑΥΤΟΥ.
–1658. Εφημέριος Αντιπάρου ο πρωτοπαπάς Καπούτζος υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων της Αντιπάρου (Καστέλλι της Αντιπάρου, 2 Ιουνίου 1658)
–1782. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Ιάκωβος 1782 γεωργός.
–1804. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Μάρκος 1804 εργάτης, ο Καπούτσος Μπαλιτράς 1804 κτίστης, ο Καπούτσος Παναγιώτης 1804 ποιμήν, ο Καπούτσος Ιωάννης Α 1804 γεωργός και ο Καπούτσος Μάρκος 1804 γεωργός.
–1806. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Μάρκος Ιωάννης 1806 γεωργός.
–1808. Στην Πάρο Μιχελής Καπούτζης στα 1808.
 –1812. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Ιωάννης Αντώνιος 1812 γεωργό και ο Καπούτσος Ιωάννης Ν. 1812 γεωργός.
–1814. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Γεώργιος Μ. 1814 εργάτης, ο Καπούτσος Μπαλιτράς Κωνσταντίνος 1814 κτίστης, ο Καπούτσος Παναγιώτης Κωνσταντίνος 1814 γεωργός και ο Καπούτσος Γεώργιος Μιχαήλ 1814 εργάτης.
–1819. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Νικόλαος Μαρ 1819 γεωργός.
–1821. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Ιωάννης Νικόλαος 1821 κτηματίας.
–1821. Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτης *2 (Δημογέρων) Επιστάτης Αγώνος 1821 ¬ Μαρίνα Κυπριανού (Γένος Χαμάρτου) ¬ Τζώρτζης Δελαγραμμάτης *5 (Συμβολαιογράφος) Δήμαρχος Υρίας και Μάρπισσας ¬ Ανδριανή Παπαδοπούλου (Ανιψιά Κύριλλου Παπαδόπουλου) ¬ Βασιλική Δελαγραμάτη ¬ Γεώργιος Κων/νου Ναυπλιώτης (Νομικός κτηματίας, Δήμαρχος Μάρπησσας) ¬ Δελαγραμμάτης Γ. Ναυπλιώτης (Βιομήχανος) ¬ Αργυρώ Κων. Αιγινήτη ¬ Κων/νος Δελαγρ. Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Πολυξένη Ε. Τσακίρη ¬ Δελαγραμμάτης Κων/νος Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Φλωρίτσα Ιακ. Καπούτσου.
–1824. Το 1824 αναφέρεται ο Ιωάννης Καπούτζος.
–1833. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Αντώνιος Ιωάννης 1833 γεωργός.
–1836. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Πινέτος Ιωάννης 1836 γεωργός.
–1837. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Νικόλαος Γεώργιος 1837 γεωργός.
–1845. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Γεώργιος Ιωάννης 1845 γεωργός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 36χρονος γεωργός γεώργιος Ιω. Καπούτζος, ο 58χρονος γεωργός Ιωάννης Καπούτζος, ο Ιάκωβος Καπούτζος 63 ετών γεωργός, ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Καπούτζος, και ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Κ. Καπούτζος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος εργάτης Καπούτζος Νικόλαος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος εργάτης Γεώργιος Μιχ. Καπούτζος, ο 65χρονος γεωργός Ιάκωβος Καπούτζος, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Καπούτζος, ο 43χρονος γεωργός Ιωάννης Α. Καπούτζος, ο 43χρονος γεωργός Μάρκος Καπούτζος, ο 43χρονος κτίστης Μπαλιτράς Καπούτζος, ο 43χρονος ποιμήν Παναγιώτης Καπούτζος και ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Μαρ. Καπούτζος.
–1849. Στο δημοτολόγιο της Κοινότητας Λευκών  αναγράφεται το 1849 ο Καπούτσος Νικόλαος Ιωάννης 1849 γεωργός και ο Καπούτσος Νικόλαος Μάρκος 1849 γεωργός.
–1853. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών αναφέρεται ο Καπούτσος Μιχαήλ Γεώργιος 1853 γεωργός.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Καπούτσος Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας Λευκών του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 42χρονος Καπούτσος Αντώνης του Ιωάννου γεωργός, αλλά και ο 64χρονος κτίστης Μπαλιτράς Καπούτσος του Κωνσταντίνου.
–1878. Το 1878 γεννιέται Καπούτσος Νικόλαος του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1889. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1889 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Νικόλαος του Γεωργίου, γεωργός.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Καπούτσος Νικόλαος του Ιάκωβου γεωργός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Καπούτσος Γεώργιος του Κοσμά λεμβούχος κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Καπούτσος Γεώργιος του Δημητρίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Καπούτσος Ανδρέας του Κοσμά ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Καπούτσος Αναστάσιος του Ιωάννη ιχθυοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Καπούτσος Ξενοφών του Κοσμά γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται η Καπούτσου Πηνελόπη του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Καπούτσος Ξενοφών του Κοσμά γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Το 1947 διαγράφετε ως στερηθέντας των πολιτικών του δικαιωμάτων.
–1906. Στις 1 Ιουνίου 1906 ο 23χρονος θερμαστής από την Πάρο Νικόλαος Ασπρόπουλος του Βασιλείου και της Μαρίας Καπούτσου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ασημίνα Λάμπρου, του Δημητρίου, και της Αργυρώς.
–1908. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1908 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Κωνσταντίνος του Νικολάου εργάτης.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Καπούτσος Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Καπούτσος Μιχαήλ του Κοσμά γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1914 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Ιάκωβος του Νικολάου εργάτης.
–1917. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1917 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Δαυίδ του Νικολάου εργάτης.
–1918. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1918 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Βασίλειος του Νικολάου εργάτης.
–1919. Στις 13 Μαΐου 1919 ο 31χρονος ναυτικός από την Πάρο Πολύκαρπος Ασπρόπουλος του Βασιλείου [κάτοικος Πάρου] και της Μαρίας Γ. Καπούτσου [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Καλομοίρα Παυλή, του Αλέξ. και της Μαρίας.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Καπούτσος Πέτρος του Στυλιανού εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1921 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Δημήτριος του Νικολάου εργάτης.
–1923. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1923 κάτοικος Αντιπάρου Καπούτσος Απόστολος του Νικολάου εργάτης.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Καπούτσος Κωνσταντίνος του Στυλιανού υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Καπούτσος Βασίλειος του Γεωργίου μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Ιωάννης Καπούτσος.
–1925. Το 1925 γεννιέται η Καπούτσου Κρυστάλλω του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Καπούτσος Ευάγγελος του Γεωργίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Καπούτσος Παναγιώτης του Γεωργίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Καπούτσος Ιάκωβος του Γεωργίου, εργάτης, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Καρούτσος Ιάκωβος του Γεωργίου γεώργιος, κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Καπούτσος Μιχαήλ του Γεωργίου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα γεωργός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Καπούτσου Συγκλητική, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατρός Βαβανός Γεώργιος και η Χαμηλοθώρη Άννα, όνομα συζύγου Παντελής, όνομα πατρός Γ. Καπούτσος.

Καραβίας: Ίσως πατριδωνυμιακό επώνυμο. Ο γενάρχης του Παριανού κλάδου ήρθε από τον Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας.
–1940. ένδοξος και ήρωας της Πίνδου το 1940 ο Στρατηγός Ιωάννης Καραβίας από την Παροικιά.
–1970 πρέσβης ο Παριανός Θεόδωρος Ιωαν. Καραβίας από την Παροικιά. Γιός του Στρατηγού Ι. Καραβία.   

Καραγιάννης: Σύνθετο επώνυμο πατριδωνυμικό, από το Κάρα (τουρκικά το μαύρο) και το Γιάννης.
–1824. Την 25 Μαρτίου 1824 τα παιδιά του Αντιπαριώτη Κωνσταντή Μαριάνου έβοσκαν διακόσια δέκα γίδια εις πλησίον νήσον Στρογγυλόν λεγόμενον, επέρασεν από εκεί μια σακολέβα και ένας Νικόλας του Μανώλη Πρωτόγυρου, αδερφός του Καραγιάννη, εβγήκεν εις την νήσον, έδειρε ανηλεώς τα οαιδιά και όλο το ποίμνιο εμβαρκάρησε εις την σαρκολέβα και εξηφανίσθει.

–Καραδήμας: Σύνθετο επώνυμο πατριδωνυμικό, από το Κάρα (τουρκικά το μαύρο) και το Δήμος.
–1760 Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).

–Καραλής ή Καράλης: πρόσφυγες από την Μ. Ασία.
–1870. Το 1870 η Ειρήνη Καράλη του Απόστολου 14 ετών, άγαμη από την Πάρο, υπηρέτρια, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

Καραμανώλης: Παρωνύμιο, ο μαυρομανώλης από το kara στα τούρκικα μαύρο.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροκιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο ναυτικός Καραμανώλης Αριστείδης του Ανδρέα (γεν. 1911)  κάτοικος Παροικιάς.
–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Καραμανώλη Όλγα κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–Καραμετζόπουλος: βλέπε Καραμιτσόπουλος.

–Καραμητσόπουλος ή Καραμιτσόπουλος ή Καραμετζόπουλος ή Καραμιτζόπουλος: Σύνθετο επώνυμο πατριδωνυμικό, από το Κάρα (τουρκικά το μαύρο) και το Μητσοπουλο (μικρός Δημήτρης).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος κτηματίας Καραμητσόπουλος Γεώργιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Γεώργιος Καραμιτζόπουλος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καραμιτσόπουλος Μιχάλης του Γεωργίου 30 ετών σιδηρουργός κάτοικος Σμύρνης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καραμετζόπουλος Νικόλαος του Γεωργίου 31 ετών κτηματίας από τα Μάρμαρα.

Καραμολέγκος:
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καραμολέγκου Φλώρα, όνομα συζύγου Δημήτριος όνομα πατρός Ιωάννης Αλιπράντης.

–Καραμπραϊμης ή Γρηγορόπουλος: Καταγωγή από την Αρκαδία.
–1825. Στα 1825 ο Δημήτριος Μιχελέτου Γρηγορόπουλος γράφεται και ως Καραμπραϊμης, που δηλώνει, όπως και το πραγματικό του επώνυμο, τον τόπο της καταγωγής του.

–Καρανίκης ή Καρανίκας: Σύνθετο όνομα, Κάρα-νίκη. Ήρθαν στην Πάρο το 1932 ενώ μεταγενέστερα ήταν στην Μικρά Ασία. Ίσως ο Βασίλειος Καρανίκας που συναντάμε το 1953 να μην είναι ο ίδιος οικογενειακός κλάδος.
–1932. Ήρθαν πρόσφυγες προς την ελεύθερη Ελλάδα το έτος 1932 από την Σύμη.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Ζησιμοπούλου Σεβαστή όνομα συζύγου Σπύρος, το γένος Βασίλειος Καρανίκας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καρανίκη Αικατερίνη, όνομα συζύγου Παύλος όνομα πατρός Στάμος Αλιπράντης.
–1954. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1954 είναι εγγεγραμμένος ο Νικήτας Παύλου Καρανίκης (γεν. 1932), βοηθός σωφέρ κάτοικος της κοιν. Παροικιάς.
–1965. Καρανίκης Νικήτας Οδηγός αστικής συγκοινωνίας Πάρου το 1965.
–2010. Καρανίκης Παύλος, από τη Νάουσα παντρεύεται το 2010 την Στέλλα…

–Καραντάμογλου:
–1760. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτηματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας).

–Καράντζας ή Καράντζης ή Καράτζας: Μετοίκησε από την Μικρά Ασία, ίσως από Αϊβαλή.
–1774. Σε έγγραφο της Νάουσας του 1774 αναφέρεται ο Καράντζας … .
–1817. Το 1817 γεννιέται ο Γεώργιος Α. Καράτζας, προύχοντας της Νάουσας.
–1825. Πρωτοπαπάς Δημήτριος Καράντζας, υπογράφει σε έγγραφο Νάουσας στις 11 Οκτωβρίου 1825.
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Δημήτρης Καράντζας.
–1826. Αποδεικτικό και εξοφλητικό έγγραφο που αφορά στην πώληση του Αγ. Ανδρέα στις 26-12-1826 ενώπιον των μαρτύρων Δημητρίου Καράντζα.
–1826. Υπογράφων ως έφορος στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Δημήτριος Καράντζας εις τον Τσιπίδο.
–1827. Σε εξόφληση κληρονομιάς στη Νάουσα στις 22 Μαΐου 1827 αναφέρεται ο Δημήτριος Καράντζας.
–1827. Πώληση ακινήτου υπό αριθμού 198 χιλίους οκτακοσίους είκοσι επτά (1827) Ιουλίου 27: Νάουσα της Πάρου. Την σήμερον επαρισιάσθη εις την Κοινήν Νοταρίαν της χώρας ταύτης η κάτωθεν υπογεγραμμένη Παρασκευώ γυνή Βαγγέλη Βαλσαμάκη, οπού με την γνώμην του ανδρός της και υιού της Νικολάου και λέγει ότι πως με ιδίαν της βουλήν και γνώμην δίνει και παντί ελεύθερα πουλεί εις τον Μάρκον Βλάση ένα μαγαζί αργαστήρι οπού έχει την μητρικόν της ομού με το τζάκιν του εις την ρούγα του Ευαγγελισμού πλησίον: άνωθεν τα παιδιά ποτέ Λουκά Θηβαίου και εις το πλάγι ίδια πωλήτρια, το οποίον του το δίδει διά γροσια διακόσια εξήντα: Ν260, ως καθού… εις το δημόσιον από τον ίδιον αγοραστήν, τα οποία γρόσια την τιμήν μας λέγει η άνω λεγομένη πωλήτρια ότι τα έλαβε σωστά και καλά μένοντας πλημένα και καλά ευχαριστημένα, και από την σήμερον το αποξενώνεται και το απαραιτεί εις την εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστή να το κάνει ως θέλει και βούλεται ως ίδιον του απόκτημα και ως συγχήσει την παρόν πουλησίαν να ζημιούται εις την ευρισκομένην εξουσίαν γρόσια εκατόν τριάντα, πληρώνοντας τα πάντα και πάλιν η παρών να έχη το κύρος και την ισχύν εις αιώνα τον άπαντα. Και εις πίστωσιν υπογράφεται παρ’ αυτής διά … και παρά των αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Παρασκευώ γυνή Βαγγέλη Βαλσάμου, διά χειρός εμού του υιού της Νικολάου βεβαιοί τα άνωθεν. Βαγγέλης Βαλσάμου Βεβαιώνει τα άνωθεν, δια χειρός εμού Δημητρίου Καράντζα, όστις και μαρτυρώ. Ο δημόσιος νοτάριος της χώρας ταύτης Ιωάννης Σταματελάκης βεβαιώ.
–1829. Το 1829 αναφέρεται ο επίτροπος Νάουσας Δημήτριος Καράντζας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτρης Καράντζας από τη Νάουσα.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Δημήτριος Καράντζας.
–1839. «Κοληγικόν χωράφιον». Ομολογώ ο υποφαινόμενος ότι το εν τη θέσει Ασπρόχωμα χωράφιον μου δίδω κοληγικόν προς τον κύρ Φραγκίσκον Αναγνωστόπουλον παρά του οποίου έλαβον δανειακώς δραχ. Τριακοσίας, αρ. 300, το οποίον χωράφιον θέλει κρατεί κοληγικόν έως ου του αποδώσει τας ρηθείσας 300 δραχ., τον δε τόκον αυτών λογιζόμενον προς 10%, δέκα τοις εκατόν, τον χρόνον θέλει λαμβάνει από τον ανάλογον του κυρίου του οποίου μου βαστά κοληγικόν χωράφιον οψέποτε όμως ήθελε του αποδώσει τας 300, τριακοσίας, δραχμάς θέλει διαλύεται η κοληγία μας και το κτήμα μου θέλει μείνει πάλιν ελεύθερον εκτός εάν ήθελε τύχει και είναι καλουργιά, την οποίαν θα σπείρη και φάγη κοληγικώς κατά την επιτόποιν συνήθειαν.
Διο και εις ένδειξιν υποφαίνομαι και παρά αξιοπίστων μαρτύρων.
Εν Ναούση Πάρου την 27 Αυγούστου 1839.
Δημήτριος Καράντζας βεβαιώ, Γ. Μπαρμπαρίγος μάρτυς, Ιωάννης Τελέντας μαρτυρώ, Δημήτριος Κ. Καμπάνης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος κτηματίας Γεώργιος Καράντζας.
–1853. Σε κατάλογο στις 14 Οκτωβρίου 1853, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπογράφει ο Δημοτικός Σύμβουλος Γ.Δ. Καράντζας.
–1855. Στις 2 Μαρτίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρο ο κάτοικος Νάουσας Πάρου Γεώργιος Δ. Καράντζας κτηματίας.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καράντζας Βιάζης του Δημητρίου, 60 ετών, κτηματίας και ο Καράντζας Δημήτριος του Γεωργίου, 38 ετών, μεταπράτης.
–1886. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1886 κάτοικος Αντιπάρου Καράντζης Γεώργιος του Δημητρίου, παραγγελιοδόχος.
–1908. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1908 κάτοικος Αντιπάρου Καράντζας Δημήτριος του Γεωργίου παντοπώλης.
–1911. Βιάζης Καράντζας, Δικηγόρος Αθηνών το 1911, καταγόμενος από τη Νάουσα. Βιάζης είναι το όνομα. Πολλές φορές έδιναν ως όνομα στα παιδιά τους επίθετα γνωστών οικογενειών.
–1921. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1921 κάτοικος Αντιπάρου Καράντζας Νικόλαος του Γεωργίου εργάτης.
–1925. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1925 κάτοικος Αντιπάρου Καράντζας Αγαμέμνων του Γεωργίου γεωργός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαλαματένιου Αργυρώ, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Δημήτριος Καράντζας.

Καραντζάς ή Καραντζίας: Σύμφωνα με τον καθηγητή – ερευνητή Νικόλαο Αλιπράντη, το επώνυμο Καραντζίας μεταπλάστηκε σε Καράντζας, Καραντζάς. Η οικογένεια Καραντζά που αναφέρεται μέχρι σήμερα στην Παροικιά είναι Μικρασιατικής καταγωγής. Για το επώνυμο Καράντζας υπάρχει ειδική ενότητα, βλέπε Καράντζας. 
–1716. Ο ιερέας Γρηγόριος Καραντζίας υπογράφει διοριστήριο έγγραφο Καντζελλαρίου στις 14 Ιανουαρίου 1716.
–1731. Ιερέας Αθανάσιος Κονταράτος, αναφέρεται στη διαθήκη του Πέρου Καραντζία (Παροικιά, 14 Φεβρουαρίου 1731).
–1733. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 21 Ιανουαρίου 1733 σε προικοσύμφωνο του Στεφανή Σκλαβόπουλου ο ιερομόναχος Καραντζίας.
–1752. Σε έγγραφο του Τζιπίδου στις 26 Αυγούστου 1752 υπογράφει ο Αναγνώστης Καρανζτίας.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Καραντζάς Ευάγγελος του Μόσχου χαλκεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Καραντζάς Γεώργιος του Ευάγγελου χαλκεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Καραντζάς Βασίλειος του Ευάγγελου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καραντζάς Γεώργιος του Ευάγγελου χαλκεύς και ο Καραντζάς Ευάγγελος του Μόσχου χαλκεύς κάτοικοι Παροικιάς.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Καραντζά Εργίνα, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Α. Μαρινάτος.

Καράντζης: Βλέπε Καράντζας

Καραντινός:
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Καραντινός Εμμανουήλ του Αβέρκιου μηχανικός κάτοικος Αντιπάρου.

Καράπαυλος:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος γεωργός Σταματέλος Καράπαυλος.

Καράς: παρωνύμιο, από την τούρκικη λέξη kara, ο μαύρος.
–1863. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος έμπορος Βασίλειος Καράς, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Οκτωβρίου 1863.

Καρασαντές: Σύνθετο όνομα Καρά-σαντές. Καταγωγή από την Λαμία.
–1985. Γενάρχης του Παριανού κλάδου ο αστυνομικός Παροικιάς Δημήτριος Κ. Καρασαντές το 1985.

–Καρατάρης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος αλιεύς Παντελής Καρατάρης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καρατάρης Χρυσής του Παντελή 28 χρονών γεωργός.

Καράτζας: Βλέπε Καράντζας

Καραχάλιος: Σύνθετο επώνυμο από την λέξη Καρά-χαλιός. Το Κάρα στα τούρκικα λέγετε ο μαύρος ή το κεφάλι, η κεφαλή και το χάλιος από το Μιχαλιός. Ο κλάδος των Καραχάλιων έχει Σαμιακή καταγωγή.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα ναυτικός Καραχάλιος Δημήτριος του Σταύρου.
–1938. Ο Σπύρος Κ. Καραχάλιος, έφερε προπολεμικά (πριν το 1938) το πρώτο ταξί στην Πάρο. Την ίδια εποχή ο αδερφός του Αριστείδης είχε το πρώτο φορτηγό στην Πάρο.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος κάτοικος Νάουσας, Καραχάλιος Σταύρος του Δημητρίου, καραβομαραγκός.
–1963. Ο Δημήτρης Καραχάλιος από την Παροικιά το 1963 παντρεύεται στη Νάουσα την Ειρήνη Μαργαρίτη;.
–1985. Σταύρος Καραχάλιος παίκτης του Νηρέα Νάουσας το 1985.

Καρβουνάρης ή Καρβουνιάρης: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 62χρονος σιδηρουργός Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος σιδηρουργός Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 69χρονος Καρβουνάρης Κωνσταντίνος του Μήτρου, χαλκεύς.

Καρβουνιάρης: Βλέπε Καρβουνάρης

Καργιωτάκης: Βλέπε Καρυωτάκης

–Καρδαμίτση:
–1957 Αφιέρωμα Παρασκευής Μάνθου Καρδαμίτση στην Αγ Μαρίνα Κώστου.

–Καρδαράς:
 –1788. Λεύκες 20 Απρ. 1788 «έτερο χωράφι εις την Καυκάλα όπου το έχει αγορά από τον Μάρκο της Καρδαρούς, σύμπλιος ο Δημήτρης Αμοργιανός».

–Καρδίτζης: Πατριδωνυμικό επώνυμο.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Γεώργης Καρδίτζης.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Λουκάκης καρδίτζης.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Λουκάκης Καρδίτζης.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Λουκάκης Καρδίτζης.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Λουκάς Καρδίτζης.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Γιαννουλάκης Καρδίτζης.
Σε έγγραφο Παροικιάς, στην περιοχή της οποίας βρίσκεται το 18ο αιώνα αναφέρεται «περιβόλι του Γλέζου σύμπλιος Λουκάκης Καρδίτζης».

Καριζάκης:
–1904. Στις 14 Ιανουαρίου 1904 ο 50χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Περικλής Καριζάκης του Γεωργίου και της Δέσποινας [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 34χρονη από την Κρήτη Φλουρού Μαθιουδάκη, του Εμμανουήλ και της Θεοδώρας [κάτοικοι Σύρου].

–Καριώτης: Επίθετο-Πατριδωνύμιο από την Ικαρία.
–1882. Σε έγγραφο του έτους 1882 αναφέρεται ο Καριώτης.

Καρουτζάκης: Καταγωγή από την Κρήτη. Από το ιταλικό caruzo, αγαπητός.
–1896. Στις 5 Μαρτίου1896 ο παριανός Περικλής Καρουτζάκης 36 ετών [πατήρ] βυρσοδέψης κάτοικος Σύρου και η γυναίκα του Αγγελική Νεράντζη δηλώνου τον θάνατο της κόρης τους Στυλιανής 5 μηνών κάτοικο Ερμούπολης, πατρίς Κρήτη. Ασθένεια: Βρόγχοπνευμονία.

–Καρούτσας: (ίσως τοπονύμιο στον Πρόδρομο)
–Εξωμανδρι στον Δραγουλά το 1870 αναφέρεται ο Καρούτσας … (ίσως τοπονύμιο).

Καρπάθιος: Πατριδωνυμιακό επώνυμο. Ο γενάρχης της Πάρου μετοίκησε στην Πάρο από την Ρόδο.
–1964. Καρπάθιος …  το 1964 δάσκαλος του Δημοτικού Σχολείου Ανεραντζιές.
–1985. Καρπάθιος Άρης το 1985 μαθητής Δημοτικού Σχολείου Παροικιάς.

–Καρποδίνης ή Κορποδίνης: Επίθετο παρατσούκλι. Ήρθαν στην Πάρο από τη Νάξο. Μονοκλαδική οικογένεια η οποία κατά βάση συναντάται στη Νάουσα.
–1725. Προικοσύμφωνο Αντώνη Σαγκριώτη και Τζάννας Καρποδίνη (Νάουσα 27 Νοεμ. 1725) «εν τη θέσει της Κάτω Ρούγας».
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Σταμάτης Κορποδίνης από το κοινό της Νάουσας Πάρου. (αλλαγή λόγω ορθ. Λάθους).
–1827. Σε εξόφληση κληρονομιάς στη Νάουσα στις 22 Μαΐου 1827 αναφέρεται ο ποτέ Αργυρώς κόρης ποτέ Σπύρου Βαγγέλη και γυνή Δημητρίου Καρποδίνη.
–1827. Στο προικοσύμφωνο του Ιωάννου Ελευθέριου Μήτρου και της Καλής Δ. Καρποδίνη (Νάουσα, 28 Μαΐου 1827) ο μαστρο Λευτέρης, γιός του αποθανόντος Ιωάννη Μήτρου Μωραΐτη.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Νικόλαος Καρποδίνης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος εργάτης Καρποδίνης Δημήτρης, ο 58χρονος εργάτης Γεώργιος Καρποδίνης, ο 39χρονος κηπουρός Ιωάννης Καρποδίνης.
–1862. Το 1862 γεννιέται ο Καρποδίνης Δημήτριος του Νικολάου κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Καρποδίνης Παντελής του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Καρποδίνης Γεώργιος του Δημητρίου, 53 ετών, βυρσοδέψης, ο Καρποδίνης Θεόδωρος του Γουλιέλμου, 43 ετών, γεωργός και ο Καρποδίνης Νικόλαος του Γουλιέλμου, ετών 43, γεωργός.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 28 ετών εργάτης Ιωάννης Φρ. Καρποδίνης άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 19 Ιανουαρίου 1887.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Καρποδίνης Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Καρποδίνης Ελευθέριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Καρποδίνης Γεώργιος του Ανδρέα, εισοδηματίας, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Καρποδίνης Πέτρος του Γουλιέλμου βαρελοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται η Καρποδίνη Ελένη του Δημητρίου, κάτοικος Νάουσας Πάρου μετέπειτα σύζυγος του Βικέντιου Δαμία.
–1905. Το 1905 γεννιέται η Καρποδίνη Μαρία του Ανδρέα, κάτοικος Νάουσας Πάρου. 
–1907. Το 1907 γεννιέται η Καρποδίνη Ανδριανή του Ελευθέριου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1911. Ανδρέας Γ. Καρποδίνης, έμπορος στη Νάουσα το 1911.
–1911. Δημήτρης Γ. Καρποδίνης, έμπορος στη Νάουσα το 1911.
–1912. Το 1912 γεννιέται η Καρποδίνη Μαρουσώ του Ανδρέα, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Καρποδίνης Πέτρος του Ανδρέα αξιωματικός κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1948.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Καρποδίνης Κωνσταντίνος του Πέτρου βαρελοποιός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1931. Το 1931 γεννιέται η Καρποδίνη Κατίνα του Ελευθέριου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 84χρονος κάτοικος Νάουσας, Καρποδίνης Δημήτριος του Νικολάου, γεωργός, ο 79χρονος Καρποδίνης Ανδρέας του Γεωργίου, μεταπράτης, ο 70χρονος Καρποδίνης Γεώργιος του Φραγκίσκου εργάτης, ο 62χρονος Καρποδίνης Ζάννος του Νικολάου εργάτης, ο 43χρονος υποδηματοποιός Ιωάννης Καρποδίνης του Ανδρέα, ο 53χρονος γεωργός Καρποδίνης Ελευθέριος του Γεωργίου, ο 39χρονος γεωργός Ευάγγελος Καρποδίνης του Γεωργίου, ο 34χρονος εργάτης Καρποδίνης Νικόλαος του Γεωργίου, ο 37χρονος γεωργός Καρποδίνης Δημήτριος του Ανδρέα, ο 30χρονος φοιτητής Καρποδίνης Θεμιστοκλής του Ανδρέα, ο 30χρονος αξιωματικός Καρποδίνης Πέτρος του Ανδρέα, ο 26χροος εργάτης Καρποδίνης Χαράλαμπος του Γεωργίου, ο 22χρονος εργάτης Καρποδίνης Παναγιώτης του Γεωργίου και ο 26χρονος εργάτης Καρποδίνης Αθανάσιος του Γεωργίου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Καρποδίνη Μαριγώ, όνομα συζύγου Ζάννος, όνομα πατρός Πέτρος Χαμηλοθώρης, η Βουδιούκα Μαριγάκη όνομα συζύγου Θεόδωρος, όνομα πατρός Μάρκος Καρποδίνης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Χατζημιχαήλ Μαρία, όνομα συζύγου Χρήστος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης, η Γαβαλά Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης, η Ρούσσου Ελένη, όνομα συζύγου Ζαχαρίας, όνομα πατρός Δημ. Καρποδίνης, η Κάπαρη Φλώρα, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης, η Μαλαματένιου Μαρουσώ, όνομα συζύγου Επαμεινώνδας, όνομα πατρός Δημήτριος Καρποδίνης.

Καρτάλης ή Κάρταλης: Παρωνυμικό επώνυμο από την τουρκική λέξη Kartal που σημάνει αετός.
–1859. Στις 15 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [Παραχωρητήριο] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Γεώργιος Π. Χαλκιόπουλος, έμπορος, παραχωρεί δικαιώματα στον  Ιωάννη Καρτάλη έμπορο κάτοικο Πάρου.
–1879. Το 1879 γεννιέται ο Κάρταλης Εμμανουήλ του Νικολάου καφεπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Ιωάννης Ν. Καρτάλης, γιος του Ναουσαίου διδασκάλου και ιερέα Νικόλαου Καρτάλη. Διαμένει στο Ταϊγανίο της Ρωσίας εμπορευόμενος σιτηρά το 1911.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Καρτάλης Θεόδωρος του Εμμανουήλ εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κάρταλης Εμμανουήλ του Νικολάου καφεπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κάρταλη Κλεοπάτρα το γένος Θ. Μαρκίδης, όνομα συζύγου Εμμανουήλ κάτοικος Παροικιάς.

–Καρυστινός ή Καριστινός: Επίθετο-πατριδωνύμιο από την Κάρυστο.  
–1683. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 27 Δεκεμβρίου 1683 μαρτυρείται ο ιερέας Ιωάννης Καρυστινός.
–1691. O χωρεπίσκοπος Ιωάννης Καρυστινός αναφέρεται σε δυο έγγραφα, του 1691 και του 1695.
–1692. Σε επιγραφή της εικόνας του Χριστούτου Αγ. Αθανασίου Παροικιάς και στο υπέρθυρο του ίδιου ναού το 1692.
–1694. Ο Χωροεπίσκοπος, νοτάριος και καντζελλάριος Ιωάννης Καρυστινός υπογράφει σε έγγραφο στις 19 Ιανουαρίου 1694.
–1695. Ο Χωροεπίσκοπος, νοτάριος και καντζελλάριος Ιωάννης Καρυστινός υπογράφει σε έγγραφο στις 5 Φεβρουαρίου 1695.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Αντώνης Καρυστινός.
–1757. Στις 27 Ιανουαρίου 1757 ο ιερέας Δημήτρης Άγουρος αφήνει πληρεξούσιο τον ανιψιό του μαστρο Σταμάτη Καρυστινό.
–1761. Στις 20 Οκτωβρίου 1761 στον Τζιπίδο «Επιτροπική του Σταμάτη Καρυστινού»
–1792. Στις 10 Οκτωβρίου 1792 ο Πριμικήριος Ρούσσος πωλεί το σπίτι του που είχε αγοράσει από τη Μαρία Ιωάννη Χάμπα, στον Μιχαήλ Καρυστινό, για 40 γρόσια.
–1797. Ο Μιχαήλ Καρυστινός έδωσε την κόρη του Παραδείσα ως σύζυγο στον γιό της Μαρίας Γεωργίου Τσιγώνια Μιχαήλ (προικοσύμφωνο Τσιπίδου, 23 Αυγούστου 1797). Οι απόγονοι του ζεύγους είχαν διαπρέψει ως εκπαιδευτικοί και επιστήμονες στη Σμύρνη με το επώνυμο Ισιγώνης.  
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος γεωργός Σταμάτης Καριστινός.
–1846. Σε έγγραφο (Τσιπίδος 29 Οκτ. 1846 «πωλεί εις τον συγχωρίτην του Σταμάτην Καρυστινόν την ιδιοκτητών του ψαρόγαν κειμένην κατά την θέσιν Μογκού, εντός αυτού Δήμου».
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Καριστινός Σταμάτης.

Καρυωτάκης ή Καργιωτάκη:
–1700. Στις 1η Οκτωβρίου 1700 αναφέρεται σε έγγραφο πώλησης χωραφιού στον Τζιπίδο η Ειρήνη του ποτέ Γεώργιου Γερασίμου Καρυωτάκη θυγατέρα…»

Κασαλής ή Κασελής: ίσως παραφθορά του επωνύμου Κασαλιάς.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Τζώρτζης Κασαλής από την Παροικιάς.
–1868. Στις 12 Φεβρουαρίου 1868 ο 24χρονος εργάτης από την Πάρο Βασίλειος Τριανταφύλλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Πάρο Δέσποινα Κασελού.

–Κασαλιάς ή Κασσαλιάς: Παραφθορά της ιταλικής λέξης cassela (κασέλα) προέκυψε Κασσελιάς και στη συνέχεια Κασσαλιάς. Είναι βενετσιάνικης καταγωγής καθολικού δόγματος. Το επίθετο μαρτυρείται για πρώτη φορά στην Αντίπαρο έως και σήμερα. Την ίδια οικογενειακή ρίζα βρίσκουμε μετέπειτα και στη Νάουσα.
–1729. Προικοσύμφωνο, του Πέτρου Κασσαλιά για χωράφια στον Άγιο Βασίλειο στις 11 Σεπτ. 1729.
–1730. Διαθήκη του Πέτρου Κασσαλιά 17 Ιαν. 1730 έτερον χωράφι εις τον Άγιον Βασίλη, αγορά του από τον Νικολό Παλαιολόγο σύμπλιος πρωτόπαπας Μπουλούρης».
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται εις τοποθεσίαν Αμπελα ο Πέτρος Κασαλιάς.
–1750. Σε πρακτικό αναθεώρησης του κτηματολογίου του κοινού Παροικιάς, σε Γενική Συνέλευση στις 30 Μαρτίου 1750, μαρτυρείται ο Τζώρτης Κασαλιάς.
–1835. Ο Γεώργιος Κασαλιάς εις τοποθεσία Καλάμι . έγγρ. 17ης Μαρτίου 1835.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Κασσαλιάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος εργάτης Γεώργιος Κασαλιάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 73χρονος γεωργός Ιωάννης Κασαλιάς και ο 38χρονος γεωργός Πολυχρόνης Κασαλιάς.
–1874. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1874 κάτοικος Αντιπάρου Κασαλιάς Νικόλαος του Ιωάννη, γεωργός.
–1884. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1884 κάτοικος Αντιπάρου Κασαλιάς Πιέρρος του Ιωάννη, εργάτης.
–1886. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1886 κάτοικος Αντιπάρου Κασαλιάς Εμμανουήλ του Ιωάννη, εργάτης.
–1893. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1893 κάτοικος Αντιπάρου Κασαλιάς Νικόλαος του Γεωργίου, εργάτης.
–1897. Στις 30 Ιουνίου 1897 ο 45χρονος βαρελοποιός από την Πάρο [Αντίπαρο] Εμμανουήλ Καλάργυρος του Γεράσιμου και της Αικατερίνης Κασαλιά, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 36χρονη από την Σύρο Ζαχαρώ Γρυπάρη, του Γεωργίου και της Μαλαματένιας.
–1901. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1901 κάτοικος Αντιπάρου Κασαλιάς Κωνσταντίνος του Φραγκίσκου, καφφεπώλης.
–1915. Το 1915 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Άννα Π. Κασαλιά, μετέπειτα σύζυγος Δημητρίου Γιατροπούλη.
–1918. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ώς πεσόντας ο Αρισ. Ι. Κασαλιάς κατά την περίοδο 1918-22.
–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Κασαλιάς Παναγιώτης του Εμμανουήλ εργάτης.
–1921. Το 1921 γενιέται στην Πάρο ο Κασσαλιάς Ιωάννης του Αλέξανδρου.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κασαλιάς Γεώργιος του Νικολάου μάγειρας, κάτοικος Αντιπάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Κασαλιάς Φραγκίσκος του Λάζαρου, κάτοικος Αντιπάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Κασαλιάς Ευάγγελος του Παντελή εργάτης κάτοικος Αντιπάρου.
–1930. Το 1930 γεννιέται στη Νάουσα ο Κασαλιάς Μαντάς του Αλέξανδρου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 55χρονος κάτοικος Νάουσας, Κασαλιάς Αλέξανδρος του Ιωάννη, καφφεπώλης και ο 25χρονςο κτηματίας Κασσαλιάς Ιωάννης του Αλέξανδρου.
–1947. Το 1947 διαγράπτεται από τον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου ο Κασαλιάς Γεώργιος του Νικολάου μάγειρας, κάτοικος Αντιπάρου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Αντιπάρου  στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Κασαλιά Αννέτα, όνομα πατρός Ν. Τριαντάφυλλος, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος Κασαλιάς.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κασαλιά Ζαμπέτα, όνομα συζύγου Αλέξανδρος, όνομα πατρός Ιωάννης Μανιός.

Κασελής: Βλέπε Κασαλής

–Κασιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Κάσο.
–1823. Στη Νάουσα ζούσε το 1823 ο Αντώνιος Χίος Μπαρπόνης (ή Παρπόνης), σύζυγος της Άννας Κασώτη (από την Κάσο).
–1823. Εικόνα της Θεοσκέπαστης δίδει ως προίκα στην αδερφή της Άννα Κασιώτη η Κατερίνη Αντ. Μαλατέστα. (προικοσύμφωνο Νάουσας, 17 Ιαν. 1823).
–1826. Σε έγγραφο Νάουσας, 25 Ιουν. 1826, μνημονεύεται «ο κύρ Γληγόρης με τον αυτάδελφον του Μανόλη, υιοί του ποτέ Γεώργη Σγουρού Κασώτη».

Κασούλας:
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Κασούλας Φραγκέσκος, επίτροπος Νάουσας.

–Καστανιάς: Επίθετο-πατριδωνύμιο. Μονοκλαδική οικογένεια. Το πραγματικό τους επίθετο είναι Χατζηδάκης. Ο Γενάρχης Δημήτρης (Καστανιάς) ήρθε από το Νιό χωριό Χανίων Κρήτης, διωγμένος (ίσως από τους τούρκους) και εγκαταστάθηκε στην Πάρο (Λεύκες), περίπου το 1750 και για άγνωστους λόγους δεν αποκάλυψε ούτε το πραγματικό του όνομα ούτε το όνομα του χωριού του, αποκάλυψε μόνο ότι ο τόπος του είχε πολλές και μεγάλες καστανιές όπου και πήρε από τους Λευκιανούς το επίθετο Καστανιάς.
–1750. Δημήτριος Καστανιάς, ήρθε στην Πάρο περίπου το 1750 από την Κρήτη.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος Καστανιάς.
–1845. Σε έγγραφο του έτους 1845 αναφέρεται ο Καστανιάς … .
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος εργάτης Ιωάννης Καστανιάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργός Γεώργιος Καστανιάς, ο 25χρονος γεωργός Δημήτριος Γ. Καστανιάς και ο 30χρονος γεωργός Νικόλαος Γ. Καστανιάς.
–1863. Το 1863 γεννιέται ο Καστανιάς Μιχαήλ του Θωμά γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας Λευκών του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 26χρονος Αντωνιος Κασταν(ι)άς του Νικολάου, γεωργός.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Καστανιάς Μαρ. Παύλος του Γεωργίου κρεοπώλης κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Καστανιάς Μιχαήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Καστανιάς Σταύρος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Σταματούλα Καστανιά, έτος γέννησης 1912, όνομα πατρός Θωμάς Καστανιάς, όνομα συζύγου Ιάκωβος Σκιαδάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Καστανιάς Παναγιώτης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Το 1949 μεταδημότευση.
–1959. Σε φωτογραφεία του 1959 στην Παροικιά διακρίνεται ο μαθητής Λευτέρης Καστανιάς.

Καστανίδης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Θωμάς Γ. Καστανίδης.

–Καστελλάνος ή Καστελάνος: Η προέλευση του ονόματος από το castellanus –castelli praefectus, που σήμαινε αρχικά τον φρούραρχο «ακολούθως δε, κατά τους βυζαντινούς χρόνους, τον αρχηγών ενός φρουρίου, ενός πύργου, μιας φρουράς και έπειτα δόθηκε στους επιφανείς αξιωματικούς, στα υψηλά πρόσωπα του στρατού και της πολιτείας». Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως οι Καστελάνοι. Στην Μάρπησσα υπάρχει περιοχή «Του Καστελλάνου» με τα ερείπια της ομώνυμης καθολικής εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου του Καστελλάνου.
–18ος αι. Η οικογένεια Μιχαήλ Καστελλάνου ζει στις αρχές του 18ου αιώνα στη Νάουσα.
–1812. Σε έγγραφο Τσιπίδου του 1812 «Νικόλαος ιερεύς Καστελλάνος, πρωτονοτάριος περιοχών».

–Καστέλλης ή Καστέλης:
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Πέτρος Καστέλης.
–1733. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς 10 Νοεμ. 1733 «ένα χωράφι εις τον Λούρο, έχει την εκκλησίαν Τίμιον Πρόδρομον σύμπλιος Πετράκης Καστέλλης».
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Πέτρος Καστέλης.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Πετράκης Καστέλης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Πέτρος Καστέλης.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Πέτρος Καστέλης.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Πέτρος Καστέλης.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Πέτρος Καστέλης

Καστρήνσιος: Ο Παΐσιος Καστρήνσιος ήταν από τα Άγραφα.
–1793. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1793 αγοράζει ο Παΐσιος Καστρήνσιος μισό αμπέλι από τον Ελευθέριο Αντ. Μαρίνο, στην θέση Άμπελο ανατολικά της Παροικιάς.
–1794. Ο ιερομόναχος Παΐσιος Καστρήνσιος αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς στις 30 Νοεμβρίου 1794 ανταλλαγής κτημάτων.
–1796. Ο ιερομόναχος Παΐσιος Καστρήνσιος στις (Παροικιά 20 Αυγούστου 1796) αγοράζει αμπέλι στη θέση Χωριδάτζι από τον Μάρκο Περούλη.
–1808. Σε έγγραφο Παροικιάς, 10 Απριλίου 1808 ο ιερομόναχος Παΐσιος Καστρήνσιος αναφέρεται ότι εισέπραξε δάνειο από τον σιορ Αντωνάκη Χριστοφόρου.
–1812. Στις 10 Αυγούστου 1812 ο ιερομόναχος Παΐσιος Καστρήνσιος συντάσσει Κατάλογο ακινήτων της Ευαγγελίστριας.
–1812. Στις 14 Αυγούστου 1812 ο ιερομόναχος Παΐσιος Καστρήνσιος συντάσσει την διαθήκη του την Παροικιά.
–1813. Το 1813 αναφέρεται θάνατος του οικονόμου του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Παροικιάς, Καστρήνσιου Παΐσιου.

Καστριζάς;:
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Μιχάλης Καστριζάς ;.

–Καστρούνης ή Καστρουνής: Επώνυμο της Σύμης, πρόσφυγες προς την ελεύθερη Ελλάδα την δεκαετία του 30', επίθετο παρατσούκλι. Οι οικογένειες Καστρούνη της Παροικιάς κατάγονται από την Σύμη. Η προέλευση του ονόματος από το κάστρο, Καστριανός, Καστρινός κ.α.
Η οικογένεια Καστρούνη μαζί με τις οικογένειες Κατρή, Καρανίκη και Κουτσουράκη που επίσης ήρθαν την ίδια περίοδο από την Σύμη στην Πάρο, έφεραν μαζί τους και τα μυστικά της σπογγαλιείας.
Ο Φώτης Καστρουνής του Σωτήρη γεννήθηκε στη Σύμη των Δωδεκανήσων το 1911 ή το 12. Την εποχή εκείνη τα Δωδεκάνησα ήταν υπό Ιταλική κατοχή και ως εκ τούτου είχε Ιταλική υπηκοότητα. Έλαβε μετράς το 1940 στο αλβανικό μέτωπο κατά των Ιταλών, μετά την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε στην Πάρο όπου ζούσε από το 1933. Τον συνέλαβαν οι Ιταλοί γιατί πολέμησε εναντίον τους, όταν συνθηκολόγησαν οι Ιταλοί με τους συμμάχους ο Φώτης Καστρουνής βρισκόταν στις φυλακές της Καλλιθέας και από εκεί βρέθηκε στο στρατόπεδο Βρανδεμβούργου της Γερμανίας.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Καστρουνής Ελευθέριος του Σωτήρη ναυτικός κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Καστρουνής Γεώργιος του Σωτήρη ναυτικός κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Καστρουνής Φώτιος του Σωτήρη ναυτικός κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1949. Σε ομαδική φωτογράφιση στις 26-4-1949 του Σπογγαλιευτικού Συνεταιρισμού Πάρου διακρίνονται οι: Φώτης Καστρούνης, Ευαγγελία Καστρούνη και Ελευθέριος Καστρούνης.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καστρουνή Ευαγγελία όνομα συζύγου Φώτιος, όνομα πατρός Νικόλαος Μαυροκέφαλος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καστρουνή Ευαγγελία όνομα συζύγου Ελευθέριος, το γένος Ιωάννης Λεοντής.
–1970. Δέσποινα Πώλου το γένος Καστρουνή σε έγγραφο του 1970. Σημαντική η κοινωνική της προσφορά.

–Καστρωμένος: Το Καστρωμένος ανήκει στην κατηγορία των κακώνυμων επωνύμων, που αντικαταστάθηκε από το Καστριώτης. Η προέλευση δε του ονόματος από τη λέξη κάστρο.
–1664. Ανακαινιστής της Παναγίας Θεοσκέπαστης στη Νάουσα, σε επιγραφή του υπέρθυρου του ναού, του 1664, ο ιερεύς Αντώνιος Καστρωμένος.

–Κασώτης: Βλέπε Κασιώτης.

–Κατακουζηνός: Βλέπε Καντακουζινός.

Κατζούλης ή Κατσούλης: Γνωστό επώνυμο στην Κρήτη (Σητεία, Κρουσώνα, Καμηλάρι, Γεράνι Ρεθ., κα.α) με τον τύπο Κατσούλης, Καζούλης (Χανιά), Κατσουλιέρης (Ηράκλειο), Κατσουλιεράκης (Καρωτή Ρεθ.) και Κατσουλάκης.
Η μεγάλη παρουσία του ονόματος κάνει δυνατή την ετυθμολογία του από την κρητική λέξη κατσούλα, -λι, =γάτα. Έτσι το ετυμολογεί ο Στεργιος Σπανάκης ή και κατσούλι, είδος φυτού. Αλλά όπως δείχνουν οι παρακάτω μαρτυρίες και από το βενετικό Cazzaiolazola= mestola κουτάλα, μυστρί και επαγγελματικό όπως δείχνουν οι τύποι Κατσουλιέρης και Κατσουλάριος. Ο τύπος Καζούλης πιθανόν από Caza, Casolla, Casol.
Αναφορές σε έγγραφα έχουμε μεταξύ στρατευσίμων Χανίων το 1536 Dimitris Cazulis, Γεώργης Κατσούλης Σγουρολέος, και Κατσούλης Νικόλας Αγριομολέος σε έγγραφα του 1583. Επίσης μεταξύ οφειλετών παχτωτών Λασιθίου το 1583 Γιάννης Κατσουλάριος του ποτέ Μιχελή. Σε αναφορά των Σφακιανών το 1594 στον προβλεπτή Χανίων Pasqualigo υπογράφει «Εγω καπετάν Γιάννης Πάτερος Κατσούλης». Ο Καπετάνιος Κατζούλης στα Σφακιά σε έγγραφο του 1660. Μεταξύ ραγιάδων Σφακίων τουρ. Έγγρ. 1674 Γιώργης υιός Κατσούλη υιός Βάρδα.  
–1848. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 20χρονος σιδηρουργός Ιωάννης Κατζούρης [ίσως παραφθορά του Κατζούλης-Κατσούλης] . Έδωσε όρκο στις 11 Μαΐου 1848.
–1866. Στις 14 Ιουνίου 1866 ο 27χρονος εργάτης από την Πάρο Ιωάννης Κατζούλης [Κατσούλης] του Ιάκωβου και της Άννας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Θήρα  Μεταξά Μαρούλα, του Αθανασίου και της Ρόζας Βασιλείου.

Κατζούρης: Βλέπε Κατζούλης

Κατός:
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Κατός Εμμανουήλ του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Το 1949 ο Κατός Εμμανουήλ του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγεγραμμένος σε άλλη Κοινότητα..

–Κατρής: Καταγωγή από το νησί Σύμη των Δωδεκανήσων, ήρθαν καραβοκύρηδες στην Πάρο το 1925 λόγο της Ιταλικής κατοχής, ενώ πριν ήταν στην Σύρο για 3 χρόνια.
Η οικογένεια Κατρή μαζί με τις οικογένειες Κουτσουράκη και Καστρούνη που επίσης ήρθαν την ίδια περίοδο από την Σύμη στην Πάρο, έφεραν μαζί τους και τα μυστικά της σπογγαλιείας.
–1887. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κατρής Νικόλαος του Μιχαήλ (γεν. 1887) ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Κατρής Μιχαήλ του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Κατρής Αγαπητός του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Κατρής Ευάγγελος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Σε ομαδική φωτογράφιση στις 26-4-1949 του Σπογγαλιευτικού Συνεταιρισμού Πάρου διακρίνεται το ζεύγος Αγαπητού Κατρή.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κατρή Μαρία όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Λεωνίδας Τσαταλιός, η Κατρή Ουρανία, όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Χαράλαμπος Παρούσης και Κατρή Άρτεμις όνομα συζύγου Αγαπητός, όνομα πατρός Απ. Δεληκανάκης.

Κατσαΐτης:
–1827. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος Κατσαΐτης Γεράσιμος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 46χρονος ναύτης Κατσαΐτης Γεράσιμος.

Κατσαλούμης:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γ. Κατσαλούμης.

Κατσαλούρης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος ράπτης Κατσαλούρης Νικόλαος, απεβίωσε το ίδιο έτος.

Κατσαούνης:
–1795. Το 1795 αναφέρεται ο Κατσαούνης Κρεούζα.

–Κατσαρός ή Κατζαρός: Είναι εκ του επιθέτου κατσαρός, ο έχων κατσαρά μαλλιά.
–1823. Την 1η Νοεμβρίου 1823, έπεμψε τας εν λόγω επιταγάς με τον Αναστάση Ρεϊζη Τζιρογώτη προς τον εν Ναούση Γεώργιο Βιτζαρά. δια να φροντίσει να εισπράξει το ποσό και να το εγχειρίσει προς τον ξάδερφο του Νικόλαο Κατζαρό συγκατοικούντα μετ' αυτού εις την εν Ναούση κατοικίαν του.
 
Κατσελίδης:
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κατσελίδης Αθανάσιος του Αντωνίου, 77 ετών συνταξιούχος, κάτοικος Μάρπησσας.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Κατσελίδου Αριέττα σύζυγος Αθανάσιος, όνομα πατρός Αντώνιος Τσιγώνιας, κάτοικος Μάρπησσας.

Κατσούλης: Βλέπε Κατζούλης

Κατσούρης:
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος κάτοικος Νάουσας, Κατσούρης Παντελής του Πέτρου, ναυτικός.

–Κατσουρός: επίθετο παρατσούκλι. Κοινό σε όλη την ελληνική επικράτεια.
–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.

–Κατσίμπαρος:
–1985. Κατσίμπαρος … Καταγωγή από Καλαμάτα, έτος 1985.

Κατσίπης:
–1899. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22 ετών εργατικός Αντώνιος Γεωρ. Κατσίπης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Ιανουαρίου 1899.

–Καφούρος: Καταγωγή από την Σαντορίνη.
–1904. Το 1904 γεννιέται η Καφούρου Βασιλεία του Γεωργίου, μετέπειτα σύζυγος του Ασωνίτη Ιωάννη.
–1910. Διμοδιδάσκαλος στο μονοτάξιο δημοτικό σχολείο Μάρπησσας ο Γεώργιος Καφούρος με 75 μαθητές το 1910.
–1924-1930. Δάσκαλος Νάουσας Γεώργιος Καφούρος.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Καφούρου Αναστασία του Γεωργίου κάτοικος Μάρπησσας (γεν. 1906).

Καψάλης:
–1897. Στις 19 Νοεμβρίου 1897 η παριανή Καψάλη Γ. Βασιλική 55 ετών [συγγενής] οικιακά κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της Πιπίνου Δ. Δημητρία 85 ετών χήρα κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Άσθμα.

–Κεμπάμπης: Ίσως επώνυμο παρωνύμιο από την τουρκική λέξη κεμπαπ (κομμάτια ψητού κρέατος). Καταγωγή από την Μικρά Ασία. Ο Παριανός κλάδος ήρθε το 1956 από τη Αυστρία όπου ήδη από τον 17ο έως το 19ο αιώνα παρατηρείται μεγάλη ελληνική αποικία.
–1956. Ευθύμιος Κεμπάμπης ο γιατρός της Πάρου για πολλά χρόνια, καταγωγή από την Ρουμανία (Έλληνας γεννημένος στην Ρουμανία) 1956.

Κερατζιάς:
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Γρηγόριος Κερατζιάς.

–Κεφάλας: Βυζαντινό παρωνυμικό επίθετο. Στους βυζαντινούς χρόνους ήταν τίτλος ευγενείας. Σε άλλες περιοχής δηλώνει ο έχων μεγάλο κεφάλι. Το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα στα χωριά του Κεφάλου.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεώργιος Αυγουστή Κεφάλας από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 58χρονος εργάτης Κεφάλας βασιλείου Γεώργιος.
–1846. Επιστολή προς το επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως υπουργείον στις 13 Ιουνίου 1846 από τον Ιερόνυμο Αντώνιο Κεφάλα ιεροδιάκονο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 47χρονος γεωργός Εμμανουήλ Γ. Κεφάλας και ο 26χρονος γεωργός Μιχαήλ Α. Κεφάλας. 
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος εργάτης Γεώργιος Βασιλείου Κεφάλας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος εργάτης Ιάκωβος Κεφάλας, ο 45χρονος εργάτης Γεώργιος Αυγ. Κεφάλας, ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Β. Κεφάλας, ο 29χρονος εργάτης Βασίλειος Δ. Κεφάλας, ο 35χρονος εργάτης Νικόλαος Γ. Κεφάλαςκαι ο 25χρονος εργάτης Μιχάλης Κεφάλας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κεφάλας Αποστόλης του Γεωργίου 50 ετών γεωργός.
–1880. Έγγραφο στο κατάστιχο Λεβαντή «εις τας 28 Ιαν. 1880 εμβήκαν του Κων. Σιφάκη οι γαιδαροι εις το Τζιμπούκη και το απόκοψε ο αποκοπτής εν πινάκι. Το έλαβα. Μάρτυρες Νικόλαος Παυλάκης, Αντώνιος Γιαρμής, Απόστολος Κεφάλας και Μάρκος Δελέντας».
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883 του Κώστου, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κεφάλας Νικόλαος του Γεωργίου, 52 ετών, κτηματίας.
–1884. Στις 22 Απριλίου 1884 ο 35χρονος ναυτικός από την Πάρο Γεώργιος Πουλάκης, του Ιωάννη και της Αννέτας Κεφάλα, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Σύρο Ασπασία Ζαλίμπα, του Ιωάννη και της Άννας Μανούσου.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 27χρονος υπάλληλος Ανδρέας Απ. Κεφάλας, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Ιανουαρίου 1887.
–1896. Το 1896 γεννιέται στα Μάρμαρα ο Κεφάλας Μιχαήλ του Σπύρου, βαρελοποιός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1927. Το 1927 γεννιέται η Ειρήνη Κεφάλα του Αυγουστή.
–1935. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος η παριανή [Νάουσα] 17χρονος οικιακά Άννα Γεωρ. Κεφάλα άγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Αυγούστου 1935.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κεφάλας Γεώργιος του Αυγουστή, 74 ετών γεωργός, ο Κεφάλας Αυγουστής του Ιωάννη 54 ετών, γεωργός, Καφάλας Θεόδωρος του Ιωάνν 40 ετών γεωργός και ο Κεφάλας Φραγκίσκος του Γεωργίου 40 ετών γεωργός, κάτοικοι Μάρπησσας.

Κεφαλινός:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος έμπορος Γεώργιος Α. Κεφαλινός.

Κίντος;:
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Ιωάννης Κίντος;.

–Κιοσσές ή Κιοσές:  επώνυμο παρωνύμιο εκ του τουρκικού kose= αγένειος, σπανός.
–1806. Γεώργιος Μαυρομμάτης και παπά Νικόλαος Μαυρομμάτης στον Τσιπίδο το 1806, Βικέντιος Μαυρομμάτης (προτείνεται ως Γεν. έφορος Πάρου και τοποτηρητής Πάρου
–1830. Αντιπάρου από τον Διοικητή Πάρου Δημήτριο Κιοσσέ, Παρ. 24 Σεπτ. 1830).
–1830. Στην 1η Οκτωβρίου 1830 ο Χαρτοφύλαξ Κεφάλου Κονταράτος υπήρξε και Έφορος της Αλληλοδιδακτικής Σχολής Κεφάλου μαζί με δύο άλλους: τον Ιωάννη Βαλσαμή από τον Τζιπίδο και τον Γ. Γαϊτανόπουλο από τα Μάρμαρα. Έγγραφό τους προς τον τοποτηρητή Πάρου Αντιπάρου Δημητριο Κιοσσέ.
–1830. Σε έγγραφο της Επιτροπής προς την επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Παιδεύσεως Γραμματείαν σχεττικό με τον Άγιο Αντώνιο και τα προβλήματα της Παροικιάς, 18 Αυγούστου 1830 αναφέρεται ο Διοικητικός τοποτηρητής Πάρου Αντιπάρου Δημήτριος Κιοσσές.

Κιουπελίδης: Επώνυμο παρωνύμιο εκ του τουρκικού kup= κιούπη, πιθάρι.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος το ράπτης Κιουπελίδης Χρήστος του Βασιλείου (γεν. 1882) κάτοικος Παροικιάς.
–1951. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1951 είναι εγγεγραμμένη η Κιουπελίδου Ειρήνη, όνομα συζύγου Χρήστος, όνομα πατρός Μαυραγκάς Δημήτριος κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κιουπελίδη Ειρήνη όνομα συζύγου Χρήστος, όνομα πατρός Δημ. Μαυραγκάς.

Κισκάκης: Παρωνυμικό επώνυμο με καταγωγή από την Κρήτη. Η προέλευση της λέξης από το πτηνό Κίσσα. Κλάδος της οικογένειας στην Παροικιά της Πάρου.
–1892. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 40 ετών πετροκόπος Σπύρος Κων. Κισκάκης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 11 Απριλίου 1892.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Κισκάκης Δημήτριος του Κωνσταντίνου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Κισκάκης Ευάγγελος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι Κισκάκης Δημήτριος του Κωνσταντίνου ναυτικός και ο Κισκάκης Ευάγγελος του Νικολάου ναυτικός  κάτοικοι Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κισκάκη Κυριακή το γένος Ν. Σαρρής, όνομα συζύγου Ευάγγελος, κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κόντε Ελένη το γένος Δ. Κισκάκης, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κισκάκη Παρασκευή όνομα συζύγου Δημήτριος, το γένος Παναγιώτη Ιορδάνη.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σαρρή Ακριβή, όνομα συζύγου Εμμανουήλ όνομα πατρός Νικ. Κισκάκης.

Κλαδάκης: Επώνυμο παρωνύμιο εκ του κλαδιού με καταγωγή από την Κρήτη. Ο Παριανός κλάδος της οικογένειας δεν έχει συνέχεια λόγω ατεκνίας και θηλυγονίας των μελών του.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Κλαδάκης Νικήτας του Κωνσταντίνου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Κλαδάκης Μιχαήλ του Κωνσταντίνου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται η Κλαδάκη Δήμητρα του Μιχαήλ κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Κλαδάκης Μιχαήλ του Κωνσταντίνου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κλαδάκη Ελένη το γένος Θεόδ. Σαμπουτζόγλου, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος κάτοικος Παροικιάς.

–Κλεάνθης: Τα Λατομεία στην Πάρο προσονομάζονταν παλαιότερα από το επώνυμο του ιδιοκτήτη τους, όπως του Κλεάνθη, του Μαύρου, του Κονταράτου.
–1858. Το 1858 τα δύο αδέρφια Νικόλαος (ιερέας) και Γιάννης Καλόπλαστος αντάλλαξαν ένα οικόπεδο, που ήταν στην Αθήνα, με μια έκταση περίπου 1000 στρεμμάτων στη θέση «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» στις Λεύκες,  ιδιοκτησίας του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη.

–Κληρονόμος: Επίθετο παρωνύμιο εκ του ουσιαστικού κληρονόμος ο δικαιώματος γένους λαμβάνει τον κληρον της πατρικής περιουσίας. Κρητικής καταγωγής. Οι κρητικές οικογένειες του Κεφάλου (Χωριά του Κεφάλου είναι τα Μάρμαρα, ο Πρόδρομος και η Μάρπησσα), όπως Ρίτσος, Λαουράκης, Παυλάκης, Χριστόφορος, Καλλέργης, Κληρονόμος κλπ, ήρθαν στην Πάρο κυρίως τον 18ο αιώνα με τους Καλλέργη. Έγγραφο των ντόπιων προς τις αρχές ζητούν την προστασία τους από λεηλασίες των νέων πλέον κατοίκων.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Δραγουλά Μάρκος Κληρονόμος.
–1822. Στα δημοτολόγια του Δήμου Μάρπησσας το 1822 αναφερεται ο Ανεγνώστης Κληρονόμος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος Κληρονόμος και ο Γεώργιος και Δημήτρης Κληρονόμος από το χωρίων Κεφάλου.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ανεγνώστης Κληρονόμος 50 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος έμπορος Νικόλαος Κληρονόμος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Δημήτριος Κληρονόμος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος γεωργός Αυγουστλης Κληρονόμος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Κληρονόμος Αναγνώστης 53 ετών μυλωνάς.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κληρονόμος Χριστόδουλος του Δημήτρη 36 ετών γεωργός από τον Δραγουλά. Αλλά και ο Κληρονόμος Ιωάννης του Αυγουστή 36 ετών ναυτικός από τα Μάρμαρα.
–1880. Σε έγγραφο στις 20 Φεβρουαρίου 1880 «εμβήκαν του Φ. Χανιώτη οι γάιδαροι εις του Τζιμπούκη, Αποκοπτής Ιωάννης Κληρονόμος, πινάκια δυο, μάρτυρες Ν. Ζομπόνης, Μάρκος Δελέντας, Ιωαν. Λαχταρίδης. Εις τας 4 Μαρτίου εμβήκεν ο γάιδαρος του Σπανόπουλου εις το Τζιμπούκη, το απόκοχε ο αποκοφτής Ι. Κληρονόμος, πινάκια τρία. Νικόλαος Παυλάκης, Πέτρος Καβάλης».
–1911. Χαρίκλεια Ιωάν. Κληρονόμου, Μαία στον Δήμο Μάρπησσας το 1911.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Αντιπαριώτη Μόσχω (γεν. 1900), όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ι. Κληρονόμος.

Κοδαρίνης: Βλέπε Κονταρίνης

Κοζίρης:
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Γεώργιος Κοζίρης.

–Κοκαρίδας:
–1989. Το έτος 1989 καταγωγή από την Μονεμβασία Λακωνίας.

Κόκκινος: Παρωνύμιο εκ του επιθέτου κόκκινος.
–1709. Το 1709 αναφέρεται ο Κόκκινος Αθανάσιος.

–Κολίβος ή Κοληβός ή Κολυβός: Η οικογένεια Κολυβού υπήρχε στα χωριά του Κεφάλου τον 17ο αιώνα όπως και το τοπωνύμιο «Στην Κολυβού».
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Κοληβός.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Κοληβός.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Κοληβός.
–1734. Προικοσύμφωνο του Νικολού ιού του κυρ Μιχάλη Καμπούρη με την θυγατέρα του Γιώργη Βλασταρη ονόματι Μαρία στην Παροικιά στις 13 Νοεμβρίου 1734. Γονικό σπίτι εις τοποθεσίαν Χάλαρα σιμπλιον Μόσκου Αντώνη Λεκατη, μαρτυρά ο παπά Αντώνης Κολιβός
–1734. Ιερέας Παροικιάς Αντώνιος Κολυβός υπογράφει προικοσύμφωνο στις 13 Νοεμβρίου 1734.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο παπά Αντώνης Κολίβος.
–1738. Στις 1η Μαρτίου 1738 αναφέρεται ο ιερέας Κολυβός Αντώνιος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Αντώνης Κολιβός.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Αντώνης Κολίβος.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπά Αντώνης Κοληβός.
–1740. Σε πρακτικό εκλογής «καταστιχογράφων» των φόρων του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση της 23 Απριλίου 1740, μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Κοληβός.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Αντώνης Κοληβός.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Κολιβός.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Αντώνιος Κολιβός.

Κοληδάς ή Κολυδάς:
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Κωνσταντής Κοληδάς με χωράφι συμπνιος Κορτιάνου με αλώνι και πηγάδι.

Κολιαδήμας:
–1951. Σε εκλογικό κατάγολο Αντιπάρου στις 5 Ιουλίου 1951 υπάρχει εγγεγραμμένη η Κολιαδήμα Μαρία, όνομα συζύγου Χαρίλαος, όνομα πατρός Νικόλαος Πατέλης.

–Κολομπαρίτζης: Από την Κεφαλλονιά.
–1826. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς της 27ης Ιουλίου 1826 μνημονεύεται ο Κωνσταντής Κεφαλληνιέως Κολομπαρίτζης, ο οποίος παίρνει για γυναίκα του την Αικατερίνη κόρη της Θεοδωρουλάκης Αντ. Χριστοφόρου.

Κολούρης:
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Αποστόλη Κολούρη γρ. 4000 και η Ροδούσα Κολούρη με 1000 γρ.

Κολυδάς: Βλέπε Κοληδάς

–Κομητάς:
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: +Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Εμμανουήλ Κομητάς.
–1674. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 7 Μαΐου 1674 που αφορά σε παραχώρηση οικοπέδου εκ μέρους του νησιού προς τους μοναχούς Ιησουΐτες υπογράφει ως επίτροπος «διά το όνομα όλης της Κοινότητος» και ο Εμμανουήλ Κομητάς, επίτροπος του Κοινού της Παροικιάς.

Κομιανός: Βλέπε Κομνηνός.

–Κομνενός ή Κουμνενός ή Κομνιανός ή Κομνηνός ή Κομιανός: Επίθετο πατριδωνύμιο από την Κόμνη, πόλη κοντά στην Ανδριανούπολη. Σχετικά με το επώνυμο Κομνινός, και τις διάφορες γραφές του, είναι βαπτιστικό όνομα από βυζαντινά επώνυμα. Στην Άνδρο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, γραφόταν σχεδόν πάντοτε Κομνενός, όπως και στην Πάρο 1827 και στην Κάρπαθο στα 1830 μνημονεύεται ο Κομνενός.
–1600. Γνωστή η βυζαντινή δυναστεία των Κομνυνών. Κομνηνοί υπήρχαν στην Νάουσα το 1600. Αναφέρεται σε έγγραφο για την Μονή Λoγγοβάρδας ως ιδιοκτησία τους.
–1648. Στις 5 Οκτωβρίου 1648 σε έγγραφο Πάρου το βλέπουμε ως βαπτιστικό όνομα Κουμνενός.
–1816. Αρχιμανδρίτης Κουμνενός υπογράφει έγγραφο 30ης Σεπτεμβρίου 1816.
–1823. Αγορά του Αρχιμανδρίτη Κομνηνού από Μαρία Δειαφοκέρη το 1823.
–1824. Αγορά του αρχιμανδρίτη Κομνηνού ενός χωραφιού από τον Ιωάννη Ιορδάνη τη 29 Σεπτ. 1824.
–1826. Αρχιμανδρίτης και Πνευματικός Κουμνενός υπογράφει διαθήκη Παροικιάς στις 6 Ιανουαρίου 1826
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δημήτριος Κουμνενός.
–1827. Σε προικοσύμφωνο Καλίτζας θετής θυγαττρός Ζωρζάκη Χαμάρτου και γνησίας του ποτέ Περούλη Πούλιου και Μιχάλη Νικολέτου Κουμνενού (21 Αυγ. 1827).
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Δημήτριος Κομνηνός.
–1829. Ο Αρχιμανδρίτης Σαμουήλ Κουμνενός υπογράφει αναφορά των κατοίκων της Παροικιάς προς τον Καποδίστρια, 15 Μαΐου 1829, που αφορά στην ιεροσυλία της Εκατονταπυλιανής.
–1830. Προικοσύμφωνο Ιωάννη Κομνηνού και Ειρήνης Μαύρη (Παροικιά, 1 Νοεμβρίου 1830). Η μητέρα του Ιωάννη Κομνυνού γράφεται στο προικοσύμφωνο «Φλωρέντζα Σπυρίδου Κουμνενού».
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Α. Κομνηνός και ο Μιχάλης και Κωνσταντής Κομνενός από τα χωριά του Κεφάλου.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Σ. Κομνιανός.
–1834. Σε έγγραφο Νάουσας της 26ης Νοεμ. 1834, κατά το οποίο ο Ιωάννης Ορφανός Κυδωνιεύς «κάτοικος [της Νάουσας] πρό χρόνων ενταύθα» πώλησε το πλοίο του «Πρόδρομος» στον Νικόλαο Κομνηνό Μυτηληναίο για 186 δίστηλα τάλιρα της Ισπανίας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 61χρονος γεωργός Δημήτριος Κουμνενός, ο 43χρονος γεωργός Ιωάννης Κουμνενός, ο 43χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Κουμνενός, ο 43χρονος γεωργός Φραγκίσκος Δ. Κουμνενός και ο 29χρονος γεωργός Φραγκίσκος Κουμνενός.
–1854. Στις 15 Ιουνίου 1854 αναφέρονται σε συμβολαιογραφική πράξη στην Σύρο τα δύο αδέρφια από την Πάρο Σταύρος Κομνιανός υποδηματοποιός και Παναγιώτης Κομνιανός μεταπράτης. 
–1856. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 41χρονος σκυτοτόμος Σταύρος Δ. Κομιανός, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Μαΐου 1856.
–1859. Στις 5 Δεκεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Παναγιώτης Δ. Κομνηνός κτηματίας.
–1870. Στις 22 Ιανουαρίου 1870 ο 65χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Σταύρος Κουμνινός [Κομνηνός] του Δ., παντρεύεται στην Ερμούπολη την 48χρονη από την Σίφνο Ειρήνη Βάου.
–1872. Στις 9 Ιανουαρίου 1872 ο 25χρονος βυρσοδέψη από την Πάρο Ζαννή Σιφουνέο [Σιφναίο] του Νικολάου και της Ελένης Κομιανού [Κομνηνού], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Χίο Ασπασία Καλουτά, του Απόστολου και της Ειρήνης.
–1875. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 28χρονος βυρσοδέψης Ιωάννης Φ. Κομνηνός, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 13 Ιανουαρίου 1875.
–1876. Το 1876 το επώνυμο ήταν γνωστό στην Παροικιά.
–1876. Στις 5 Ιουλίου 1876 ο παριανή Γρηγόρης Κομιανός 40 ετών βυρσοδέψης και η γυναίκα του Μαργαρίτα Ζάννε κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Εμμανουήλ 2 ετών και 6 ημερών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: δράκος.
–1877. Στις 28 Μαρτίου 1877 ο παριανός βυρσοδέψης Κομιανός Γρηγόρης 40 ετών και η γυναίκα του Μαργαρίτα Ζάννε κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Εμμανουήλ 6  μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Νόσος οξ..
–1877. Στις 9 Νοεμβρίου 1877 ο παριανός βυρσοδέψης Κωνσταντίνος Γρ. Κομιανός 18 ετών Υιός κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της μητέρας τους Κομιανού Μαργαρίτα 45 ετών του πατρός Γεωργίου Ζάννε και της Άννας κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Φθίσις.
–1878. Στις 20 Μαρτίου 1878 ο παριανή Αρκουλής Δημήτριος 30 ετών βυρσοδέψης και η σύζυγός του Άννα Κομιανού κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Νικολάου 18 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Διφθερίτις.
–1885. Στις 6 Οκτωβρίου 1885 ο 21χρονος κτίστης από την Πάρο Κωνσταντίνος Κομιανός, του Μιχαήλ και της Αικατερίνης Ακάλεστου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Θήρα Μαρία Καφούρου, του Αθανασίου και της Νικολέττας.
–1888. Στις 3 Ιανουαρίου 1888 ο 24χρονος κτίστης από την Πάρο Ιωάννης Κομιανός, του Μιχαή και της Αικατερίνης Ακάλεστου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Σύρο Μαριγώ Χιωτάκη, του Ιωάννη και της Μαριγώς.
–1888. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22 ετών κτίστης Κωνσταντίνος Μ. Κομνηνός άγαμος. Έδωσε όρκο στις 25 Νοεμβρίου 1888.
–1901. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26 ετών υποδηματοποιός Παναγιώτης Εμμ. Κομνηνός άγαμος. Έδωσε όρκο στις 25 Ιανουαρίου 1901.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33 ετών σοβατζής Σταύρος Εμμ. Κομιανός άγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1903.
–1921. Στις 10 Οκτωβρίου 1921 ο 35χρονος υπάλληλος από την Πάρο Σπύρος Μαλαγαρδής του Φραγκίσκου και της Μαρίας Κομνηνού παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Πάρο Ελένη Στάβαρη του Δημοσθένη και της Αθηνάς Κορκοδείλου.
–1935. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 23χρονος Ανδρέας Στ. Κομνηνός. Έδωσε όρκο στις 20 Ιανουαρίου 1935.

Κομπαδάκης: Πιθανότατα από την Κρήτη.
–1820. Στις 3 Νοεμβρίου 1820 ο ιερέας Μαρμάρων Κωνσταντίνος Κομπαδάκης συντάσσει και υπογράφει το προικοσύμφωνο του Νικολάου Μωραΐτη.
–1823. Ιερέας Κομπαδάκης Κωνσταντίνος, γνωστός σε έγγραφο του Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823. Ο ίδιος ιερέας μνημονεύεται σε έγγραφα στις 20 Οκτωβρίου 1823, στις 23 Οκτωβρίου 1823,
–1823. Στις 21 Νοεμβρίου 1823 αναφέρεται ο ιερέας Μαρμάρων Κωνσταντίνος Κομπαδάκης
–1825. Στις 18 Αυγούστου 1825 ιερέας Μαρμάρων ο Κωνσταντίνος Κομπαδάκης.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται στον Κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου ο ιερέας Μαρμάρων Κωνσταντίνος Κομπαδάκης.

Κομποδίνης:
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Θεόδωρος Κομποδίνης

–Κονδύλης ή Κονδύλλης ή Κοντίλης: Παλαιοβυζαντινή οικογένεια, αρχικά ως Χαλκοκονδύλε. Στο οικόσημό τους φέρουν γαλλικό κρίνο λόγω το ότι απόγονοι τους υπήρξαν για πολλά χρόνια πρόξενοι των Γάλλων στις Κυκλάδες. Ο οικογενειακός κλάδος της Πάρου είναι καθολικού δόγματος. Το οικόσημο της οικογένειας μιας από τις εξοχότατες της Πάρου, που δεν σώζεται πλέων παρά μόνο από θηλυγονία υπάρχει στην επιγραφή του πύργου των Κονδύλιδων, στο Καλάμι της Παροικιάς, αλλά και αλλού, και μέσα στην πόλη. Ο πλουσιότερος κάτοικος της Πάρου στις αρχές του 18ου αι. ο Εκλαμπρότατος αφέντης Δημογέροντας της Παροικιάς, Επίτροπος και βοεβόδας της Πάρου ο Κωνσταντίνος Κονδύλης.
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α. Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α. Κλάδος της παριανής οικογένειας συνεχίζει στην Σύρο από το 1893 με γενάρχη τον Φραγκίσκο Λεον. Κονδύλη.
–1609. Ο πύργος στο Καλάμι (σήμερα ιδιοκτησίας Νικολάου Κρίσπη) ιδιοκτήτη του Κωνσταντίνου Κονδύλη ανακαινίστει το 1609. Σήμερα το μάρμαρο που είναι χαραγμένο το οικόσημο του κτήτορα και το έτος ανακαίνισης χρησιμοποιείται ως σκαλοπάτι στην ίδια οικία.
–1639. Στις 2 Φεβρουαρίου 1639 εις το Καστέλλι του Κεφάλουπουλεί του μισερ Λιώνη Χαρτουλάρη ένα κομμάτι χωράφι στις Αγριλιές όπου έχει αγορά από την Κοτίλενα (Κονδύλαινα, γυναίκα του Κονδύλη).
–1667. Κωδικογράφος Γιαννούλης Κονδύλης, γνωστός από τον Κώδικα 2320 του 1667.
–1668. Ο Δημογέροντας της Παροικιάς Γεωργάκης Κονδύλης αναφέρεται στο ποίημα για την Λεηλασία της Παροικιάς το 1668 «Βρίσκουν και του Κοντύλη του Γεωργάκη / το σπλαχνικό παιδί του Γιακουμάκι».
–1671. Νικόλαος Κοντίλης υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 1 Μαΐου 1671.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νικόλαος Κοντίλης.
–1674. To 1674 ο Κονδύλης δωρίζει στους Καθολικούς Πατέρες τον Ναό του Άγιου Νικολάου στην Παροικιά και οικόπεδο πλησίον Γιαννούλη Δαργέντα για την ανοικοδόμηση Καθολικής Μονής, κάτι που έγινε το ίδιο έτος. 
–1681 Το έτος 1681 μαρτυρείται ο Νικόλαος Κονδύλης.
–1685. Σε επιγραφή στην εκκλησία Αγίων Αναργύρων στα Μάρμαρα διαβάζουμε «24 Μαρτίου 1685 ανεκαινίσθη ο Ναός των Αγίων Αναργύρων δια συνδρομής και εξόδου Αντωνίου Κοντίλη και της συζύγου του Μαρκέτας Μηνι Μαρτίου».
–1688. Η Ειρήνη Κοντίλη γυναίκα του Νικόλαου Κοντίλη μνημονεύεται σε έγγραφο Παροικιάς του 1688.
–1704. Επιγραφή σε οικόσημου που σήμερα βρίσκεται στο αρχ. μουσείο αναγράφει 1704 Μάϊος 17 Κωνσταντίνος Κοντήλης. Ασφαλώς πρόκειται για τον ίδιο με την επιγραφή του 1698. Ο Κωνσταντίνος Κονδύλης αναφέρεται από τον Pitton de Tournefort ως ο πλουσιότερος έλληνας του νησιού.
–1727. Προικοσύμφωνο του Λεονάρδου Κονδύλη (Νάουσα 29 Ιαν. 1727) «τα σπίτια οπού κάθονται εις το Μέσα Κάστρο [γειτονιά του καθολικού Αγίου Γεωργίου], ανώγια και κατώγια).
–1731. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 21 Μαρτίου 1731 διαιτητική απόφαση εις διαφορά του παπά Δημήτρη Βιτζαρά με τον Κοντίλη Θεοτόκη.
–1742 προικοσύμφωνο από τον άρχοντα Λεονάρδο Κονδύλη. Το οικόσημο της οικογένειας εικονίζει, χέρι που κρατά γραφίδα (κοντύλι) και στη θέση του λοφίου, κεφαλή αγγέλου. Το συναντάμε στην πρόσοψη του μαρμάρινου τάφου του Νικόλαου Κονδύλη (1681) που βρίσκεται στη βόρεια κόγχη του νάρθηκα της Εκατονταπυλιανής. Η οικογένεια Κονδύλη, καταγόταν από το Βυζάντιο (κατά τον Δ. Πασχάλη) ή από την Βενετία (κατά τον Dugit).
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Κωνσταντίνος Κοντίλης.
–1743. Καταγραφή [Παροικιά, 9 Αυγ. 1743] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, χωράφι εις τον Αγίον Ελευθέριον σύμπλεον Κωνσταντάης Κονδύλης.
–1746. Σε πωλητήριο Τσιπίδου, 9 Μαρτίου 1746, «πουλεί ο άγιος καθηγούμενος της Αγίας Κυριακής δύο χωραφάκια που έχει από τον μακαρίτη παπά-Ιερεμία Παπαδόπουλο εις τον Τζικαλά σύμπλιος του μακαρίτη αφέντη Κοντίλη και το άλλο χωραφάκι εις την Αγίαν Τριάδα σύμπλιος Γιώργης Κονταράτος».
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Λινάρδος Κονδύλης.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Λινάρδος Κονδύλης από την Παροικιά.
–1757. Σε προικοσύμφωνο Λευκών 7 Νοεμβρίου 1757, «έτερο χωράφι από κάτω στου Κοντύλη τις κέλλες, σύμπλιος Γουλιαρμής Ρούσσος». Το κέλλα είναι από το λατιν. Cella =κελί, Κοντύλη-Κονδύλη αφορά σε μέλος της γνωστής και εύπορης αρχοντικής οικογένειας της Παροικιάς, ενδεχομένως του Κωνσταντίνου Κονδύλη, που υπήρξε στις αρχές του 18ου αιώνα ο πλουσιότερος κάτοικος της Πάρου με πλήθος κτημάτων, σπιτιών πύργων κ.α.
–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός).
–1805. Το 1805. Γεννιέται ο Νικόλαος Κ. Κονδύλης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1820. Το 1820 γεννιέται ο Φραγκίσκος Δ. Κονδύλης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1821. Ο διδάσκαλος της Εμπορικής Σχολής Οδησσού Λεονάρδος Φραγκ. Κονδύλης το 1821.
–1823. Λάζαρης Πεναρδάκης 1823 «απέθανε ο μακαρίτης Πεναρδάκης Λάζαρης ο οποίος ενταφιάσθη έξω εις του Καλόγερου, εις του Λεονάρδάκη Κονδύλη (Καλάμι) το χωράφι».
–1825. Σε έγγραφο (11 Οκτ. 1825) «ένα χωράφι εις του Ζουργιάρη σύμπλιος σινιόρ Κωνσταντίνος Κονδύλης».
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο δημογέροντας Λεονάρδος Κονδύλης.
–1827. Σε διανομή κληρονομιάς της 8 Μαρτίου 1827 αναφέρεται ο Λεονάρδος Κονδίλης.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Κονδύλης Κόλλεγας, διάδοχος του ποτέ Μάρκου Γιόλα το παιδί.
–1827. Στις 24 Νοεμβρίου 1827. Δημογέροντας της Παροικιάς Λεονάρδος Κονδύλης.
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1830. Διορίζεται για ένα χρόνο επίτροπος της Εκατονταπυλιανής ο Ελευθέριος Χαμάρτος μαζί με τους Λεονάρδο Κονδύλη και Αντώνιο Φραντζέσκου Μαυρομμάτη (έγγραφο εκλογής επιτρόπων, Παροικιά, 28 Σεπτεμβρίου 1830.
–1831. Στις 29 Δεκ. 1831 ορίζονται όρια του τόπου του κ. Κ Κονδύλη αρχόμενα από τα Ασπροχώραφα του χωρεπισκόπου Καλοπλάστου και εκτεινόμενα κάτωθεν των Άσπρων Πέτρων μέχρι της Κουντουριδιάς, πλησίον του Χρουσή Λουκή (Λεονταράκη).
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Α. Κονδύλλης.
 –1833. Ο Νικόλαος Κ. Κονδύλης κτηματίας, γεννήθηκε και πέθανε στην Πάρο. Το ιστορικό και δραματικό έτος 1833 στην Πάρο, ναυάγησε στο νησί το Γαλλικό σκάφος “Superpo” (υπερήφανος), διέσωσε με προφανή κίνδυνο της ζωής του πολλούς ναυαγούς αξιωματικούς και ναύτες. Γι’ αυτό τον λόγω η Γαλλική Κυβέρνηση του χορήγησε παράσημο ανδρείας αλλά και τον τίτλο του Προξενικού Πράκτορα της Γαλλίας στην Πάρο, όπου και διετέλεσε μέχρι τον θάνατό του το (1893).
–1834. Εις τον Προικοσύμφωνο Δαμία και Ευανθίας Μαύρου (Παροικιά, 26 Οκτ. 1834) «ελαιογύρι ανομαζόμενον Φυρρόν Χωράφι και εις τον Κάμπο του Κονδύλη».
–1837. Σε έγγραφο του 1837 του σχολείου Πάρου, υπογράφει ο Δήμαρχος Πάρου Κονδύλης Λεονάρδος.
–1840. Σε έγγραφο στις 16 Νοεμβρίου 1840 ο Δήμαρχος Πάρου Λεονάρδος Κονδύλης επικυρώνει πιστοποιητικό.
–1842. Στις 9 Ιουνίου 1842 ο δήμαρχος Πάρου Λεονάρδος Κονδύλης πιστοποιεί… ότι ο ιερομόναχος Νικολαΐδης Σεραφείμ … διαμένει εις τον δήμο τούτο.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 βεβαιώνει ο πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου Πάρου Λεονάρδος Κονδύλης και το μέλος Κωνσταντίνος Κονδύλης.
–1844. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος κουρεύς Εμμανουήλ Κονδύλης. Έδωσε όρκο στις 26 Απριλίου 1844.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος στρατιωτικός Αντώνιος Γ. Κονδύλης, ο 73χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Κονδύλης, ο 63χρονος κτηματίας Λεονάρδος Κονδύλης, ο 35χρονος στρατιωτικός Νικόλαος Γ. Κονδύλης, ο 28χρονος κτηματίας Φραγκίσκος Λ. Κονδύλης και ο 42χρονος κτηματίας Νικόλαος Κ. Κονδύλης.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Κονδύλης Φραγκίσκος του Ιωάννη κάτοικος Παροικιάς.
–1879. Στις 11 Οκτωβρίου 1879 ο 60χρονος κουρέας από την Πάρο Εμμανουήλ Κονδύλης, του Ιωάννη και της Παρασκευής, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Ελένη Φραγκούλη, του Νικολάου.
–1885. Προς τον Ιατρόν Κύριον Λεωνίδαν Βενιέρην. Διορίζομεν υμάς Δημοτικόν ιατρόν του ού προΐστασθε Δήμου επί μηνιαίω μισθώ δραχμών εκατόν δέκα τριών (113) εκ του Δημοτικού ταμείου Πάρου υπό τας εξής υποχρεώσεις: Οφείλετε να επισκέπτησθε αμισθί άπαντας εν γένει τους πάσχοντας κατοικοδημότας του Δήμου Πάρου του τμήματος Παροικίας και Ωλιάρου ως και τας Καλογραιάς του μονυδρίου του Χριστού κατά θέσιν Δάσους άνευ ουδεμιάς εγχειρίσεις επί των ασθενών τούτων, λαμβάνοντες μόνον παρά των ασθενών την αξίαν των προς αυτούς χορηγουμένων παρ υμών φαρμάκων συμφώνως προς την Β. Διατίμησιν το δε έξοδον (αγώγιον και ναύλον) των εις Ωλίαρον μεταβάσεως σας διά τους κατοικούντας εκεί. Οφείλετε προς τούτοις να εκτελήτε άνευ ουδεμιάς ετέρας αμοιβής τα χρέη αστυνομικού ιατρού οπόταν ανάγκην προς τούτο παρουσιάζεται και προσκαλείσθε παρά της Δημοτικής αρχής. Γνωστοποιούντες τούτο υμίν ακράδαντον έχομεν πεποίθησιν ότι θέλετε εκτελεί μετά ζήλου και προθυμίας ην αναθέτομεν σπουδαίαν και φιλάνθρωπον υπηρεσίαν και ότι προσκαλούμενος θέλετε παρέχει την συνδρομήν υμών εν πάση ώρα.
Πάρος την 20 Αυγούστου 1885 ο Δήμαρχος Κ.Ν. Κονδύλης.
–1892. Ο γιός του πρώτου δημάρχου Πάρου (Λεονάρδου Κονδύλη) μετά την εθνική αποκατάσταση Φραγκίσκος Λ. Κονδύλης διακρίθηκε ως δημογραμματέας, ως δημαρχιακός πρόεδρος και ως οικονομικός έφορος στην Σύρο το 1892-93. 
–1892. Φραγκίσκος Λεον. Κονδύλης. Αυτός είναι ο μοναδικός γιος του πρώτου μετά την εθνική αποκατάσταση Δημάρχου Πάρου «Λιναρδάκη Κονδύλη». Διακρίθηκε ως δημογραμματέας, Δημαρχιακός Πρόεδρος, ενώ την περίοδο 1892-1893 και ως οικονομικός έφορος Σύρου. Απεβίωσε το 1910.
–1893. Πεθαίνει στην Πάρο το 1893 ο Προξενικός Πράκτοράς της Γαλλίας Νικόλαος Κ. Κονδύλης.
–1895. Ο Λεονάρδος Φρ. Κονδύλης αποδήμησε στην Κωνσταντινούπολη, Βλαχία και Ρωσία όπου και διετέλεσε διδάσκαλος επί τρία έτη της Εμπορικής Σχολής Οδησσού. Στο  Κίεβο (της Ρωσίας) διετέλεσε Πρόξενος και Πράκτορας της Ελλάδας το 1895. Πέθανε στο Κίεβο (της Ρωσίας) από αιφνίδιο θάνατο το 1903 έγγαμος αλλά χωρίς τέκνα.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Κονδύλης Ζαννής του Φραγκίσκου σταθμάρχης κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Φραγκίσκος Ζ. Κονδύλης, Γραμματέας, πταισματοδίκης στο Άργος το 1911.
–1924. Στις 21 Ιανουαρίου 1924 ο 29χρονος Τραπεζικός Υπάλληλος από την Πάρο Ζαννής Κονδύλης του Κωνσταντίνου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Σύρο Μαρίκα Ασαντούρ του Νικολάου και της Ευαγγελίας.
–1945. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 50 ετών τραπεζικός υπάλληλος Ζαννής Κων. Κονδύλης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 11 Ιουνίου 1945.
–1947. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1947 είναι εγγεγραμμένος ο Κονδύλης Φραγκίσκος του Ιωάννη κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Το 1949 ο Κονδύλης Ζαννής του Φραγκίσκου σταθμάρχης κάτοικος Παροικιάς διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγεγραμμένος σε άλλη Κοινότητα.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Ολυμπίου Μαριγούλα το γένος Κ. Κονδύλης, όνομα συζύγου Ανδρέας κάτοικος Παροικιάς.

Κονιδάρης ή Κονοδιάρης: Παρωνύμιο, ο έχοντας κόνιδες, εκ της κονίδας ή κόνιδας, τα λεπτότατα αβγά των παρασίτων εντόμων.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ν. Κονιδιάρης.
–1879. Στις 26 Αυγούστου 1879 ο 26χρονος ξυλουργός από την Πάρο Ευάγγελος Κονιδάρης, του Νικολάου και της Σταματούλας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Σύρο Ελένη Μαυρουδή, του Μιχαήλ και της Ασπασίας.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35 ετών ξυλουργός Ευάγγελος Κονοδιάρης [Κονιδάρης] έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 30 Μαρτίου 1887.

Κονιοτιέρης:
–1825. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο Χρίστος Κονιοτιέρης 37 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 59χρονος πλοίαρχος Χρίστος Κονιοτιέρης.

Κοντάκης: Ίσως παραφθορά το επωνύμου Κοττάκης
–1859.Πωλητήριο που συνέταξε ο ειρηνοδίκης Πάρου Ιωάννης Κοντάκης [Παροικιά, 17 Ιουλίου 1859].

–Κονταράτος: Βυζαντινή η προέλευσης της οικογένειας και στην συνέχεια μέσω Κρήτης,  πιθανώς από το Ρέθυμνο, στην Πάρο, επίθετο παρωνύμιο. Είναι μονοκλαδική οικογένεια και αρχικά εμφανίζεται στις Λεύκες. Ο Αλιφιέρης (σημαιοφόρος) είχε στα αριστερά του και στα δεξιά του κονταροφόρους που ονομάζονταν Κονταράτοι. Κατά τον καθηγητή Αλιπράντη Χρ. Νικόλαο το επώνυμο Κονταράτος σημαίνει τον οπλισμένο με κοντό, κοντάρι. Οι κονταράτοι ήταν επίλεκτο σώμα του βυζαντινού στρατού.  
–1556. Σε έγγραφο έτους 1556. Τα Λατομεία στην Πάρο προσονομάζονταν παλαιότερα από το επώνυμο του ιδιοκτήτη τους, όπως του Κλεάνθη, του Μαύρου, του Κονταράτου.
–1592. Το 1592 στο υπέρθυρο της νότιας θύρας εισόδου στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου στα Μάρμαρα μνημονεύεται σε επιγραφή ο ιερέας Γεώργιος Κονταράτος.
–1597. Στην 1η Απριλίου 1597 αναφέρεται ο Μανώλης Κονταράτος στα Κάτω Χωριά.
–1611. Τιμόθεος Κονταράτος, αφιεροτής σπιτιού και αμπελιού στη μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους το 1611.
–1622. Στις 26 Δεκεμβρίου 1622 υπογράφει έγγραφο αφιέρωσης της Ξεχωριανής ο ιερέας Μιχάλης Κονταράτος.
–1642. Οικονόμος Δημήτριος Κονταράτος συντάκτης των εγγράφων Κεφάλου στις 6 Φεβρουαρίου 1642.
–1644. Ο ιερέας Κώστου Πέτρος Κονταράτος είναι ο ιδιοκτήτης ανακαινιστής στα 1644 του Ναού της Αγίας Μαρίνας.
–1645. Ο οικονόμος Δημήριος Κονταράτος αναφέρεται σε έγγραφο του Κεφάλου στις 4 Ιανουαρίου 1645.
–1647. Τον Σεπτέμβριο του 1647 ο ιερέας Κώστου Πέτρος Κονταράτος υπογράφει έγγραφο Παροικιάς.
–1658. Ο ιερέας Αντώνιος Κονταράτος υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων της Παροικιάς στις 31 Μαΐου 1658.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Παπά Μιχαήλ Κονταράτος.
–1687. Σε επιτύμβια πλάκα του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Ναούσης, Ιωάννης Κονταράτος.
–1689. Σε επιγραφή στην εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην ομώνυμη εκκλησία στο κάστρο Παροικιάς γράφει "1689, Δέησις του δούλου του Θεού Μελετίου ιερομονάχου Κονταράτου.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Αντώνης Κονταράτος.
–1712. Ο ιερέας Νικόλαος Κονταράτος υπογράφει τη διαθήκη του ιερέα Μιχαήλ Τζανιά στις 23 Μαρτίου 1712.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου Νικόλαου Σπυρίδου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Φραγκέσκος Κονταράτος.
–1721. Στις 20 Δεκεμβρίου 1721 ο ιερέας Λευκών Κονταράτος Ιάκωβος υπογράφει το προικοσύμφωνο της Λαρέντζας Ραγκούση και Γεωργάκη Γεμελιάρη.
–1722. Στις 6 Ιανουαρίου 1722 αναφέρεται να υπογράφει πωλητήριο ο ιερομόναχος Άνθιμος Κονταράτος στον Τζιπίδο.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Κωνσταντής Κονταράτος.
–1723. Σακελλίων του Κεφάλου Δημήτρης Κονταράτος υπογράφει έγγραφο Δραγουλά στις 4 Μαρτίου 1723.
–1724. Ο σακελλίων Κεφάλου Δημήτρης Κονταράτος αναφέρεται σε πωλητήριο Δραγουλά στις 1 Μαρτίου 1724.
–1724. Στις 26 Ιουνίου 1724 αναφέρεται στην διαθήκη Τζιπίδου του παπά Μελέτη Σιδεράκη ο ιερομόναχος Άνθιμος Κονταράτος.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Κωνσταντής και ο παπά Αθανάσης Κονταράτος.
–1730. Ο ιερέας Φραγκούλης Κονταράτος αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς στις 28 Ιανουαρίου 1730. Ο ίδιος ιερέας αναφέρεται και σε άλλο έγγραφο Παροικιάς στις 28 Φεβρουαρίου 1730. 
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Φραγκούλης Κονταράτος.
–1731. Ιερέας Αθανάσιος Κονταράτος, αναφέρεται στη διαθήκη του Πέρου Καραντζία (Παροικιά, 14 Φεβρουαρίου 1731).
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Φραγκούλης, ο παπά Αθανάσης Κονταράτος και ο Αλεσάνδρος Κονταράτος.
–1733. Ιερέας Αθανάσιος Κονταράτος, υπογράφει το πρακτικό εκλογής ως κοινού επιτρόπου του χωροεπισκόπου Ιωάννη Βιτζαρά για ένα χρόνο από το Κοινό της Παροικιάς, Ιανουάριος του 1733.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο παπά Κωνσταντίνος Κονταράτος.
–1733. Ο ιερέας Αθανάσιος Κονταράτος υπογράφει τη διαθήκη Μπονοφάτσου Ντουλουφή στις 23 Νοεμβρίου 1733.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο παπά Αθανάσιος Κονταράτος.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Αλέσαντρος Κονταράτος.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο παπά Αθανάσης Κονταράτος.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο παπά Κωνσταντής Κονταράτος και ο παπά Θανάσης Κονταράτος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Κωνσταντής Κονταράτος και ο παπά Αθανάσιος Κονταράτος.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρουαρίου 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο Αλέσαντρος Κονταράτος με χωράφι στη θέση Καλαμιές σιμπλιος Γιάννης Δουδέσκος.  Και σε χωράφι τοποθεσία Λιβαδερά σύμπλιος ο ευλαβής παπα Κωνσταντής Κονταράτος.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο παπά Αθανάσιος Κονταράτος και ο Αλέσαντρος Κονταράτος.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται σε χωράφι στην Ανεραντζά αιμπλιος Πέτρος Κονταράτος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Πρωτέδικτος Κονταράτος και ο σακελλίου Μαρμάρων Κονταράτος.
–1739. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739, αναφέρεται ο Πρωτέκδικος Κονταράτος.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο πρωτόδικος Κονταράτος, ο επίτροπος Λευκών Μιχάλης Κονταράτος και ο  Αλέσανδρος Κονταράτος.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Αλέξανδρο Κονταράτο.
–1740. Σε πρακτικό εκλογής «καταστιχογράφων» των φόρων του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση της 23 Απριλίου 1740, μαρτυρείται ο παπά Θανάσης Κονταράτος.
–1740. Ο ιερέας Μανοέλης Κονταράτος υπογράφει το προικοσύμφωνο του Κονταράτου Νικολάου και της Μαργιώρας, που συντάχθηκε στη Νάουσα στις 21 Μαΐου 1740.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο παπά Κωνσταντής Κονταράτος.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Αθανάσης Κονταράτος, ο παπα Κωνσταντής και ο Αλέσανδρος Κονταράτος.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Κωνσταντής Κονταράτος και ο Αλέσανδρος Κονταράτος.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Αθανάσης Κονταράτος, ο Αλέσανδρος και ο παπά Κωσταντής Κονταράτος.
–1742. Στις 16 Φεβρουαρίου 1742, πρώην σακελλίου, παπά Αθανάσιος Κονταράτος.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Αθανάσιος Κονταράτος και ο παπά Κωνσταντής Κονταράτος.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Αθανάσης Κονταράτος, ο παπά Κονσταντής Κονταράτος και ο Αλέσανδρος Κονταράτος.
–1744. Ο παπά-Κωνσταντής Κονταράτος, κτήτορας Αγίου Αθανασίου Παροικιάς.
–1744. Ο ιερέας Αθανάσιος Κονταράτος εξελέγη επίτροπος του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου 1744.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο σακελλίου Κονταράτος.
–1744. Ο ιερέας Μανοέλης Κονταράτος ιδιοκτήτης της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας στον Κώστο, αναφέρεται σε έγγραφο στις 21 Μαΐου 1744.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Αλέσανδρος Κονταράτος.
–Στη περιοχή του Μαραθίου σε έγγραφο του 18ου αιώνα «σύμπλιος Γ. Κονταράτος με αγρόν καλούμενον Ευαγγελίστριας με Ζαννήν Γεμελιάρην».
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο παπά Αθανάσης Κονταράτος και ο Αλέσανδρος Κονταράτος. 
–1746. Σε πωλητήριο Τσιπίδου, 9 Μαρτίου 1746, «πουλεί ο άγιος καθηγούμενος της Αγίας Κυριακής δύο χωραφάκια που έχει από τον μακαρίτη παπά-Ιερεμία Παπαδόπουλο εις τον Τζικαλά σύμπλιος του μακαρίτη αφέντη Κοντίλη και το άλλο χωραφάκι εις την Αγίαν Τριάδα σύμπλιος Γιώργης Κονταράτος».
–1747 Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Αλέσανδρος Κονταράτος.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο παπά Κωνσταντής και ο παπά Αθανάσης Κονταράτος αλλά και ο Αλέσανδρος Κονταράτος..
–1749. Ο ιερέας Νικόλαος Κονταράτος υπογράφει πωλητήριο έγγραφο Ναούσης στις 12 Ιουλίου 1749.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο παπά Αθανάσιος Κονταράτος και ο Αλέσανδρος Κονταράτος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Θανάσης Κονταράτος.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Θοδωρής Κονταράτος.
–1754. Σκευοφύλαξ Κονταράτος , συντάκτης εγγράφου Κεφάλου στις 17 Δεκεμβρίου 1754.
–1757. Πωλητήριο Τζιπίδου 24 Αυγ. 1757 «πουλεί ο κυρ Γεώργης Νικόλα Κονταράτου ένα χωράφι που έχει εις τα Τζηκούρια σύμπλιος Γεωργάκης Άσος και Γεώργης Ρύκης».
–1758. Ο ιερέας Κωνσταντής Κονταράτος υπογράφει πωλητήριο έγγραφο Παροικιάς στις 29 Οκτωβρίου 1758.
–1766. Ο ιερέας Γεώργιος Κάβουρας αναφέρεται σε πωλητήριο έγγραφο Λευκών στις 25 Ιουλίου 1766. Πωλεί στον πεθερό του τον σακελλίο Κονταράτο, δύο χωράφια όπου μας είχε προικισμένα και του τα δίνω για ρεάλια 25.
–1771. Στις 6 Μαρτίου 1771 αναφέρεται ο Σακελλίου Λευκών Κονταράτος, πεθερός του ιερέα Γεώργιου Κάβουρα.
–1774. Στα 1774, Νοεμβρίου 23, «εν χορίω της Πάρου Λευχόν», «ο άγιος χωροπίσκοπος γεμελιάρης Ιωάννης, μαζί και ο αδερφός του Πετράκης Γεμελιάρης», «προσηλώνουν» το ιδιόκτητο μοναστήρι τους του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών. Το έγγραφο υπογράφουν: ο χωροπίσκοπος Γεμελιάρης, ο ιεροδιάκονος Δημήτριος Ραγκούσης, ο Παντελής Κονταράτος, ο παπά-Τζώρτζης Ραγκούσης, ο Πέτρος Γεμελιάρης και ο ιεροδιάκονος Αντώνιος Παρούσης.
–1776. Ο ιερέας Κωνσταντής Κονταράτος συντάσσει πωλητήριο έγγραφο Παροικιάς στις 17 Οκτωβρίου 1776.
–1778. Στις 23 Απριλίου 1778 αναφέρεται ο πρώην Σακελλίος Λευκών Κονταράτος.
–1790. Ο Σκευοφύλαξ Κονταράτος μαρτυρείται σε προικοσύμφωνο Κώστου στις 21 Ιανουαρίου 1790. 
–1796. Χωροεπίσκοπος και νοτάριος Κονταράτος αναφέρεται σε πωλητήριο έγγραφο Παροικιάς στις 20 Αυγούστου 1796.
–1796. Ο σακελάριος, νοτάριος Παροικιάς Κονταράτος υπογράφει αναφορά των πρικρίτων της Πάρου προς τον Πατριάρχη Γεράσιμο Γ’ στην 1η Νοεμβρίου 1796.
–1800. Ο σακελάριος, νοτάριος Παροικιάς Κονταράτος συντάσει τη διαθήκη του Δημήτρη Γεώργη Ζέπου στην Παροικιά στις 3 Νοεμβρίου 1800.
–1804. Στις 16 Ιουλίου 1804 νοτάριος Λευκών ο σακελάριος Παροικιάς Κονταράτος.
–1804. Ο ιερέας Βασίλειος Κονταράτος υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 26 Δεκεμβρίου 1804.
–1806. Ο Σκευοφύλαξ Κονταράτος μαρτυρείται σε έγγραφο Λευκών στις 26 Σεπτεμβρίου 1806.
–1808. Σε προικοσύμφωνο στις 1 Φεβρουαρίου 1808 αναφέρεται ο Σακελάριος Παροικιάς Κονταράτος.
–1810. Σε προικοσύμφωνο το 1810 αναφέρεται ο επαρχιακός Δ. Μνήμων Πάρου και Αντιπάρου Δημήτρης Καλαβρός.
–1812. Ο Χαρτοφύλαξ Κονταράτος υπογράφει παρακλητική επιστολή των κατοίκων του Δραγουλά προς την Μητρόπολη Παροναξίας με χρονολογία 20 Σεπτεμβρίου 1812.
–1813. Ο Σκευοφύλαξ Κονταράτος υπογράφει σε σημείωμα στις 29 Αυγούστου 1813.
–1814. Ο Χαρτοφύλαξ Κονταράτος υπογράφει έγγραφο του Δραγουλά στις 11 Σεπτεμβρίου 1814.
–1816. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1816 ο χωροεπίσκοπος Παροικιάς Κονταράτος συνυπογράφει τη σετέντζα των προεστών και προκρίτων της Πάρου που αφορά στη μονή Αγίου Μηνά.
–1817. Στις 5 Αυγούστου 1817 αναφέρεται ο πρώην Σκευοφύλαξ Λευκών Κονταράτος.
–1820. Στο προικοσύμφωνο του Νικολάου Μωραΐτη και Κατερινακιού Κονταράτου (Μάρμαρα 3 Νοεμ. 1820) «το χωράφι εις τους Μαγιαλούπους πλησίων Αντώνης Ραγκούσης».
–1824. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1824 ο Χαρτοφύλαξ Κεφάλου Κονταράτος υπογράφει το πρακτικό εκλογής «εκλεκτών» του Δραγουλά.
–1825. Στις 6 Φεβρουαρίου 1825 αναφέρεται ο πρώην χωροεπίσκοπος Παροικιάς Κονταράτος.
–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Φίλιππος Κονταράτος.
–1829. Ο Χαρτοφύλαξ Νικήτας Κονταράτος προσφέρει 20 γρόσια για την ίδρυση Αλληλοδιδακτικού Σχολείου Λευκών το 1829.
–1829. Σε έγγραφο της Εκατονταπυλιανής «Εν Παροικία της Πάρου» την 19 Μαΐου 1829 αναφέρονται οι εκλογείς της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου: Αθανάσιος Μαύρος, Μ.Μ. Μαυρογένης, Δημήτριος Καλαβρός, Νικ. Μαλατέστας, Ιω. Μεταξάς, Θ. Ρικιέρης, Ιάκωβως Λουκής, Ν. Μωραΐτης, Μιχαήλ Τζιγώνιας, Ιω. Βαλσαμής, Ευστράτιος Στάμενας, Ζέπος Δελαγραμμάτης, Ν. Κονταράτος, Ν. Ρούσσος, Γεώργιος …, Τζανής Μάτζας, Δαμιανός Μπιάζης, Γεώργιος Βιτζαράς.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ο Χαρτοφύλαξ Νικήτας Κονταράτος στον κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου.
–1830. Στην 1η Οκτωβρίου 1830 ο Χαρτοφύλαξ Κεφάλου Κονταράτος υπήρξε και Έφορος της Αλληλοδιδακτικής Σχολής Κεφάλου μαζί με δύο άλλους: τον Ιωάννη Βαλσαμή από τον Τζιπίδο και τον Γ. Γαϊτανόπουλο από τα Μάρμαρα. Έγγραφό τους προς τον τοποτηρητή Πάρου Αντιπάρου Δ. Κιοσσέ.
–1831. Στις 11 Μαρτίου 1831 υπογράφει ο Εφημέριος Αντιπάρου σακελλάριος Κονταράτος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος και ο Μένεγος Κονταράτος.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γρηγόρης Κονταράτος.
–1833. Σε κατάλογο του Δημοτικού Σχολείου Αντιπάρου στις 18 Ιουνίου 1833 αναφέρεται ο Σακελάριος Κονταράτος.
–1837. Σε έγγραφο του 1837 του σχολείου Πάρου, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Κονταράτος Νικόλαος.
–1838. Σε έγγραφο Λευκών της 8ης Σεπτ. 1838 «δίνει ο κυρ Νικόλαος Κονταράτος του κυρ Νικολάου Ραγκούση μίαν μάνδαν με αλώνι εις τοποθεσίαν Δραμυθιάν».
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 38χρονος κτίστης Κονταράτος Ιωάννης, ο 32χρονος Μηνάς Κονταράτος, ο 35χρονος εργάτης Ιάκωβος Μ. Κονταράτος, ο 37χρονος γεωργός Σπύρος Μιχ. Κονταράτος και ο 43χρονος εργάτης Δημήτριος Γ. Κονταράτος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο επίτροπος Νικόλαος Κονταράτος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Νικόλαος Κονταράτος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος τέκτων Μηνάς Κ. Κονταράτος, ο 35χρονος εργάτης Ιάκωβος Μ. Κονταράτος, ο 37χρονος Σπύρος Μιχ. Κονταράτος και ο 43χρονος εργάτης Δημήτριος Γ. Κονταράτος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος εργάτης Σταύρος Κονταράτος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Γεώργιος Μνηγ. Κονταράτος, ο 25χρονος γεωργός Δημήτριος Μαν. Κονταράτος, ο 25χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Κονταράτος, ο 45χρονος εργάτης Ιωάννης Γ. Κονταράτος, ο 53χρονος γεωργός Μανόλης Κονταράτος, ο 27χρονος γεωργός Μαρής Ν. Κονταράτος, ο 59χρονος γεωργός Μάρκος Γ. Κονταράτος, ο 53χρονος γεωργός Μνηγός Κονταράτος, ο 31χρονος έμπορος Νικόλαος Κονταράτος και ο 25χρονος γεωργός Στέφανος Ι. Κονταράτος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος ιχθυοπώλης Ανδρέας Κονταράτος, ο 34χρονος κτηματίας Αναγνώστης Κονταράτος και ο αλιεύς Πέτρος Κονταράτος 44 ετών.
–1856. Στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Ιωάννης Κονταράτος κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1860. Στις 25 Οκτωβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Νάουσας Πάρου Παναγιώτης Π.Ν. Κονταράτος ναυτικός.
–1869. Στις 27 Απριλίου 1869 ο 25χρονος οινοπώλης από την Πάρο Νικόλαος Κονταράτος, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Άνδρο Ελένη Παπά Ιω. Χαλά.
–1870. Ο Γρηγόριος Κονταράτος ο οποίος παντρεύτηκε στην Αταλάντη Φθιώτιδας. Έφερε τον βαθμό του λοχαγού του πεζικού και διήνησεν ολόκληρο τον στρατιωτικό του βίο καταδιώκοντας ληστές, εξ αυτού και το προσωνύμιο «Κακαράπης». Απεβίωσε το 1870; Στην Αταλάντη.
–1870. Το 1870 Θεόδωρος Κονταράτος του Ιωάννη 50 ετών έγγαμος από την Πάρο, κάτοικος Βροντάδου, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης. Η Διαμάντω Κονταράτου του πατρός Πέτρου Παππαδόπουλου, 30 ετών έγγαμη από την Πάρο, κάτοικος Βροντάδου, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης, καθώς και η κόρη τους Αναστασία Κονταράτου του Θεόδωρου, 8 ετών.
–1871. Δήμαρχος του Δήμου Υρίας το 1871-1880 ο Ιωάννης Ν. Κονταράτος.
–1872. Στις 11 Ιουνίου 1872 ο 42χρονος οψοπώλης από την Πάρο Βασίλειος Βιτζαράς του Ιάκωβου και της Μαρίας Βασιλείου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 48χρονη από την Πάρο Ειρήνη Κονταράτου, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1875. Δήμαρχος Ύριας το 1875 ο Ιωάννης Γ. Κονταράτος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος Γεώργιος Κονταράτος του Ιωάννη Γεωργός.
–1875. Στις 12 Ιανουαρίου 1875 ο 30χρονος ράπτης από την Πάρο Γεώργιος Σκορδίλης του Ιωάννη και της Μαρίας Κονταράτου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Ύδρα Ελένη Μαρίνου, του Μαρίνου και της Κουράνας. 
–1880. Ο λοχαγός του πεζικού και επί σειρά ετών βουλευτής Παροναξίας Νικόλαος Κονταράτος από το χωρίο του Κώστου. Παντρεύτηκε την κόρη του ευπατρίδη Δ. Δημητρακόπουλου γερουσιαστή. Επί της βουλευτίας τους διαχωρίστηκαν οι Δήμοι Μαρπήσσης και Υρίας. Πέθανε στην Αθήνα το 1880 περίπου.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Κονταράτος Νικόλαος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Κονταράτος Γεώργιος του Μένεγου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Κονταράτος Γεώργιος του Μνηγού, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950, λατόμος.
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42χρονος βυρσοδέψης Νικόλαος Σ. Κονταράτος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Μαΐου 1882.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κονταράτος Βασίλειος του Ιωάννη, 40 ετών, ναυτικός, ο Κονταράτος Γεώργιος του Νικολάου, 48 ετών, ναυτικός, ο Κονταράτος Ελευθέριος του Ιωάννη, 57 ετών ναυτικός, απεβίωσε. Ο Κονταράτος Θεόδωρος του Ελευθερίου, 63 ετών, αχθοφόρος. Ο Κονταράτος Μύρων του Νικολάου, 58 ετών, ναυτικός, ο Κονταράτος Παναγής του Νικολάου, 50 ετών, ναυτικός, ο Κονταράτος Νικόλαος του Θεόδωρου, 29 ετών, ναυτικός και ο Κονταράτος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου 27 ετών.  
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883 του Κώστου, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι: Κονταράτος Ζαχαρίας του Σπύρου, 42 ετών, παπουτσής, Κονταράτος Ιάκωβος του Μάρκου, 68 ετών, εργάτης, Κονταράτος Ιωάννης του Σπύρου, 38 ετών, καλαποδάς, κάτοικος Αθήνας και ο Κονταράτος Νικήτας του Μηνά, 46 ετών, Χωροφύλαξ  κάτοικος Νάξου.
–1888. Δήμαρχος του Δήμου Υρίας ο Νικόλαος Ι. Κονταράτος το 1888-1890.
–1893. Στις 8 Δεκεμβρίου 1893 ο παριανός Κονταράτος Στ. Σπύρος 50 ετών βυρσοδέψης κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο τον θάνατο του αδερφού του Ιωάννη 45 ετών του Σταύρου και της Ειρήνης κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Ενδοκαρδίτις.
–1893. Το 1893 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Κονταράτου Χρυσούλα του Γεωργίου, μετέπειτα σύζυγος Νικόλαος Πατέλης.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Κονταράτος Γεώργιος του Δημητρίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Κονταράτος Μαρής του Νικολάου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1901. Δήμαρχος του Δήμου Υρίας ο Γεώργιος Κονταράτος το 1901-1903.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Κονταράτος Νικόλαος του Δημητρίου μηχανικός Ε.Ν. κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25 ετών αρτοπώλης Σταύρος Ιω. Κονταράτος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιανουαρίου 1903.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Κονταράτος Σταματέλος του Μνηγού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Ο Ιωάννης Ν. Κονταράτος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Υρία (Λεύκες). Χρημάτισε πολλές φορές ως Δήμαρχος Υρίας. Πέθανε το 1907.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Κονταράτος Αναστάσιος του Ιωάννη φαροφύλαξ κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Κονταράτος Μηνάς του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. O Νικόλαος Ιω. Κονταράτος από τις Λεύκες σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και εξάσκησε το επάγγελμά του στις Λεύκες. Υπήρξε Δήμαρχος Υρίας. Πέθανε το 1908 στις Λεύκες.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Κονταράτος Ιάκωβος του Νικολάου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1910. 1910; Γεώργιος Ν. Κονταράτος, ιερέας στην Αντίπαρο.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Κονταράτος Δημήτριος του Ανδρέα ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Κονταράτος Εμμανουήλ του Νικολάου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Κονταράτος Κωνσταντίνος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1911. Δημήτριος Ν. Κονταράτος, οικονόμος στη Νάουσα το 1911.
–1911. 1911 Δημήτριος Μαρ. Κονταράτος από την Υρία, υπηρέτησε ως προϊστάμενος του ταχυδρομικού και τηλεγραφικού γραφείου Ίου.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Κονταράτος Γεώργιος του Ανδρέα ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Κονταράτος Ιωάννης του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Κονταράτος Χρήστος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Κονταράτος Μηνάς του Γεωργίου γεωργός κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1917. Πρόεδρος της Κοινότητας Λευκών ο Ιωάννης Γ. Κονταράτος το 1917-1919.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Κονταράτος Ιωάννης του Γεωργίου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Κωνσταντίνος, ο Στέφανος και ο Ιωάννης Κονταράτος.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Κονταράτος Ανδρέας του Γεωργίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Κονταράτος Δημήτριος του Γεωργίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κονταράτος Δημήτριος του Γεωργίου, μετέπειτα εργάτης, κάτοικος Αγγερίας.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κονταράτος Παναγιώτης του Γεωργίου κάτοικος κοιν. Λευκών. Μεταγράφεται σε άλλη κοινότητα το 1949.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κονταράτος Γεώργιος του Ιωάννη κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κονταράτος Ιωάννης του Στέφανου κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κονταράτος Δημήτριος του Βασιλείου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κονταράτος Δημήτριος του Γεωργίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Κονταράτος Νικόλαος του Μαρή, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαρίνα και η Μαριγώ Κονατράτου, όνομα πατρός Ιωάννης Κονταράτος.
–1951. Το 1887 γεννιέται η Ελένη Ραγκούση του Μιχαήλ, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Κονταράτο Γεώργιο.
–1953. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1953, υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεωργός Κονταράτος Χρήστος του Κωνσταντίνου.
Παράκληση: Οι οικογένειες Κονταρατων ανά την υφήλιο, παρακαλούμε να επικοινωνήσουν στα παρακάτω e mail ngcontos@gmail.com  sncontos@gmail.com Από Nick and Stella Contos.

Κονταρή: Βλέπε Κονταρίνη.

Κονταρίνης ή Κοδαρίνης ή Κονταρή: Ενετική οικογένεια Contarini (o) με οκτώ Δόγιδες. Ήταν εκ των ιδρυτών της Βενετική Δημοκρατίας. Κλάδοι της οικογένειας αναφέρονται στην Κρήτη (Κρητοβενέτικες οικογένειες) και από εκεί μαρτυρούνται σε πολλά νησιά των Κυκλάδων, αρχικά σε Σίκινο και Φολέγανδρο.
Το επώνυμο συνεχίζει στη Νάουσα από θηλυγονία (μητέρα Σπύρου Κεφάλα και Μαλατεστα, Νάουσας), κλάδος της παριανής οικογένειας μαρτυρείται στην Αθήνα και στο Κάιρο.
Σύμφωνα με τον καθηγητή ερευνητή Νικόλαο Αλιπράντη και την ερευνήτρια Χρυσ. Τσικριτσή, το επώνυμο Κονταρή είναι παραφθορά του επωνύμου Κονταρίνη.
Contareno, Contarini Ven. Οικ. από το 912 στα ονόματα από μεσν. Βαφτ. Contari, Contareni βαφτ. ως επώνυμο από το γερμανικό βαφτ. Gunteri.
Η αρχοντική οικογένεια των Contarini ανάγει την καταγωγή της dagli antichi conti del Reno. Είναι αναμφισβήτητο ότι εγκαταστάθηκαν στη Βενετία στην αρχή της ίδρυσης της. Ανέδειξε πολλές προσωπικότητες μέλη του Maggior Consilio, συγκλητικούς, pregadi, 8 δόγες και πολλούς εκκλησιαστικούς άρχοντες μεταξύ των οποίων ο, Antonio του Zaccaria γύρω στο 1387 έγινε επίσκοπος Di Adria και ύστερα Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Tomaso Contarini 1601.
Και δούκες Κρήτης Ιάκωβος 1479 Μάρκος – Αντώνιος 1544 και Διονύσιος 1546.
Το επώνυμο υπάρχει σε πολυπληθείς μαρτυρίες στην Κρήτη από το 1221-1712 όπως Mirinus Contareno, legatus Cretensium ad senatum Venetum 1222. Σύμβουλος Κρήτης Λεονάρδος Contareno 1268, σε έγγραφο του 1340 Dardi Contareo Plezius, Marcus Contareno κ.α. Σε έγγραφα 1363-1364 αναφέρεται η δήμευση της περιουσίας και η εξορία από την Κρήτη του Giovanni Contareno. Nicolaus Contareno, Sapiens 1370 και Παύλος Κονταρίνης από τον Χάνδακα 1374.
Σε έγγραφα Ρεθύμνου του 1583 Πέτρος Κονταρίνης και Τζώρτζης και οι γιοί του Ιάκωβος, Ανδρέας, Ιερώνυμος. Γενικός πρόξενος και μηχανικός εις το βασίλειον της Κρήτης 1633 ο Λορέντζο Κονταρίνι και Μάρκος Κονταρίνι σύνδικος στην Ανατολή 1636.
Οικογένεια Κονταρή από την Κρήτη στην Ζάκυνθο.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, αποφασίζεται να καλέσουν τον συμπατριώτη τους Ζέπο Αγγελέτου Κονταρή.
–1737. Επιγραφή στο ναό του Αγίου Δημητρίου Τζιπίδου «χειρ Τζόρτζη Κονταρίνη 1737»
–1748. Η μοναχή Αρμελίνα Κονταρή γράφει τη διαθήκη της στην Παροικιά, 16 Ιανουαρίου 1748 «μετά την αποβίωσίν της να δίδεται μιαν πρόθεσιν της Κυρίας Εκατονταπυλιανής…»
–1815. Έγγραφα Παροικιάς στις 7 Οκτωβρίου 1815 αναφέρει τον ιατρό Παναγιώτη Κονταρίνη.
–1824. Σε έγγραφο Παροικιάς 21 Σεπτεμβρίου 1824 αναφέρεται ο «ιατρός Κοδαρίνης»
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Δετόρ Παναγιώρης Κονταρίνης.
–1826. Έγγραφα από νοταριακούς κώδικες αναφέρουν τον ιατρό Παναγιώτη Κονταρίνη κατά το έτος 1826.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δετορ (ιατρός) Κονταρίνης.
–1829. Σε πληρεξούσιο στις 31 Μαρτίου του 1829 αναφέρεται ο Δημογέροντας Παναγιώτης Κονταρίνης.
–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των Κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Παναγιώτης Κονταρίνης.
–1832. Έγγραφα από νοταριακούς κώδικες αναφέρουν τον ιατρό Παναγιώτη Κονταρίνη κατά το έτος 1832.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Κωνσταντίνος Κονταρίνης.
–1837. Σε έγγραφο του 1837 του σχολείου Πάρου, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Κωνσταντίνος Κονταρίνης.
–1884. Σε εκχωρητήριο που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Παροικιάς Αντώνης Μαυρομάτης στην Παροικιά, 24 Ιανουαρίου 1884, παρουσία ο ιερέας της Νάουσας Κωνσταντίνος Κονταρίνης, πρεσβυτέρα του η Κατίγκω.
–1911. Ο ιατρός Σπύρος Κονταρίνης, Δήμαρχος Νάουσας το 1911.

Κοντέλης: ίσως γενοβέζικο λόγω της κατάληξης του επιθέτου. (τα γενοβέζικά επώνυμα λήγουν σε elli) 
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο

–Κόντες: Φράγκο-λεβαντίνικης προέλευσης Conte= Κόμης, καθολικού δόγματος, επίθετο παρατσούκλι-επάγγελμα. το επίθετο της μονοκλαδικής οικογένειας μαρτυρείται ως και σήμερα στην Παροικιά.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Κόντες Κωνσταντίνος του Νικολάου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Κόντες Νικόλαος του Κωνσταντίνου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Κόντες Ιάκωβος του Μιχαήλ υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Κόντες Εμμανουήλ του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κόντες Ευάγγελος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι ξυλουργοί,  Κόντες Κωνσταντίνος του Νικολάου, Κόντες Ευάγγελος και Κόντες Νικόλαος του Κωνσταντίνου κάτοικοι Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Κόντε Στυλιανή (γεν. 1921), όνομα συζύγου Ιάκωβος, όνομα πατρός Ν. Ραγκούσης.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κόντε Ελένη το γένος Δ. Κισκάκης, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κόντε Βασιλική το γένος Κ. Κόντες, κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κόντε Κυριακή όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Δημήτριος Καπούτσος.

–Κοντιζάς:  Λατινική οικογένεια Κοντιζά, πρωτοήρθε στις Κυκλάδες τον 16ο αιώνα. Πρώτος σταθμός η Νάουσα. κλάδος της ίδιας οικογένειας από τη Νάουσα μετοίκησε στην Άνω Μερά Μυκόνου ενώ στην Σύρο η οικογένεια Κοντιζά είναι από κλάδο της Μυκονιάτικης πλέον οικογένειας. Το επίθετο είναι σύνθετο και μια εκδοχή του προέρχεται από το όνομα του Κόντε Ζαν όπου στην συνέχεια μεταλλάχθηκε σε Κοντιζάς.  
–1723. Προικοσύμφωνο του Τζάνε Κοντιζά και Κυριακής (Νάουσα 7 Φεβρ. 1723) «τα σπίτια οπού έχει εν τη θέσει του Χαντάκου, απάνωθεν της Πόρτας».

Κοντογίαννης ή Κοντοϊωάννης: Κρητικής καταγωγής.
–17ος Αγιογράφος Κοντογιάννης Νικόλαος από την Κρήτη. Πολλές Εικόνες του υπάρχουν στην Εκατονταπυλιανή.

–Κοντολέον: Μεταπλασμό του λέων/Λέων σε λέος-λιός/Λιός. Στην Πάρο κύρια ονόματα Παντελέος (σημ. Παντελαίος και Παντελέων), Κοντολέος (από το επών. Κοντολέων), Αρκολέος, σημ. Αρκουλής (από το Αρκολέων) και ους. άρχος (από το άρχω).

Κοντομάρκος: Επώνυμο παρωνύμιο ή ονοματεπώνυμο που συνηθίζεται σε κάποιες περιοχές και μένει ως επώνυμο [Κοντός Μάρκος > Κοντομάρκος].
–1916. Στις 23 Ιουλίου 1916 ο 29χρονος καφεπώλης από την Πάρο Ιωάννης Κοντομάρκος του Νικολάου και της Ελένης Τσαντάνη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Άννα Γεράρδη, του Λεωνίδα, και της Αικατερίνης Κωνσταντίνου.
–1927. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 28χρονος θερμαστής Παναγιώτης Νικ. Κοντομάρκος άγαμος και ο αδερφός του Γεώργιος Νικ. Κοντομάρκος 30 ετών εργατικός έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 21 Φεβρουαρίου 1927.
–1928. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21χρονος εργάτης Αντώνιος Νικ. Κοντομάρκος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 2 Φεβρουαρίου 1928.

–Κοντός:  Επίθετο παρατσούκλι και κοινότυπο σε όλη την ελληνική επικράτεια.
–1718. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 29 Απριλίου 1718, Συμμάρτυρας ο ιερέας Ιωάννης-Μιχαήλ Κοντός.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Μιχάλης Κοντός.
–1726. Ο ιερέας Μιχαήλ Κοντός αναφέρεται σε προικοσύμφωνο Παροικιάς στις 15 Ιανουαρίου 1726.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπά Ιωάννης Κοντός.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Ιωάννης Κοντός.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Ιωάννης Κοντός.
–1742. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 16 Φεβρουάριος 1742 αναφέρεται ο παπά Ιωάννης Κοντός και ο Νικολάκης Μαυρογένης.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 υπογράφει ως μάρτυρας ο πρωτονοτάριος Κοντός.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο πρωτονοτάριος Κοντός.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο πρωτονοτάριος Κοντός.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Ιωάννης Κοντός.
–1758. Το έτος 1758 Ο ιερομόναχος Ιωασάφ Κοντός γεννήθηκε στις Λεύκες της Πάρου, το έτος 1758. Πολύ νέος πήγε στο Άγιων Όρος και εκεί προόδευσε πολύ στις αρετές και τις σπουδές. Το 1817 εγκατέλειψε το αγιώνυμο Όρος, για το ζήτημα των Κολλυβάδων και κατέφυγε στο νησί του, την Πάρο. Εγκαταστάθηκε στο μικρό μοναστήρι του Αγ. Χαραλάμπους, το οποίο ανακαίνισε και αναδιοργάνωσε. Παράλληλα μεριμνούσε και για τις πνευματικές και βιοτικές ανάγκες των μοναζουσών της μονής Χριστού Δάσους της Πάρου, μεταξύ των οποίων ήταν η μητέρα του Ματρώνα και οι αδελφές του Θεοκτίστη, Μαρία και Ευπραξία. Εκοιμήθη εν Κυρίω το έτος 1835.
–1794. Στην Παροικά σε έγγραφο στις 20 Ιουλίου 1794 αναφέρονται οι ιερομόναχοι Κοσμάς και Νικολάκης Κοντός.
–1795. Επίτροπος Νικόλαος, Επίτροπος Εκατονταπυλιανής υπογράφει έγγραφα Παροικιάς στις 13 Σεπτεμβρίου 1795.
–1818. Σε έγγραφο του 1818 αναφέρεται ο ιερομόναχος Αγίων Αναργύρων (νυν Αγίου Χαραλάμπους) ο Ιωάσαφ Κοντός.
–1824. Το 1824 ηγούμενος του Αγίου Αντωνίου φέρεται ο ιερομόναχος Ιωάσαφ Νικόδ. Κοντός.
–1835. Το 1835 πεθαίνει ο ηγούμενος των Αγίων Αναργύρων (νυν Αγίου Χαραλάμπους) Ιωάσαφ Κοντός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 46χρονος γεωργός Βασίλειος Κοντός και ο 43χρονος γεωργός Λούκας Κοντός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Αντώνιος Κοντός, ο 63χρονος γεωργός Αντώνιος Κοντός και ο 43χρονος γεωργός Τζανέτος Κοντός.
–1850. Η πρεσβυτέρα του Τάρισα (ή Τάρσα) Κοντού, το γένος Νικόδημου Κοντού, και ο ηγούμενος της μονής Λογγοβάρδας Ιερόθεος Α’ Βοσυνιώτης, είχαν προβεί σε «αφιερωτικό συμφωνητικό», «… και του συζύγου της Εφραίμ ιερέως…» στις 26 Ιανουαρίου 1850.
–1864. Σε δημοτολόγιο της Πάρου του 1864 αναφέρεται ο Κοντός …
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος Δημήτριος Κοντός του Ιωάννη, γεωργός.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Κοντός Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1892. Το 1892 γεννιέται ο Κοντός Εμμανουήλ του Βασιλείου έμπορος κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1896. Γεννήθηκε στις Λεύκες ο Κωνσταντίνος Κοντός το 1896, μετέπειτα πρόεδρος της Κοινότητας. 
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Κοντός Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Κοντός Αργύριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Κοντός Κωνσταντίνος του Βασιλείου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς. Το 1949 διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγεγραμμένος σε άλλη Κοινότητα.
–1911. Στις 19 Απριλίου 1911 ο 24χρονος ναυτικός από την Πάρο Νικόλαος Κοντός του Κωνσταντίνου και της Αικατερίνης Ασπροπούλου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Αννέτα Αλιπράντη, του Κωνσταντίνου και της Ανθούσας Πατέλη.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Κοντός Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 40χρονος αμαξηλάτης Βασίλειος Κων. Κοντός. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1916.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Κοντός Σωτήριος του Ιωάννη εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Κοντός Εμμανουήλ του Ιωάννη εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1943. Πρόεδρος των Λευκών ο Κωνσταντίνος Κοντός 1943-45.

–Κοντόσταυλος ή Κοντόσταβλος: Βυζαντινό επίθετο. Είναι στην κατηγορία παρατσούκλι-επάγγελμα. Οι κοντόσταυλοι ήταν την εποχή του βυζαντίου οι Βασιλικοί Αρχισταυλίτες του των ανακτόρων των Φράγκων. Από το μεσαιωνικό λατινικό conestabulus και λατ. Comes stabuli.  Σήμερα στην Παροικιά ενώ προγενέστερα στον Κώστο. Κοντόσταυλους με βυζαντινή καταγωγή συναντάμε και στην Χίο.
–1657. Ο ιερέας νοτάριος Παροικιάς Νικόλαος Σκιαδάς συντάκτης εμμάρτυρης ομολογίας του μητροπολίτη Παροναξίας Νικόδημου για 160 δανεικά ρεάλια προς τον αυθέντη Μιχελέτο Κοντόσταυλο (Πάρος, 27 Μαρτίου 1657).
–1710. Στις 23 Μαΐου 1710 μνημονεύεται σε έγγραφο Παροικιάς ο Μανωλιός Κοντόσταυλος.
–1734. Το 1734 μνημονεύεται στη Νάξο ο μαστρο Γιώργης  Κοντόσταυλος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο ιερομόναχος Κοντόσταυλος από το κοινό των Μαρμάρων Πάρου.
–1790. Το 1790 αναφέρεται σε προικοσύμφωνο ο Κοντόσταυλος …
–1826. Σε προικοσύμφωνο της 19 Απριλίου 1826 αναφέρεται ο ιδιοκτήτης ανεμόμυλου Αναστάσιος Κοντόσταυλος.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Δ. Κοντόσταυλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος μυλωνάς Σπύρος Κοντόσταυλος.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Κοντόσαυλος Αναστάσιος του Σπυρίδωνα μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Αναστάσιος Σπ. Κοντόσταυλος (Τζώρτζης) γεννήθηκε στην Παροικιά το 1891 και πέθανε το 1963, μυλωθρός και μετέπειτα βαρκάρης.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Κοντόσαυλος Παναγιώτης του Σπυρίδωνα μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Κοντόσταυλος Σπύρος του Αναστασίου μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Κοντόσταυλος Εμμανουήλ του Αναστασίου ναυτικός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Κοντόσταυλου Μαρουσώ (γεν. 1900), όνομα συζύγου Αναστάσιος, όνομα πατρός Ε. Παπαδόπουλος.

–Κοντύλης: Βλέπε Κονδύλης.

Κοπανάκης:
–1819. Το 1819 γεννιέται ο Κοπανάκης Νικόλαος κτηματίας κάτοικος Νάουσας.
–1856. Σε έγγραφο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως αναφέρεται ο κτηματίας κάτοικος Νάουσας Κοπανάκης Νικόλαος.

Κορδάκης:
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος γεωργός Εμμανουήλ Κορδάκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος εργάτης Κορδάκης Εμμανουήλ.

–Κορδονέλλης: Ίσως  γενοβέζικο επίθετο Cordonelli. Τα γενοβέζικα επίθετα έχουν την
κατάληξη elli. Μεταφράζεται ως κορδονάκι στα λατινικά, (cordone=κορδόνι). Στις Κυκλάδες την οικογένεια την συναντάμε στη Νάξο με καθολικό δόγμα και κλάδος αυτής μαρτυρείται στην Πάρο ως και σήμερα. Ο παριανός κλάδος ανήκει ίσως για γενοβέζικα και αρχικά συναντάται στην Μικρά Ασία, μετέπειτα στην Μυτιλήνη και από εκεί στη Νάξο. Υπάρχει η εκδοχή η οικογένεια να είχε το επώνυμο Κορδόνης το οποίο μεταπλάστηκε στην Λέσβο.   
–Ο γεννήτορας του παριανού κλάδου των Κορδονέλλη ήρθε το 1945 από τη Νάξο, ο Ιωάννης Κορδονέλλης, παντρεύτηκε την Μαριγώ (Μαρία) Μαλαματένιου και πήρε προίκα διώροφο σπίτι στο κάστρο της Νάουσας (δίπλα στον Αϊ Γιώργη των Καθολικών). Αυτό το σπίτι ήταν το 17ο και 18ο αιώνα προξενείο (Consoulato) των Ρώσων. Τέκνα αυτών οι Παράσχος (Παρασκευάς), Ανδρέας και Αργύρης ο οποίος πέθανε 3 ετών από αρρώστια.
–1967. Παρασκευάς Κορδονέλλης κάτοικος Νάουσας, παντρεύτηκε το 1967 την Μαργαρίτα Ζουμή.
–2014. Παρασκευάς Κορδονέλλης και Μαρία Κορδονέλη κάτοικοι Νάουσας το 2014. 

–Κορνιλάκης: Κρητικής καταγωγής
–1931. Έγγραφο του έτους 1931 αναφέρει τον Κορνιλάκη ….

Κορολόγος:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος στρατιωτικός Κορολόγος Ιωάννης.

Κοροναίος: Βλέπε Κορωναίος

–Κορονέλος ή Κορονέλλος Coronello: Οικογένεια Καθολικού δόγματος. Παρωνύμιο, στρατιωτικός βαθμός. Οι Κορρονέλλοι ήταν Καθολικοί εβραϊκής καταγωγής από τη Segovia της Ισπανίας. Τοποτηρητής του θρόνου του Εβραίου «δούκα» του Αρχιπελάγους Ιωσήφ Νάζη υπήρξε ο Francischo Coronel ή Coronello στη Νάξο (1566-1579). Το γεγονός ότι ο Coronello ήταν Εβραϊκής καταγωγής και συνάμα χριστιανός Καθολικός το θρήσκευμα, δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για καλές σχέσεις της νέας αρχής τόσο με τους Εβραίους εποίκους όσο και με τους παλαιότερους εγκατεστημένους Δυτικούς κατοίκους του νησιού.
–1675. Στην 1η Νοεμβρίου 1675. Σε επιστολή ο Φραγκίσκος Χαμερλάτος αποστέλλει στην Ρώμη κατά του αρχιεπισκόπου, του τοποτηρητή Ολιβίου Σομμαρίπα και του σκευοφύλακα Φραγκίσκου Κορονέλλου κατηγορεί αυτούς και τους μεν δυο πρώτους καλεί  «ατιμωτάτους ζώντας μετά παλλακών, τον δε τρίτον μαστροπόν αυτών και πολλά άλλα άσχημα έγραφε. Η επιστολή εγράφει εις τον εν Γαλλία εντολοδότη πατέρα Βοκίλλη αλλά δεν δόθηκε ανοιχθείσα καθ’οδόν επεστράφη εις Νάξο και εδόθη εις τον αρχιεπίσκοπο.
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Χρουσάκης Κορονέλος.

–Κορρές: Καταγωγή από την Νάξο.
1954. Γεώργιος Κορρές, Δάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Νάουσας.

–Κορτιάνος ή Κουαρτάνος: Βενετική οικογένεια από το παρωνύμιο Quarto -ino, γνωστό σε όλη την Ιταλία. καθολικής καταγωγής, με οικόσημο με τις τρεις εποχές, για την οικογένεια Κορτιάνου δεν υπήρχε τέταρτη εποχή, quarto no. Το οικόσημο του φέρει σήμερα ο Νικόλαος Αγγ. Κορτιάνος. Η οικογένεια Κορτιάνου πιθανότατα ήρθε στην Πάρο μέσω Κέρκυρας.
Σύμφωνα με τον μελετητή Ιάκωβο Ναυπλιώτη-Σαραντινό, το επίθετο πιθανότατα να προέρχεται από το ιταλικό Guardano που σημαίνει Επιστάτης.
Στην Κρήτη γνωστό με τους τύπους Κουρατάνος, Καρτάνος, Κουαρτάνος. Ιωαννίκιος Καρτάνος σε έγγρ. του 1550. Johannes Quartanus Cretensis πτυχιούχος του Πανεπιστημίου της Padova το 1581. Νικόλαος Κουαρτάνος (1610) καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Padova. Μαρούσα κόρη του ποτέ Magn. Luca Quartano από το Ρέθυμνο 1630. κ.α.
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α.
O Εμμανουήλ Σαγκριώτης σημειώνει, Εντεύθεν προκύπτει ότι πλείσται Ενετικαί οικογένειες γνωριζόμεναι εκ των ονομάτων ησπάσθησαν την Ορθοδοξία ως οι Μαλατέσται, Κορτιάνοι, Βεντούροι, Γαβαλά, Βιτσαρά, Δαβερώνα, Δελέντα και άλλοι γινόμενοι, μάλιστα, ως εικός, οι φανατικότεροι των Ορθοδόξων.
–1674. Ο ιερεύς Νικόλαος Κουρτιάνος υπογράφει στις 25 Δεκεμβρίου 1674 επιστολή Ναουσαίων προς Καπουκίνους
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Ιωάννης Κορτιάνο.
–1675. Στις 18 Ιουνίου 1675. Έγγραφο για την καθολική μονή του Αγίου Αθανασίου στη Νάουσα αναφέρει: ένα δεόμεθα υπέρ αυτού, προσετι εδέχθημεν δωρεάν κήπου γειτονικόν και άλλον δωρηθέντα ημίν παρά του Γιακωμάκη Κουρτιάνου (Έλληνος της θρησκείας).
–1675. Στις 24 Ιουνίου 1675. Σε έγγραφο των Καθολικών Μοναχών αναφέρει ότι: «τη πρωία ενεπήχθη ο σταυρός του μοναστηριού ημών (Αγίου Αθανασίου Νάουσας) παρά του πατρός Σεραφείμ του εκ Ριόν και Ιλαρίωνος του εκ Βιττέλης, εν τω μέσω του κήπου ον εδώρισεν ημίν ο Γιαννάκης Κουρτιάνος παρουσία του ιερέως Λεονάρδου Φρέρη τοποτηρητού εν Πάρω, του ιερέως Δομίνικου Κρίσπου και Νικηφόρου Γιράρδη.  
–1694. Ο οικονόμος και καντζελλάριος Ριτζέρης Κουρτιάνος συντάσσει έγγραφο Ναούσης στις 4 Δεκεμβρίου 1694.
–1713. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, Επιστάτης, μαζί με άλλους, της περιουσίας του Νικολάου Κορτιάνου, σύμφωνα με την διαθήκη του που συντάχθηκε στο Καστέλλι της Νάουσας στις 25 Μαΐου 1713.
–1719. Η Παναγία Φανερωμένη ήταν ιδιοκτησία του άρχοντα Ιωάννου Κορτιάνου, προικοσύμφωνο Καστέλλι Νάουσας 15 Οκτ. 1719 ο ανωτέρω αφέντης δίδει στην κόρη του Μαργαριταράκη «αρχή την Φανερωμένη την Κοίμηση με ιερά και χαρτιά και ασημικό. Τα εμισά εδικάν του».
–1724. Προικοσύμφωνο Ιωάννου Βασάλου και Αννέζας Κορτιάνου, Νάουσα, 27 Σεπτ. 1724.
–1724. Ο οικονόμος και καντζελλάριος Ριτζέρης Κουρτιάνος υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 18 Οκτωβρίου 1724, «αλλαξιάν κτημάτων».
–1751. Στα 1751 κατείχε το οφίκιο του σκευοφύλακα ο παπα Ρεντζέρης Κουρτιάνος.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Σκευοφύλαξ Κορτιάνος με μία μάντρα εις τη Βρύση.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Θοδωρής Κορτιάνος και ο σκευοφύλακα Νάουσας Κορτιάνος.
–1755. Σκευοφύλαξ Κορτιάνος στις 8 Φεβρουαρίου 1755 αναφέρεται στην μεταλλαγή του Αγίου Ανδρέα.
–1756. Ο Σκευοφύλαξ Κορτιάνος αναφέρεται σε έγγραφο του 1756.
–1816. Σε προικοσύμφωνο στις 22 Οκτωβρίου 1816 αναφέρεται η Ανθούλα γυνή πάλε ποτέ Ιάκωβου Βαβανού, όπου πάντρεψε το 1812 τον γιό της με την θυγατέρα του πάλε ποτέ Περούλη Ρούσσου ονόματι Αντωνία, αναφέρεται ο Καντζελάριος Ιωάννης Κορτιάνος.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο κυρία Μαργαρίτα γυνή του πάλε ποτέ Ιωάννη Μπελόνια και ο γιός της Γεώργιος Μπελόνιας, από το έτερο μέρος η Παναγιώτα γυνή ποτέ Νικολάου Μωραΐτη έχωντας θυγατέρα ονόματι Ελισάβετ. Αναφέρεται ο Καντζελάριος Νάουσας Κορτιάνος  Ιωάννης.
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
–1821. Ο Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος εμυήθη εγκαίρως στην Φιλική Εταιρία στην οποία ήταν και ο επικεφαλής στην Πάρο. Σε χειρόγραφο του τελετουργικού της μυήσεως στην Φιλική Εταιρία αναφέρεται η δράση σε σχετικό σημείωμα. 1821 των Φιλικών τη 3 Μαΐου. Εκαθιέρωσα τον Ιωάννην Κορτιάνον, έλαβα γρόσια 400.
–1822. Πώληση χωραφιού. Επαρησιάσθη εις την Αστυνομίαν ο Γ. Φώτης Πανάς και λέγει ότι με ιδίαν του βουλή και γνώμη πουλεί ελευθέρως το χωράφι εις την Καρδιώτισσαν (Ναώνυμο τοπωνύμιο Ναούσης), εις τον Μάρκον Βλάσση, πλησίον: Χρίστος Αρματάς και Μανώλης Ρεκέρης (;) δια γρόσια τετρακόσια πενήντα πέντε, Νο455, ως εσυμφώνησαν εν τω αναμεταξύ τους, τα οποία γρόσια τα έλαβεν ο πουλητής σωστά και καλά και απαραιτεί το αυτό χωράφιον εις την παντελή εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστού να το κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδικόν του απόκτημα καλά πουλημένον και καλά αγορασμένον, ο συγχύσας την παρόν να υπόκειται εις τιμήν (;) και κουντάμα (;) της ευρισκομένης εξουσίας γρόσια διακόσια Ν: 200: διό και εις ένδειξιν έγινεν η παρούσα πούλησις υπογεγραμμένη τη ιδία του χειρί και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Νάουσα της Πάρου τη 7 Ιουλίου 1822. Φώτης Πανάς βεβαιώ το παρόν. Χρυσουλιώ γυνή Φώτη Πανά βεβεώνει την παρόν διά χειρός καμού σακελλαρίου Ναούσης και μαρτυρώ. Νικόλαος Μαλατέστας μάρτυς. Αντώνιος Κορτιάνος γέγραφα με θέλησιν του άνωθεν και μαρτυρώ.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Α Κορτιάνος από τη Νάουσα Πάρου.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Αντώνιος Κορτιάνος.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Αντώνιος Κορτιάνος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 27χρονος αλιεύς Κορτιάνος Γεώργιος.
–1873. Το 1873 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα γεωργός Κορτιάνος Αντώνης του Άγγελου.
–1879. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1879-97 ο Ιωάννης (Τζαννάκης) Κορτιάνος από τη Νάουσα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κορτιάνος Άγγελος του Αντωνίου, 52 ετών κτηματίας, ο Κορτιάνος Γεώργιος του Ιωάννη, 63 ετών, Μυλωθρός, ο Κορτιάνος Ζαννής του Αντωνίου, 56 ετών, Συμβολαιογράφος και ο Κορτιάνος Κωνσταντίνος του Αντωνίου, δημοδιδάσκαλος, 42 ετών.
–1907. Το 1907 γεννιέται η Γραμματικοπούλου Κωνστάντζα του Κωνσταντίνου, μετέπειτα σύζυγος του Νικολάου Κορτιάνου, κάτοικος Νάουσας Πάρου.  
–1913. 1913 Λοχαγός Αντώνιος Κ. Κορτιάνος, ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κορτιάνος Νικόλαος του Αντωνίου, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Κορτιάνος Απόστολος του Αντωνίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 75χρονος κάτοικος Νάουσας, Κορτιάνος Αντώνιος του Άγγελου, γεωργός, ο 67χρονος Κορτιάνος Νικόλαος του Άγγελου κτηματίας, ο 36χρονος γεωργός Κορτιάνος Άγγελος του Αντωνίου γεωργός, ο 33χρονος γεωργός Κορτιάνος Σταύρος του Αντωνίου, ο 34χρονος γεωργός Κορτιάνος Ιωάννης του Αντωνίου, ο 26χρονος γεωργός Κορτιάνος Βασίλειος του Αντωνίου, ο 22χρονος σπουδαστής Κορτιάνος Δημήτριος του Αντωνίου και ο 29χρονος γεωργός Κορτιάνος Κωνσταντίνος του Αντωνίου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κορτιάνου Ελένη, όνομα συζύγου Άγγελος, όνομα πατρός Πέτρος Αλιπράντης, η Ζουμή Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Αντώνιος Κορτιάνος, η Κορτιάνου Μαρουσώ του Αντωνίου.

–Κορφιάτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από το Κορφού (Κέρκυρα). 
–1638. Ο ιερέας Κορφιάτης Χριστόφορος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 17 Ιανουαρίου 1638.
–1674. Ο ιερέας Κορφιάτης Χριστόφορος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 25 Δεκεμβρίου 1674.
–1675. Σε έγγραφο Νάουσας του 1675 απαντάμε τον παπά-Χριστόφορο Κορφιάτη. 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο παπα Χριστόφορος Κορφιάτης.

–Κορωναίος ή Κοροναίος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Κορώνη της Πελοποννήσου. 
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Παναγιώτης Κορωνιός
–1831 To 1831 αναφέρεται σε έγγραφο ο Αντώνιος Κορωναίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος εργάτης Αντώνης Κοροναίος και ο 45χρονος γεωργός Παντελής Κοροναίος.

Κοτακάκης:
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κοτακάκης Ιωάννης του Νικολάου, 29 ετών, κτηματίας.

–Κοτάκης: Βλέπε Κόττης - Κότης - Κοτάκης.

–Κοτζούνας ή Κουτζούνας:
–Παναγία του Κοτζούνα, ο ναός άνηκε σε μέλος της οικογένειας Κοτζούνα ή Κουτζούνα γνωστής στη Μάρπησσα τον 18ο αιώνα.
–1723. Σε πωλητήριο Τζιπίδου, 18 Απρ. 1723, αναφέρεται η Τζαννέτα Κουτζούνα.

–Κόττης ή Κότης ή Κοτάκης ή Κώτης: Μονοκλαδική οικογένεια με καταγωγή την Ragusa (σημ. Ντουμπρόβνικ) απ’ όπου κατάγεται το όνομα Ραγκούσης, Αργουσής κ.κ. μια λαλλη εκδοχή το φέρει να έχει καταγωγή από την Νορμανδία και μια τρίτη εκδοχή λέει ότι προέρχεται από το λατινικό επώνυμο Cottius το οποίο εξελληνίστηκε σε Κόττης.  Σήμερα στις Λεύκες ως Κόττης.
–1712. Ο ιερομόναχος Αγάπιος Κοτάκης υπογράφει ομολογία Παροικιάς στις 2 Μαΐου 1712.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Γιαννάκης Κοτάκης.
–1730. Γιάννης Κωτάκης, υποκοριστικό σε έγγραφο Πάρου 8ης Ιαν. 1730.
–1737. Αμοιβαία διαθήκη συζύγων της 30 Ιουλίου 1737 στην Παροικιά της κυρά Ζαμπέτας συμβίας Ανδρουλή Παπαγιάννενου της έτυχε θάνατος του ανδρός της, βεβαιώνει ο Ιωάννης Κοτάκης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Γιαννάκης Κοτάκης.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Γιαννάκης Κοτάκης.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Γιάννης Κοτάκης.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Γιάννη Κοτάκη.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 52χρονος Κώτης Κωνσταντίνος γεωργός, ο 39χρονος γεωργός Γεώργιος Κώτης, ο 55χρονος γεωργός Γεώργιος Κώτης και ο 35χρονος ποιμήν Εμμανουήλ Μ. Κώτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος γεωργός Γεώργιος Κώτης, ο 58χρονος γεωργός Γεώργιος Γλ. Κώτης, ο 30χρονος γεωργός Εμμανουήλ Κώτης, ο 38χρονος γεωργός Εμμανουήλ Μ. Κώτης, ο 55χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Γ. Κώτης και ο 25χρονος γεωργός Φραγκέσκος Κ. Κώτης.
–1855. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών το έτος 1855. Το επών. Κόττης υπάρχει μέχρι σήμερα στην Πάρο. Στην Άνδρο απαντά σήμερα οικογ. Κωτάκη με μέλη της που διακρίθηκαν στην κοινωνία του νησιού και στην Τήνο, Νάξο κ.α. Οι Κωτάκηδες της Άνδρου, κατά λαϊκή παράδοση, ήταν «μέτοικοι εκ Πάρον ή Μήλο». Στη Σίφνο οικογ. Κοτάκη από τον 17ου αιω., όπως και στη Σαντορίνη και στην Ίο Κότης.
–1864. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος κτίστης Ιωάννης Κότης. Έδωσε όρκο στις 1 Φεβρουαρίου 1864.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος Κότης Δημήτριος του Κωνσταντίου γεωργός.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 52χρονος Εμμανουήλ (Κώτης) Κόττης του Κωνσταντίνου, γεωργός αλλά και ο 52χρονος γεωργός, Κόττης Εμμανουήλ του Νικολάου.
–1875. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 31χρονος αρτοποιός Ξενοφών Κ. Κότης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Απριλίου 1875.
–1877. Στις 10 Αυγούστου 1877 ο παριανός Κότης Κ. Ξενοφών 36 ετών αρτοποιός και η γυναίκα του Μαριγώ Καραντινάτη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Στέφανου 2 ετών και 6 ημερών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Κρήτη;.
–1878. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1878 ο παριανός αρτοποιός Κότης Κ. Ξενοφών 37 ετών και η γυναίκα του Μαριγώ Καραντινάκη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Ευάγγελος 7 μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Δυσεντερία.
–1880. Στις 21 Φεβρουαρίου 1880 ο 24χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Εμμανουήλ Μαλατέστας, του Πέτρου και της Φρατζέσκας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Μαρία Κόττη, του Εμμανουήλ και της Κριούζας.
–1885. Γεννιέται στις Λεύκες το 1885 ο Μανώλης Κ. Κόττης.
–1891. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [από την Υρία] 28 ετών μαρμαράς Μάρκος Εμμ. Κότης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Ιανουαρίου 1891.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Κόττης Πέτρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Γεννιέται το 1898 στις Λεύκες της Πάρου ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησχαστής (μοναχός Αγίου Όρους) κατά κόσμον Φραγκίσκος Κόττης. Απεβίωσε το 1959.
–1902. Λινάρδος Κόττης (1902-1945) ήταν το έκτο παιδί, από τα οκτώ, του Γεωργίου Κόττη και της Μαρίας Μιχ. Ραγκούση (μετέπειτα μοναχής Αγαθαγγέλης) [1867-1934], η οποία σε πρώτο γάμο της με τον Λινάρδο Ζουμή είχε αποκτήσει ένα παιδί, τον Μιχαήλ Λ. Ζουμή 918885-1965). Ήταν κτίστης ο Λινάρδος Γ. Κόττης, αδερφός του Φραγκίσκου Γ. Κόττη, μετέπειτα μοναχός Ιωσήφ του Ησυχαστού, Αγιορείτου (1897-1959). Είχε νυμφευθεί τη Μαρία Ανδρ. Χατζηανδρέου (μετέπειτα μοναχή Μελάνη) γεννημένη ατη Σμύρνη (1910-14.2.1997).
–1907. Γεννιέται στις Λεύκες το 1907 ο Μανώλης Ν. Κόττης.
–1910. Εμμανουήλ Κόττης του Κωνσταντίνου στρατιωτικός, πνίγηκε στο ναυάγιο του "Σπερχειός" που έγινε τη Μ.Τετάρτη του 1945 κοντά στις Σπέτσες μαζί του πνίγηκε και η ανιψιά του Κυριακή (Κούλα) Κοττη. Το πλοίο δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα καθώς γυρνούσε στην Αθήνα μετά από επίσκεψη στον άρρωστο πατέρα του στις Λεύκες. Επίσης ο Ανδριάντας που βρίσκεται στις Λεύκες είναι δωρεά του Εμμανουήλ Κόττη του Κωνσταντίνου. Ο Εμμ. Κ. Κόττης παντρεύτηκε την Αγγελική Ζώχιου τον Δεκ. του 1910 από την Κέρκυρα όπου και γνωρίστηκαν όσο αυτός ήταν στην σχολή Ευελπίδων.
–1927. Το 1927-29 ο Μανώλης Κ. Κόττης διατέλεσε πρόεδρος του προοδευτικού συλλόγου Λευκιανών Αθήνας.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Νικόλαος Κόττης.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κόττης Πέτρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Μαρουσώ Κώτη του Κωνσταντίνου, όνομα συζύγου Λουκής Θεόδωρος.
–1969. Το 1969-70 ο Μανώλης Ν. Κόττης διατέλεσε πρόεδρος του προοδευτικού συλλόγου Λευκιανών Αθήνας.

Κουβαράς: Παρωνύμιο εκ του ουσιαστικού κουβάρι.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Αντιπάρου  στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Κουβαρά Παγώνα, όνομα πατρός Δ. Τριαντάφυλλος, όνομα συζύγου Κυριάκος Κουβαράς.

Κουβαίος: Βλέπε Κωβαίος

Κουζούμης: Μονοκλαδική οικογένεια.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος κάτοικος Νάουσας, Κουζούμης του Παναγιώτη, ναυτικός και ο 35χρονος ναυτικός Κουζούμης Ιωάννης του Παναγιώτη.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κουζούμη Άννα, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, η Κουζούμη Δήμητρα, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ιωσήφ Μπαρμπαρήγος, η Κουζούμη Καλλίτσα, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Μηνάς Γερμανής.
–2000. Γιάννης Κουζούμης, πρόεδρος του Συλλόγου Ναουσαίων Αθήνας το 2000.

Κουκλάκης: Βλέπε Κουκλάκος

Κουκλάκος ή Κουκλάκης: Παρωνύμιο εκ του ουσιαστικό κούκλα ή εκ του λατινικού cuculla, κάλυμμα κεφαλής.
–1888. Στις 7 Οκτωβρίου 1888 ο 25χρονος σοβατζής από την Πάρο Μιχαήλ Κουκλάκος του Δημητρίου και της Κυριακούλας Νταβαρία, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Θήρα Κυριακή Τζώρτζη, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 45 ετών εργάτης Ιωάννης Δημ. Κουκλάκης έγγαμος και ο αδερφός του Κωνσταντίνος Δημ. Κουκλάκης 33 ετών εργάτης ‘εγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1903.

Κουκουλάκης: Παρωνύμιο εκ του ουσιαστικό κούκλα ή εκ του λατινικού cuculla, κάλυμμα κεφαλής.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Κουκουλάκης Παντελής του Γεωργίου ναυτικός κάτοικος Αντιπάρου. Το 1949 εγγράφει σε άλλη Κοινότητα.

Κουλίκης:
–1876. Στις 22 Δεκεμβρίου 1876 ο παριανή Γεώργιος Κουλίκης 47 ετών ναύτης και η γυναίκα του Χαρίκλεια Δάνδε κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Κυριάκο 6 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: νόσημα χρ..

Κούλιος:; Ίσως ανορθογραφία του επιθέτου Πούλιος
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Φραντζή Άννα (γεν. 1898) σύζυγος Ανδρέας, όνομα πατρός Στέφανος Κούλιος;, κάτοικος Μάρπησσας.

–Κουμελάς:
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νικόλαος Κουμελάς.
  
–Κουμνενός: Βλέπε Κομνυνός.

–Κουμνινός: Βλέπε Κομνυνός.

Κουμπουτζουμάνης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 44χρονος ναύτης Δημήτριος Κουμπουτζουμάνης.

Κουνής: Πιθανόν από Cono, Cuono από το ελληνικό Κώνων, αλλά και το βενετικό Cunioco, Cuneghi, Kunikre. Μάλλον από Cominoetto.
Στην Κρήτη γνωστό στο Αμάρι, στον Άγιο Νικόλαο με τον τύπο Κουνετάκης κλπ.
–1826. Σε διαθήκη Αγκαιριάς στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Γεώργιος Αντωνίου Κουνής.

Κουντούρης: Το επώνυμο γνωστό στη Νάξο από το 1721.
–1823. Το 1823 ο μοναδικός ορθόδοξος εφημέριος στην Άνω Σύρο ο ιερεύς Νικόλαος Κουντούρης. «ο εν λόγω Παριανός ιερεύς ήταν και ο ιδιοκτήτης υ=του ναού του Αγίου Νικολάου της Άνω Σύρου πρίν το 1813.

Κουρής:
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Κεφάλου Ανδρέας Κουρής

Κουρλέντης; :
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Δημήτριος Κουρλέντης; από το κοινό της Νάουσας Πάρου.

–Κουρούκλης: Εκ του ουσιαστικού κουρούκλα δηλαδή κάλυμμα κεφαλής γυναικών ή κεφαλόδεσμος ανδρών.
–1717. Όσιος Άνθιμος κατά κόσμον Αθανάσιος Κουρούκλης, γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλληνίας το έτος 1717 είναι ο τυφλός ιεραπόστολος του Αιγαίου, ο άγιος της Αντιπάρου.

–Κουρουλάκης: Πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, προγενέστερα από την Κρήτη  
–1914. Αναφορά του επιθέτου στις Λεύκες το έτος 1914.

Κουρτιάνος: Βλέπε Κορτιάνος

–Κουταλίδης: Παρωνύμιο εκ του ουσιαστικού κουτάλι. Καταγωγή από Σάμο, ενώ προγενέστερα από το Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Μονοκλαδική οικογένεια που απαντάται στην Αγκαιριά.

Κούτεσης:
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται η Καλλι Κουτεση με χωράφι στην θέση Παλαιόπυργος.

–Κουτζουνάς: Βλέπε Κοτζουνάς.

–Κουτζοδόντης: Παρωνύμιο.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος κτηματίας Κουτζοδόντης Αντώνιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος κτηματίας Αντώνιος Κουτζοδόντης, ο 26χρονος έμπορος Ανδρέας Κουτζοδόντης και ο 25χρονος υπηρέτης Εμμανουήλ Κουτζοδόντης.
–1860. Στις 16 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Εξόφληση] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Αντώνης Βεντουρής βυρσοδέψης και η σύζυγός του Μαρηγώ Μαλατέστα εξοφλούν τον κάτοικο Πάρου νοσοκομειακό υπάλληλο Κουτζοδόντη Εμμανουήλ.
–1868. Στις 20 Οκτωβρίου 1868 ο 29χρονος μάγειρας από την Πάρο Δημήτριος Τουτζοδόντης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Σύρο Καλλιόπη Ναζίρη.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δημήτρης και Εμμανουήλ Κουτζοδόντης 40 και 45 ετών του Αντωνίου από τα Μάρμαρα υπηρέτες κάτοικοι Σύρου και Αλεξάνδριας.

Κουτσοδόντης: Βλέπε Κουτζοδόντης

–Κουτσουράκης: Η οικογένεια Κουτσουράκη μαζί με τις οικογένειες Κατρή και Καστρουνή που επίσης ήρθαν την ίδια περίοδο από την Σύμη στην Πάρο, έφεραν μαζί τους και τα μυστικά της σπογγαλιείας. Προγενέστερα ο Κλάδος φαίνεται ότι προέρχεται από τα Κούτσουρα του Νομού Λασιθίου και μετέπειτα στην Μικρά Ασία.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Κουτσουράκης Χρήστος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένοι τα αδέρφια Κωνσταντίνος (γεν. 1899), Θωμάς (γεν. 1907) και Αντώνιος (γεν. 1909) Κουτσουράκης του Νικολάου κάτοικοι Παροικιάς.
–1949. Σε ομαδική φωτογράφιση στις 26-4-1949 του Σπογγαλιευτικού Συνεταιρισμού Πάρου διακρίνονται οι: Κουτσουράκη Μαρία, Κουτσουράκης Χρήστος, Κουτσουράκης Θωμάς, Κουτσουράκης Αντώνης, Κουτσουράκη Βούλα και Μακρίνα Κουτσουράκη
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κουτσουράκη Ειρήνη το γένος Θωμάς Χατζηνικολής, όνομα συζύγου Νικόλαος κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κουτσουράκη Παρασκευή το γένος Ηρακλής Βαρθακούρης, όνομα συζύγου Αντώνιος κάτοικος Παροικιάς.

Κοφάδος:
–1826. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο το 1826 ο 22χρονος Δημήτριος Κοφάδης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος ναύτης Δημήτριος Κοφάδος.

Κρήτης ή Κρήτας:
–1860. Στις 16 Απριλίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Αντικαταβολικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Μαρμάρων Πάρου Σταμάτιος Κρήτας ή Κρήτης γεωργός.

–Κρητικός: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Κρήτη. Οι Κρητικοί της Πάρου σε χρήση από τον 17ο αιώνα, τότε που πρωτοήρθαν στις Κυκλάδες οι Κρητικοί ως πρόσφυγες, φεύγοντας τη μανία των Τούρκων κατά τον Τουρκοβενετικό Πόλεμο (1645-1669). Το επώνυμο Λεονταράκης, γνωστό στην Κρήτη, το έφερε ο πρώτος Κρητικός που έφθασε στην Πάρο την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ύστερα εξέπεσε σε παρωνύμιο ή επώνυμο, όπως έχει συμβή και με άλλα επώνυμα: Χατζάκης, Παρδάλης (σήμερα Χανιώτης), Λεμονάκης (Κρητικός), Χειμώνας (ή Χειμωνάκης) (σήμερα ίσως ένας κλάδος Ραγκούσης!?), Τσολάκης (σήμερα ίσως ένας κλάδος Ρούσσος). Στις Λεύκες η οικογένεια του Θεοδώρου Κρητικού είχε το επώνυμο Λεμονάκη και του Ηλία Κρητικού το επώνυμο Χειμωνάκης. Οι Κρητικοί των Καμαρών, είχαν το επίθετο Μαχαιράκης. Της Νάουσας και Καμαρών, Πρατσαλάκης από τα Σφακιά. Οι Κρητικοί της Νάουσας από Χανιά καταγόμενοι με το επώνυμο Μανωλικάκης. Στα 1830 ο ιερομόναχος Σεραφείμ Νικολαΐδης αποκαλείται σε έγγραφα με το πατριδωνυμικό του (Κρητικός).
–1700. Ιερομόναχος Σεραφείμ Κρητικός υπογράφει έγγραφο μονής Αγίου Ανδρέα Ναούσης στις 19 Μαΐου 1700.
–1825. Στις 29 Μαΐου 1825 ο Σακελλίων Λευκών Στέφανος Ραγκούσης υπογράφει για λογαριασμό του Αυγουστή Κρητικού.
–1826. Σε έγγραφο Παροικιάς της 4ης Ιουλίου 1826 μνημονεύεται ο Κωνσταντής Κρητικός.
–1828. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος το 1828 ο 32χρονος Γεώργιος Κρητικός
–1830. Στον Κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ο πάροικος (προσωρινός κάτοικος Πάρου) ιερέας Κωνστάντιος Κρητικός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Κρητικός, ο 51χρονος γεωργός Γεώργιος Κρητικός, ο 66χρονος γεωργός Εμμανουήλ Κρητικός και ο 63χρονος γεωργός Νικόλαος Κρητικός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος μυλωνάς Κρητικός Νικόλαος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Αντώνιος Εμμ. Κρητικός, ο 53χρονος γεωργός Ευστράτιος Κρητικός, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Α. Κρητικός, ο 25χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Ευστρ. Κρητικός, ο 55χρονος γεωργός Μανόης Π. Κρητικός, ο 63χρονος γεωργός Μανόλης Α. Κρητικός, ο 45χρονος ποιμήν Μιχάλης Κρητικός και ο 30χρονος γεωργός Περούλης Κρητικός.
–1880. Καταγωγή από τα Σφακιά της Κρήτη, έτος 1831. Οι Κρητικοί της Νάουσας επίσης κατάγονται από τα Σφακιά της Κρήτης και ονομάζονταν Πρατσαλάκης, στην Νάουσα ήρθαν από τα Σφακιά το 1880 κυνηγημένοι από τους Τούρκου, τους φωνάζανε Κρητικούς γιατί το επίθετο τους ήταν δύσκολο. Το επώνυμο Λεονταράκης, γνωστό στην Κρήτη, το έφερε ο πρώτος Κρητικός που έφθασε στην Πάρο την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ύστερα εξέπεσε σε παρωνύμιο ή επώνυμο, όπως έχει συμβή και με άλλα επώνυμα: Παρδάλης (σήμερα Χανιώτης), Λεμονάκης (Κρητικός), Χειμωνάκης σήμερα Ραγκούσης), Τσολάκης (σήμερα Ρούσσος).
–Η Μαργαριταράκη γυνή ποτέ Γληγοράκη Μεταξά πώλισε ένα χωράφι με πατητήρι και φούρνο στην τοποθεσία Ρέτενα (Θεοσκέπαστη) στον Κωνσταντή Κρητικό. (έγγρ. Ναούσης 18ου αι.).
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος Νικόλαος Κρητικός μυλοθρός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος εργάτης Κρητικός Ανδρέας, ο 41χρονος γεωργός Αθανάσιος Κρητικός, ο 69χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Κρητικός, ο 26χρονος γεωργός Νικόλαος Κρητικός.
–1860. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος βυρσοδέψης Σταμάτης Α. Κρητικός, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 16 Απριλίου 1860.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Κρητικός Γεώργιος του Παναγιώτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Κρητικός Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Κρητικός Γεώργιος του Παναγιώτη. Διαγράφεται ως αποβιώσαντας στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875 του Δήμου Ύριας Λευκών, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 42χρονος Αντώνης Κρητικός του Γεωργίου, κτηματίας.
–1876. Στις 12 Νοεμβρίου 1876 ο 32χρονος γεωργός από την Πάρο Μάρκος Κρητικός, του Ιωάννη και της Ανέζας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Χρυσούλα Σκιαδά, του Γεωργίου και της Ασημίνας.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Κρητικός Αντώνιος του Παναγιώτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κρητικός Ανδρέας του Αντωνίου, 49 ετών, εργάτης, ο Κρητικός Βασίλειος του Ανδρέα, 51 ετών, γεωργός, ο Κρητικός Εμμανουήλ του Νικολάου, 23 ετών, γεωργός, ο Κρητικός Ιωάννης του Αθανασίου, 58 ετών, εργάτης, ο Κρητικός Κωνσταντίνος του Νικολάου, 39 ετών εργάτης, κάτοικος Καλαμάκι, ο Κρητικός Νικόλαος του Κωνσταντίνου, 64 ετών, γεωργός και ο Κρητικός Σταμάτης του Νικολάου, 36 ετών, γεωργός.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Κρητικός Νικόλαος του Σταμάτη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Κρητικός Στυλιανός του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1886. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1886 κάτοικος Αντιπάρου Κρητικός Ιωάννης του Μάρκου, γεωργός.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Κρητικός Στέφανος του Παναγιώτη, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Κρητικός Στέφανος του Παναγιώτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Κρητικός Φραγκίσκος του Θεόδωρου, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Κρητικός Γεώργιος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Κρητικός Μάρκος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Κρητικός Ιωάννης του Δημητρίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Κρητικός Σταύρος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Κρητικός Κωνσταντίνος του Δημητρίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Κρητικός Σπύρος του Εμμανουήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Κρητικός Παναγιώτης του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Κρητικός Παντελής του Εμμανουήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Κρητικός Παναγιώτης του Γεωργίου παντοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Κρητικός Παναγιώτης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Το 1949 μεταδημότευση.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Κρητικός Νικόλαος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Κρητικός Βασίλειος του Διαμαντή γεώργιος, κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Κρητικός Γεώργιος του Χαράλαμπου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Κρητικός Χαράλαμπος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Κρητικός Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Κρητικός Δημήτριος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Κρητικός Παναγιώτης του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1912 κάτοικος Αντιπάρου Κρητικός Μάρκος του Ιωάννης εργάτης.
–1913. Το 1913 γεννιέται στη Νάουσα ο Κρητικός Ηλίας του Ιωάννη μετέπειτα ναυτικός.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Κρητικός Ιωάννης του Διαμαντή, εργάτης, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Κρητικός Νικόλαος του Σταμάτη διδάσκαλος κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Κρητικός Αντώνιος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Κρητικός Νικόλαος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Κρητικός Νικόλαος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Κρητικός Σταμάτιος του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Κρητικός Παναγιώτης του Στέφανου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Κρητικός Ιωάννης του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Κρητικός Δημήτριος του Μάρκου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Κρητικός Σπύρος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Κρητικός Διαμαντής του Φραγκίσκου εργάτης κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Κρητικός Ευάγγελος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Κρητικός Μιχαήλ του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1921 κάτοικος Αντιπάρου Κρητικός Νικόλαος του Ιωάννη ξυλουργός.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Ευστράτιος Κρητικός.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Κρητικός Ελευθέριος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Κρητικός Εμμανουήλ του Ιωάννη κρεοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Κρητικός Μάρκος του Σταύρου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κρητικός Αναστάσιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κρητικός Δημήτριος του Στέφανου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1925. Το 1925 γεννιέται στη Νάουσα ο Κρητικός Σταύρος του Φραγκίσκου. Το 1951 είχε ήδη πεθάνει.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κρητικός Ιωάννης του Σάββα εργατικός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο μετέπειτα γεωργός Κρητικός Ιωάννης του Νικολάου, κάτοικος Νάουσας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Κρητικός Εμμανουήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Κρητικός Θεόδωρος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Κρητικός Ελευθέριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο κρητικός Ηλίας του Κωνσταντίνου αλιεύς κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Κρητικός Κωνσταντίνος του Φραγκίσκου, ο Κρητικός Κωνσταντίνος του Ιωάννη και ο Κρητικός Θεόδωρος του Δημητρίου.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Κρητικός Νικόλαος του Ιωάννη αλιεύς κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο μετέπειτα γεωργός Κρητικός Γεώργιος του Μιχαήλ, κάτοικος Νάουσας.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα γεωργός Κρητικός Σταύρος του Δημητρίου, κάτοικος Νάουσας.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Κρητικός Γεώργιος του Παναγιώτη κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 60χρονος κάτοικος Νάουσας, Κρητικός Νικόλαος του Κωνσταντίνου, εργάτης, ο 55χρονος ναυτικός Κρητικός Ιωάννης του Ηλία, ο 44χρονος γεωργός Κρητικός Δημήτριος του Θεόδωρου, ο 41χρονος γεωργός Κρητικός Παναγιώτης του Θεόδωρου, ο 43χρονος γεωργός Κρητικός Στυλιανός του Εμμανουήλ, ο 40χρονος εργάτης Κρητικός Ευθύμιος του Γεωργίου, ο 46χρονος εργάτης Κρητικός Νικόλαος του Διαμαντή, ο 28χρονος γεωργός Κρητικός Παναγιώτης του Διαμαντή, ο 28χρονος γεωργός Κρητικός Θεόδωρος του Φραγκίσκου, ο 31χρονος εργάτης Κρητικός Ανδρέας του Διαμαντή, ο 26χρονος εργάτης Κρητικός Διαμαντής του Φραγκίσκου, ο 24χρονος εργάτης Κρητικός Νικόλαος του Φραγκίσκου, ο 32χρονος γεωργός Κρητικός Κωνσταντίνος του Νικολάου, ο 25χρονος εργάτης Κρητικός Εμμανουήλ του Νικολάου, ο 21χρονος γεωργός Κρητικός Διαμαντής του Νικολάου, ο 21χρονος γεωργός Κρητικός Σταύρος του Φραγκίσκου και ο 21χρονος γεωργός Κρητικός Δημήτριος του Νικολάου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κρητικός Αντώνιος του Γεωργίου, 71 ετών γεωργός, ο Κρητικός Ιωακείμ του Αντωνίου 36 ετών γεωργός, ο Κρητικός Περούλης του Αντωνίου 33 ετών γεωργός, ο Κρητικός Αντώνιος του Νικολάου 26 ετών ξυλουργός, ο Κρητικός Θεόδωρος του Αντωνίου 23 ετών γεωργός και ο Κρητικός Νικόλαος του Σταμάτη 56 ετών ναυτικός, κάτοικοι Μάρπησσας.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σκιαδά Δέσποινα, όνομα συζύγου Ευστράτιος, όνομα πατρός Αντώνιος Κρητικός και η Αλιπράντης Ανδριανή, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ιωάννης Κρητικός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κρητικού Παρασκευή, όνομα πατρός Νικόλαος, η Κρητικού Παρασκευή, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Ιωάννης Πετρόπουλος, η Κρητικού Λουκία, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατρός Αργύριος Τσουνάκης, η Κρητικού Ιωάννα, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Μοσχονάς Πούλιος, η Κρητικού Σωτηρία, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ιάκωβος Βιτσαράς, η Αναγνωστοπούλου Καλλίτσα, όνομα συζύγου Μηνάς, όνομα πατρός Αντώνιος Κρητικός.

Κρινάκης: Εκ του κρίνου.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Αγιουλές Κρινάκης

–Κρίσπης ή Κρίσπος: Απόγονοι των ενετών δουκών του Αιγαίου Crispi. Εγκαταστάθηκαν στην Πάρο στα μέσα του 18ου αιώνα. Τα οικόσημά τους που βρέθηκαν στην Πάρο είναι ίδια με των δουκών της Νάξου κάτι που φανερώνει την κοινή ρίζα της οικογένειας.
Οι καταβολές της οικογένειας  Crispo είναι ασαφής: Μια πηγή του 16ου αιώνα αναφέρει ότι κατάγεται από τη Βερόνα, αλλά και κάποια στοιχεία δείχνουν ελληνική προέλευση. O γενάρχης της οικογένειας, Francesco έγινε  άρχοντας της Μήλου, υποτελής στον Δούκα της Νάξου αλλά και ξάδερφός του, από το γάμο του με την εγγονή του Δούκα Guglielmo Sanudo, το 1376. Ίσως να ήταν και πειρατής. Στάλθηκε στην Νάξο τον Μάρτιο του 1383, όταν ο δούκας  Nicolo Dalle Carceri θεωρήθηκε ανίκανος, από την γαληνότατη δημοκρατία της Βενετίας,  να αντιμετωπίσει τις οθωμανικές επεκτατικές τάσεις στο Αιγαίο. Εκεί προτάθηκε ένα κυνήγι. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, στο δρόμο της επιστροφής, ο Nicolo συνοδευόμενος από τους άνδρες του Crispo έπεσε σε ενέδρα και τραυματίστηκε θανάσιμα πέφτοντας από το άλογό του. Οι άνδρες του Crispo είπαν πως είχαν δεχτεί επίθεση ληστών ή επαναστατών, κάτι για το οποίο δεν μπορούσαν να είναι σίγουροι. Για να μπορέσει να καταβάλει κάθε μελλοντική απόπειρα εξέγερσης, ο Francesco Crispo κατέλαβε την εξουσία και έγινε δούκας της Νάξου και δημιούργησε μια δυναστεία που κυβέρνησε το δουκάτο για περίπου 200 χρόνια.
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α. Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α. *3 Το εντυπωσιακής υστεροαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, οικοδομικό κόσμημα της Πάρου, αρχοντική κατοικία του Αλέξανδρου Δελαγραμμάτη και τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα παράθυρα με τους ραδινούς κιονίσκους στο μέσον, απέναντι από την εκκλησία Σεπτεμβριανή της Παροικίας, προικώο της Συζύγου του γένους Αλισαφή, και κτίσμα της ιερατικής οικογένειας των Αλισαφή. Οι Άγιοι Ανάργυροι στη φλόγα Παροικίας (όπου στο δάπεδο της εκκλησίας βρίσκονται οι τάφοι τους), ο Άγιος Γεώργιος στα λιβάδια – κουνάδος, Παροικία και ο Πύργος Ψυχοπιανά είναι κτίσματα της ιστορικής οικογένειας Αλισαφή. Εν συνεχεία, το μοναδικής Αρχιτεκτονικής κτίσμα, περιήλθε αλληλοδιαδόχως δια θηλυγονικών προικοδοτήσεως στις οικογένειες Κρίσπη, Μαυρογένη και από το 1913 ως σήμερα στην οικογένεια Γράβαρη.
–Από τις 20 βαρωνίες και δουκάτα που ίδρυσαν οι Φράγκοι στην Ελλάδα το δουκάτο του Αρχιπελάγους έμεινε ως το 16ο αιώνα, δηλαδή 1207-1566, κάτω από δύο δυναστείες των Σανούδο και των Κρίσπο. 
–1483. Το νησί δόθηκε στη Μαρία Σανούδου, θυγατέρα του Σπεντζαμπάντα, από τον Φραγκίσκο Α’ Κρίσπο στα 1483, με τον όρο να παραιτηθεί από την Άνδρο και να παντρευτεί τον Γκάσπαρο ντι Σομαρίπα. Εδώ οι Σομαρίπα διαφέντεψαν τον τόπο, με πολλά σκαμπανεβάσματα, μεταξύ των οποίων και ένας πόλεμος το 1503 ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών της Πάρου και της Άνδρουπου κράτησε έως το 1517.
–1537: Η οικογένεια Λορεντάνο κυριαρχεί ξανά αλλά το νησί, όπως και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων, πέφτει στα χέρια των Οθωμανών, οι οποίοι τα παραχωρούν στην οικογένεια των Κρίσπι.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Francisco Crispo.
–1675. Στις 27 Μαΐου 1675, Σεραφείμ ο εκ Ριόν παρεγένετο εις Άγουσα (Νάουσα) προς βοήθεια των ψυχών και την εορτή της Πεντηκοστής και να διδάξει στο σχολείο εν τη οικία του Νικηφόρου Γιράρδη και μετα της ημέρας μετοίκησε εις την θυγατέρα του μακαρίτου Γεωργίου Μοσκονά, συζύγου του Δομένικου Κρίσπου, ως αυτής θανούσας χειροτονήθηκε ιερεύς (καθολικός).
–1675. Στις 24 Ιουνίου 1675 σε έγγραφο των Καθολικών Μοναχών αναφέρει ότι: «τη πρωία ενεπήχθη ο σταυρός του μοναστηριού ημών (Αγίου Αθανασίου Νάουσας) παρά του πατρός Σεραφείμ του εκ Ριόν και Ιλαρίωνος του εκ Βιττέλης, εν τω μέσω του κήπου ον εδώρισεν ημίν ο Γιαννάκης Κουρτιάνος παρουσία του ιερέως Λεονάρδου Φρέρη τοποτηρητού εν Πάρω, του ιερέως Δομίνικου Κρίσπου (που έγινε ιερέας μετά το χαμό της Ναουσαίας συζύγου του, το γένος Μοσχονά) και Νικηφόρου Γιράρδη.
–1676. Στις 29 Ιουνίου 1676 ο πρώτος θεμέλιος λίθος ετέθη υπό του Γιαννάκη Γεράρδη υποπρόξενου των Γάλλων στην Πάρο παρουσία του εφημέριου Λεονάρδου Φρέρη και του ιερέως Δομίνικου Κρίσπη, πλείστων ελλήνων παπάδων, των δοκίμων της πόλεως και των πλειστών κατοίκων, ο ηγούμενος Ιωάννης Φραγκίσκος από το Αρράς (D’Arras) εποίησε μικρό λογίδιον. (πρόκειται για την ανακατασκευή της Μονής του Αγίου Αθανασίου στη Νάουσα από τους καθολικούς Μοναχούς).
–1682 Καθολικός Βικάριος στη Καθολική συνοικία της Παροικιάς στο καινούργιο πηγάδι ο Κρίσπη …..
–1750. Το 1750 γεννιέται ο Δημογέροντας Πάρου Ιωάννης Κρίσπης και είναι ο γενάρχης του σημερινού κλάδου των Κρίσπη. Παιδιά του ήταν οι: Μιχαήλ, Γεώργιος, Σπυρίδων, Φραγκίσκος και από δεύτερο γάμο, Κωνσταντίνος, Αντώνιος και Νικόλαος καθώς και κόρες όπως η Αικατερίνη σύζυγος Θεόδωρου Τζαννή Καμπάνη και η μετέπειτα σύζυγος του Ιάκωβου Λάζαρη. Απεβίωσε το 1835;.
–1760. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτηματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας). –Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός). –Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1783. Σε έκθεση του 1783, περί της Καθολικής Εκκλησίας στη Νάουσα αναφέρεται ο Βικάριος Φραγκίσκος Κρίσπης και ο κανονικός δον Φραγκίσκος Κρίσπης όπου υπηρέτησε για τρία συναπτά έτη την εν Πάρο εκκλησία υπό την ιδιότητα αναπληρωτού, αποστολικής μέριμνας.
–1785. Δημογέροντας Πάρου το 1785 ο Μιχελής Κρίσπης, γιός του Ιωάννη που διατέλεσε επίσης δημογέροντας.
–1786. Το 1786 γεννιέται στην Παροικιά της Πάρου ο αγωνιστής του 21’ Γεώργιος Ιωάννη Κρίσπης.
–1795. Το 1795 γεννιέται στην Παροικιά της Πάρου ο κτηματίας Σπυρίδων Ιωάννη Κρίσπης.
–1795. Το 1795 γεννιέται στην Παροικιά ο δημογέρων πληρεξούσιος Μιχαήλ Ιωάννης Κρίσπης.
–1795. Το 1795 ο Φραγκίσκος Κρίσπης εξελέγη βουλευτής.
–1797. Το 1797 γεννιέται στην Παροικιά της Πάρου ο μετέπειτα βουλευτής Φραγκίσκος Ιωάννη Κρίσπης (υιοθ. Μαύρος).
–1808. Στο προικοσύμφωνο στις 1 Φεβρουαρίου 1808 στην Παροικιά του Μάρκου Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη που νυμφεύθηκε την Ελέγκω Τζώρτζη Δελαγραμμάτη αναφέρεται η Μοναχή Κρίσπη, θεία του Μάτζα Μαυρογένη.
–1815. Σε έγγραφο Παροικιάς του 1815 υπογράφουν ως δημογέροντες οι: Ελευθέριος Χαμάρτος, Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, Ιωάννης Κρίσπης, Δημήτριος Δελαγραμμάτης και ο Γ. Κυπριανός.
–1817. Το 1817 γεννιέται στην Παροικιά της Πάρου ο μετέπειτα Αστυνομικός διευθυντής και πολιτευτής Πάρου, γραμματέας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Σύρου, κτηματίας ο Κωνσταντίνος Ι. Κρίσπης. Απεβίωσε το 1911. Ήταν γιος του, από δεύτερο γάμο , γενάρχη των Κρισπηδων της Πάρου, δημογέροντα Ιωάννη Κρίσπη (1750-1835).
–1821. Ο ιατρός στην Κων/πόλη Μιχαήλ Σπύρ. Κρίσπης το 1821.
–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βασ. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη Αγγελοπούλου κ.α.
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο δημογέροντας Μιχάλης Κρίσπης.
–1825. Το 1825 γεννιέται στην Πάρο ο διακεκριμένος καθηγητής ο Νικόλαος Ιωάννη Κρίσπης (Σαρακηνιώτης).
–1825. Το 1825 αναφέρεται ο Κρίσπης Μιχαήλ δημογέροντας Παροικιάς.
–1826. Το 1826 γεννιέται στην Πάρο ο Σταμάτης Γεωργίου Κρίσπη.
–1826. Το 1826 γεννιέται στην Παροικιά ο Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης κτηματίας, Δήμαρχος, Βουλευτής και πρόεδρος της Βουλής δύο φορές. Απεβίωσε το 1886.
–1826. Δήμαρχος Παροικιάς και βουλευτής διετέλεσε ο Κωνσταντίνος Κρίσπης το 1826.
–1826. Τα 1826 ο Όθων Κρίσπης εξελέγη βουλευτής, όπως ο πατέρας του Φραγκίσκος το 1795.
–1826. Το 1826 γεννιέται στην Πάρο ο Περικλής Γεωργίου Κρίσπη.
–1826. Οι πληρεξούσιοι της Γ' Εθνοσυνέλευσης αναφέρονται στα πρακτικά της Επιδαύρου τον Απρίλιος 1826. Ο Μιχαήλ Κρίσπης συμμετείχε ως πληρεξούσιος (πιθανόν της Πάρου) στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο.
–1826. Στις 21 Μαΐου 1826 γεννιέται στην Παροικιά ο γιός του σιορ Μιχελή Κρίσπη που δολοφονήθηκε από πολιτικούς αντιπάλους του το 1832 και Κατίγκως Μάτσα, Κωνσταντίνος Μιχ. Κρίσπης. Εξέχουσα προσωπικότητα της Πάρου, διατελέσαντα δήμαρχο της Παροικιάς, επανειλημμένως βουλευτή και πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής. Απεβίωσε το 1885.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται η Κατήγκο Μιχ. Κρίσπη και ο Ιωάννης Κρίσπης.
–1827. Στις 24 Νοεμβρίου 1827. Δημογέροντας της Παροικιάς Ιωάννης Κρίσπης
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Μιχαήλ Κρίσπης.
–1829. Στις 31 Μαρτίου 1829 αναφέρεται γενάρχης του σημερινού κλάδου των Κρίσπη, Ιωάννης, ως ο γεροντότερος από τα μέλη της Δημογεροντίας.
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου, Μιχαήλ Κρίσπης. –Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου, Σπυρίδων Κρίσπης.
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου Παρευρεθείς λέγω τα αυτά ως και οι πρόκριτοι περί τε της χρηστοήθειας και φιλομαθείας του νέου Φραγκούσκου Κρίσπη Μαύρος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Μιχαήλ Κρίσπης.
–1832. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1832 ο Μιχαήλ Κρίσπης του Ιωάννη (γενάρχης των Κρίσπη) δολοφονείται μέσα στο ναό της Εκατονταπυλιανής ή κατά ζώσα παράδοση μπροστά στο ναό των Τριών Ιεραρχών, κοντά στο πατρικό του σπίτι στην Παροικιά από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Σύζυγος του σιόρ Μιχέλη, όπως αποκαλούνταν υπήρξε η Κατίγκω Μάτσα. Μοναδικό τους παιδί ο Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ν. Κρίσπης, ο Κ.Μ. Κρίσπης και ο Κ. Ι. Κρίσπης. 
–1837. Σε έγγραφο του 1837 του σχολείου Πάρου, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης. Ο Κρίσπης Ι. Νικόλαος αλλά και ο Κρίσπης Ι. Κωνσταντίνος.
–1841. Το 1841 πεθαίνει στην Παροικιά της Πάρου ο αγωνιστής του 21’ Γεώργιος Ιωάννη Κρίσπης.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος κτηματίας Κρίσπης Σπυρίδων.
–1845. Το 1845 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα γραμματέας εφορίας Πέτρος Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1847. Το 1847 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα ιατρός στην Κωνσταντινούπολη Μιχαήλ Σπυρίδων Κρίσπη.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος υπάλληλος Αντώνιος Κρίσπης, ο 25χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης, ο 25χρονος υπάλληλος Νικόλαος Ι. Κρίσπης και ο 48χρονος κτηματίας Σπυρίδων Κρίσπης.
–1849. Σε προικοσύμφωνο ο Κων. Κρίσπης και Ναταλίας Ν. Μπαρότση, Νάξος, 1 Ιουλίου 1849 εν λιβαδιον (χωραφιον) κειμενον εις την θεσιν Αμπέλα, συνορευόμενον με αμπελον της Λουίζας Φραγκοπούλου.
–1849. Νικόλαος Κ. Κρίσπης. Νομικός και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Πάρο το 1849.
–1849. Στις 1 Ιουλίου 1849 ο Κωνσταντίνος Κρίσπης του σιόρ Μιχελή φέρεται παντρεμένος με την Ναταλία Ν. Μπαρότση από τη Νάξο, με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Μιχάλη, τον Νικόλαο, τον Φραγκίσκο, την Αικατερίνη (σύζ. Παν. Ν. Δημητρακοπούλου) και την Ερατώ (σύζ. Μιχ. Κωττάκη).
–1850. Ο Νικόλαος Κ. Κρίσπης ήταν πατέρας του Μιχαλάκη Κρίσπη, γεννήθηκε στην Παροικιά το 1850.
–1850. Το 1850 γεννιέται στην Πάρο ο Αλέξανδρος Σπυρίδων Κρίσπη. Πεθαίνει μόλις στα 45 του.
–1852. Το 1852 γεννήθηκε στην Παροικιά ο φιλόλογος, αρχαιολόγος, ποιητής, συνεργάτη σε ανασκαφές της Πάρου διαπρεπών αρχαιολόγων (RUBENSOHN, GAERTRINGEN κ.α.), συγγραφέας και μεταφραστής ο Μιχαήλ (Μιχελάκης) Κ. Κρίσπης.
–1856. Το 1856 γεννιέται στην Παροικιά ο ιατρός Φραγκίσκος Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1859. Στις 15 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Αντώνιος Κρίσπης κτηματίας και ο Σταματέλος Ζ. Καμπάνης κτηματίας, διορίζουν πλοίαρχο στο πλοίο τους Εκατονταπυλιανή.
–1859. Στις 27 Νοεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Κρίσπης Κωνσταντίνος του Ιωάννη, κτηματίας.
–1859. Στις 12 Δεκεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Νικόλαος Ιωάννη Κρίσπης κτηματίας να πωλεί ήμιση πλοίο στον Μήλα Ιωάννη ναυτικό κάτοικο Πάρου.
–1860. Στις 8 Νοεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Σπύρος Ι. Κρίσπης κτηματίας ως πληρεξούσιος του Γιάγκου Δελαγραμμάτη της συζύγου του ιδίου Σ.Ι. Κρίσπη.
–1863. Το 1863 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα δικηγόρος Φραγκίσκος Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1870. Το 1870 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα συμβολαιογράφος Παναγιώτης Νικολάου Κρίσπης.
–1870. Το 1870 γεννιέται στην Πάρο ο Ζαννής Αντωνίου Κρίσπης πέθανε μόλις 17 ετών.
–1872. Το 1872 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα δικηγόρος Γεώργιος Νικολαου Κρίσπης.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Σπύρος Μιχαήλ Κρίσπης.
–1875. Το 1875 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα τηλεγραφητής Ξενοφών Αντωνίου Κρίσπης.
–1885. Ο Κωνσταντίνος Μιχ. Κρίσπης, εκλέχθηκε πολλές φορές ως βουλευτής της Επαρχίας όπως και Δήμαρχος Πάρου. Πέθανε στην Πάρο τον Απρίλιο του 1885.
–1886. Στις 25 Απριλίου 1886 πεθαίνει στην Παροικιά ο γιός του σιορ Μιχελή Κρίσπη και Κατίγκως Μάτσα, Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης. Είχε διατελέσει δήμαρχος Παροικιάς και επανειλημμένα βουλευτής της Επαρχίας Παροναξίας καθώς και πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής (βουλευτικές περίοδοι: 1859, 1868, 1869, 1873, 1874, 1879).
–1895. Το 1895 πεθαίνει στην Πάρο στα 45 του ο Αλέξανδρος Σπυρίδων Κρίσπη.
–1888. Το 1888 πεθαίνει η Ερατώ Ι. Μπάου – Κρίσπη και ενταφιάζεται στον οικογενειακό κοιμητήριο των Κρίσπη στα λιβάδια Παροικιάς (Ι. Ναός Αγίου Γεωργίου).
–1895. Το 1895 γεννιέται στην Παροικιά ο τραπεζικός Κωνσταντίνος Νικολάου Κρίσπης.
–1895. Το 1895 γεννιέται στην Παροικιά ο δημοτικός υπάλληλος Αθήνας Ιωάννης Αλέξανδρου Κρίσπης.
–1895. Το 1895 πεθαίνει μόλις στα 17 του στην Πάρο ο Ζαννής Αντωνίου Κρίσπης.
–1896. Πρόεδρος της Κοινότητας Παροικιάς ο Μιχάλης Κρίσπης το 1896.
–1896. Το 1896 γεννιέται στην Παροικιά ο μηχανικός ηλεκτρολόγος, πρόεδρος Παροικιάς  Μιχαήλ Νικολάου Κρίσπης.
–1903. Το 1903 πεθαίνει ο διακεκριμένος καθηγητής ο Νικόλαος Ιωάννη Κρίσπης (Σαρακηνιώτης).
–1903. O αμερικανικωτατος των Ελλήνων Νικόλαος Ιωάννη Κρίσπης αν και γεννήθηκε στην Πάρο τον Οκτώβριο του 1825 ήταν αμερικάνος εκ του γένους των yankey οι οποίοι είναι το κόσμημα και το θαύμα των βοριοαμερικανων. αδερφός του ο Φραγκίσκος Μαύρος Κρίσπης. κατόρθωσε να εισαχθεί στην σχολή ευελπιδων όπου και αποφοίτησε ως δαφνοφόρος. Με πρόταση της κυβέρνησης μετέβη στην Αγγλία να σπουδάσει την πυροβολική του ναυτικού αλλά εκείνος προτίμησε να υπηρετήσει στο σώμα του μηχανικού της Ελλάδος στη Σύρο και την Πελοπόννησο. σύντομα άφησε τον στρατό και επιδόθηκε στο παιδαγωγικό στάδιο. Ανέλαβε την διεύθυνση της περιβόητης τότε λυκείου του Ιωάννη Βαλέττα. Μετά από μερικά χρόνια ανέλαβε την διεύθυνση του λυκείου Σουρμελή στην Αθήνα. Μετά με την παρακίνηση της κυβέρνησης ανέλαβε γυμνασιάρχης στη Σύρο και στην συνέχεια της Χαλκίδας αλλά και τη διεύθυνση της Ριζαρειου σχολής. στην συνέχεια είναι αυτός που συστήνει ελληνοβελγικη εταιρία και επαναλειτουργεί τα αρχαία λατομεία μαρμάρου στο Μαραθι. Πέθανε στην Πάρο τον Ιούλιο του 1903 και ενταφιάστηκε στην έπαυλή του, στην περιοχή Σαρακίνικο.
–1903. Ο Όθων Φρ. Μαύρος ή Κωνσταντίνος Φρ. Κρίσπης ήταν αντισυνταγματάρχης του Πεζικού μοναχογιός του πρώτου Νομάρχη της πρωτευούσης Αττικής του Βασιλείου Φρ. Κρίσπη του μετέπειτα Β. Επιτρόπου παρά τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Πέθανε άγαμος στην Αθήνα το 1903. Ο πατέρας του Όθων είχε υιοθετηθεί από την οικογένεια Μαύρου.
–1904. O Μιχ. Σπύρου Κρίσπης, γιος του κτηματία Σπύρου Κρίσπη εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως ιατρός. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1904.
–1907. Το 1907 η Φλώρα Ν. Κρίσπη θα παντρευτεί τον λοχαγό και καθηγητή της Σχολής Ευελπίδων, συγγραφέα και εθνικό ήρωα των Βαλκανικών Πολέμων Γεώργιο Βας. Γράβαρη.
–1911. Ο Κωνσταντίνος Ιωάννη Κρίσπης πέθανε στην Πάρο το 1911. Διατέλεσε γραμματέας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Σύρου, Διευθυντής της Αστυνομίας Πάρου και δημογραμματέας.
–1911. Νικόλαος Κ. Κρίσπης. Νομικός και πολιτικός το 1911. Επί 25 συναπτά έτη εκλεγόταν βουλευτής της Επαρχίας Πάρου.
–1911. Φραγκίσκος Κων. Κρίσπης, Πταισματοδίκης το 1911 στην Θήβα, διδάκτωρ του δικαίου και έφεδρος υπολοχαγός του Πυροβολικού, διακριθείς στη μάχη του Δομοκού.
–1915. Το 1915 πεθαίνει ο γραμματέας εφορίας Πέτρος Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1919. Το 1919 πεθαίνει ο ιατρός Φραγκίσκος Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1923. Ο Νικόλαος Κ. Κρίσπης ήταν πατέρας του Μιχαλάκη Κρίσπη, πέθανε στην Παροικιά στις 13 Μαΐου 1923. Επί αρκετά έτη εξελέγετο βουλευτής (εκλ. Περίοδοι: 1885, 1887, 1899, 1902, 1906, 1912).
–1923. Το 1923 πεθαίνει ο συμβολαιογράφος Παναγιώτης Νικολαου Κρίσπης.
–1924. Το 1924 πεθαίνει ο φιλόλογος, αρχαιολόγος, ποιητής, συνεργάτη σε ανασκαφές της Πάρου διαπρεπών αρχαιολόγων (RUBENSOHN, GAERTRINGEN κ.α.), συγγραφέας και μεταφραστής ο Μιχαήλ (Μιχελάκης) Κ. Κρίσπης.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο μηχανικός Αλέξανδρος Ιωάννη Κρίσπης.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο δημόσιος υπάλληλος Κωνσταντίνος Ιωάννη Κρίσπης.
–1927. Το 1927 πεθαίνει ο δικηγόρος Φραγκίσκος Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1932. Το 1932 γεννιέται στην Παροικιά ο κτηματίας Νικόλαος Μιχαήλ Κρίσπης.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Μιχάλης Κρίσπης.
–1938. Το 1938 γεννιέται στην Παροικιά ο μηχανικός Κωνσταντίνος Μιχαήλ Κρίσπης.
–1924. Το 1924 πεθαίνει σε ηλικία 20 ετών ο μηχανικός Αλέξανδρος Ιωάννη Κρίσπης.
–1942. Το 1942 πεθαίνει ο δικηγόρος Γεώργιος Νικολάου Κρίσπης.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κρίσπη Μαρουσώ του Κωνσταντίνου.
–1958. Το 1958 πεθαίνει ο τηλεγραφητής Ξενοφών Αντωνίου Κρίσπης.
–1965. Το 1965 γεννιέται ο Μιχαήλ Κωνσταντίνου Κρίσπης.
–1971. Το 1971 πεθαίνει ο δημοτικός υπάλληλος Αθήνας Ιωάννης Αλέξανδρου Κρίσπης.
–1973. Το 1973 γεννιέται στην Παροικιά ο κτηματίας Μιχαήλ Νικολάου Κρίσπης
–1976. Το 1976 πεθαίνει σε ηλικία 50 ετών ο δημόσιος υπάλληλος Κωνσταντίνος Ιωάννη Κρίσπης..
–1981. Το 1981 πεθαίνει ο μηχανικός ηλεκτρολόγος, πρόεδρος Παροικιάς  Μιχαήλ Νικολάου Κρίσπης.
–1989. Το 1989 πεθαίνει σε ηλικία 94 ετών ο Κωνσταντίνος Νικ. Κρίσπης.
–2012. Ο Ξενοφών Ιω. Κρίσπης από την Παροικιά, υπηρετεί στην Αθήνα ως Τηλεγραφικός βοηθός. Το 2012 πεθαίνει στην Παροικιά ο κτηματίας Νικόλαος Μιχαήλ Κρίσπης. Ενταφιάζεται στο οικογενειακό κοιμητήριο στα Λιβάδια Παροικιάς.

–Κρίσπος: Βλέπε Κρίσπης.

Κριτικίδης: Εκ του ουσιαστικού κριτής και του ρήματος κρίνω.
–1882. Στις 11 Ιουλίου 1882 ο 27χρονος σιδηρουργός από την Πάρο Ανδρέας Κριτικίδης, του Ιωάννη και της Αικατερίνης Ρουμπλάκου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Κρήτη Μερσινιά Κουγιάμη, του Μιχαήλ και της Φωτεινής.

Κρουσταλάκης: Εκ του ουσιαστικού κρύσταλλος, ο καθαρός πάγος αλλά και ως επίθετο ο κρύσταλλος λίθος. Μονοκλαδική οικογένεια με καταγωγή από το Ασήμι του Ν. Ηρακλείου Κρήτης.
–1998. Το 1998 Αστυνομικός Νάουσας Κρουσταλάκης …

Κρυσταλάκης: Εκ του ουσιαστικού κρύσταλλος, ο καθαρός πάγος αλλά και ως επίθετο ο κρύσταλλος λίθος.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κρυσταλάκης Αριστοτέλης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Κρυσταλάκης Αριστοτέλης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.

–Κρυστάλλης ή Κρυστάλης: Εκ του ουσιαστικού κρύσταλλος, ο καθαρός πάγος αλλά και ως επίθετο ο κρύσταλλος λίθος. Παρωνυμιακή μονοκλαδική ίσως Βυζαντινή όμως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε να είναι ιταλική μιας και στην Εμιλία Ρωμανία υπάρχει η πολύκλαδη οικογένεια Crystalli. Οικογένεια Λευκών. Σήμερα απαντάται στα Μάρμαρα.
–1852. Ίσως ο γενάρχης του Παριανού Κλάδου, Παντελής Κρυστάλλης 1852.   
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 54χρονος Κρυστάλης Ιωάννης του Παντελή, γεωργός. Όπως και ο Παντελής Κρυστάλης του Ιωάννης 24 ετών, σκυτοτόμος.
–1878. Σε έγγραφο έτους 1878 από Λεύκες μαρτυρείται ο Κρυστάλλης … .
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Κρυστάλλης Σοφοκλής του Παντελή υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1949. Το 1949 ο Κρυστάλλης Σοφοκλής μεταδημότευση.
–1978. Κρυστάλλη Γεωργία μαθήτρια Δημοτικού σχολείου Μαρμάρων.

–Κτενάς: Εκ του ουσιαστικού κτένας και είναι βυζαντινό, σημαίνει ο κατασκευαστής υφαντικών ιστών (κτενιών).
–1672. Προικοσύμφωνο Τζιπίδος 21 Οκτ. 1672. Το επίθετο Κτενάς είναι βυζαντινής προέλευσης και σημαίνει τον κατασκευαστή υφαντικών κτενιών, στην Κύπρο Κτενάς και την Κρήτη Κτενιάς, Κτενάκης, Κτενιάδης, Κτενιαδάκης κ.α.

–Κυδωνιάτης: Βλέπε Κυδωνιέας.

–Κυδωνιαίως: Βλέπε Κυδωνιέας.

–Κυδωνιέας ή Κυδωνιεύς ή Κυδωνιέως ή Μιχελής: Επίθετο πατριδωνύμιο. Στην Πάρο ήρθαν ως πρόσφυγες από την Κυδωνιέα (Αιβαλί) της Μικράς Ασίας το 1813.
Την περίοδο εκείνη υπήρξαν αναταραχές με τους Οθωμανούς Τούρκους με αποτέλεσμα να καταφθάσουν στις Κυκλάδες αρκετές Αϊβαλιώτικες οικογένειες όπως η συγκεκριμένη οικογένεια αλλά και οι οικογένειες Μπάλιος, Μαλαματένιος, Ευρυπιώτης κ.α.
Ο μοναχός της μονής του Τιμίου Σταυρού που μαρτυρείται το 1725 δεν μοιάζει να έχει συγγενική σχέση με τον Χριστόδουλο Κυδωνιεύς που είναι ο πατριάρχης του Παριανού κλάδου ο οποίος ήρθε το 1813 με την γυναίκα του Καλλιόπη και τον 9χρονο γιό τους Γιώργο στην Πάρο από τις Κυδωνιές της Μικράς Ασίας με το επώνυμο Μιχελής (ίσως και Μιχελίδης). Ο γιος πέθανε το 1906 σε ηλικία 102 ετών και αφού είχε κάνει ήδη 7 παιδιά σε δυο γάμους του. Αρχικά με την Αικατερίνη Ρούσσου (Χριστόδουλο, Κωνσταντή, Μιχάλη και Καλή) και με την Μαρουσώ Ραγκούση  (Απόστολο, Γιάννη, Νικόλα).
–1725. Σε έγγραφο στον Τσιπίδο 10 Μαΐου 1725 «ο μοναχός Νεκτάριος Κυδωνιεύς της Μονής του Τιμίου Προδρόμου.
–1813. Ο Χριστόδουλος Κυδωνιεύς ήρθε το 1813 με την γυναίκα του Καλλιόπη και τον 9χρονο γιό τους Γιώργο στην Πάρο από τις Κυδωνιές της Μικράς Ασίας με το επώνυμο Μιχελής. Ο γιος πέθανε το 1906 σε ηλικία 102 ετών και αφού είχε κάνει ήδη 7 παιδιά σε δυο γάμους του. Αρχικά με την Αικατερίνη Ρούσσου (Χριστόδουλο, Κωνσταντή, Μιχάλη και Καλή) και με την Μαρουσώ Ραγκούση  (Απόστολο, Γιάννη, Νικόλα).
–1818 Το 1818 γεννιέται ο Γεώργιος Κυδωνιεύς του Φραγκίσκου.
–1822. Στα δημοτολόγια Λευκών του 1822 είναι εγγεγραμμένος ο Κυδωνιάτης Γεώργιος, γεννημένος το 1817 (πρόσφυγας).
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Παναγιώτης Κυδωνιέως.
–1828. Σε έγγραφο του 1828 αναφέρεται ο Στρατής Χαρβαλιάς Κυδωνιεύς.
–1830. Σε παριανό έγγραφο του 1830 το πατρίδων τούτο όνομα και με τους τύπους Κυδωνιάτης και Κυδωνιαίος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Χ. Παναγιώτης Κυδωνιέως.
–1834. Σε έγγραφο Νάουσας της 26ης Νοεμ. 1834, κατά το οποίο ο Ιωάννης Ορφανός Κυδωνιεύς «κάτοικος [της Νάουσας] πρό χρόνων ενταύθα» πώλησε το πλοίο του «Πρόδρομος» στον Νικόλαο Κομνηνό Μυτηληναίο για 186 δίστηλα τάλιρα της Ισπανίας.
–1841. Στα δημοτολόγια του δήμου Υρίας αναγράφεται η γέννηση το 1841 του Κυδωνιέα Μιχαήλ.
–1844. Ο Γεώργιος του Μιχαήλ ή Μιχελή?, φαίνεται να είχε γιους με το όνομα Κωνσταντίνος ο οποίος γεννήθηκε το 1844.
–1846. Ο Γεώργιος του Μιχαήλ ή Μιχελή?, φαίνεται να είχε γιους με το όνομα Χριστόδουλος  ο οποίος γεννήθηκε το 1846.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Κυδωνιάτης.
–1850. Ο Γεώργιος του Μιχαήλ ή Μιχελή?, φαίνεται να είχε γιους με το όνομα Ιωάννης ο οποίος γεννήθηκε το 1850.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 59χρονος Κυδωνιεύς Γεώργιος του Μιχάλη, γεωργός.
–1875 Το 1875 αναγράφεται σε έγγραφο Λευκών ο Γεώργιος Κυδωνιεύς του Φραγκίσκου που γεννήθηκε το 1818.
–1891. Ιερεύς Νικόλαος Κυδωνιεύς, εφημέριος της Αγίας Αικατερίνης Λευκών το 1883. Πεθαίνει το 1891.
–1895. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Ελένη Κυδωνιεύς, έτος γέννησης 1895, όνομα πατρός Ιωάννης Κυδωνιεύς, όνομα συζύγου Πέτρος Ρούσσος.
–1906. Το 1906 πεθαίνει ο Γεώργιος Κυδωνιεύς σε ηλικία 102 ετών γεννημένος στις Κυδωνιές της Μικράς Ασίας το 1804.
–1911. Αποστόλης Γ. Κυδωνιεύς, Έμπορος αποικιακών και υφασμάτων, στον Δήμο Μάρπησσας το 1911.
–1919. Το 1919 γεννήθηκε στις Λεύκες  και πέθανε στο ίδιο χωριό το 1985 ο κεραμίστας Ιωάννης Στέφ. Κυδωνιεύς. Ο πατέρας του Στέφανος Κυδωνιεύς ήταν βοσκός της Μονής Λογγοβάρδας ενώ η μητέρα του ήταν η Αντριανή Καντιώτη.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Ιωάννης Γ. Κυδωνεύς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κυδωνιεύς Χριστόφορος του Νικολάου εργατικός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1940. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 51 ετών τηλεγραφικός υπάλληλος Γεώργιος Νικ. Κυδωνιεύς έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Δεκεμβρίου 1940.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Κυριακή Κυδωνιεύς του Γεωργίου, όνομα συζύγου Λουκής Αντώνιος.
–1985. Πεθαίνει το 1985 ο αγγειοπλάστης διεθνούς αναγνώρισης παριανός Κυδωνιεύς Γιάννης του Στέφανου που γεννήθηκε το 1918 στην Πάρο. 

–Κυλάκος: Μανιάτης με καταγωγή από τον Πύργο Δυρού Λακωνίας.
Το επώνυμο λόγω θηλυγονίας δεν έχει συνέχεια. Κλάδοι του είναι οι οικογένειες Τσιγκινάρη Αν. και Ρούσσου Ζαχ. 
Γενάρχης ο Αναστάσιος Κυλάκος όταν το 1950 έρχεται στην Πάρο για να εργαστεί αρχικά ως υπάλληλος της Αγροτικής Τράπεζας και στην συνέχεια διετέλεσε διευθυντής της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου. Απεβίωσε το 2015.
Το 1955 ο Αναστάσης Κυλάκος νυμφεύεται  την Παριανή Χαμάρτου Ειρήνη αποκτώντας δύο κόρες. 
–1950. Το 1950 ο Αναστάσιος Κυλάκος έρχεται στην Πάρο για να εργαστεί αρχικά ως υπάλληλος της Αγροτικής Τράπεζας γεννημένος στον Πύργο Δυρού Λακωνίας.
–1955. Το 1955 ο Αναστάσης Κυλάκος νυμφεύεται  την Παριανή Χαμάρτου Ειρήνη αποκτώντας δύο κόρες.
–1980. Το 1980 ο Αναστάσιος Κυλάκος διετέλεσε διευθυντής της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου.
–2015. Στις 27 Μαΐου 2015 πεθαίνει στην Παροικιά ο Αναστάσιος Κυλάκος.

–Κυπραίος ή Κυπρέος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Ο καταγόμενος από την Κύπρο. Γνωστό ώς και σήμερα στον Κώστο και στην Παροικιά.
–1634. Σε διαθήκη του μοναχού Αθανάσιου Νταμία, της 13ης Δεκ. 1634 «το χωράφι που έχω απαί τον Νικόλαον Κυπραίον Αποστολάκη».
–1760. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτηματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας).
–1796. Το 1796 γεννιέται ο Θεόδωρος Α. Κυπραίος κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1801. Το 1801 γεννιέται ο Θεόδωρος Φρ. Κυπραίος κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Ζαμπέτας Κυπραίου Κεφάλαιον γρ. 450.
–1821. Ο Σπυρίδων Θεοδ. Κυπραίος, καθηγητής στην Κων/πόλη, Κερασούντα, Χάλκη το 1821.
–1821. Σακελάριος Παροικιάς Κυπρέος αυτόπτης μάρτυρας τη 28 Φεβρουαρίου 1821.
–1823. Στις 4 Δεκεμβρίου 1823 αναφέρεται ως εφημέριος Εκατονταπυλιανής ο π. Πολύκαρπος Κυπραίος να βαφτίζει μια Οθωμανή που είχε κατηχηθεί από τον όσιο ηγούμενο του Αγίου Γεωργίου Λαγκάδας Κύριλλο Παπαδόπουλο, στην Παροικιά και έγινε χριστιανή.
–1825. Σε έγγραφο Παροικιάς, 22 Φεβρουαρίου 1825 αναφέρεται ο Πολύκαρπος ιερομόναχος Κυπραίος.
–1825.ο Χωρεπίσκοπος Παροικιάς Μονδάνος Ιωάννης ανταλάσσει κτήμα με τον Μιχαήλ Κυπραίο σε έγγραφο ανταλλαγής Παροικιάς στις 3 Φεβρουαρίου 1825.
–1826. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς της 27ης Ιουλίου 1826 μνημονεύεται ο Μιχαλης Κυπραίος με χωράφι στην τοποθεσία Φλόγα.
–1827. Στις 11 Οκτωβρίου 1827 ο σακελάριος Παροικιάς Πολύκαρπος Κυπραίος υπογράφει συμφωνητικό. Στο ίδιο έγγραφο μάρτυρας αναφέρεται ο μαστρο-Μανόλης Μουντάνος.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Γεώργιος Κυπραίος.
–1829. Σε έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1829 Παροικιάς επί των χρεών εξεταστικής επιτροπής για λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 αναφέρεται ο Μιχαήλ Κυπραίος (γρ. 700).
–1830. Σε κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου αναφέρεται ο Σακελάριος Πολύκαρπος στις 8 Φεβρουαρίου 1830 και στις 7 Φεβρουαρίου 1830 να υπογράφει πωλητήριο Παροικιάς.
–1830. Στις 6 Οκτωβρίου 1830 ο Χωρεπίσκοπος Παροικιάς Ιωάννης Μονδάνος ανταλλάσσει χωράφι με την Αγγελέτα Ι. Β. Μπαφίτη σύζυγος Ιωάννη Β. Μπαφίτη «εις τοποθεσίαν Δάσον πλησίον ο αυτός χωρεπίσκοπος και ο σακελάριος Φραγκίσκος Κυπραίου, η δε Αγγελέτα δίδει του εντιμοτάτου χοροπισκόπου ένα χωράφιον χέρσον κείμενον εις τοποθεσία Παλαιάν Εγκαιριάν.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο σακελάριος Παροικιάς Κυπραίος και ο Νικόλαος Κυπραίος καθώς και ο Θεόδωρος Φρ. Κυπραίος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Το 1832 ο Ελευθέριος Βατιμπέλας απέρχεται εις την Κωνσταντινούπολη και καθιστά ενταύθα [στην Πάρο] αντιπρόσωπον του τον κύριο Νικόλαο Π. Κυπραίον εις το να επιστάτη και να φροντίζει να καλλιεργώνται όλα τα υποστατικά, αμπέλια και χωράφια της συζύγου του Μαργαριταρακιού και θα συνάζει τους καρπούς αυτών…».
–1832. Δια του παρόντος μου υποφαίνομαι ο κάτωθεν και λέγω ότι η παρόν όπισθεν πούλησις λέγω ότι απέρασε στον υιόν μου και επληρώθηκσαν τα γρόσια παρ’ αυτού και μένει μετά τον θάνατόν μου εις την τελείαν πληρεξουσιότητα του υιού μου Αντωνάκη χωρίς να ημπορέση κανείς μετά την αποβίωσιν μου να τον ενοχλήση εις το παραμικρόν διά την όποσθεν αγορά που είναι στο όνομά μου και να έχει χρέος να κοιτάζη την ψυχήν μου, διό και υποφαίνομαι. 1832: Ιουνίου 19. Ελευθέριος Χαμάρτος με την ευτήν μου βεβαιώ. Σακελάριος Παροικιάς Κυπραίος μάρτυς. Πέτρος Δ. Καμπάνης μάρτυς.
–1832. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1832 ο σακελάριος Παροικιάς Πολύκαρπος Κυπραίος υπογράφει ως μάρτυς πωλητήριο Παροικιάς.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Σπύρος Κυπραίος.
–1834. Σακελάριος Κυπραίος μνημονεύεται σε έγγραφο Παροικιάς στις 7 Δεκεμβρίου 1834.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 47χρονος κτηματίας Θεόδωρος Η. Κυπραίος, ο 47χρονος μεταπράτης Θεόδωρος Φ. Κυπραίος και ο 49χρονος καφεπώλης Μάρκος Κυπραίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος κτηματίας Ιάκωβος Κυπραίος και ο 60χρονος εργάτης Κυπραίος Γεώργιος.
–1849. Σε πωλητήριο μάρτυρας της παρούσας πράξεως είναι ο Θεόδωρος Φρ. Κυπραίος 22 Νοεμβρίου 1849.*  
–1875. Το επώνυμο έφερε ο ιστορικός της Πάρου Νικηφόρος Γ. Κυπραίος (1875-1946) ο οποίος υπήρξε πρόεδρος της Κοινότητας Παροικιάς.
–1888. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25 ετών υπάλληλος Ιάκωβος Γ. Κυπραίος άγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Αυγούστου 1888.
–1896. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32 ετών υπάλληλος Ιάκωβος Γεωρ. Κυπραίος άγαμος και ο αδερφός του Δημήτριος Γεωρ. Κυπραίος 24 ετών υπάλληλος, άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 26 Ιανουαρίου 1896.
–1896. Ο Σπύρος Θεοδ. Κυπραίος μετά τις Πανεπιστημιακές του σπουδές μετέβη στην Τουρκία, ένθα διαδοχικώς στην Κερασσούντα, Τραπεζούντα, Σαμψούντα, Κωνσταντινούπολη και Χάλκη διδάσκοντας τα Ελληνικά γράμματα. Πέθανε στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης από καρδιακό νόσημα τον Φεβρουάριο του 1896. Κηδεύτηκε πανδήμως και μεγαλοπρεπώς υπό της εν Χάλκη θεολογική Σχολή, εν η τελευταίως ετύγχανε καθηγητής και Υποδιευθυντής. Ήταν γιος του κτηματία Θεοδ. Φρ. Κυπραίου.
–1899. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 24 ετών έμπορος Ιωάννης Παν. Κυπραίος άγαμος, ο αδερφός του Ιάκωβος Π. Κυπραίος 27 ετών καθηγητής άγαμος και ο ξάδερφός τους Νικηφόρος Γεωρ. Κυπραίος 24 ετών υπάλληλος άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1899.
–1901. Η Παρασκευή Γ. Κυπραίου που απεβίωσε το 1901 σε ηλικία 57 ετών, είχε 22 τέκνα!
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Κυπραίος Αργύριος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1910 Ο Θεόδωρος Γ. Κυπραίος, πήγε γυμνάσιο στην Σύρο και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι, εκεί αρχίζει να εκδίδει το εκπαιδευτικό περιοδικό “Μερόην” Rue du Roi de Sicile 40. Σε διάφορες πόλης της Ευρώπης έκανε επιστημονικές διαλέξεις περί του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.
–1910; Ιωάννης Π. Κυπραίος, έμπορος στην Αντίπαρο.
–1911 Νικόλαος Π, Κυπραίος, ιατρός στην Αντίπαρο.
–1919. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ο πεσόντας κατά την περίοδο 1919-22, Ανασ. Π. Κυπραίος.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Κυπραίος Γεώργιος του Δημητρίου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κυπραίος Ιωάννης του Δημητρίου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Κυπραίος Εμμανουήλ του Δημητρίου παντοπώλης κάτοικος Παροικιάς.

–Κυπριανός: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Κύπρο. 
–1815. Σε έγγραφο Παροικιάς του 1815 υπογράφουν ως δημογέροντες οι: Ελευθέριος Χαμάρτος, Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, Ιωάννης Κρίσπης, Δημήτριος Δελαγραμμάτης και ο Γ. Κυπριανός.
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Ζεπάκη Κυπριανού Κεφάλαιον γρ. 1500. Και Γεωργίου Κυρπιανού γρ. 2568.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογίες δύο Γεωργίου Κυπριανού γρ. 12150.
–1821. Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτης *2 (Δημογέρων) Επιστάτης Αγώνος 1821 ¬ Μαρίνα Κυπριανού (Γένος Χαμάρτου) ¬ Τζώρτζης Δελαγραμμάτης *5 (Συμβολαιογράφος) Δήμαρχος Υρίας και Μάρπισσας ¬ Ανδριανή Παπαδοπούλου (Ανιψιά Κύριλλου Παπαδόπουλου) ¬ Βασιλική Δελαγραμάτη ¬ Γεώργιος Κων/νου Ναυπλιώτης (Νομικός κτηματίας, Δήμαρχος Μάρπησσας) ¬ Δελαγραμμάτης Γ. Ναυπλιώτης (Βιομήχανος) ¬ Αργυρώ Κων. Αιγινήτη ¬ Κων/νος Δελαγρ. Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Πολυξένη Ε. Τσακίρη ¬ Δελαγραμμάτης Κων/νος Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Φλωρίτσα Ιακ. Καπούτσου. 
–1823. Φιλόλογος, Αριστείδης Ζέπου Κυπριανός. Γυμνασιάρχης του Β’ Γυμνασίου Αθηνών 1823.
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Γεώργιος Κυπριανός.
–1826. Ο Γεώργιος Κυπριανός υπογράφει νοταριακό έγγραφο Παροικιάς στις 21 Απριλίου 1826.
–1826. Υπογράφων ως έφορος στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Γεώργιος Κυπριανός στην Παροικιά.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Γεώργιος Κυπριανός.
–1827. Στις 24 Νοεμβρίου 1827. Δημογέροντας της Παροικιάς Γεώργιος Κυπριανό.
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου Παρευρεθείς λέγω τα αυτά ως και οι πρόκριτοι περί τε της χρηστοήθειας και φιλομαθείας του νέου Γεωργίου Κυπριανού.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεώργιος Κυπριανός από τα χωριά του Κεφάλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 51χρονος κτηματίας Γεώργιος Κυπριανός και ο 63χρονος κτηματίας Ιωσήφ Κυπριανός.
–1851. Ο Ζέπος Κυπριανός απεβίωσε το 1851, είχε διατελέσει δημογέροντας της Παροικιάς το 1831.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1878. Ο Αριστείδης Ιωσήφ Κυπριανός, γιος του Παριανού Ιωσήφ Κυπριανού, και μητέρα του από την γνωστή εν Πάρο οικογένεια Καμπάνη. Αριστούχος στα γράμματα απεστάλη με υποτροφία από την Κυβέρνηση στην Γερμανία, επέστρεψε και διορίσθηκε Γυμνασιάρχης στην Αθήνα και στην συνέχεια καθηγητής του Εθνικού Πανεπιστημίου. Πέθανε στην Αθήνα από νόσημα του λάρυγγα σε ηλικία  38-40 ετών το έτος 1878. Ο θάνατος του Κυπριανού θεωρήθηκε ως αυτόχρημα δυστύχημα για τα Ελληνικά γράμματα.

Κύπριος: Πατριδωνύμιο.
–1822. Στο δημοτολόγιο το 1822 του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στέφανος Κύπριος.
–1835. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος το 1835 ο 48χρονος Κύπριος Ανδρέας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος βαρελοποιός Κύπριος Στέφανος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 60χρονος γεωργός Ανδρέας Κύπριος.
–1858. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος υπηρέτης Γεώργιος Στ. Κύπριος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 8 Αυγούστου 1858.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κύπριος Φραγκίσκος του Χρήστου 68 ετών, μουσικός.

Κυριαζάνος: Παρωνύμιο το επώνυμο την μονοκλαδικής οικογένειας αυτής στην Πάρο. 
–1850. Εγγραφή στα δημοτολόγια Παροικιάς το 1850 ο Κυριαζάνος …
–1870. Το 1870 γεννιέται η Κυραζάνου Αικατερίνη του Κωνσταντίνου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1878. Το 1878 γεννιέται ο Κυριαζάνος Αντώνιος του Δημητρίου εργολάβος κάτοικος Παροικιάς.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Κυριαζάνος Νικόλαος του Μάρκου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Κυριαζάνος Ιωάννης του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Στις 5 Φεβρουαρίου 1888 ο 22χρονος κτίστης από την Πάρο Γεώργιος Κυριαζάνος του Αντωνίου και της Φλώρας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Δέσποινα Δερδήμα, του Ιωάννη και της Σοφίας.
–1891. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 23 ετών κτίστης Γεώργιος Αντ. Κυριαζάνος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 19 Ιανουαρίου 1891.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Κυριαζάνος Αντώνιος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Κυριαζάνος Μάρκος του Κωνσταντίνου καπνεργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Κυριαζάνος Φραγκίσκος του Κωνσταντίνου ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Κυριαζάνος Ηλίας του Αντωνίου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται η Κυραζάνου Φλώρα του Κωνσταντίνου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Κυριαζάνος Μιχαήλ του Νικολάου ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Κυριαζάνος Μάρκος του Ιωάννη ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Κυριαζάνος Σπύρος του Νικολάου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Κυριαζάνος Μάρκος του Αντωνίου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Κυριαζάνος Ιωάννης του Αντωνίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Κυριαζάνος Νικόλαος του Ιωάννη επιπλοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Κυριαζάνου Αρχοντούλα (γεν. 1904), όνομα συζύγου Φραγκίσκος, όνομα πατρός Δ. Γιατροπούλης.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Αναστασία Κυριαζάνου του Κωνσταντίνου, όνομα συζύγου Δημήτριος Παρούσης.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κυριαζάνου Φεβρονία όνομα συζύγου Νικόλαος, το γένος Σπύρου Πατέλη.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κυριαζάνου Αυγούστα του Αντωνίου.

Κυριακίδης:
–1823. Κυριακίδης Νικόλαος Γενικός Γραμματέας επάρχου Πάρου – Αντιπάρου (1823).

–Κωβαίος ή Κοβέος ή Γκοβέος: Οικογένεια Δυική. Την συναντάμε κατά κόρων σε Αμοργό, Νάξο και Πάρο από τον 17ο αιώνα.  Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως οι Γκοβέοι. Ο Δήμαρχος Παρίων Μάκρος Κωβαίος (2014-) είναι νέος κλάδος με καταγωγή από την Αμοργό.
*Ο ιερέας της Παροικιάς Ιωάννης Κωβαίος έζησε τον 18ο αι. γράφεται και υπογράφει σε πολλά έγγραφα με την βενετική γραφή Τζουάνες (παπακυρ-Τζουάνε Κωβαίου).
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Ιωάννης Κοβέος.
–1723. Στις 30 Ιανουαρίου 1723 αναφέρεται ο παπά Τζουάνες Κοβέος.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο παπά Τζουάνες Κοβέος.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Ιωάννης Κοβέος.
–1730. Διαθήκη της παπαδιάς παπά-Πέτρου Γαλανού (Παροικιά 14 Ιουνίου 1730) «αφήνει του ευλαβεστάτου παπά-κυρ Τζουάνε Κωβαίου ένα χωράφι έχει εις τον Μπόπονα, συμπλίος το Φραγκουλάκι γυνή ποτέ Κωνσταντή Γαλανού».
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 αναφέρεται σε ένα αμπέλι εις το Κροτήρι σιμπλιος Βασίλης Χουση Κοβέου.
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Ιωάν. Κωβαίος.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο παπά Τζουάνες Κοβέος.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρει ένα χωράφι στην Βίγλα σιμπλιος Βασίλης Κοβέος.
–1743. Ο παπα-Τζουάνες Κωβαίος αναφέρεται στην Καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων της Ευαγγελίστριας Παροικιάς, στις 9 Αυγούστου 1743.
–1744. Ο ιερέας Ιωάννης Κωβαίος συντάσσει τη διαθήκη του στις 8 Μαΐου 1744.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 υπογράφει ως μάρτυρας ο Σεραφείμ ιερομόναχος Κωβαίος.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Κεφάλου Μιχάλης Κοβέος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 61χρονος γεωργός Δημήτριος Κουβαίος και ο 28χρονος γεωργός Ελευθέριος Κουβαίος.
–1892. Το 1892 γεννιέται η Κωβαίου Ι. Πολυτίμη, μετέπειτα σύζυγος του Αντωνόπουλου Ιάκωβου, κάτοικος Μάρπησσας.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Κωβαίος Ελευθέριος του Δημητρίου καφεπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Κωβαίος Γεώργιος του Δημητρίου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένοι τα αδέρφια Ελευθέριος και Γεώργιος Κωβαίος του Δημητρίου κάτοικοι Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μουλά Αννούσα  όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Δημήτριος Κωβαίος κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κωβαίου Αθηνά το γένος Μ. Πώλου, όνομα συζύγου Γεώργιος κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Αργυροπούλου Μαρία όνομα συζύγου Στυλιανός, όνομα πατρός Γεράσιμος Κωβαίος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Πρωτολάτη Αννέζα όνομα συζύγου Μιχαήλ, το γένος Γεράσιμος Κωβαίος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Κωβαίου Παναγούλα του Δημητρίου.
–2014. Δήμαρχος Παρίων Μάρκος Κωβαίος με καταγωγή από την Αμοργό.

–Κωνστάντες: Οικογένεια καθολικού δόγματος, μαρτυρείται στην Πάρο από τα μέσα του 20ου αιώνα. Η οικογένεια κατάγεται από την Αρχαία Καλαβρία, γρήγορα εξαπλώθηκε, με την πάροδο των αιώνων, σε διάφορες περιοχές της Ιταλίας. Η προέλευση του ονόματος θα πρέπει να αναζητηθεί στο λατινικό όνομα "Κώνστας, Κωσταντής" ανήκε, κατά πάσα πιθανότητα, στον γεννήτορα?.
Το οικόσημο είναι με μπλε και ασημί λωρίδα, συνοδεύεται από δύο αστέρια. Το ένα στο κεφάλι και το άλλο στην άκρη και στο κέντρο μια μηλιά με τις ρίζες του, που σημαίνει ότι είναι παλιά οικογένεια ή έχει πολλούς κλάδους.
–1960 Κωνστάντες Αλέξανδρος παντρεύεται τη Ναουσαία … Μαλαματένιου.
–1984. Πρωτεργάτης για την αναστήλωση του καθολικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στη Νάουσα το 1984, ο δικηγόρος Αλέξανδρος Κωνστάντες, ο οποίος υπήρξε και νομικός σύμβουλος της Καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδας.
–2010. Γιώργος και Σπεράτζα Κωνστάντε του Αλέξανδρου, θερινοί κάτοικοι Νάουσας. Μόνιμη κατοικία Αθήνα.
–2015. Στις 21 Αυγούστου του 2015 τελείται  μνημοσύνη δέηση στην Καθολική ενορία Νάουσας από τον Γεώργιο Κωνστάντε  για τον πατέρα του Αλέξανδρο ο οποίος απεβίωσε το 2006;

–Κωνσταντινίδης:
–1834. Ο ιερέας Νικόλαος Κωνσταντινίδης Εφημέριος Μαρμάρων αναφέρεται σε έγγραφο στις 13 Απριλίου 1834.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κωνσταντινίδης Λεωνίδας του Νικολάου 45 ετών έμπορος από τα Μάρμαρα κάτοικος Κωνσταντινούπολης.

Κωνσταντίνου:
–1839. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 18χρονος σιδηρουργός Σταύρος Κωνσταντίνου. Έδωσε όρκο στις 31 Ιανουαρίου 1839.

–Κωστόπουλος: =ο γιος του Κώστα. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
–1733. Ο Μανώλης Μπιζάτζας με τον γαμπρό του Αντώνη Φανγγιά Κωστόπουλο έκαμαν γράμμα για εξόφληση στις 13 Οκτωβρίου 1733.
–1743. Διαθήκη του παπά Τζώρτζη Βιτζαρά, Παροικιά, 27 Οκτ. 1743 «ακόμη εδικόν της το χωράφι εις τον Βούτημο λεγόμενο του Καλλικάτζαρου σύμπλιος Βασίλης Κωστόπουλος».
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 60χρονος εργάτης Καλοχρούδης Κωστόπουλος.

Κώτης: Βλέπε Κότης ή Κόττης

C
Calergi:  Βλέπε Καλλέργης


Q
–Quoatrieux:
–1647. Ιησουίτης ιερομόναχος στη Νάουσα το 1647 π. Ερρίκος Quoatrieux ο οποίος αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Γαλλία ένα χρόνο αργότερα για λόγους υγείας.

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

1 σχόλιο:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων